טו אב תשפ"ו

פרישע בריוו פון היינט

בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת עקב, חמשה עשר באב, שנת תשפ"ו לפרט קטן

 

לכבוד ... נרו יאיר

היינט איז א גרויסע טאג, א יום טוב; חכמינו זכרונם לברכה זאגן אויף דעם טאג (תענית כו:): "לֹא הָיוּ יָמִים טוֹבִים לְיִשְׂרָאֵל כַּחֲמִשָּׁה עָשָׂר בְּאָב וּכְיוֹם הַכִּפּוּרִים", עס איז נישט געווען אזעלכע שיינע טעג ביי אידן ווי יום כיפור און חמשה עשר באב, און די הייליגע חכמים זאגן (שם לא.): "מִכַּאן וְאֵילָךְ דְּמוֹסִיף יוֹסִיף", דער וואס הייבט אן חמשה עשר באב צו לערנען מער פלייסיג די הייליגער תורה – וועט לעבן לאנג.

יארן צוריק, שנת תשע"א, האבן מיר געהאט א גאנצע מעשה, פלא פלאים, עס איז נישט געגאנגען קיין איין שידוך אין ישיבה, די שלעכטע נאמען וואס מען האט געלייגט אויף אונז איז געווען זייער שטארק. איך האב געשריבן א בריוו צו מוהרא"ש, איך האב געבעטן מוהרא"ש אפשר קענען מיר זוכה זיין אז מוהרא"ש זאל קומען אין קעמפ צו די בחורים אונז מחזק זיין, (יענעם זומער איז מוהרא"ש נישט געקומען אין קעמפ אזוי ווי אלע יארן); אויך האב איך געבעטן אינעם בריוו אפשר קען מוהרא"ש קומען און איבער לאזן ברכות פאר די בחורים, עס זאל זיין שידוכים. מוהרא"ש האט געענטפערט מיט א בריוו, עס איז געדרוקט אין די אידישע אשר בנחל, וואו מוהרא"ש שרייבט: "איך וועל אם ירצה ה' קומען חמשה עשר באב און ברענגען שידוכים".

מוהרא"ש איז געקומען און געזאגט פאר די בחורים אז יעדער בחור וואס וועט לערנען יעדן טאג גאנץ מסכת תענית, אנגעהויבן פון חמשה עשר באב ביז ראש השנה - זאגט ער צו אז ער וועט טרעפן זיין שידוך; און די שמחה וואס איז דעמאלט געווען אין ישיבה... אלע בחורים האבן אנגעהויבן לערנען און ענדיגן יעדן טאג די גאנצע מסכתא, און יעדע יאר טוען דאס די תלמידי הישיבה, ווער עס וויל א שידוך הייבט אן לערנען חמשה עשר באב מסכת תענית, מען ענדיגט די מסכתא יעדן טאג. עס נעמט נישט לאנג, עס נעמט בערך דריי שעה. עס איז געווען יארן וואס איך פלעג מיט לערנען מיט די בחורים, איך האב אויך געוואלט זוכה זיין צו קומען ראש השנה צום רבי'ן מיט בלעטער גמרא.

פון היינט, חמשה עשר באב, דארף מען צולייגן נאך א שיעור צו לערנען תורה, זאלסטו זיך קובע זיין צו לערנען יעדן טאג שיעורים כסדרן בכל חלקי התורה, די ערשטע שיעור זאל זיין:

מקרא; לערן יעדן טאג חומש רש"י מיטן תרגום, טייל איין די פרשת השבוע לויט די טעג פון די וואך, זונטאג ביז שני, מאנטאג ביז שלישי און אזוי ווייטער, ביז ווען עס קומט סוף וואך ענדיגט מען די גאנצע סדרה שנים מקרא ואחד תרגום. ווארט נישט ביז פרייטאג, עס איז א קלארע הלכה (שלחן ערוך אורח חיים סימן רפה, סעיף ג): "מִיּוֹם רִאשׁוֹן וְאֵילַךְ חָשׁוּב עִם הַצִּבּוּר", פון זונטאג קען מען שוין אנהייבן מעביר סדרה זיין, און די משנה ברורה ברענגט אראפ (שם, סעיף קטן ח), פונעם גאון זכר צדיק לברכה, אז ער האט זיך אזוי געפירט, יעדן טאג האט ער מעביר סדרה געווען אביסל; זונטאג ביז שני, מאנטאג ביז שלישי, דינסטאג ביז רביעי און אזוי ווייטער; אז מען גייט אויף דעם וועג, דעמאלט קען מען זיין זיכער אז מען וועט ענדיגן יעדע וואך די פרשה.

די צווייטער שיעור זאל זיין משנה; מאך זיך א שיעור צו לערנען משניות יעדן טאג, הייב אן פון אנהייב, פון מסכת ברכות, לערן א פרק נאך א פרק, און אז דו פארשטייסט נישט - זאלסטו זאגן די ווערטער, ביז דו וועסט ענדיגן סדר זרעים, און ווען דו וועסט ענדיגן סדר זרעים זאלסטו גיין צו סדר מועד, ביז דו וועסט אריבער גיין גאנץ ששה סדרי משנה, און ווען דו ענדיגסט ששה סדרי משנה זאלסטו אנהייבן נאכאמאל, אזוי זאלסטו טון דיין גאנץ לעבן.

אויך זאלסטו זיך מאכן א שיעור אין גמרא; הייב אן ש"ס כסדרן און לערן א בלאט נאך א בלאט, און אפילו דו פארשטייסט נישט - זאלסטו זאגן ווייטער די ווערטער פון די הייליגע תורה, ווייל די ווערטער פון די תורה דאס רייניגט דעם מענטש. די הייליגע חכמים זאגן (עבודה זרה יט.): "אָמַר רָבָא, לְעוֹלָם לִיגְרִיס אִינִישׁ וְאַף עַל גַּב דִמְשַׁכַּח, וְאַף עַל גַּב דְּלֹא יָדַע מַאי קָאָמַר", א מענטש זאל לערנען די הייליגע תורה אפילו ער פארגעסט וואס ער לערנט, און אפילו ער פארשטייט נישט וואס ער לערנט, נאך זאגן די הייליגע חכמים (שבת סג.): "לִיגְמֹר אִינִישׁ וְהָדַר לִיסְבֹּר", קודם דארף מען אסאך זאגן די ווערטער, און נאכדעם קומט מען שוין צו פארשטיין.

נאכדעם זאלסטו זיך מאכן א שיעור אין הלכה; סיי אין שלחן ערוך הגדולים מיט די מגיני ארץ, און סיי אין שלחן ערוך הקטנים, דאס מיינט א שיעור נאר מחבר רמ"א, און אויך א שיעור אין קיצורים, צו וויסן אויף למעשה ווי אזוי זיך צו פירן.

איך דארף מקצר זיין, איך בין טרוד אין די טעג מיט כמה ענינים.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.