זיבן יאר פונעם שטעטל אפגעצייכנט

אין די טעג ווערט אפגעצייכנט זיבן יאר פונעם דאטום י"ז סיון תשע"ט, ווען די ערשטע עטליכע משפחות מאנשי שלומינו האבן זיך אפיציעל אריינגעצויגן אינעם נייעם שטעטל וואס דער ראש ישיבה שליט"א האט דאן געגרינדעט.   עס האט דעמאלט אויסגעזען ווי א ווייטער חלום: א שטעטל? וואו, אינעם וויסטן ליבערטי? אבער געלויבט דעם אויבערשטן, מיט סייעתא דשמיא שטייט מען היינט בלויז עטליכע יאר שפעטער, און עס שפרודלט א הערליך בליענדע שטעטל וואו פילע משפחות אנשי שלומינו, יראים ושלמים, לעבן אינעם שויס פון דער נאטור אינאיינעם מיט'ן אויבערשטן. אלעס איז ברוך השם געפאלן אין פלאץ, און עס פעלט גארנישט אינעם שטעטל, סיי ברוחניות און סיי בגשמיות.   עס וואלט זיך באמת אויסגעפעלט מערערע ארטיקלען צו באשרייבן די פילע פעולות, מוסדות און ארגאניזאציעס וואס אפערירן מיט סייעתא דשמיא אינעם שטעטל. מיר וועלן דא אויסרעכענען בלויז אויפ'ן שפיץ גאפל, און מיר האפן מיט'ן אויבערשטנ'ס הילף אין די צוקונפט טאקע צו קענען מאכן א געהעריגע אפהאנדלונג און באשרייבן יעדן באזונדער מיט'ן ריכטיגן כבוד.   דאס שטעטל פארמאגט הערליך צוגעשטעלט אלעס וואס א אידישע שטאט דארף צו האבן, סיי ברוחניות און סיי בגשמיות. דאס שטעטל פארמאגט צוויי שולן וואו מען דאווענט טעגליך אינדערוואכן: די צענטראלע שול געפינט זיך אויף האשקי רד. און דינט ווי א מנינים-צענטער מיט כסדר'דיגע מנינים שחרית, מנחה און מעריב; און די צווייטע געפינט זיך אין די נייע געגנט פונעם ווילעדזש, אינעם בנין פונעם תלמוד תורה. אזוי אויך פארמאגט דאס שטעטל א גרויסן לופטיגן היכל התורה צום לערנען, וואו דער קול תורה הילכט אפ במשך רוב שעות פון טאג און נאכט. דאס שטעטל פארמאגט פיר מקוואות טהרה, א גרויסן תלמוד תורה און א מיידל שולע וואו די קינדער ווערן נתחנך מיט יראת שמים און מידות טובות, א ישיבה פאר די בחורים, א סעמינאר פאר מיידלעך, א כולל פאר די אינגעלייט, א אינגל קעמפ, א מיידל קעמפ און א קאנטרי פאר שטאטישע משפחות. א גרויסע בית הדפוס מיט'ן מכון "עצתו אמונה", א מהודר'דיגע מצה בעקעריי, א בית הוראה בראשות פונעם דיין שליט"א, א קאמפיוטער קיאסק, א וועד הכשרות. דאס שטעטל פארמאגט אן עירוב וואס ציעט זיך מיילן לאנג, וואו געטרייע מלמדים געבן זיך אוועק יעדע וואך עס איבערצוקוקן און בודק צו זיין, און א בית השחיטה מיט פיר אויסגעצייכענטע שוחטים יראי ה'. אין די יעצטיגע טעג ארבעט מען העפטיג צו בויען פרישע בנינים פאר'ן חדר און פאר דער מיידל שולע, און מען ארבעט אויך אויף צו קענען גרינדן א בית החיים.   ווער רעדט נאך פון די ימים טובים און די געהויבענע טעג אין שטעטל, ווען דער ראש ישיבה שליט"א קומט ארויס און מען לעבט ממש מעין עולם הבא. מען הערט זיך צו צום ראש ישיבה וואס דערמאנט כסדר אז עס איז גארנישט דא אויף דער וועלט אויסער דעם אייבערשטן, און נאר אויב מען לעבט מיט אמונה קען מען האבן א זיס און געשמאק לעבן דא אויף דער וועלט. אנגעהויבן פון די זומער טעג ווען דער ראש ישיבה שליט"א געפינט זיך אין שטעטל און מען איז נהנה פון די שיינע שיעורים יעדן טאג און יעדן שבת, און דערנאך די געהויבענע ימים טובים ווי סוכות, חנוכה, פסח, ל"ג בעומר און שבועות - וואס מען דארף גארנישט מסביר זיין וואס דאס מיינט א יום טוב במחיצת פונעם ראש ישיבה.   דער חסד וואס טוט זיך אפ אין שטעטל איז אין לשער ואין לתאר; כמעט יעדער איינער אין שטעטל נעמט אן אקטיווע טייל אין איינע פון די פילע וואלונטיר ארגאניזאציעס. למשל, "שעוות אסירים" וועלכע גייען כסדר באזוכן ארעסטאנטן אין די תפיסות; "ביקור חולים" שיקט טעגליך פרישטאג און נאכטמאל פאר קימפעטארינס און אנדערע נויטבאדערפטיגע; "הצלה" פארמאגט צענדליגער וואלונטירן און פאראמעדיקס וואס לויפן כסדר אויף הצלת נפשות קאלס; די פייער דיפארטמענט פארמאגט היימישע וואלונטירן; און פילע "חברים" און "חביבים" מעמבערס געבן כסדר אוועק צענדליגער שעות צו העלפן א איד אין נויט. דער "בית התבשיל" פארמאגט פילע וואלונטירן וואס זענען מסדר וועכנטליכע חלוקות פון עסן בחנם, ווי אויך קמחא דפסחא און תומכי שבת פאר יעדן וואס דארף. פילע פרויען געבן אוועק צענדליגער שעות וועכנטליך פאר איינע פון די צוויי באזארן — פאר קליידער און פאר מעבל — וואו מען פארקויפט אלעס כמעט בחנם, אדער צו העלפן אינעם קימפעטארין היים. פילע אינגעלייט געבן זיך אוועק צו שרייבן פארן "בלעטל" צייטונג, כדי דער עולם זאל האבן ערליכע לייען מאטריאל פאר מענער, פרויען און קינדער.   פון א גשמיות'דיגן בליק פארמאגט דאס שטעטל א גוט אהערגעשטעלטע שאטל סערוויס צו טראגן מענטשן פון איין געגנט צום צווייטן. די אינגעלייט און בעלי בתים שטעלן זיך אויך ב"ה גוט אוועק מיט פרנסות; דאס שטעטל פארמאגט פילע געשעפטן פאר אלע געברויכן, פון ספרים, קליידער און שפילצייגן, ביז א גרויסן סופערמארקעט און נאך. אזוי אויך טוען פילע אינעם קאנסטראקשן ליין, און עס זענען דא פילע האלסעיל און סערוויס ביזנעסער.   אבער דער עיקר פונעם שטעטל איז נישט די כמות, נאר די איכות. אינגעלייט, בחורים, קינדער, פרויען און מיידלעך לעבן אלע מיט א תכלית; זיי לעבן מיט א ציל צו דינען דעם אויבערשטן און נאר אים צו געפעלן. מען געדענקט אז כדי צו האבן א גוט לעבן דארף מען אויפבויען א גוטע רילעישאנשיפ מיט'ן אויבערשטן, ווייל אויב מען האט א גוטע קאנעקשאן איז מען א געהאלפענער. אויף דעם וועג וועט מען בעז"ה ווייטער גיין ביז משיח צדקינו.   אבן מאסו הבונים היתה לראש פינה.  

< זעה מער י סיון תשפ"ו 📝

שיינע יום טוב שבועות אין שטעטל אריבער מיט'ן ראש ישיבה שליט"א

א הערליכער יום טוב שבועות איז אריבער אויף גאנץ כלל ישראל בכל אתר ואתר, ובפרט ביי אנשי שלומינו איבעראל, וואו מען האט זיך מחזק געווען און ווידער מקבל געווען די תורה באהבה ובשמחה.   דא וועלן מיר געבן א קורצן באריכט איבער דעם וואס עס האט זיך אפגעטון אין שטעטל קרית ברסלב, ליבערטי, וואו אנשי שלומינו האבן אפגעראכטן דעם יום טוב אינאיינעם מיט'ן ראש ישיבה שליט"א.   פאר יום טוב האט דער ראש ישיבה געבעטן אז אלע שולן אין שטעטל זאלן ווייטער אנגיין כסדרן – סיי די ליקוטי מוהר"ן שול, סיי די ירושלים שול, סיי די עצתו אמונה שול, און אלע אנדערע בתי מדרשים; יעדער איינער זאל זיך צוזאמקומען דאווענען מיט אנשי שלומינו. דאס איז ווייל דער רבי האט צוגעזאגט אז ווער עס קומט צו אים אין די דריי זמנים פון יאר (ראש השנה, שבת חנוכה און שבועות), נעמט ער ארויס פון עולם התוהו. מען זאל נישט לעבן אין פאנטאזיע לאנד, נאר מען זאל לעבן אין דער ריאליטעט און געדענקען דעם מציאות אז דער אייבערשטער איז דא.   לכבוד שבועות האט מען הערליך צוגעגרייט דעם בית המדרש. מו"ה אייזיק אפעל הי"ו האט אויפגעשטעלט א מייסטערהאפטיגע שיינע חופה מיט בלומען און ביימער ביים ארון קודש און ביים באלעמער, און האט גאר שיין באצירט דעם בית המדרש לכבוד דעם יום טוב. פילע געסט פון נאנט און ווייט זענען זיך צוזאמגעקומען אין שטעטל.   די ערשטע נאכט שבועות האט מען געדאווענט גאר געשמאק. דער דיין שליט"א איז צוגעגאנגען צו מנחה, און ביי מעריב האט מען געהאט די זכיה צו הערן דעם ראש ישיבה שליט"א דאווענען פאר'ן עמוד.   נאך די סעודה איז דער עולם זיך צונויפגעקומען צום תיקון ליל שבועות. מען האט געזאגט דעם לעכטיגן סדר תיקון ליל שבועות וואס דער הייליגער אריז"ל האט מתקן געווען, וואס דויערט נישט צו לאנג: דעם ערשטן און לעצטן פסוק פון יעדע פרשה און ספר פון תנ"ך. דערנאך האט מען געזאגט די תרי"ג מצוות. אנדערש ווי אלע יארן ביז יעצט, ווען מען פלעגט זיך אפשטעלן ביי יעדע הונדערט מצוות צו זינגען ניגונים פון אמונה, האט דער ראש ישיבה היי-יאר געזאגט: "רבותי, מיר גייען עס שניידן דאס מאל ביי יעדע פופציג, מסכים?" מען האט זיך אפגעשטעלט ביי יעדע פופציג מצוות ווייל מען האט זיך פשוט נישט געקענט איינהאלטן אזוי לאנג; מען האט זיך אויפגעשטעלט פון די פלעצער און אויסגעבראכן אין א געזאנג, טאנצנדיג מיט א געוואלדיגע שמחה. מיר זענען זוכה מקיים צו זיין אלע תרי"ג מצוות, און אפילו די מצוות וואס זענען נאר נוגע בזמן שבית המקדש היה קיים זענען מיר אויך מקיים, ווייל מיר בענקען זיי מקיים צו זיין. יעדער איז געווען פרייליך אז מען עסט נישט קיין טריפות און קיין חמץ בפסח, און אז מיר זענען דעם עם הנבחר. מען האט געזאגט די תרי"ג מצוות און געטאנצט ביזן עלות. אינצווישן האט דער ראש ישיבה עטליכע מאל גערעדט און ארויסגעברענגט ווי גליקליך מיר זענען.   פארן דאווענען שחרית איז פארגעקומען א הערליכער שיעור דורכן ראש ישיבה. ביי "אהבה רבה" האט מען געזונגען דעם באקאנטן ווארימען ניגון וואס שטאמט פונעם הייליגן ר' ר' מענדעלע רימינוב'ער זי"ע; מען האט עס ארויפגעזעצט אויף די ווערטער און געזונגען אינאיינעם, וואס דאס איז אריין טיף אין הארץ. אנשטאט צו זינגען "אוי יו יאם, אי יי יאם", האט מען געזונגען "אהבה רבה אהבתנו", און דער באדייט דערפון - "באשעפער דו האסט אונז ליב" - איז אריינגעדרונגען טיף אין די ביינער. דערנאך ביי "חמלה גדולה ויתרה חמלת עלינו", האט מען געשפירט די גרויסע און שטארקע רחמנות וואס דער אויבערשטער האט אויף אונז. נאך אזא הקדמה, ווען מען איז צוגעקומען צו די ווערטער "אבינו אב הרחמן המרחם רחם עלינו", בעטנדיג פונעם אויבערשטן ער זאל ווייטער רחמנות האבן אויף אונז מיר זאלן קענען לערנען זיין תורה און אים פאלגן, האט זיך דאס הארץ געעפנט; מען האט זיך גוט אויסגעבעטן און זיכער געפועלט.   נאכן דאווענען איז פארגעקומען א הערליכער מעמד, וואו מען האט געהערט א גאר טיפן און שיינען "קרעפל פשטעל, וואס האט יעדן איבערגענומען. עס איז געווען א מחזה הוד ווען מאסן קינדער און בחורים צוגלייך האבן זיך געשלענגלט אין א לאנגע רייע, יעדער איינער מיט זיינע סיומים; עטליכע קינדער האבן אפילו געמאכט א סיום הש"ס.   צוערשט האט א אינגל, יוסף פעלדמאן ב"ר משה יחיאל, געמאכט א סיום הש"ס. דערנאך האט הבחור החשוב ב"ר שמעון עוזר מיטלמאן אויך געמאכט א סיום הש"ס, נאכגעפאלגט מיט נאך אסאך הערליכע סיומים איינס נאכן צווייטן. עס איז געווען א לעכטיגער מחזה צו זען אזא הערליכע "קרעפל פשעטל"; מען האט געזען ווי יעדער איינער האט א שייכות מיט די תורה, און אז די תורה איז געמאכט פאר אונז אלע און יעדער קען עס דערגרייכן.   דערנאך האט דער ראש ישיבה ארומגערעדט איבער די שיינקייט פון דעם דרך הלימוד, וואס לערנט אונז אויס אז די תורה איז נישט געמאכט נאר פאר געוויסע יחידים, נאר יעדער איד קען אנקומען צום כתר תורה.   ביינאכט האט מען זיך צוזאמגעקומען און געליינט די תנאים שבין ישראל לאבינו שבשמים. עס איז ארויסגעברענגט געווארן די שיינקייט פון דעם וואס מיר האבן די תורה, וויאזוי מיר וואלטן נעבעך אויסגעזען אן איר, און ווי שטארק מען דארף זיך פרייען מיט דעם מתנה טובה.   א ווייטערדיגע באריכט וועט בעז"ה נאכפאלגן. Polish  

< זעה מער ח סיון תשפ"ו 📝