יא, ווייל פון מעשר דערלייגט מען נישט, מען פארדינט נאר.

עס פעלט נישט אויס צו רופן שדכנים, דיין שידוך וועט קומען פון הימל.

גריסן יעדן איינעם 'א גוט מארגן'.

בעזרת ה' יתברך

יום ג' פרשת שמות, י"ז טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

איך האב ערהאלטן דיין בריוו.

דער רבי האט זייער מקפיד געווען צו זינגען זמירות סיי פון שבת און סיי פון מוצאי שבת, ווייל זמירות איז אן עיקר אין אידישקייט, אזוי ווי דער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק ב, סימן יב): "עִקָּר הַיַּהֲדוּת הוּא רַק לֵילֵךְ בִּתְמִימוּת וּבִפְשִׁיטוּת, בְּלִי שׁוּם חָכְמוֹת", דאס עיקר אידישקייט איז ווען א מענטש פירט זיך ווי א פשוט'ער איד, מיט תמימות און פשיטות; און רבי נתן שרייבט מורא'דיגע ווערטער (שם, סימן קד): "הָיָה אוֹהֵב מְאֹד אֶת הָעֲבוֹדוֹת הַפְּשׁוּטוֹת", דער רבי האט זייער ליב געהאט די פשוט'ע עבודות, "שֶׁל סְתָם בְּנֵי אָדָם הָאֲנָשִׁים הַפְּשׁוּטִים הַכְּשֵׁרִים", פון פשוט'ע ערליכע אידן. "וְהָיָה אוֹהֵב מְאֹד מִי שֶׁיָּכוֹל לוֹמַר הַרְבֵּה תְּחִנּוֹת וּבַקָּשׁוֹת בְּתוֹךְ הַסִּדּוּרִים הַגְּדוֹלִים כְּדֶרֶךְ הַהֲמוֹן עַם הַכְּשֵׁרִים", און דער רבי האט זייער ליב געהאט די וואס זאגן אלע תחינות און בקשות וואס זענען געדרוקט אין די גרויסע סידורים, אזוי ווי די פשוט'ע מענטשן פירן זיך. "וְהָיָה מַזְהִיר וּמוֹכִיחַ אוֹתָנוּ כַּמָּה פְּעָמִים, לְזַמֵּר זְמִירוֹת בְּשַׁבָּת", דער רבי פלעגט אונז זייער אנזאגן און אנווארענען אז מיר זאלן זינגען זמירות אום שבת, "וְהָיָה מַקְפִּיד וְכוֹעֵס מְאֹד עַל מִי שֶׁהוּא חָכָם בְּעֵינָיו וְאֵינוֹ מִתְאַמֵּץ לְזַמֵּר זְמִירוֹת בְּשַׁבָּת וּבְמוֹצָאֵי שַׁבָּת אוֹ שְׁאָר עֲבוֹדוֹת פְּשׁוּטוֹת", און דער רבי פלעגט זייער מקפיד זיין אויף די מענטשן וואס האלטן זיך פאר חכמים און זינגען נישט קיין זמירות שבת ביי די סעודות און מוצאי שבת ביי מלוה מלכה און אנדערע פשוט'ע עבודות. "כִּי עִקָּר הַיַּהֲדוּת הוּא בִּפְשִׁיטוּת וּבִתְמִימוּת גָּמוּר בְּלִי שׁוּם חָכְמוֹת", ווייל דער עיקר אידישקייט איז זיך פירן פשוט אן קיין חכמות - ווי א פשוט'ער איד, "וְגַם הוּא בְּעַצְמוֹ קֹדֶם שֶׁהִגִּיעַ לוֹ הַחוֹלַאַת הַכָּבֵד שֶׁנִּסְתַּלֵּק עַל יָדוֹ, קֹדֶם לָזֶה, כָּל יָמָיו הָיָה מְזַמֵּר זְמִירוֹת הַרְבֵּה בְּכָל שַׁבָּת וְשַׁבָּת וּבְמוֹצָאֵי שַׁבָּת", דער רבי פלעגט זינגען זיין גאנץ לעבן זייער אסאך זמירות יעדן שבת און יעדן מוצאי שבת.

ענדערש זאלסטו עסן מלוה מלכה גלייך נאך הבדלה, נאך הבדלה און נאך ויתן לך זאלסטו זיך וואשן אויף א כזית חלה און זינגען אלע זמירות, ווייל אז מען שטופט עס אפ אויף שפעטער ווערט מען מיד און עס קומט אויס אז מען גייט שלאפן אן מלוה מלכה און אן זינגען די זמירות.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

זיי מתפלל פאר אים.

בעזרת ה' יתברך

ערב שבת קודש פרשת ויגש, ו' טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

מרת ... תחי'

איך האב ערהאלטן אייער בריוו.

עס איז א גרויסע זאך צו בענטשן די קינדער פרייטאג צו נאכטס, אין די עמדין סידור שרייבט דער הייליגער יעב"ץ זכותו יגן עלינו (הנהגת ליל שבת, אות ז): "מִנְהָגָן שֶׁל יִשְׂרָאֵל לְבָרֵךְ הַיְּלָדִים בְּלֵיל שַׁבָּת, אֶחָד הָאָבוֹת וְאֶחָד הָרַבָּנִים אַחַר הַתְּפִלָּה, אוֹ בַּכְּנִיסָה לַבַּיִת, שֶׁאָז חָל הַשֶּׁפַע", עס איז דער מנהג ישראל פאר עלטערן און פאר רבנים צו בענטשן די קינדער פרייטאג צו נאכטס אין שול, אדער ווען מען קומט אהיים פון שול, ווייל פרייטאג צו נאכט איז נישטא קיין מקטרגים, נישטא קיין שלעכטס, איז דעמאלט די צייט צו ברענגען שפע פאר די קינדער.

ער שרייבט דארט אז מען זאל זאגן די פסוק: "יְשִׂמְךָ אֱלֹקִים כְּאֶפְרַיִם וְכִמְנַשֶּׁה", און ווען מען בענטשט די טעכטער זאגט מען: "יְשִׂימֵךְ אֱלֹקִים כְּשָׂרָה רִבְקָה, רָחֵל וְלֵאָה".

אויך שטייט פון הייליגן אריז"ל אז די קינדער זאלן באגריסן די מאמע מיט א "גוט שבת" און געבן א קיש די מאמעס האנט, און אז די מאמע וויל אויך בענטשן קען זי אויך בענטשן די קינדער, און זי קען זאגן די פסוקים פון "יברכך", אויך קען מען צולייגן אייגענע ברכות.

דער עיקר וואס א מאמע דארף וויסן איז, אז זי וועט זיין פרייליך וועלן די קינדער זיין פרייליך, וועט דער מאן זיין פרייליך, וועט די שכינה הקדושה ריען אין שטוב, ווייל די שכינה רוט דארט וואו עס איז פרייליך, און אז די שכינה איז אין שטוב איז דא ברכה אין שטוב, און מען זעט נחת פון די קינדער; דעריבער האט דער רבי אונז זייער אנגעזאגט און מחזק געווען מיר זאלן טון אלעס אין דער וועלט זיין צו זיין פרייליך, ווייל אין דעם איז אנגעהאנגען די גאנצע הצלחה פונעם מענטש.

דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

יום א' פרשת שמות, ט"ו טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

איך האב ערהאלטן דיין בריוו.

זאג יעדן טאג אכצן פרקים משניות כסדרן, הייב אן פון אנהייב און זאג יעדן טאג אכצן פרקים משניות ביז די ביסט מסיים ששה סדרי משנה, און נאכדעם הייב אן נאכאמאל, אזוי זאלסטו טון אלע דיינע טעג. ווייל דער הייליגער רבי זאגט (שיחות הר"ן, סימן יט): "נכספתי מאד להמשיך את העולם אל עשיה", איך גליסט זייער אריינצוברענגען אין מענטשן זאלן טון למעשה אין עבודת השם, "שיהיה חיוב אצל כל אחד ואחד ללמוד כך וכך בכל יום ולא יעבור וכיוצא", אז אלע זאלן האבן א סדר יעדן טאג צו לערנען תורה מיט א באשטימטקייט, זאל זיין וואס זאל זיין; מוהרא"ש זאגט, ווען דער רבי האט גערעדט פון די עצה אז אויב מען מאכט א קביעות צו לערנען כך וכך קען מען ארויסגיין פון די בלאטע, פון די טומאה, האט דער רבי געמיינט די לימוד פון אכצן פרקים משניות, אז דער וואס וועט זאגן יעדן טאג אכצן פרקים משניות וועט די הייליגע תורה, די הייליגע משניות - אים מאכן פאר אן ערליכער איד, ער וועט אפלאזן די שלעכטס וואס ער איז צוגעוואוינט צו טון.

טייערער ברודער לאז זיך נישט צעברעכן, האלט אן דאס זאגן אכצן פרקים משניות. און אז דו זעסט ווי דו פאלסט צוריק, דו שפירסט ווי דו ביסט אין כף הקלע, איין מינוט ווילסטו זיין גוט און די צווייטע מינוט פאלסטו אין די טומאה, אין די בלאטע - זאלסטו אבער גלייבן אין וואס דער רבי זאגט דארט, אז: "אֲפִילּוּ אוֹתָן הָאֲנָשִׁים הָרְחוֹקִים מִן הַקְּדֻשָּׁה מְאֹד, שֶׁנִּלְכְּדוּ בִּמְצוּדָה רָעָה, עַד שֶׁרְגִילִין בַּעֲבֵרוֹת חַס וְשָׁלוֹם רַחֲמָנָא לִצְלָן", אפילו א מענטש וואס איז זייער ווייט פון קדושה, ער טוט עבירות רחמנא לצלן און ער איז שוין אראפגעפאלן אין שאול תחתית, "אַף עַל פִּי כֵן, הַכֹּחַ שֶׁל הַתּוֹרָה גָּדוֹל כָּל כָּךְ, עַד שֶׁיְּכוֹלָה לְהוֹצִיא אוֹתָם מִן הָעֲבֵרוֹת שֶׁרְגִילִין בָּהֶם חַס וְשָׁלוֹם. וְאִם יַעֲשׂוּ לָהֶם חֹק קָבוּעַ וְחִיּוּב חָזָק לִלְמֹד בְּכָל יוֹם וָיוֹם כָּךְ וְכָךְ, יִהְיֶה אֵיךְ שֶׁיִּהְיֶה, בְּוַדַּאי יִזְכּוּ לָצֵאת מִמְּצוּדָתָם הָרָעָה עַל יְדֵי הַתּוֹרָה, כִּי כֹּחַ הַתּוֹרָה גָּדוֹל מְאֹד", אויב וועט ער זיך מאכן א קביעות צו לערנען יעדן טאג "כך וכך", וועט ער סוף כל סוף ארויסגיין פון זיין בלאטע, ווייל די כח פון תורה איז אזוי גרויס, אז עס נעמט ארויס דעם מענטש פון זיין שלעכטס.

אויך זאלסטו זוכן א שטילע פלאץ און דארט זאלסטו גיין און זיך אויסשמועסן דיין הארץ מיטן אייבערשטן, זיי זיך מתוודה צו אים, זאג אים ווי שטארק די ווילסט זיין גוט און ווי שווער עס גייט דיר, וועט דער אייבערשטער דיר מוחל זיין אלע דיינע עבירות.

וויסן זאלסטו, דער עיקר תשובה איז וידוי דברים, דערציילן דעם אייבערשטן וואס מען האט געטון, און אים זאגן אז מען האט חרטה, מען וויל נישט טון די זאכן. דער רמב"ם פסק'נט (פרק א' מהלכות תשובה, הלכה א), ווען מען האט געזינדיגט און מען וויל תשובה טון זאל מען זאגן: "אָנָּא הַשֵּׁם חָטָאתִי עָוִיתִי פָּשַׁעְתִּי לְפָנֶיךָ וְעָשִֹיתִי כָּךְ וָכָךְ, וַהֲרֵי נִחַמְתִּי וּבוֹשְׁתִּי בְּמַעֲשַׂי וּלְעוֹלָם אֵינִי חוֹזֵר לְדָבָר זֶה", איך בעט דיך אייבערשטער, איך האב געזינדיגט פאר דיר, איך האב געטון די און די עבירה און איך האב חרטה אויף וואס איך האב געטון, איך שעם זיך מיט מיינע מעשים וואס איך האב געטון און איך נעם זיך פאר אז איך גיי עס מער קיינמאל נישט טון - דאס איז וידוי, "וְכָל הַמַּרְבֶּה לְהִתְוַדּוֹת וּמַאֲרִיךְ בְּעִנְיָן זֶה הֲרֵי זֶה מְשֻׁבָּח", און ווער עס פארמערט זיך צו מתוודה זיין פארן אייבערשטן, דער איז געלויבט.

טייערער ליבער ברודער, לאז זיך נישט נאך, בלייב שטארק, קום צוריק צום אייבערשטן, און אפילו דו זעסט ווי מען ווארפט דיך אראפ זאלסטו נאכאמאל צוריק קומען צו אים, ווייל תשובה איז אזוי שטארק אז אפילו א מענטש זאל טון אן א שיעור עבירות, אויב קערט ער זיך צוריק, ער זאגט פארן אייבערשטן: "איך גיי מער נישט זינדיגן", דעמאלט איז אים דער אייבערשטער מוחל; וואויל איז דיר אז דו ווילסט פאררעכטן דיינע מעשים, דו ווילסט זיך צוריק קערן צום אייבערשטן.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

יום א' פרשת שמות, ט"ו טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... תחי'

וואויל איז אייך און וואויל איז אייער חלק אז איר פירט זיך איידל, איר גייט אנגעטון איידל און באשיידן, די שענסטע מתנה וואס דער אייבערשטער האט געגעבן פאר אידישע טעכטער איז די זאך פון זיין איידל און באשיידן, און מען באקומט גאר שכר דערויף, אזוי ווי די הייליגע חכמים זאגן (מגילה יג:): "בִּשְׂכַר צְנִיעוּת שֶׁהָיְתָה בָּהּ בְּרָחֵל זָכְתָה וְיָצָא מִמֶּנָהּ שָׁאוּל", רחל אמינו האט זוכה געווען אז פון איר איז ארויס געקומען דער גרויסער צדיק שאול המלך וויבאלד זי האט זיך געפירט בצניעות, "וּבִשְׂכַר צְנִיעוּת שֶׁהָיָה בּוֹ בְּשָׁאוּל זָכָה וְיָצָאת מִמֶּנּוּ אֶסְתֵּר", און שאול המלך האט זוכה געווען - דורכדעם וואס ער האט זיך געפירט בצניעות - אז פון אים איז ארויסגעקומען די גרויסע צדיקת אסתר המלכה; און דער רבי זאגט (ספר המדות אות בנים, סימן ט): "הַצְּנִיעוּת שֶׁבְּאִשָּׁה מְזַכֶּה לָהּ לְבָנִים הֲגוּנִים", א פרוי וואס גייט אנגעטון צניעות'דיג וועט זוכה זיין צו גוטע קינדער.

עס זענען דא משפחות וואס ביי זיי גייט מען שווארץ, נאכדעם איז דא משפחות וואס ביי זיי גייט מען יא מיט קאלירן, ביידע זענען ריכטיג, און אז ביי אייך גייט מען מיט קאלירטע קליידער – קענט איר ווייטער גיין מיט קאלירטע קליידער, דער עיקר איז עס זאל זיין איידעלע קאלירן, און באשיידן.

דער אייבערשטער זאל העלפן, אין די זכות וואס איר טוט זיך אן איידל און באשיידן, זאלסט איר זוכה זיין צו די ברכה וואס חכמינו זכרונם לברכה זאגן (תנחומא וישלח, ו), אויפן פסוק (תהלים קכח, ג): "אֶשְׁתְּךָ כְּגֶפֶן פּוֹרִיָּה", ווען איז א פרוי ווי א וויינשטאק, ווען איז א פרוי זוכה צו זיין "כְּגֶפֶן פּוֹרִיָּה", אויפצושטעלן א שטוב מיט קינדער? ווען זי איז "בְּיַרְכְּתֵי בֵיתֶךָ", ווען זי פירט זיך איידל און גייט אנגעטון איידל; דעמאלט וועט זי זוכה זיין צו די ברכה פון "בָּנֶיךָ כִּשְׁתִילֵי זֵיתִים", זי וועט אויפשטעלן קינדער וואס וועלן געזאלבט ווערן מיטן שמן המשחה, עיין שם.

דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

יום א' פרשת שמות, ט"ו טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

מרת ... תחי'

איך האב ערהאלטן אייער בריוו.

אז עס וועט פארראכטן ווערן די צווייטע פראבלעם - וועט די ערשטע אויך פארראכטן ווערן; קלאפט זיך נישט אז איר זענט נישט א גוטע מאמע, דאס זיך אראפקלאפן איז די ערגסטע זאך, דאס נישט זיין פרייליך און צופרידן - דאס מאכט די קינד זאל נישט זיין צופרידן און נישט זיין רואיג מיט זיך.

קינדער ווערן געבוירן מיט מידות וואס מען דארף אויסארבעטן, און די עלטערן דארפן זיי העלפן דאס אויסארבעטן, יעדער מענטש האט זיינע זאכן וואס דארף ווערן פארראכטן און ווען מען איז יונג איז עס גרינגער אויסצוארבעטן, עלטערן דארפן העלפן די קינדער יונגערהייט אויסארבעטן די מידות.

אז דאס קינד האט טענות פארוואס א צווייטער האט מער וכו', זאגט מען פארן קינד: "עס איז נישט גוט קוקן אויף א צווייטן, מען ווערט נישט פרייליך און צופרידן דורכדעם וואס דער צווייטער האט יא אדער נישט", מען רעדט צום קינד פון קוקן אויף די גוטס, פון דאנקען אויף וואס מען האט יא.

אויך דארפן עלטערן אסאך בעטן פאר די קינדער, מען דארף בעטן פאר יעדן קינד באזונדער. חכמינו זכרונם לברכה דערציילן (תנא דבי אליהו רבא, פרק יח): "מַעֲשֶׂה בְּכֹהֵן אֶחָד שֶׁהָיָה יְרֵא שָׁמַיִם בַּסֵּתֶר", עס איז געווען א כהן זייער אן ערליכער איד, "וְהָיוּ לוֹ עֲשָׂרָה בָּנִים מֵאִשָּׁה אַחַת, שִׁשָּׁה זְכָרִים וְאַרְבַּע נְקֵבוֹת", ער האט געהאט צען קינדער - זעקס זין און פיר טעכטער, "וּבְכָל יוֹם וָיוֹם הָיָה מִתְפַּלֵּל, וּמִשְׁתַּטֵּחַ, וּמִתְחַנֵּן, וּמְבַקֵּשׁ רַחֲמִים, וּמְלַחֵךְ בִּלְשׁוֹנוֹ עָפָר, כְּדַי שֶׁלֹא יֵצֵא אֶחָד מֵהֶן לִידֵי עֲבֵירָה וְלִידֵי דְּבַר מְכֹעָר", ער פלעגט זיך יעדן טאג אראפווארפן אויף דער ערד וויינען און בעטן דעם אייבערשטן אז אלע זיינע קינדער זאלן זיין ערליכע אידן; "אָמְרוּ לֹא יָצְתָה אוֹתָהּ שָׁנָה וְלֹא שֵׁנִית וְלֹא שְׁלִישִׁית, עַד שֶׁבָּא עֶזְרָא וְהֶעֱלָה אֶת יִשְׂרָאֵל מִבָּבֶל, וְהֶעֱלָה אֹתוֹ כֹּהֵן עִמָּהֶם, לֹא נִכְנַס אֹתוֹ כֹּהֵן לְבֵית עוֹלָמוֹ, עַד שֶׁרָאָה כֹּהֲנִים גְּדוֹלִים וּפִרְחֵי כְּהוּנָה מִבָּנָיו וּמִבְּנֵי בָּנָיו עַד חֲמִשִּׁים שָׁנָה, וְאַחַר כָּך נִכְנַס אוֹתוֹ כֹּהֵן לְבֵית עוֹלָמוֹ", ביז ער האט זוכה געווען ארויף צו גיין קיין ארץ ישראל מיט אלע זיינע קינדער צוזאמען מיט עזרא הסופר און אלע זיינע קינדער זענען געווארן כהנים גדולים אינעם בית המקדש, דער כהן האט זוכה געווען צו קינדער און אייניקלעך וואס אלע פון זיי האבן געטון די עבודה אין בית המקדש.

דער עיקר זאלט איר פרובירן מיט אלע אייערע כוחות צו זיין פרייליך, ווייל מען קען נאר מצליח זיין מיט קינדער אויב מען איז פרייליך. דער רבי זאגט (ספר המדות אות שמחה חלק ב, סימן א): "מִי שֶׁהוּא שָׂמֵחַ תָּמִיד, עַל יְדֵי זֶה הוּא מַצְלִיחַ", דער וואס איז שטענדיג פרייליך איז שטענדיג מצליח; קינדער האבן ליב א פרייליכע שטוב, א פרייליכע מאמע, א פרייליכע מצב; זאלט איר בעטן דעם אייבערשטן יעדן טאג צו זיין פרייליך.

דא האט איר א תפילה צו זאגן יעדן טאג:

רבונו של עולם, העלף מיר איך זאל זוכה זיין צו זיין שטענדיג פרייליך, איך זאל זיך פרייען אז איך בין א איד, איך זאל זיך פרייען אז איך בין נישט קיין גוי. העלף מיר אייבערשטער, נעם אוועק פון מיר מיין עצבות און מרה שחורה, העלף מיר איך זאל זיין אזוי פרייליך אז איך זאל פרייליך מאכן אנדערע מענטשן און יעדער איינער ארום מיר זאל זיין פרייליך.

הייליגער באשעפער, העלף מיר איך זאל שטענדיג געדענקען אז דו פירסט די וועלט מיט השגחה פרטית, איך זאל האבן א קלארע לויטערע אמונה, איך זאל נישט פארגעסן פון דיר קיין איין רגע. איך זאל נישט קיינעם חנפע'נען און נישט פון קיינעם מורא האבן; בזכות אלע צדיקים וואס האבן זיך מוסר נפש געווען פאר דיר, אמן".

דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

יום ג' פרשת ויגש, ג' טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

מרת ... תחי'

שטארקט אייך מיט אלע אייערע כוחות, זייט ממשיך מיט די הייליגע עבודה פון רעדן צום אייבערשטן און אים דערציילן אלעס וואס גייט אריבער, אלע געפילן און אלע מחשבות.

זיכער זאלט איר גיין קיין יבנאל צום ציון פון מוהרא"ש און דארט אויסזאגן תהלים, די הבטחה וואס מוהרא"ש האט מבטיח געווען איז אויך פאר זיווג שני. מוהרא"ש האט געזאגט (צוואת מוהרא"ש, אות ד): "וֶוען עֶס וֶועט קוּמֶען דֶער טָאג וָואס אִיךְ וֶועל אַוֶועק גֵיין פוּן דִי וֶועלְט, וִויל אִיךְ זֵייעֶר אַז מֶען זָאל מִיךְ בַּאעֶרְדִיגְן דָא אִין יַבְנְאֵל עִיר בְּרֶסְלֶב, אִין דִי חֶלְקָה וָואס אִיךְ הָאבּ זִיךְ אוֹיסְגֶעוֶועלְט, אוּן וואוּ אִיךְ פְלֶעג גֵיין יֶעדְן עֶרֶב שַׁבָּת קוֹדֶשׁ מִתְפַּלֵל זַיין אוּן זִיךְ מִתְבּוֹדֵד זַיין מִיטְן אֵייבֶּערְשְׁטְן, אוּן דֶער אֵייבֶּערְשְׁטֶער אִיז מַיין עֵדוּת אַז פוּן דֶעם טָאג וֶוען אִיךְ בִּין מְקוּרָב גֶעוָוארְן צוּם רֶבִּי'ן, וֶוען אִיךְ בִּין גֶעוֶוען זֶעכְצְן יָאר אַלְט, הָאבּ אִיךְ נִישְׁט פַארְגֶעסְן קֵיין אֵיין מִינוּט אַז אֵיין טָאג וֶועל אִיךְ אַוֶועק גֵיין פוּן דִי וֶועלְט אוּן מֶען וֶועט מִיךְ אַרַיינְלֵייגְן אִין דֶער עֶרְד. אִיךְ הָאבּ דָאס אֵייבִּיג גֶעהַאלְטְן פַאר דִי אוֹיגְן. אוּן סְפֶּעצִיעֶל פוּן וֶוען אִיךְ בִּין אַרַיינְגֶעקוּמֶען וואוֹינֶען דָא אִין יַבְנְאֵל, הָאבּ אִיךְ נָאר גֶעטְרַאכְט וָואס עֶס וֶועט זַיין מִיט מִיר צוּם סוֹף, אוּן דֶערִיבֶּער פְלֶעג אִיךְ שְׁטֶענְדִיג גֵיין זִיךְ מִתְבּוֹדֵד זַיין אוּן מִתְפַּלֵל זַיין אוֹיף דֶעם פְּלַאץ וואוּ אִיךְ הָאבּ צוּגֶעגְרֵייט אַז מֶען זָאל מִיךְ דָארְט לֵייגְן, מַה טוֹב וּמַה נָעִים אוֹיבּ אִיר וֶועט בּוֹיעֶן אַן אוֹהֶל אוֹיף מַיין קֵבֶר. אִיר זָאלְט דָאס בּוֹיעֶן דַוְקָא מִיט אַ גֶעהֶערִיגֶע פַארְמַאכְטְן דַאךְ, אַז וֶוער עֶס וֶועט וֶועלְן פּוֹעֵלְ'ן עֶפֶּעס אַ יְשׁוּעָה, אַ רְפוּאָה, אָדֶער סַיי וָואס, זָאל קֶענֶען אַהִין קוּמֶען מִתְפַּלֵל זַיין אוּן בֶּעטְן דֶעם אֵייבֶּערְשְׁטְן. אוּן מִיטְן אֵייבֶּערְשְׁטְנְ'ס הִילְף וֶועל אִיךְ זַיין פַאר אִים אַ מֵלִיץ יוֹשֶׁר אוֹיבְן אִין הִימְל. אוּן סְפֶּעצִיעֶל מַיינֶע קִינְדֶער אוּן מַיינֶע תַּלְמִידִים וֶועלְכֶע לֶערְנֶען מַיינֶע סְפָרִים, אוֹיבּ זֵיי וֶועלְן קוּמֶען מִתְפַּלֵל זַיין בַּיי מַיין קֵבֶר, וֶועלְן זֵיי זִיכֶער גֶעהָאלְפְן וֶוערְן מִיט וָואס זֵיי דַארְפְן, דֶער אֵייבֶּערְשְׁטֶער וֶועט זֵיי גֶעבְּן אַלֶע יְשׁוּעוֹת וָואס זֵיי דַארְפְן".

גייט קיין יבנאל צום ציון פון מוהרא"ש, עס איז זייער א הייליגע פלאץ, מען באקומט דארט הייליגע געפילן. עס איז ממש אזוי ווי מוהרא"ש שרייבט אין די צוואה (שם, אות ה): "אַזוֹי וִוי בַּיי מַיין לֶעבְּן זֶענֶען אַסַאךְ מֶענְטְשְׁן נִתְעוֹרֵר גֶעוָוארְן צוּ תְּשׁוּבָה טוּן דוּרְךְ מִיר, אַזוֹי וֶועט זַיין אוֹיךְ נָאךְ מַיין הִסְתַּלְקוּת. וֶוען מֶען וֶועט קוּמֶען צוּ מַיין קֵבֶר, וֶועט מֶען נִתְעוֹרֵר וֶוערְן צוּ תְּשׁוּבָה טוּן, אוֹיךְ וֶועט מֶען מִיטְן אֵייבֶּערְשְׁטְנְ'ס הִילְף קֶענֶען פּוֹעֵלְ'ן בַּיי מַיין קֵבֶר אַלֶע עֶרְלֵיי יְשׁוּעוֹת. וֶוען מֶען וֶועט קוּמֶען מִתְפַּלֵל זַיין בַּיי מַיין קֵבֶר, וֶועל אִיךְ זַיין אַ מֵלִיץ יוֹשֶׁר אוּן אִיךְ וֶועל נִישְׁט רוּעֶן בִּיז אִיךְ וֶועל זֶען צוּ בְּרֶענְגֶען דִי יְשׁוּעָה פַאר דֶעם וָואס אִיז גֶעקוּמֶען אוֹיף מַיין קֵבֶר, אוּן סְפֶּעצִיעֶל אַ בָּחוּר אָדֶער מֵיידְל וָואס דַארְף אַ שִׁידוּךְ, אוֹיבּ וֶועלְן זֵיי קוּמֶען צוּ מַיין קֵבֶר אוּן דָארְט אוֹיסְזָאגְן גַאנְץ סֵפֶר תְּהִלִים אָן קֵיין הֶפְסֵק, זָאג אִיךְ זֵיי צוּ אַז זֵיי וֶועלְן טְרֶעפְן זֵייעֶר רִיכְטִיגֶע בַּאשֶׁערְטֶע שִׁידוּךְ, אוּן אִיךְ בִּין זֵייעֶר שְׁטַארְק מִיט דֶעם".

איך בעט אייך, און אויך אלע וואס וועלן זען דעם בריוו און וועלן גיין קיין יבנאל מתפלל זיין, אז מען זאל מאכן א תפילה פאר מיר, יואל בן רייצא רעכיל.

דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

יום ג' פרשת ויגש, ג' טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

מרת ... תחי'

גיין מתפלל זיין ביי קברי צדיקים איז נישט קיין נייע זאך, עס שטייט אין די תורה, ווען משה רבינו האט געשיקט די מרגלים קיין ארץ ישראל און ער האט געבענטשט זיין תלמיד יהושע בן נון ער זאל נישט ווערן נאכגעשלעפט מיט די מרגלים רעדן קעגן ארץ ישראל - האט כלב בן יפונה זיך זייער דערשראקן אז ער האט נישט באקומען די ברכה, זאגט די תורה ער איז שנעל געלאפן צו די מערת המכפלה מתפלל זיין ער זאל נישט ווערן קיין אפיקורס, נישט קריגן אויף משה רבינו (סוטה לד:).

אויך זעען מיר, דער זוהר הקדוש דערציילט (פרשת אחרי, דף עא:), רבי ייסא האט געפרעגט רבי חזקיה: ווי מעג מען גיין צו קברים מתפלל זיין, עס שטייט דאך אין די תורה (דברים יח, יא): "וְדוֹרֵשׁ אֶל הַמֵּתִים", מען טאר נישט בעטן פון די טויטע! האט אים רבי חזקיה געענטפערט: " עַד כָּאן לָא חֲמֵיתָא גַּדְפָּא דְּצִפָּרָא דְּעֵדֶן", איך זע דו האסט נישט זוכה געווען צו לערנען ביים הייליגן רבי שמעון בר יוחאי, וואלסטו געלערנט ביי רבי שמעון וואלסטו נישט געפרעגט די קשיא, ווייל רבי שמעון האט אונז געלערנט פשט אין פסוק: "וְדוֹרֵשׁ אֶל הַמֵּתִים", דאס מיינט מען נישט צדיקים, "אֶל הַמֵּתִים דַּיְיקָא", דאס מיינט מען די עכטע טויטע, "דְּאִינּוּן חַיָּיבֵי עָלְמָא", דאס מיינט מען די רשעים, "דְּאִינּוּן מֵעַמִּין עוֹבְדֵי עֲבוֹדָה זָרָה", די וואס האבן געדינט עבודה זרה, "דְּאִשְׁתְּכָחוּ תָּדִיר מֵתִים", וואס ביים לעבן זענען זיי שוין געווען טויט. "אֲבָל יִשְׂרָאֵל דְּאִינּוּן זַכָּאֵי קְשׁוֹט", אבער גיין צו קברי ישראל, הייליגע אידישע קינדער – "שְׁלֹמֹה קְרָא עָלַיְיהוּ", אויף זיי זאגט שוין שלמה המלך (קהלת ד, ב): "וְשַׁבֵּחַ אֲנִי אֶת הַמֵּתִים שֶׁכְּבָר מֵתוּ", איך טו אויסלויבן די צדיקים, "בְּזִמְנָא אָחֳרָא", וואס האבן זיך ממית געווען בתורה, זיי האבן זיך גע'הרג'עט פארן אייבערשטן, "וְלָא הַשְׁתָּא", נישט יעצט זענען זיי טויט, "שֶׁכְּבָר מֵתוּ", ביים לעבן זענען זיי געווען טויט, דורך זיך אפרייסן פון די וועלט, "וְהַשְׁתָּא אִינּוּן חַיִּין", יעצט לעבן זיי נאך; זאגט דער זוהר דארט, אז מען גייט צו קברי צדיקים קען מען זען גרויסע ישועות, ווייל "צַדִּיקָא, אַף עַל גַּב דְּאִתְפְּטָר מֵהַאי עָלְמָא", די צדיקים אפילו נאך זייער הסתלקות, נאכן אוועק גיין פון די וועלט, "לָא אִסְתַּלָּק", גייען זיי נישט אוועק פון אונז, "וְלָא אִתְאֲבִיד מְכֻּלְּהוּ עָלְמִין", און זיי ווערן נישט פארלוירן אזוי ווי די אנדערע, "דְּהָא בְּכֻלְּהוּ עָלְמִין אִשְׁתְּכַח יַתִּיר מֵחַיּיוֹי", נאר זיי זענען מער דא מיט אונז יעצט ווי זענען געווען ביים לעבן.

וואויל איז דעם וואס גייט צו קברי צדיקים, און איז דארט מתפלל. דער רבי זאגט (ספר המדות אות צדיק, סימן קעג): "עַל יְדֵי הִשְׁתַּטְּחוּת עַל קִבְרֵי הַצַּדִּיקִים הַקָּדוֹשׁ בָּרוּךְ הוּא עוֹשֶׂה לוֹ טוֹבוֹת, אַף עַל פִּי שֶׁאֵינוֹ רָאוּי לְכָךְ", אז מען בעט דעם אייבערשטן ביי קברי צדיקים, אפילו דער וואס איז נישט ווערד מען זאל אננעמען זיינע תפילות, דארט ביי קברי צדיקים נעמט מען אן די תפילות.

ווי אזוי צו בעטן - דאס האט מיט יעדן איינעם באזונדער; עס זענען דא וואס בעטן ביים ציון דעם אייבערשטן בזכות דער צדיק וואס האט זיך מוסר נפש געווען זיין לעבן פארן אייבערשטן און פאר אידישע קינדער זאל קומען צו מיר א ישועה, און עס זענען דא וואס בעטן דעם צדיק אליינס, וואס איז נכלל אינעם אייבערשטן.

דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

יום ה' פרשת מקץ, כ"ח כסליו, ד' דחנוכה, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

מזל טוב פאר דיין נייע געבוירענע אינגל, דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט מאכן די ברית אין צייט און אים מגדל זיין לתורה ולחופה ולמעשים טובים.

געב א נאמען אדער נאך א צדיק אדער נאך א זיידע וואס איז געווען א ערליכער איד, געב נישט אבי א נאמען, ווייל אז מען געבט א נאמען נאך א צדיק אדער נאך א זיידע אדער באבע וואס האבן געדינט דעם אייבערשטן - וועט דאס העלפן פארן קינד. אזוי ווי דער הייליגער רבי ר' אלימלך פון ליזענסק זכותו יגן עלינו זאגט (ספר נועם אלימלך, פרשת במדבר), אז א נאמען נאך א צדיק העלפט - "שֶׁיִּהְיֶה גַם כֵּן צַדִּיק", אז דער מענטש זאל אויך זיין א צדיק, "מַחֲמַת שֶׁנִּתְעוֹרֵר הָאוֹר שֶׁל הַצַּדִּיק שֶׁהוּא בָּעוֹלָם הָעֶלְיוֹן", דאס וועקט אויף די ליכטיגקייט פונעם צדיק אויבן אין הימל.

יעדע נאמען קען מען מאכן עס זאל זיך הערן מיט א זיסקייט און א געשמאק, מען קען רופן דעם קינד אויף א וועג אז די מאמע זאל ליב האבן דעם נאמען; מיט שיין רעדן צו די ווייב וועסטו איר קענען איבעררעדן יא צו געבן נעמען פאר די קינדער נאך צדיקים, אדער נאך זיידעס און באבעס וואס האבן זיך מוסר נפש געווען אויפצושטעלן שיינע ערליכע דורות, און דאס וועט משפיע זיין אויף די קינדער זיי זאלן זיין צדיקים.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

א פרייליכן חנוכה.

בעזרת ה' יתברך

יום ג' פרשת ויגש, ג' טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

דאס וואס דו פאלסט אראפ איז נאר דיך צו ברענגען צו א העכערע פלאץ, דער הייליגער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק א', סימן כה): "וּבָזֶה טוֹעִין הַחֲסִידִים הַרְבֵּה, שֶׁפִּתְאֹם נִדְמֶה לָהֶם שֶׁנָּפְלוּ מֵעֲבוֹדַת ה'", אין דעם זענען זיך ערליכע אידן טועה ווען זיי שפירן פלוצלונג א ירידה, זיי שפירן ווי זיי האבן פארלוירן זייער ברען און חשק וואס זיי האבן געהאט און עס דאכט זיך זיי אז זיי זענען אראפגעפאלן, "וּבֶאֱמֶת אֵין זֶה נְפִילָה כְּלָל, רַק מֵחֲמַת שֶׁצְּרִיכִין לַעֲלוֹת מִמַּדְרֵגָה לְמַדְרֵגָה, וְאָז מִתְעוֹרְרִין וּמִתְגַּבְּרִין מֵחָדָשׁ הַקְּלִיפּוֹת, שֶׁהֵם הַתַּאֲווֹת וְהַבִּלְבּוּלִים וְהַדִּמְיוֹנוֹת וְהַמַּחֲשָׁבוֹת וְהַמְּנִיעוֹת כַּנַּ"ל, עַל כֵּן צְרִיכִין לְהִתְגַּבֵּר בְּכָל פַּעַם מֵחָדָשׁ", אבער באמת איז דאס נישט קיין נפילה, דאס איז נאר א דמיון וואס דער יצר הרע ברענגט אריין אינעם מענטש ווען ער איז מצליח און ער קען שוין גיין ווייטער אין די קדושה, דעמאלט מאכט ער אז דער מענטש זאל האבן חלישות הדעת, ספיקות און מניעות וכו'.

זיי שטארק מיט לערנען יעדן טאג חומש איינגעטיילט לויט די טעג פון די וואך, זונטאג זאלסטו לערנען שנים מקרא ואחד תרגום ביז שני, מאנטאג ביז שלישי, און אזוי ווייטער ביז סוף וואך זאלסטו ענדיגן די פרשה.

אויך זאלסטו לערנען משניות, לערן יעדן טאג פרקים משניות, און אז דו פארשטייסט נישט - זאלסטו גורס זיין אן הבנה, ומי יתן אז דו קענסט זאגן יעדן טאג אכצן פרקים משניות; דאס וועט דיך רייניגן פון אלעם שלעכטס, און אויך זאלסטו זיך מאכן א שיעור לערנען ש"ס כסדרן; הייב אן מסכת ברכות, זאג די ווערטער אפילו אן פארשטיין, און ווען דו ענדיגסט מסכת ברכות זאלסטו גיין צו מסכת שבת און אזוי ווייטער, ביז די וועסט ענדיגן גאנץ ש"ס.

נאכאמאל, שטארק זיך, קוק נישט אויף דעם וואס יעדע מאל פאלסטו אראפ אין א קטנות המוחין - ווי דו רופסט עס; אזוי גייט עס, ווי נענטער מען ווערט צום צדיק, ווי מער מען פאלגט דעם רבי'ן - אלץ גרעסער ווערט מען, און מען דארף אריבערגיין א טרעפ פון מער נישט שפירן געפיל, פארלירן די חשק וכו'. אזוי ווי דער רבי זאגט (שם, סימן עב), ווען א מענטש ווערט נתעורר לתשובה, ער וויל עפעס טון צו זיין גוט, ער וויל זיין אן ערליכער איד און ער מאכט אפ צו גיין צום צדיק, "וְאַחַר כָּךְ כְּשֶׁנּוֹסֵעַ, מִתְגַּבֵּר עָלָיו הַיֵּצֶר הָרָע וְנוֹפֵל מִתְּשׁוּקָתוֹ שֶׁהָיָה לוֹ תְּחִילָה", נאכדעם ווען ער איז שוין אויפן וועג איז זיך דער יצר הרע מתגבר אויף אים, און ער הייבט אן פארלירן זיין געפיל צו גיין צום צדיק, "וְאַחַר כָּךְ כְּשֶׁבָּא לְהַצַּדִּיק, מִתְגַּבֵּר עָלָיו הַיֵּצֶר הָרָע עוֹד יוֹתֵר, וְאוֹבֵד כָּל חִשְׁקוֹ", נאכדעם ווען ער קומט אן צום צדיק איז זיך דער יצר הרע נאכמער מתגבר אויף אים און ער פארלירט דעם גאנצן געפיל, זאגט אויף דעם דער הייליגער רבי: "אַל יִקְשֶׁה בְּעֵינֶיךָ זאֹת, וְאַל יְבַהֲלוּךָ רַעְיוֹנֶיךָ עַל זֶה", זאלסט נישט ווערן צעמישט פארוואס דאס פאסירט און נישט דערשראקן ווערן, די סיבה צו דעם איז, ווייל ווי מער דער מענטש איז זיך מתגבר אויף זיין יצר הרע אלץ מער איז זיך דער יצר הרע מתגבר אויף אים. אזוי ווי חכמינו זכרונם לברכה זאגן (סוכה נב.): "כָּל הַגָּדוֹל מֵחֲבֵרוֹ יִצְרוֹ גָדוֹל הֵימֶנּוּ", ווי גרעסער דער מענטש איז אלץ א גרעסערע יצר הרע האט ער, דעריבער אין אנהייב ווען ער איז נאכנישט געווען ביים צדיק איז ער נאכנישט געווען אין א גרויסע מדריגה, האט ער געהאט נאר א קליינעם יצר הרע, אבער נאכדעם ווען ער גייט צום צדיק איז ער שוין גרעסער - קומט א פרישע יצר הרע, ביז ווען ער קומט שוין צום צדיק, וואס דעמאלט איז זיך דער יצר הרע זייער שטארק מתגבר.

אחי חזק!

בעזרת ה' יתברך

יום ב' פרשת ויגש, ב' טבת, זאת חנוכה, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

רייכערן בארואיגט נישט, רייכערן ציט מער אן די נערווען; לערנען תורה בארואיגט די נערווען, גורס זיין פרקים משניות בארואיגט די נערווען; זאג משניות וועסטו באקומען געזונטע שטארקע נערווען.

רייכער נישט, עס איז נישט קיין גוטע זאך, דער רבי האט נישט געוואלט מען זאל רייכערן (חיי מוהר"ן סימן רעג, תעב). מאך זיך א שיעור אין משניות, לכתחילה זאלסטו זאגן יעדן טאג אכצן פרקים משניות, ווייל דער הייליגער רבי האט געזאגט פאר רבי נתן זכרונו לברכה ער זאל יעדן טאג זאגן "ח"י פרקים משניות", אויך האט דער רבי געזאגט פאר עטליכע פון אנשי שלומינו זיי זאלן זאגן יעדן טאג "ח"י פרקים משניות" (עיין שיחות הר"ן סימן קפה), און מוהרא"ש זאגט: "וואס דער רבי האט געזאגט פאר מוהרנ"ת איז פאר אונז אלע געזאגט געווארן".

קענסט זיך נישט פארשטעלן דאס גרויסקייט פון זאגן אכצן פרקים משניות יעדן טאג. עס שטייט פון הייליגן טשערנאבלער מגיד זכותו יגן עלינו אין זיין ספר ליקוטי תורה (הדרכה ו): "תֹּאמַר חַ"י פְּרָקִים מִשְׁנַיוֹת בְּלִי פֵּירוּשׁ בְּכָל יוֹם", זאלסט זאגן יעדן טאג אכצן פרקים משניות, אן קיין טייטש, "כְּדַי שֶׁתִּגְמוֹר בְּכָל חוֹדֶשׁ כָּל הַשִּׁשָּׁה סְדָרִים"; אזוי וועסטו דאס ענדיגן יעדן חודש, "כֵּן תִּנְהַג כָּל יְמֵי חַיֶּיךָ", אזוי זאלסטו זיך פירן דיין גאנצן לעבן. אויך ווערט געברענגט פונעם הייליגן מהר"ם פאפירש (אור צדיקים סימן כב, אות יא): "טוֹב לִלְמוֹד מִשְׁנַיוֹת בְּכָל יוֹם", עס איז זייער גוט מען זאל יעדן טאג לערנען משניות, "וְאִם אֶפְשַׁר שֶׁיַּשְׁלִים חַ"י פְּרָקִים בְּכָל יוֹם, נֶגֶד חַ"י עוֹלָמוֹת, מַה טוֹב וּמַה נָעִים", און אז מען קען לערנען יעדן טאג אכצן פרקים משניות אנטקעגן די אכצן וועלטן, אוי ווי זיס און אוי ווי גוט וועט אים זיין, "יְהִי חֶלְקִי עִמּוֹ", איך וויל האבן א חלק מיט זיי, "כִּי הוּא תִּיקוּן גָּדוֹל לִפְגַם הַבְּרִית, סוֹד קֵל חַי", ווייל מיטן זאגן אכצן פרקים משניות איז מען מתקן וואס מען האט פוגם געווען אין די חטא פון פגם הברית, וואס פון דעם קומען די אלע נערווען השם ישמרינו, "וְיֶשׁ לָהֶם גַּם כֵּן סְגוּלָה לַהֲרוֹג הַיֵּצֶר הָרָע", אויך האט דאס א סגולה צו הרג'ענען דעם יצר הרע, "גַּם סְגוּלָה לְהַמְשִׁיך נְשָׁמָה, שֶׁהִיא אוֹתִיּוֹת מִשְׁנָה", אויך האט דאס א סגולה צו ברענגען א ריינע נשמה אויפן מענטש.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

יום ב' פרשת ויגש, ב' טבת, זאת חנוכה, שנת תשפ"ו לפרט קטן

מרת ... תחי'

יעצט איז אייער עבודת השם צו מחזק זיין אייער מאן, אים זאגן: "עס וועט נאך זיין גוט, עס וועט פאסירן א נס, עס וועט קומען שפע"; יעצט דארפט איר זיך ארויסשטעלן אלס דער שטארקער, נישט וויינען און נישט אראפקלאפן.

איך האב געהערט פון א ברסלב'ער חסיד פשט אויף וואס דער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק א, סימן סט): "עִיקָר הָעֲשִׁירוּת בָּאָה בִּזְכוּת הָאִשָּׁה", דער עיקר עשירות קומט בזכות די ווייב; אז אויב די ווייב איז קלוג, זי ווייסט וואס צו טון אין די צייטן וואס עס איז ענג; שטארקן איר מאן, אים מוטיגן - וועט אריבער גיין די טעג און עס וועט קומען עשירות, און אז די פרוי איז אויך בקטנות הדעת, זי שלעפט נאך מער אראפ די מצב, זי וויינט מיט, זי קרעכצט מיט, זי קוקט מיט א נישט גוטע אויג - דעמאלט ווי קען זיין עשירות? דאס זאגט דער רבי: 'עִיקָר הָעֲשִׁירוּת בָּאָה בִּזְכוּת הָאִשָּׁה', דער עיקר עשירות קומט בזכות די ווייב.

זארגט נישט וועגן די חובות, איר זאלט שמייכלען צו אייער מאן און אים געבן גוטע ווערטער, און ווען אייער מאן איז נישט אין שטוב - זאלט איר זיך אויסוויינען צום אייבערשטן, אים בעטן אין אייער שפראך מיט די וועג ווי אזוי איר רעדט צו א גוטע פריינד, אים בעטן ער זאל ענק געבן שפע, ענק זאלן האבן פרנסה; וועט איר זיכער זען א גרויסע נס.

דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

יום ב' פרשת מקץ, כ"ה כסליו, א' דחנוכה, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

כאפ זיך אריבער קיין יבנאל, זאג אויס נאכאמאל תהלים לזכות מוהרא"ש. מוהרא"ש האט מבטיח געווען, אזוי ווי ער שרייבט (צוואת מוהרא"ש, סימן ה): "וּכְמוֹ בַּחַיִּים חַיּוּתִי נִתְעוֹרְרוּ עַל יָדִי אֲנָשִׁים בִּתְשׁוּבָה", אזוי ווי ווען איך האב געלעבט זענען דורך מיר נתעורר געווארן מענטשן תשובה צו טון, "כְּמוֹ כֵּן עַכְשָׁיו לְאַחַר הִסְתַּלְקוּתִי לְעֵילָא כְּשֶׁיָבוֹאִי אֶל קִבְרִי יִתְעוֹרְרוּ בִּתְשׁוּבָה שְׁלֵימָה", אזוי אויך נאכדעם וואס איך וועל אוועק גיין פון די וועלט, ווען מען וועט קומען צו מיין קבר - וועט מען אויך נתעורר ווערן צו תשובה טון, "וְיַמְשִׁיכוּ לְעַצְמָם יְשׁוּעוֹת וּפְלָאוֹת בְּעֶזְרָתוֹ יִתְבָּרַךְ", ביי מיין ציון וועט מען קענען פועל'ן וואונדערליכע ישועות. "וְאֶהְיֶה לָהֶם לְמֵלִיץ יוֹשֶׁר בַּשָׁמַיִם", ווער עס וועט קומען צו מיין ציון וועל איך זיין פאר אים א מליץ יושר אין הימל, "וְלֹא אָנוּחַ וְלֹא אֶשְׁקוֹט עַד שֶׁיִּהְיֶה לְמִי שֶׁבָּא אֶל קִבְרִי לְהִתְפַּלֵּל וְלִלְמוֹד יְשׁוּעָה שְׁלֵימָה מִן הַשָּׁמַיִם", און איך וועל נישט רוען ביז איך וועל פועל'ן א ישועה פאר דעם וואס איז געקומען צו מיין קבר דאווענען און לערנען; בפרט אין דעם ענין פון שידוכים האט מוהרא"ש צוגעזאגט מיט א שטארקע הבטחה בזה הלשון (שם, שם): "אִיךְ זָאג צוּ אַז יֶעדֶער וָואס דַארְף אַ שִׁידוּךְ אוּן זֵיי וֶועלְן קוּמֶען דָא אוֹיף מַיין קֵבֶר אוּן דוּרְכְזָאגְן גַאנְץ סֵפֶר תְּהִלִים פוּן אָנְפַאנְג בִּיזְן סוֹף פַאר מַיין זְכוּת, וֶועל אִיךְ טוּן אַלֶעס וָואס אִיךְ קֶען, אַז זֵיי זָאלְן טְרֶעפְן זֵייעֶר שִׁידוּךְ, אוּן דָאס זָאג אִיךְ צוּ מִיט אַ שְׁטַארְקֶע צוּזָאג".

ווען דו ענדיגסט תהלים זאלסטו זאגן פאר מוהרא"ש: "איך האב געטון וואס מוהרא"ש האט געזאגט, יעצט זאל מוהרא"ש טון וואס מוהרא"ש האט מבטיח געווען, איך ווארט אויף מיין שידוך"; אזוי ווי מוהרנ"ת האט געזאגט פאר משה חינקעס ער זאל טון. די מעשה גייט אזוי, משה חינקעס איז געווען דער וואס האט געברענגט דעם רבי'ן קיין ברסלב, ער איז געווען פון די ראשי קהילה אין ברסלב, ער איז געווען זייער נאנט מיטן רבי'ן. ער האט געהאט זייער אסאך געלט, אבער קינדער האט ער נישט געהאט, אמאל האט אים דער רבי געזאגט אז זיין שיתוף האט אים בא'גנב'עט מיט געלט, האט ער אים גורם געווען צוצונעמען זיינע קינדער.

(קוק אריין אין ספר חיי מוהר"ן סימן כט, ווי ער דארט רעדט פון איש עשיר, דאס מיינט ער דעם איד משה חינקעס. ער האט געבעטן דעם רבי'ן ער וויל א ברכה אויף קינדער, האט אים דער רבי געזאגט: "איך האב דאך געזאגט ראש השנה תורה פאר דיר", אבער משה חינקעס האט נישט פארשטאנען וואס דער רבי ענטפערט אים. שפעטער האט ער שוין יא פארשטאנען אז דאס איז געווען זיין שותף וואס האט אים זייער מקנא געווען און האט אים בא'גנב'עט, און מיט דעם האט ער אים צוגענומען זיין ווייב מיט זיינע קינדער; קוק נאך די תורה אין ליקוטי מוהר"ן חלק א, סימן סט, וואו דער רבי רעדט דארט פון די הארבקייט פון גנב'ענען, אז ווען מען גנב'עט יענעמ'ס געלט - גנב'עט מען יענעמ'ס ווייב און קינדער).

ווען דער רבי איז נפטר געווארן האט אים מוהרנ"ת געזאגט: "דער רבי האט מיר געזאגט, אז אויב משה חינקעס וועט זיך גט'ן און וועט נאכאמאל חתונה האבן, וועט ער האבן קינדער", מוהרנ"ת האט אים צוגערעדט ער זאל זיך גט'ן, ער זאל פאלגן דעם רבי'ן, אבער עס איז אים געווען שווער דאס צו הערן. שפעטער האט אים רבי נתן דאס נאכאמאל געזאגט, מוהרנ"ת האט דעמאלט געהאלטן נאכן דאווענען, ער איז נאך געווען אנגעטון מיט טלית און רבינו תם תפילין, און ער האט זיך אנגערופן צו אים: "משה, דער רבי האט מיר געזאגט אז אויב דו וועסט זיך גט'ן און חתונה האבן וועסטו האבן קינדער", און מוהרנ"ת האט אים געזאגט: "אזוי ווי איך שטיי יעצט אנגעטון מיט טלית און תפילין, אזוי איז ביי מיר זיכער דער רבי האט אזוי געזאגט"; דעמאלט האט ער אפגעמאכט אז ער גייט זיך גט'ן, און זיין ווייב האט מסכים געווען צו נעמען א גט בתנאי אז ער וועט איר געבן האלב פון זיין פארמעגן, און נאכן גט האט זי חתונה געהאט טאקע מיט יענעם שותף וואס האט בא'גנב'עט דעם משה חינקעס, דעמאלט האט מען געזען ממש ווי דעם רבינ'ס ווערטער ווערן אזוי קלאר מקוים, אז ווער עס גנב'עט יענעמ'ס געלט קען גורם זיין צוצונעמען יענעמ'ס ווייב מיט יענעמ'ס קינדער, און דער משה חינקעס האט אויך חתונה געהאט מיט א פרוי, א שוועסטער פון דער טאמאשפיל רב (וואס האט א גרויס חלק אין די מחלוקת אויף מוהרנ"ת).

עס איז אריבער אפאר יאר און משה חינקעס האט נאכאלץ נישט געהאט קיין קינדער, און עס האט אים זייער פארדראסן, און ווען ער פלעגט זען מוהרנ"ת האט ער אים געגעבן א שטעך און געזאגט: "נאך אלעמען האסטו מיר געהייסן זיך גט'ן און איך האב נאכאלץ נישט קיין קינדער!" אמאל האט אים מוהרנ"ת געזאגט: "איך האב דיר נישט געזאגט פון מיר, איך האב דיר געזאגט וואס דער רבי האט געזאגט, זאלסטו גיין צום ציון און זאגן פארן רבי'ן 'רבי איך האב געפאלגט, איך האב געטון וואס איר האט געזאגט דורך מוהרנ"ת, איך זאל זיך גט'ן, אזוי וועל איך האבן קינדער, איז וואו איז די הבטחה? וואו זענען מיינע קינדער?'"

משה חינקעס האט טאקע אזוי געטון, ער איז געפארן קיין אומאן און זיך דארט אויסגעגאסן זיין הארץ און געזאגט די ווערטער וואס מוהרנ"ת האט אים געזאגט צו זאגן, למעשה ווען ער איז ארויס פון ציון איז אים אריינגעקומען א פסוק אין מחשבה, דער פסוק "זִרְעוּ לָכֶם לִצְדָקָה" (הושע י, יב), ער האט געשפירט ווי דער רבי אליין קומט צו אים און זאגט אים: "די ווילסט קינדער? געב צדקה", ער האט אנגעהויבן געבן אסאך צדקה און ער האט געבוירן א טאכטער 'מרים רייצא' און שפעטער א זון.

דארט אין חיי מוהר"ן זאגט מוהרנ"ת: "ובענין העשיר הנ"ל יש הרבה לספר", פון דעם משה חינקעס איז דא אסאך צו דערציילן, "ואין כאן מקומו", דא איז נישט דער פלאץ פון דעם.

אזוי זאלסטו טון, גיי צום ציון אין יבנאל, זאג אויס תהלים, און זאג פאר מוהרא"ש: "איך האב געטון וואס מוהרא"ש האט מבטיח געווען, יעצט ווארט איך אויף מיין שידוך"; וועסטו זען נסים.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

א פרייליכן חנוכה.

בעזרת ה' יתברך

יום ב' פרשת מקץ, כ"ה כסליו, א' דחנוכה, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

אנשי שלומנו פירן זיך צו גיין מיט תכלת אויף די ציצית; דאס קומט פון ווען דער צדיק רבי אברהם בן רבי נחמן האט זיך געטראפן מיט הרב הקדוש רבי גרשון חנוך העניך מראדזין זכותו יגן עלינו, וואס אין זיין צייט איז ארויסגעקומען די תכלת, אין שנת תרמ"ח.

רבי אברהם בן רבי נחמן זכר צדיק לברכה האט געזאגט, ווען דער רבי האט געזאגט אז פון אים ביז משיח וועט שוין נישט זיין קיין נייע זאכן האט דער רבי געקרעכצט און געזאגט דאס ווארט: "אה... תרחם"; האט רבי אברהם געזאגט אז די כוונה פון רבי'ן איז אז עס וועט טאקע נישט זיין קיין נייע זאכן ביז משיח וועט קומען, אויסער די איין זאך, עס וועט נתגלה ווערן די זאך פון תכלת אין יאר תרח"ם, דעמאלט וועט ארויסקומען די תכלת וואס שוין אזויפיל יארן איז דאס נישט געווען.

בנוגע וועלכע תכלת צו גיין; מוהרא"ש איז געגאנגען מיט די ראדזינער תכלת, אבער מוהרא"ש זאגט עס איז נישט משנה וועלכע תכלת מען גייט, אמאל איז געווען א חשש פון כלאים האט מען געדארפט אכטונג געבן עס זאל זיין טאקע די כשר'ע, אבער היינט גייט מען מיט טליתים פון וואל, איז נישט קיין שום פראבלעם צו גיין מיט פתיל תכלת, אדרבה, דורכדעם קומט מען צו קוקן אויף די ציצית און מען איז מקיים די מצוות עשה פון "וּרְאִיתֶם אֹתוֹ" (במדבר טו, לט), און דורכדעם ווערט מען אפגעהיטן פון ניאוף, אזוי ווי דער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק א, סימן ז), ציצית איז מסוגל צו געראטעוועט ווערן פון ניאוף.

דער עיקר זאלטו זיך פרייען מיט דיין ציצית, ווייל דער הייליגער רבי זאגט (שם): "סְגֻלָּה לְחוֹלֶה לְהִסְתַּכֵּל עַל הַצִּיצִית", ציצית איז א רפואה פאר אלע קרענק, און מוהרא"ש איז דאס מסביר לויט דעם רבינ'ס ווערטער וואס דער רבי זאגט (שם חלק ב, סימן כד): "מִצְוָה גְּדוֹלָה לִהְיוֹת בְּשִׂמְחָה תָּמִיד", עס איז א גרויסע מצוה צו זיין שטענדיג פרייליך, "וּלְהִתְגַּבֵּר לְהַרְחִיק הָעַצְבוּת וְהַמָּרָה שְׁחֹרָה בְּכָל כֹּחוֹ", מען זאל זיך שטארקן מיט אלע כחות נישט צו זיין דערביטערט, "וְכָל הַחוֹלַאַת הַבָּאִין עַל הָאָדָם", ווייל אלע מחלות און אלע קרענק קומען, "כֻּלָּם בָּאִין רַק מִקִּלְקוּל הַשִּׂמְחָה", ווייל מען איז דערביטערט און נישט פרייליך, "וְגַם חַכְמֵי הָרוֹפְאִים אָמְרוּ", אפילו די דאקטוירים זאגן, "שֶׁכָּל הַמַּחֲלוֹת וְהַחֳלָאִים רָעִים בָּאִים רַק מַחֲמַת חִסָּרוֹן הַשִּׂמְחָה", אז אלע מחלות קומען פון דעפרעסיע און פון זיין נישט פרייליך; קומט אויס, אז מען קוקט אויף די ציצית, מען זעט זיך אנגעטון מיט די הייליגע מצוה, און אפילו מען איז טאקע ווייט פון קדושה וטהרה, אבער 'ציצית גיי איך דאך יא'; מיט דעם ווערט מען פרייליך, און אזוי ווערט מען פטור פון אלע מחלות, והבן למעשה.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

א פרייליכן חנוכה.

בעזרת ה' יתברך

ערב שבת קודש פרשת וישב, מברכין החודש, כ"ב כסליו, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

מוהרא"ש האט אונז שטענדיג מזהר געווען מיר זאלן בענטשן ברכת המזון מיט א בענטשער, נאר פון אינעווייניג נישט בעל פה, און אז דאס איז מסוגל פאר פרנסה און פאר עשירות. מוהרא"ש פלעגט אונז ווייזן א ביישפיל ווי אזוי עס קוקט אויס דאס בענטשן בעל פה, ווי מען קען אויסלאזן א גאנצע ברכה; למשל מען הייבט אן די צווייטע ברכה "נודה לך ה' אלוקינו" און מען פארט אריין אין די ברכה פון "רחם", מען זאגט "[נודה לך ה' אלוקינו -] על ישראל עמך ועל ירושלים עירך", אזוי האט מען אויסגעלאזט די גאנצע ברכה פון נודה לך און ועל הכל, מען האט נישט מזכיר געווען תורה, און נישט ברית, ווי די הלכה איז (שלחן ערוך אורח חיים סימן קפז, סעיף ג).

מוהרא"ש רעדט גאר אסאך אין זיינע ספרים פון בענטשן ברכת המזון מיט א סידור, ווי דאס איז מסוגל לעשירות. מוהרא"ש צייכנט אן אלס מקור דעם זוהר הקדוש (ויקהל ריח:): "מַאן דִּמְבָרֵךְ לְקוּדְשָׁא בְּרִיךְ הוּא מִגּוֹ שַׂבְעָא", ווער עס בענטשט דעם אייבערשטן נאכן זאט ווערן, "בָּעֵי לְכַוְּונָא לִבֵּיהּ, וּלְשַׁוָּואָה רְעוּתֵיהּ בְּחֶדְוָה", דארף בענטשן מיט כוונה און מיט שמחה, "וְלָא יִשְׁתְּכַּח עָצִיב" וכו', און נישט בענטשן מיט דערביטערטקייט, "וּכְמָּה דְּאִיהוּ מְבָרֵךְ בְּחֶדְוָה וּבָעֵינָא טָבָא. הָכִי יָהֲבִין לֵיהּ בְּחֶדְוָה וּבָעֵינָא טָבָא", און אויב ער וועט בענטשן מיט שמחה - וועט דער אייבערשטער אים געבן גרויס שפע, און דער חיד"א זאגט אין זיין ספר הגהות ניצוצי אורות, אז דא זעט מען אז עס איז מסוגל פאר עשירות צו בענטשן בשמחה, און נאך געפינען מיר אין זוהר (זוהר חדש רות, דף פו): "גדול כח ברכת המזון, שמוסיף ברכה על מעשה ידיו של אדם", דורך בענטשן ברכת המזון ברענגט מען פרנסה בשפע; עס שטייט נישט ארויסגעשריבן אז עס דארף זיין אין א בענטשער, אבער מוהרא"ש האט אזוי געלערנט פשט, ווייל אז מען בענטשט בעל פה על פי רוב פארפעלט מען ווערטער, און אמאל קען מען אריינפארן פון איין ברכה צו א צווייטע ברכה און מען לאזט אויס פונעם בענטשן, אבער אז מען בענטשט אין א בענטשער - דעמאלט זאגט מען ארויס יעדע ווארט און אזוי איז מען זוכה צו פרנסה.

אויך זאגט מוהרא"ש מען זאל זיך אנטון צום בענטשן די הוט און רעקל, און ער ברענגט אז דער חיד"א ברענגט (כסא דוד, דרוש כ) פון ספר חסידים (סימן מו), אמאל זענען געווען צוויי נאנטע חברים און איינער איז אוועק פון די וועלט יונגערהייט רחמנא לצלן און ער איז געקומען אין חלום צו זיין גוטער חבר, פרעגט אים דער חבר: "וואס טוט זיך מיט דיר אויבן אין הימל?" ענטפערט ער: "עס איז מיר זייער ביטער, מען שטראפט מיך אויף דעם וואס איך האב מזלזל געווען אין ברכת המזון, איך האב נישט געהעריג געבענטשט"; ער האט געבעטן זיין חבר זאל רעדן צו מענטשן פון דאס גרויסקייט פון ברכת המזון אז דאס זאל אים זיין פאר א תיקון.

וואויל איז דעם וואס בענטשט מיט שמחה, מיט א סידור, מיט דרך ארץ.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

ערב שבת קודש פרשת וישב, מברכין החודש, כ"ב כסליו, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

עס איז א גרויסע זאך דער מאן זאל אפברענען די לעכט. חכמינו זכרונם לברכה זאגן (שבת כג:): "אמר רב הונא, הרגיל בנר הויין ליה בנים תלמידי חכמים", און דער רבי זאגט (ספר המדות אות בנים חלק א', סימן נד), אז דאס מיינט מען סיי שבת לעכט און סיי חנוכה לעכט; אז דאס איז מסוגל פאר קינדער תלמידי חכמים.

די וועלט פרעגט, דאס איז דאך א זאך וואס יעדער טוט, דאס איז נישט עפעס א זייטיגע סגולה וואס נאר א טייל טוען, אין אלע אידישע שטיבער צינדט מען שבת לעכט און חנוכה לעכט, און מען זעט נישט אז אלע זאלן זוכה זיין צו קינדער תלמידי חכמים?! נאר וואס דען, עס ווענדט זיך ווי אזוי מען טוט די מצוה; אז מען טוט די מצוה מיט ליבשאפט און שמחה, מען גרייט דאס אן מיט א חשיבות און מען בעט דעם אייבערשטן ביים אנגרייטן די לעכט אז מען זאל זוכה זיין צו קינדער תלמידי חכמים - איז מען זוכה צו דעם.

קענסט לייגן די ווייסע טישטוך און אנגרייטן די לעכט דאנערשטאג נאכט לכבוד שבת, אלעס וואס מען דארף טון פרייטאג לכבוד שבת, זאגן שוין די פוסקים אז אויב עס איז גרינגער פארן מענטש, עס מאכט מער סדר - קען מען עס שוין טון דאנערשטאג און זאגן אז מען טוט דאס לכבוד שבת. קוק אין משנה ברורה סימן רנ (סעיף קטן ב): "ומסתברא דבימים הקצרים כל מה שיכול להקדים ההכנה ביום ה' עדיף", אין די ווינטער שבתים ווען ערב שבת איז זייער קורץ קען מען שוין אלעס טון דאנערשטאג, און ער זאגט: "וטוב שיאמר על כל דבר שקונה זהו לכבוד שבת כי הדבור הוא פועל הרבה בקדושה", מען זאל אויף אלעס זאגן אז מען טוט דאס לכבוד שבת, אזוי קומט אריין די קדושה אין די זאך.

עס איז זייער א גרויסע זאך דער מאן זאל אפברענען די לעכט לכבוד שבת, עס שטייט פון צדיקים אז דאס איז מתקן אויך די שווערע פגמים, די פגמי הברית.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

ערב שבת קודש פרשת וישב, מברכין החודש, כ"ב כסליו, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

אוי ווי גוט טוסטו אז דו וויינסט צום אייבערשטן און אז דו ווארפסט זיך אראפ אויף דער ערד ווי א קינד וואס וויינט און ווארפט זיך אראפ אויף דער ערד ווען ער וויל עפעס אויספירן; אזוי זאלסטו ווייטער טון, ווייל דאס איז די עצה, צו בעטן דעם אייבערשטן נאכאמאל און נאכאמאל. פרנסה קומט נאר פונעם אייבערשטן, ווייל חכמינו זכרונם לברכה זאגן (תענית ב.) אז די שליסל פון פרנסה איז נאר אין די הענט פונעם אייבערשטן; קיינער קען נישט צו נעמען פון א מענטש זיין פרנסה און קיינער קען נישט געבן פרנסה - נאר דער אייבערשטער אליינס וואס ער איז דער זן ומפרנס לכל.

מוהרא"ש דערציילט, אין ירושלים איז געווען א באוואוסטער מגיד רבי בנציון יאדלער זכרונו לברכה וואס ער פלעגט ארום גיין אין שולן האלטן דרשות; איינמאל איז צו אים געקומען א איד און אנגעהויבן וויינען: "איך האב נישט קיין פרנסה, מיינע קינדער גייען אויס פאר הונגער, זיי וויינען פאר ברויט וכו' וכו'", זאגט אים רבי בנציון זכרונו לברכה: "וָואס וִוילְסְטוּ פוּן מִיר? דוּ הָאסְט דָאך אַ רַייכֶער טַאטֶע, בֶּעט אִים עֶר זָאל דִיר הֶעלְפְן אוּן רַחְמָנוּת הָאבְּן אוֹיף דִיר", דער איד קוקט אן רבי בנציון מיט וואונדער און זאגט: "מיין טאטע וואס וואוינט אין צפת? וואס קען ער מיר שוין העלפן? ער האט קוים פאר זיך צו לעבן?" און ער הייבט אן וויינען: "פארוואס מאכט איר חוזק פון מיר?!" זאגט אים רבי בנציון: איך מיין נישט דיין טאטע פון צפת, איך מיין דיין טאטע אין הימל - דער גרויסער באשעפער - ער קען דיר העלפן! בעט אים ער זאל רחמנות האבן אויף דיר".

שטארק זיך מיט תפילה, און אז עס קומט דיר אונטער א פרנסה זאלסטו טון אין דעם אפילו עס איז נישט לויט דיין כבוד וכו', און זיי שטארק אין אמונה צו גלייבן אז פרנסה קומט פונעם אייבערשטן, און עס האט נישט צו טון צי מען איז געלונגען אדער אויב מען האט א גוטן קאפ.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

יום ה' פרשת וישב, כ"א כסליו, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

אז דו קענסט נישט וויינען - זאלסטו מאכן א קול פון וויינען; דאס הייסט, ווען דו גייסט התבודדות, דו רעדסט צום אייבערשטן און דו ווילסט זיך אויסוויינען, אבער דו קענסט נישט וויינען - זאלסטו מאכן א קול פון וויינען, מאך א קול ווי איינער וואס וויינט. אזוי ווי דוד המלך זאגט אין תהלים (ו, ט): "כִּי שָׁמַע ה' קוֹל בִּכְיִי", דער אייבערשטער האט צוגעהערט די קול פון וויינען; זעט מען אז די קול פון וויינען איז אזוי ווי וויינען.

אויך איז דא פון רבי'ן סגלות ווי אזוי צו וויינען, צו קוקן אויפן הימל, אזוי ווי דער רבי זאגט (ספר המדות אות בכי' חלק ב', סימן א): "מִי שֶׁאֵינוֹ יָכוֹל לִבְכּוֹת", ווער עס קען נישט וויינען - "יִסְתַּכֵּל עַל הָרָקִיע", זאל קוקן צום הימל, "כִּי הוּא גָּרַם בְּכִיָּה לַמַּיִם", ווייל חכמינו זכרונם לברכה זאגן (בראשית רבה ה, ג): "לא פירשו המים התחתונים מן העליונים אלא בבכיה", דעמאלט ווען דער אייבערשטער האט געמאכט די הימל, האט דער אייבערשטער צעטיילט די וואסער, א טייל וואסער אויף אויבן, און א טייל וואסער אויף אינטן, און דעמאלט האבן די וואסער פון אונטן אנגעהויבן צו וויינען אז זיי ווילן זיין נעבן דעם קעניג, דעם אייבערשטן; זאגט דער רבי, דורכדעם וואס מען קוקט צום הימל, מען דערמאנט זיך פון וואו די נשמה קומט, מען איז געווען איין שטיק רוחני, און יעצט איז מען דא אזוי פארגרעבט, דאס אליינס, דאס קוקן אופן הימל - מאכט וויינען, מען דערמאנט זיך פונעם אייבערשטן.

נאך זאגט דער רבי (ספר המדות אות תשובה, סימן נט): "מִי שֶׁאֵינוֹ יָכוֹל לִבְכּוֹת", דער וואס קען נישט וויינען, "הַסְּגֻלָּה, שֶׁיֵּשֵׁב בְּמָקוֹם שֶׁשּׁוֹפְכִים שָׁם שְׁנֵי נְהָרוֹת בְּיַחַד", איז דא א סגולה ער זאל זיך אוועק זעצן ביי א פלאץ וואו עס גיסן זיך טייכן, דאס וועט אים העלפן זיך קענען אויסגיסן דאס הארץ, זיך אויסוויינען צום אייבערשטן.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

ערב שבת קודש פרשת וישב, מברכין החודש, כ"ב כסליו, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

יא, שטרענג זיך אן צו זיצן ביי די לעכט פאר א האלבע שעה, זינג און טאנץ מיט דיין משפחה אויף די גרויסע ניסים וואס דער אייבערשטער האט געטון מיט אונז, און וואס ער טוט מיט אונז אין יעדן דור. אז דו ביסט זייער הונגעריג קענסטו ביי די לעכט עפעס טועם זיין, אויך מעג מען טועם זיין פארן צינדן די לעכט, נאר נישט קובע זיין א סעודה.

דער עיקר זאלסטו מאכן געשמאק די מצוות, דער רבי זאגט (ספר המדות אות שמחה, סימן א): "כְּשֶׁאָדָם עוֹשֶׂה מִצְוָה בְּשִׂמְחָה", ווער עס טוט די מצוות פרייליכערהייט, "זֶה סִימָן שֶׁלִּבּוֹ שָׁלֵם לֵאלֹקָיו", איז דאס א סימן אז דער מענטש לעבט מיטן אייבערשטן, ער האט ליב דעם אייבערשטן, ער פרייט זיך מיטן אייבערשטן; דאס וועט אריינגיין אין דיינע קינדער, זיי זאלן בלייבן ערליכע אידן.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

יום ג' פרשת וישב, י"ט כסליו, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

ערשט יעצט דארפסט זיך זייער שטארקן נישט אויפצוגעבן, נישט זיך נאכלאזן נאר ווייטער בעטן דעם אייבערשטן פאר דיין שידוך, און ווייטער טון די סגולות וואס דער הייליגער רבי האט אונז געגעבן, און ערשט יעצט - נאכן טון די סגולה פערציג טעג און נאכאלץ האסטו נישט דיין שידוך - ערשט יעצט זאלסטו אנהייבן פון פריש זאגן די קרבנות הנשיאים, ווייל דער רבי זאגט (ספר המדות אות חיתון חלק ב', סימן ו): "מִי שֶׁקָּשֶׁה לוֹ לִמְצֹא זִוּוּגוֹ, יַרְגִּיל אֶת עַצְמוֹ לִקְרוֹת בְּקָרְבְּנוֹת הַנְּשִׂיאִים", וועם עס גייט שווער צו טרעפן א שידוך זאל זאגן אסאך די "קרבנות הנשיאים"; און אז עס איז אריבער פערציג טעג און דיין שידוך איז נאכנישט אנגעקומען - איז דאס ביי דיר 'מי שקשה לו למצא זווגו', זאלסטו ווייטער זאגן די קרבנות הנשיאים.

אזוי אויך זאלסטו טון אלע אנדערע סגולות פון רבי'ן. זיי מקפיד אויף קידוש לבנה, דער רבי זאגט (שם, סימן ב): "קִדּוּשׁ לְבָנָה סְגֻלָּה שֶׁיִּמְצָא אָדָם אֶת זִוּוּגוֹ", זיי מקפיד צו מאכן קידוש לבנה יעדן חודש ווי פריער, און ווען דו ענדיגסט קידוש לבנה זאלסטו בעטן דעם אייבערשטן דו זאלסט זוכה זיין צו טרעפן דיין שידוך.

ליבער ברודער, ווער נישט צעפאלן און ווער נישט מיואש, מען דארף גלייבן אין די ווערטער פון צדיקים און אין זייערע סגולות, און אפילו מען זעט נישט ווי מען ווערט גלייך געהאלפן, דארף מען ווייטער האבן די זעלבע שטארקע אמונה, און אזוי אויך אין תפילה, אז מען בעט און מען בעט און מען בעט און מען ווערט נישט געענטפערט - דארף מען בלייבן שטארק, מען דארף ווייטער בעטן. אזוי ווי חכמינו זכרונם לברכה זאגן (ברכות לב:): "אִם רוֹאֶה אָדָם שֶׁהִתְפַּלֵּל וְלֹא נֶעֱנֶה, יַחְזוֹר וְיִתְפַּלֵּל", ווען מען בעט דעם אייבערשטן אויף א זאך און מען זעט אז מען ווערט נישט געהאלפן - זאל מען נאכאמאל בעטן, אזוי ווי עס שטייט (תהלים כז, יד): "קַוֵּה אֶל ה', חֲזַק וְיַאֲמֵץ לִבֶּךָ וְקַוֵּה אֶל ה'"; מען טאר נישט אויפגעבן ווען מען בעט דעם אייבערשטן און מען זעט נאכנישט די ישועה, מען דארף ווארטן און ווייטער בעטן ביז מען ווערט געהאלפן.

כאפ זיך אריבער קיין יבנאל, גיי צום ציון פון מוהרא"ש, זאג דארט אויס תהלים לזכות פון מוהרא"ש, דאס איז א סגולה צו טרעפן א שידוך, מוהרא"ש זאגט אין די צוואה (צוואת מוהרא"ש, אות יז): "אוּן אִיךְ בִּין מְגַלֶה דַעַת אַז וֶוען אִיךְ וֶועל אַוֶועק גֵיין פוּן דֶער וֶועלְט, יֶעדֶער בָּחוּר אָדֶער מֵיידְל וָואס וֶועט קוּמֶען צוּ מַיין קֵבֶר אוּן אוֹיסְזָאגְן גַאנְץ תְּהִלִים אוֹיף אֵיין מָאל אָן אַ הֶפְסֵק, וֶועל אִיךְ זַיין פַאר זֵיי אַ מֵלִיץ יוֹשֶׁר אוּן זֵיי וֶועלְן טְרֶעפְן זֵייעֶר רִיכְטִיגֶע בַּאשֶׁערְטֶע שִׁידוּךְ פוּן הִימְל, אוּן אִיךְ בִּין זֵייעֶר שְׁטַארְק מִיט דֶעם צוּזָאג".

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

יום ג' פרשת וישב, י"ט כסליו, שנת תשפ"ו לפרט קטן

מרת ... תחי'

וויסן זאלט איר, וואס דער רבי זאגט דארף מען מקיים זיין בתמימות ופשיטות, און אז דער רבי זאגט (ספר המדות אות בנים, סימן מח): "חַמִּין וְשֶׁמֶן מְבָרִין אֶת הַוָּלָד", באדן א קינד אין ווארעם וואסער און אים אנשמירן מיט אויל מאכט געזונט דאס קינד - איז דאס אזוי; דער מקור פון דעם איז די גמרא אין מסכת חולין, (דף כד:) וואו די גמרא שמועסט פון געוויסע הלכות וואס איז אנדערש ביי יונגע ווי ביי אלטע, פרעגט די גמרא 'ווי לאנג איז מען יונג און ווען ווערט מען אויס יונג?' זאגט די גמרא: 'כל זמן מען קען שטיין אויף איין פוס און אנטון די שיך אויף די אנדערע פוס און עס צובינדן'; דער וואס קען דאס טון האט נאך די הלכות פון א יונגער מענטש, און די גמרא דערציילט אז דער הייליגער רבי חנינא האט ביי די אכציג יאר נאך געקענט שטיין אויף איין פוס און אנטון און צובינדן די שיך פון די אנדערע פוס, און ער האט געזאגט, דאס וואס איך האב נאך די כוחות ביי די אכציג יאר - דאס קומט פון די 'חמין ושמן שסכתני אמי בילדותי, הן עמדו לי בעת זקנותי', מיין מאמע האט מיך געבאדן מיט ווארעם וואסער און מיך אנגעשמירט מיט אויל, דאס געבט מיר כח ביז יעצט אויף דער עלטער.

אויך קען מען זאגן נאך א פשט אין די ווערטער פון רבי'ן, אז דאס מיינט מען ווארעמקייט און ליבשאפט וואס די מאמע לייגט אריין אינעם קינד, דאס העלפט אים אויפוואקסן מיט יראת שמים, דאס וועט אים העלפן אויף די עלטער צו קענען שטיין מיט איין פוס, דאס מיינט אפילו ווען מען גייט אריבער וואס מען גייט אריבער זאל מען זיך קענען דערהאלטן, דאס איז פשט וואס די גמרא זאגט, און אזוי טייטשט דער הייליגער מונקאטשער רב דער מנחת אלעזר זכותו יגן עלינו (דברי תורה מהדורה ט, סימן נג), די 'חמין ושמן שסכתני אמי בילדותי', דאס מיינט מען די ווארעמקייט צו א מצוה און א ווארעמקייט צו דינען דעם אייבערשטן, און אויל דאס מיינט מען די הייליגע תורה, עיין שם; ווייל די מאמעס וואס געבן זיך אפ מיט די קינדער, זיי לייגן אריין יראת שמים, זיי רעדן צו די קינדער פונעם אייבערשטן, פון מצוות, פון עבירות, פון יצר טוב, און פון זיך אכטונג געבן פונעם יצר הרע - דאס איז 'מברין את הולד'.

דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

יום ב' פרשת וישב, י"ח כסליו, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... תחי', תלמידה בית פיגא בני ברק

איך האב ערהאלטן אייער בריוו.

אודאי מעגט איר אנטון די טייץ אין בעט איידער איר וואשט זיך נעגל וואסער, און אזוי איז גוט זיך צו פירן, ארומגיין נאר מיט צוגעדעקטע פיס.

באנייט זיך מיט זאגן תהלים, זאגט אביסל תהלים יעדן טאג, זאגט כאטשיג איין קאפיטל תהילים יעדן טאג. דער רבי האט אזוי שטארק געוואלט מיר זאלן זאגן תהלים, ווייל זאגן תהלים קלעבט צו דעם מענטש צום אייבערשטן. דער הייליגער רבי זאגט (ספר המדות אות התנשאות, סימן כז): "עַל יְדֵי אֲמִירַת תְּהִלִּים נִתְרוֹמֵם", דורך זאגן תהילים ווערט מען דערהויבן; מען ווערט נאנט צום אייבערשטן און מען איז זוכה צו א גוט לעבן.

דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.