פארגאנגענעם זונטאג אווענט בערך 11:40 איז פארגעקומען א שרעקליכע טראגעדיע אין לא גווארדיע לופטפעלד, ווען א פייערלעשער טראק האט זיך צוזאמגעשטויסן מיט אן אריינקומענדיגן "עיר קאנאדע" פליגער וואס האט געהאלטן אינמיטן לאנדן. אויפן פליגער האבן זיך געפונען 72 פאסאזשירן, אריינגערעכענט א שיינע צאל היימישע אידן, און 4 מאנשאפט מיטגלידער.
 
דער קראך האט איבערגעלאזט די צוויי פילאטן נישט ביים לעבן, און פערציג אנדערע זענען אפגעפירט געווארן אין שפיטאל מיט וואונדן. עס איז דערווייל נישט קלאר וויאזוי אזא פאטאלער טעות האט געקענט פאסירן, אז מען זאל געבן רשות פארן פייערלעשער טראק אריבערצוקרייזן דעם ראנוועי פונקט אין די זעלבע צייט וואס מען האט געגעבן קלערענס פארן פליגער צו לאנדן דארט.
 
דאס דערמאנט אונז אז ווען אימער עס האט פאסירט אז איינער האט באקומען א גרויסע שטראף פון הימל נאכדעם וואס ער האט זיך קעגן געשטעלט מוהרא"ש, צי דורך מסירה אדער אנדערע זאכן, פלעגט מוהרא"ש זאגן אז האבן הקפדות אויף מענטשן איז בכלל נישט קיין גרויסקייט. ער איז נישט געקומען אויף דער וועלט צו באשטראפן די וואס טשעפען אים; זיין גאנצע ציל איז בלויז צו פארשפרייטן דעם אויבערשטן אויף די גאנצע וועלט. אבער ווען מען איז דבוק אינעם אויבערשטן באקומט מען א גרויסע סייעתא דשמיא, און פונקט ווי איינער וואס לייגט זיך אונטער א גרויסן בולדאזער וואס פארט וועט מען נישט זאגן אז ער איז "באשטראפט געווארן" פארן זיך קעגן שטעלן דעם טראקטאר, די זעלבע זאך איז ווען עס קומט צו פארשפרייטן די הייליגע עצות פונעם רבי'ן - די זיסע דרך אין עבודת ה' וואס יעדער פשוט'ער מענטש קען דורך דעם אנקומען צו די גרויסע מדריגה פון דביקות בה' - איז ער גלייך צו א בולדאזער, און מען דארף זיין א גרויסער נאר זיך צו לייגן אונטער די רעדער פון א פארענדיגן טראק.
 
די זעלבע זאך איז אמת טאג-טעגליך אין לעבן. דער אויבערשטער האט דיר געגעבן עלטערן, א מאן אדער א ווייב, קינדער, שכנים און אזוי ווייטער; ער האט דיר געגעבן געוויסע נאטורן, און אזוי אויך פאר זיי. דו קענסט פרובירן זיך קעגן צו שטעלן, אבער עס וועט גארנישט העלפן. א בולדאזער איז א נארישע משל דערצו: דו קענסט גארנישט טון קעגן דעם רצון ה', און ווער וועט צום סוף ליידן? נאר דו אליין.
 
מוהרא"ש פלעגט געבן א משל דערויף צו צוויי מענטשן וואס זענען אפגעשטעלט געווארן דורך א פאליציאנט, ווען ביידע זענען באמת געווען אומשולדיג. איינער האט זיך קעגן געשטעלט און פארפירט, בשעת דער צווייטער האט בלויז געזאגט: "איך מיין אז עס איז א טעות". דער ערשטער איז געווארן אנגעשפריצט מיט פעפער-ספרעי, זיין גאנצע קערפער איז געווען פארוואונדעט און בלוטיג פון פרובירן זיך ארויסצורייסן פון די קייטן, ער האט געהאט צובראכענע ביינער פון זיך שלאגן מיט די אפיצירן, און צום סוף איז ער נאך געווארן אנגעקלאגט אויף "זיך קעגן שטעלן א פאליציאנט". דער צווייטער אבער, איז געזעסן שטיל; ער האט טאקע אביסל געליטן פון די אומבאקוועמע קייטן און פון די אויספארשונגען, אבער נאך א קורצע צייט איז ער גענצליך באפרייט געווארן ווען מען האט איינגעזען דעם טעות.
 
לאמיר בעטן דעם אויבערשטן אז מיר זאלן זיין צופרידן מיט דעם וועג וויאזוי ער פירט אונז, דעמאלט וועט אונז גוט זיין סיי אויף דער וועלט און סיי אויף יענער וועלט.