תוכן השאלה
א אינגערמאן פרעגט:
איך האב ברוך ה' די זכי' צו ברענגען קינדער יעדן טאג אין חדר און זיי צוריק אהיימטראגן נאך חדר. אויפ'ן וועג אהיים זענען די וועגן געווענליך זייער אנגעלייגט מיט טרעפיק, און דעריבער געבט מיר דער מאשין א קורצערע וועג, אבער די אנדערע וועג פארט דורך פרייע גאסן וואס איז פול מיט פריצות, אבער דער וועג נעמט מיט צען מינוט שנעלער אדער נאך מער.
היינט האב איך געטראכט אז אפשר איז נישט ריכטיג צו פארן דעם וועג, צו אפשר מכשיל זיין מיר און די קינדער מיט ראיות אסורות, נאר ענדערש פארן אויפ'ן געהעריגן וועג כאטש עס נעמט לענגער, און אפשר אפילו אויסלערנען די קינדער פארוואס איך די לענגערע וועג, ווייל מען דארף זיך היטן די אויגן. פון די אנדערע זייט טראכט איך אבער אז אפשר זאל איך יא נאכגיין די אנדערע וועג, און ווען איך זע אז עס נעמט מיר צו א נישט ריינע גאס, זאל איך דעמאלט אויסלערנען פאר די קינדער און פאר מיר צו אכטונג געבן אויף די אויגן און נישט קוקן וואס מען טאר נישט.
אזוי ווי איך פיר קליינע ריינע הייליגע קינדער, שפיר איך א גרויסע אחריות, און איך ווייס נישט וואס איך ריכטיג צו טון, זאל איך פארן נאר אויפ'ן גלייכן ריינעם וועג וואס נעמט לענגער, אדער פארן די קורצערע וועג און אויסלערנען נישט צו קוקן וואו מען טאר נישט?
תשובה מאת הראש ישיבה שליט"א:
וואס איז בכלל די פראגע? אודאי פארן דורך די ריינע וועג.