בעזרת ה' יתברך - יום ד' לסדר כי תבוא לאומאן, י"ג אלול, שנת תשפ"ו לפרט קטן
... נרו יאיר
מיר פארן שוין צום הייליגן רבי'ן קיין אומאן, איך וויל דיר שרייבן אפאר וויכטיגע פונקטן.
גיי נישט אין מארק, גיי נישט אין ערגעץ; געדענק וואו דו ביסט, געדענק צו וועם דו ביסט געקומען, דו ביסט געקומען צום רבי'ן צו זוכה זיין צו אלע תיקונים, געדענק ווי שווער איז דיר געווען די נסיעה און ווי שווער איז דיר אנגעקומען צו שאפן די געלט פאר די נסיעה; זאלסטו זיך נישט ארומדרייען אין מארק ווי א נאַר, גיי צום ציון און זאג נאכאמאל די צען קאפיטלעך תהלים [קאפיטל טז, לב, מא, מב, נט, עז, צ, קה, קלז, קנ], און בעט זיך אויס פאר דיר און דיין משפחה, און אז דיינע חברים רעדן דיר צו דו זאלסט גיין מיט זיי אין מארק טרעפן מציאות ביי די אוקריינישע גוים – זאלסטו זיך ארויסדרייען און נישט גיין; נישטא קיין מציאות דארט, וואס דארפסטו, א קוטשמע מיט לייז? וואס דארפסטו, א האלצענע גראגער און א ראסטיגע טראמפייטער? נישט פאר דעם זענען מיר געקומען קיין אומאן.
ליבער ברודער, די טעג זענען געציילטע, באלד פארט מען שוין אהיים, און וואס וועט זיין די יאר – ווייסט קיינער נישט, ניץ אויס די צייט מיט גיין צום ציון און זיך דארט מתבודד זיין, און מיט זאגן תהלים און לקוטי תפילות; גיי נישט אין ערגעץ, ווייל זיך איינקויפן מציאות קענסטו א גאנץ יאר אויך, נישט פאר דעם זענען מיר געקומען קיין אומאן, מיר זענען געקומען צו באקומען פון רבי'ן א נייע מח, א ריינע מח, א הייליגע מח.
דער הייליגער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק א, סימן ריא), פארוואס פארט מען צום צדיק אויף ראש השנה? צו זוכה זיין צו באקומען א ריינע מח, א הייליגע מח; און דאס איז מען זוכה צו באקומען ביים רבינ'ס ציון אין אומאן.
וואויל איז דער וואס ניצט אויס די צייט ביים רבי'ן אין אומאן.
א כתיבה וחתימה טובה.