בעזרת ה' יתברך

יום א' פרשת תצוה, ה' אדר, שנת תשפ"ו לפרט קטן

מרת ... תחי'

איך האב ערהאלטן אייער בריוו.

עס איז א טעות ביי יונגע קאפלס דאס נישט רעדן ווען עפעס שטערט וכו', מען דארף יא רעדן, שלום בית איז נישט שווייגן און זיך אויפעסן איינער אויפן צווייטן; מען דארף יא רעדן, און מען דארף יא זאגן וואס שטערט, נאר וואס דען? מען דארף רעדן שיין, ווייך און הארציג.

אז אייער מאן טוישט נישט זיינע קליידער און באדט זיך נישט ביז עס גייט א גערוך קען מען דאס שיין אויסשמועסן, מען קען שיין רעדן; דער עיקר איז נישט יענעם אוועק מאכן, נאר פארשטיין געבן ווי עס שטערט און עס מאכט ווייטאג.

אויסער דעם, קען א קלוגע פרוי דערגיין די סיבה דערפון, צי איז דאס פון נישט וויסן אדער גאר פון יאוש; אויב איז דאס פון אומוויסנקייט, פון נישט ווערן מחונך - קען מען דאס לערנען און שטייטלעך און צוביסלעך קען מען דאס טוישן, און אויב קומט דאס פון יאוש קען אויך די קלוגע פרוי אויפבויען און שטארקן, אריינבלאזן א האפענונג וכו' וכו'.

דער עיקר זאלט איר בעטן אסאך דעם אייבערשטן צו זען דאס גוטס פון אייער מאן, און עס זאל זיין א שטארקע ליבשאפט צווישן ענק, ווייל ווען עס איז דא א שטארקע ליבשאפט - פאלט אלעס אוועק, ווען מען האט זיך שטארק ליב - באדערט נישט די אלע זאכן, און געדענקט די טייערע זיסע ווערטער פון רבי'ן וואס איז אזוי וויכטיג פארן לעבן, דער רבי האט געזאגט: "אויב באדערן, באדערט מיר אסאך זאכן, באדערט מיר גארנישט"; מיט די שכל קען מען לעבן א חיים טובים, א גוט לעבן.

דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.