תוכן השאלה
לכבוד דער ראש ישיבה שליט"א,
איך בין אביסל צעמישט אין עבודת ה', און איך בעט דער ראש ישיבה שליט"א זאל מיר ארויסהעלפן.
איך זע ביי מיר אז אין די טעג ווען איך פאל אריין אין א קטנות המוחין, וועל איך דעמאלט גארנישט לערנען, קוים אביסל דאווענען, איך וועל נישט הערן קיין שיעורים, איך וועל נישט רעדן צום אייבערשטן, ממש כמעט אינגאנצן אויסגעלאשן. ווידער ווען איך בין א גוטע שטימונג, אין מוחין דגדלות, איז אלעס פונקט פארקערט, איך וועל לערנען מיט גרויס התמדה, דאווענען ערליך, הערן שיעורים און זיך זייער מחזק זיין.
מיין שאלה איז ווי אזוי מען קען יא זיין צוגעבינדען צום אייבערשטן, אפילו אין די שווערע טעג? זיך יא שטארקן צו הערן שיעורי חיזוק, צו דאווענען און לערנען און רעדן צום אייבערשטן, און זיך אויפפירן ווי עס דארף צו זיין?
יישר כח
תשובה מאת הראש ישיבה שליט"א:
יום ג' פרשת ויגש, ג' טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן
... נרו יאיר
דאס וואס דו פאלסט אראפ איז נאר דיך צו ברענגען צו א העכערע פלאץ, דער הייליגער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק א', סימן כה): "וּבָזֶה טוֹעִין הַחֲסִידִים הַרְבֵּה, שֶׁפִּתְאֹם נִדְמֶה לָהֶם שֶׁנָּפְלוּ מֵעֲבוֹדַת ה'", אין דעם זענען זיך ערליכע אידן טועה ווען זיי שפירן פלוצלונג א ירידה, זיי שפירן ווי זיי האבן פארלוירן זייער ברען און חשק וואס זיי האבן געהאט און עס דאכט זיך זיי אז זיי זענען אראפגעפאלן, "וּבֶאֱמֶת אֵין זֶה נְפִילָה כְּלָל, רַק מֵחֲמַת שֶׁצְּרִיכִין לַעֲלוֹת מִמַּדְרֵגָה לְמַדְרֵגָה, וְאָז מִתְעוֹרְרִין וּמִתְגַּבְּרִין מֵחָדָשׁ הַקְּלִיפּוֹת, שֶׁהֵם הַתַּאֲווֹת וְהַבִּלְבּוּלִים וְהַדִּמְיוֹנוֹת וְהַמַּחֲשָׁבוֹת וְהַמְּנִיעוֹת כַּנַּ"ל, עַל כֵּן צְרִיכִין לְהִתְגַּבֵּר בְּכָל פַּעַם מֵחָדָשׁ", אבער באמת איז דאס נישט קיין נפילה, דאס איז נאר א דמיון וואס דער יצר הרע ברענגט אריין אינעם מענטש ווען ער איז מצליח און ער קען שוין גיין ווייטער אין די קדושה, דעמאלט מאכט ער אז דער מענטש זאל האבן חלישות הדעת, ספיקות און מניעות וכו'.
זיי שטארק מיט לערנען יעדן טאג חומש איינגעטיילט לויט די טעג פון די וואך, זונטאג זאלסטו לערנען שנים מקרא ואחד תרגום ביז שני, מאנטאג ביז שלישי, און אזוי ווייטער ביז סוף וואך זאלסטו ענדיגן די פרשה.
אויך זאלסטו לערנען משניות, לערן יעדן טאג פרקים משניות, און אז דו פארשטייסט נישט - זאלסטו גורס זיין אן הבנה, ומי יתן אז דו קענסט זאגן יעדן טאג אכצן פרקים משניות; דאס וועט דיך רייניגן פון אלעם שלעכטס, און אויך זאלסטו זיך מאכן א שיעור לערנען ש"ס כסדרן; הייב אן מסכת ברכות, זאג די ווערטער אפילו אן פארשטיין, און ווען דו ענדיגסט מסכת ברכות זאלסטו גיין צו מסכת שבת און אזוי ווייטער, ביז די וועסט ענדיגן גאנץ ש"ס.
נאכאמאל, שטארק זיך, קוק נישט אויף דעם וואס יעדע מאל פאלסטו אראפ אין א קטנות המוחין - ווי דו רופסט עס; אזוי גייט עס, ווי נענטער מען ווערט צום צדיק, ווי מער מען פאלגט דעם רבי'ן - אלץ גרעסער ווערט מען, און מען דארף אריבערגיין א טרעפ פון מער נישט שפירן געפיל, פארלירן די חשק וכו'. אזוי ווי דער רבי זאגט (שם, סימן עב), ווען א מענטש ווערט נתעורר לתשובה, ער וויל עפעס טון צו זיין גוט, ער וויל זיין אן ערליכער איד און ער מאכט אפ צו גיין צום צדיק, "וְאַחַר כָּךְ כְּשֶׁנּוֹסֵעַ, מִתְגַּבֵּר עָלָיו הַיֵּצֶר הָרָע וְנוֹפֵל מִתְּשׁוּקָתוֹ שֶׁהָיָה לוֹ תְּחִילָה", נאכדעם ווען ער איז שוין אויפן וועג איז זיך דער יצר הרע מתגבר אויף אים, און ער הייבט אן פארלירן זיין געפיל צו גיין צום צדיק, "וְאַחַר כָּךְ כְּשֶׁבָּא לְהַצַּדִּיק, מִתְגַּבֵּר עָלָיו הַיֵּצֶר הָרָע עוֹד יוֹתֵר, וְאוֹבֵד כָּל חִשְׁקוֹ", נאכדעם ווען ער קומט אן צום צדיק איז זיך דער יצר הרע נאכמער מתגבר אויף אים און ער פארלירט דעם גאנצן געפיל, זאגט אויף דעם דער הייליגער רבי: "אַל יִקְשֶׁה בְּעֵינֶיךָ זאֹת, וְאַל יְבַהֲלוּךָ רַעְיוֹנֶיךָ עַל זֶה", זאלסט נישט ווערן צעמישט פארוואס דאס פאסירט און נישט דערשראקן ווערן, די סיבה צו דעם איז, ווייל ווי מער דער מענטש איז זיך מתגבר אויף זיין יצר הרע אלץ מער איז זיך דער יצר הרע מתגבר אויף אים. אזוי ווי חכמינו זכרונם לברכה זאגן (סוכה נב.): "כָּל הַגָּדוֹל מֵחֲבֵרוֹ יִצְרוֹ גָדוֹל הֵימֶנּוּ", ווי גרעסער דער מענטש איז אלץ א גרעסערע יצר הרע האט ער, דעריבער אין אנהייב ווען ער איז נאכנישט געווען ביים צדיק איז ער נאכנישט געווען אין א גרויסע מדריגה, האט ער געהאט נאר א קליינעם יצר הרע, אבער נאכדעם ווען ער גייט צום צדיק איז ער שוין גרעסער - קומט א פרישע יצר הרע, ביז ווען ער קומט שוין צום צדיק, וואס דעמאלט איז זיך דער יצר הרע זייער שטארק מתגבר.
אחי חזק!