תוכן השאלה
לכבוד דער ראש ישיבה שליט"א,
יישר כח נאכאמאל פאר אלע שיעורים און חיזוק. איך האב א זאך וואס שטערט מיר שוין פאר א לאנגע צייט, דאס איז איבער מיין שוועגערין וואס שטערט מיר מיין שלום בית.
עס מאכט זיך כסדר ווען מיר שמועסן, אז ברענגט אלץ ארויס אז מיין מאן איז נישט אזוי גוט, און איר מאן איז זייער געלונגען און טויגליך, און דאס טוט מיר זייער וויי. נישט אלעמאל איז עס ממש ארויסגעזאגט, אבער די וועג ווי אזוי זי רעדט ברענגט אלעמאל ארויס אז איר מאן איז דער בעסערער, און מיין מאן איז צווייט קלאסיג.
צום ביישפיל ווען זי רעדט פון איר מאן אז ער האט צוויי רעכטע הענט, ער פארשטייט צו אלעס און קען זיך אן עצה געבן, און אז מיין מאן איז פארקערט פון זיין ברודער. אדער קען זי דערציילן אז זי געדענקט נאך מיין מאן פון אלס בחור, ווי אזוי ער פלעגט אויפשטיין שפעט און ער האט נישט געלערנט, זי לייגט טאקע צו אז שפעטער איז ער געווארן בעסער, אבער פארדעם איז ער געווען ממש א גארנישט. זי זאגט עס נישט דוקא אים אראפצורייסן, נאר סתם צו דערציילן אינטערעסאנטע מעשיות.
זי מאכט מיר שפירן ווי זי ווייסט אלעס וועגן מיין מאן, ווייל האט דאך טאקע חתונה געהאט עטליכע יאר פאר מיר, און זי געדענקט אלע זיינע מעשים טובים, און איך קען איר אפילו נישט אפפרעגן, ווייל האב אים דאך טאקע נישט געקענט דעמאלט.
כאטש וואס זי קען אויך זאגן גוטע זאכן אויף מיין מאן, אבער די נעגאטיווע זאכן וועגן עס איבער. עס איז מיר זייער שווער דא צו פארדייען, און נאך שווערער איז מיר צו בלייבן מיט מיין שעצונג צו מיין מאן, צו האלטן ווייטער פון מיין מאן און אים נאר ארויפקוקן.
איך וויל נאר צולייגן אז מיר קומען זיך אויס זייער גוט אלס שוועגערינס, מיר האבן זייער הנאה צו פארברענגען און שמועסן צוזאמען, נאר אלס קומט אויס אז ווען איך טרעף זיך מיט איר און מיר שמועסן, קום איך נאכדעם אהיים אין א שלעכטע גיסטע, אראפגעקלאפט און אנגעצויגן, און דאס שטארק מיין שלום בית. איך באקום אלץ די געפיל אז זי האט געוואונען די לאטערי מיט איר מאן, און איך בין אריינגעפאלן מיט א שוואכערע מאן.
וואס קען איך טון? ווי אזוי דארף איך אננעמען די אלע זאכן וואס זי זאגט מיר? סיי אז עס טוט מיר פשוט וויי, און סיי אז עס מאכט איך זאל אראפקוקן מיין מאן. זאל איך איר עפעס ענטפערן? זאל איך בלייבן שטיל?
יישר כח
תשובה מאת הראש ישיבה שליט"א:
יום ד' פרשת צו, ז' ניסן, שנת תשפ"ו לפרט קטן
מרת ... תחי'
פון די ווערטער פון די בריוו זעט אויס ווי זי איז נישט קיין גרויסע חכמה און נישט קיין קליינע נאר, עס זעט אויס פון די בריוו אז זי איז א נארישע פרוי.
מאכט זיך נישט צוטון פון וואס זי זאגט, זוכט נישט צו רעדן מיט איר, דאס מיינט נישט צו זאגן מאכן א מחלוקת, אפהאקן מיט איר, נאר רעדט נישט מיט איר קיין סאך; אז זי רופט אייך דארפט איר נישט אויפהייבן די טעלעפאן, און אז מען טרעפט זיך ביי שמחות באגריסט מען זיך און דאס איז גענוג.
געבט זיך גאר אכטונג אז אייער שלום בית זאל אייך נישט צעפאלן, מיינט נישט אז ביי א צווייטן גלאנצט מער ווי ביי אייך, וואס זעט אויס פון אינדרויסן גלאנצעדיג מיינט נישט אז עס איז טאקע אזוי.
זוכט אייך אין די משפחה איידעלע שוועגערינס מיט וועם צו מאכן קשר, נעמט אייך חבר'טעס וואס רעדן נישט פון 'מיין מאן', 'דיין מאן', 'יענעמ'ס מאן'; די וואס רעדן פון פון 'מיין מאן', 'דיין מאן', 'יענעמ'ס מאן' זענען נישט איידעלע, די זענען חולי נפש, עס איז נישט כדאי צו האבן די סארט פריינד.
נאכאמאל, לאזט אפ די שוועגערין, איר זעט אליינס אז יעדע מאל איר ענדיגט רעדן מיט איר קוקט איר אראפ אייער מאן; וואס זוכט איר זיך צרות, לאזט אפ, זוכט אייך איידעלע שוועגערינס.
דער אייבערשטער זאל העלפן מיר זאלן זוכה זיין צו (פסחים קטז:): "וְנֹאכַל שָׁם מִן הַזְּבָחִים וּמִן הַפְּסָחִים"; און צו (מיכה ז, טו): "כִּימֵי צֵאתְךָ מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם אַרְאֶנּוּ נִפְלָאוֹת", אמן.