בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת שמות, י"ט טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן
... ירושלים
איך האב ערהאלטן אייער בריוו.
וויי געוואלד, ווי קענט איר זיין אזוי נאריש צו ווייטער רעדן מיט אייער פעטער דער מניוול וואס לויפט אייך נאך, וואס פרובירט אייך אנצוכאפן; וואס איז מיט אייך? וואס רעדט איר בכלל מיט אים? אויף וואס ווארט איר? עס זאל זיין דערנאך? איר זענט זעכצן יאר, איר דארפט גיין צו די חתונה ריין און הייליג; איר טארט מיט אים מער נישט רעדן און נישט גיין אין א פלאץ וואו ער געפינט זיך.
איך זאג אייך דעם אמת, איך האב געדארפט איבערליינען צוויי מאל די בריוו, ווייל עס איז נישט פארשטענדליך; ווי קען מען זיין אזוי נאיאוו צו זאגן אז עס פעלט ליבשאפט פון די טאטע, און דער פעטער ערפילט די ליבשאפט; אנטלויפט ווי מען אנטלויפט פון פייער, און איר זאלט גיין צו איינע פון אייערע לערערינס וואס איר שפירט אז זי וועט אייך מציל זיין פון אים.
דער אייבערשטער זאל רחמנות האבן אויף אידישע קינדער, אונזערע טעכטער זאלן זיין אפגעהיטן פון שלעכטס.