בעזרת ה' יתברך - יום א' פרשת אמור, ט' אייר, שנת תשפ"ו לפרט קטן
... נרו יאיר
איך פריי זיך צו הערן אז דו גייסט הפצה מיט א ברען, דער מגיד שיעור ר' ... זאגט מיר אז דו ביסט א פייער פון א מפיץ, הלואי זאלן אלע עוסק זיין אין די הייליגע זאך פון הפצה, מזכה זיין אידישע קינדער מיט די עצות פון הייליגן רבי'ן.
יעצט קומט ל"ג בעומר, זאלסטו זיך שטארקן מיט די ווערטער וואס דער הייליגער רבי שמעון זאגט (תְּרוּמָה קכח:) "תָּא חֲזֵי, כָּל מַאן דְּאָחִיד בְּיָדָא דְּחַיָּיבָא וְאִשְׁתָּדַּל בֵּיהּ, לְמִשְׁבַק אָרְחָא בִּישָׁא", קום און זע, זאגט דער הייליגער זוהר: א מענטש וואס ברענגט צוריק זינדיגע מענטשן צום אייבערשטן, "אִיהוּ אִסְתַּלָּק בִּתְלַת סִלּוּקִין, מַה דְּלָא אִסְתַּלָּק הָכִי בַּר נָשׁ אַחֲרָא. גָּרִים לְאַכְפְּיָיא סִטְרָא אַחֲרָא. וְגָרִים דְּאִסְתָּלַּק קוּדְשָׁא בְּרִיךְ הוּא בִּיקָרֵיהּ. וְגָרִים לְקַיְּימָא כָּל עָלְמָא בְּקִיּוּמֵיהּ לְעֵילָּא וְתַתָּא", דער מענטש איז זוכה ארויף צו גיין אויף א פלאץ וואס קיין שום מענטש איז נישט זוכה; ער נעמט אוועק טומאה פון די וועלט און ער מאכט אז דעם אייבערשטנ'ס נאמען זאל ווערן געהייליגט אויף די וועלט. דער מענטש איז גורם אז אלע וועלטן שטייען אויף זיין זכות. "וְזָכֵי לְמֵחַמֵי בְּנִין לִבְנוֹי", ער איז זוכה צו זען קינדער און אייניקלעך, "וְזָכֵי בְּהַאי עָלְמָא, וְזָכֵי לְעָלְמָא דְּאָתֵי", און ער איז זוכה צו אלע גוטע זאכן אויף די וועלט און אויף יענע וועלט, "כָּל מָארֵי דִּינִין, לָא יַכְלִין לְמֵידָן לֵיהּ, בְּהַאי עָלְמָא וּבְעָלְמָא דְּאָתֵי", קיינער קען אים נישט שלעכטס טון, נישט אויף די וועלט און נישט אויף יענע וועלט, "עָאל בִּתְרֵיסַר תַּרְעֵי, וְלֵית מַאן דְּיִמְחֵי בִּידֵיהּ", ער גייט אריין אין דרייצן טויערן פון שערי רחמים און קיינער קען אים נישט צוריק האלטן.
ווען עס קומט דער גרויסער טאג ל"ג בעומר זעט מען אז אלע פרייען זיך מיט א גרויסע שמחה, סיי די וואס זענען זוכה צו זיין אין מירון און סיי די וואס זענען נישט אין מירון, אלע שפירן א שמחה אין הארץ, דאס איז ווייל די הייליגע חכמים האבן פאראויס געזאגט (שבת קלח:), אז עס גייט זיין שווערע ביטערע צרות פאר אונז אידן און עס וועט קומען א צייט וואס מען וועט זיין אזוי פארזינקען אין גלות אז די תורה וועט חס ושלום פארגעסן ווערן, האט דער הייליגער תנא רבי שמעון בר יוחאי זיי געזאגט: "חס ושלום שתשתכח התורה מישראל", עס וועט קיינמאל נישט פארגעסן ווערן די תורה פון אידישע קינדער, אזוי ווי עס שטייט אין פסוק (דברים לא, כא): "כִּי לֹא תִשָּׁכַח מִפִּי זַרְעוֹ", די תורה וועט נישט פארגעסן ווערן פון אידישע קינדער; און דער הייליגער רבי האט אונז מגלה געווען אז בזכות דעם הייליגן תנא רבי שמעון בר יוחאי וועט קיינמאל נישט פארגעסן ווערן די תורה פון אידישע קינדער, און דאס איז מרומז אין די פסוק פון וואס ער ברענגט א ראי', ווייל די לעצטע אותיות פון די ווערטער "כִּ'י לֹ'א תִשָּׁכַ'ח מִפִּ'י זַרְע'וֹ", איז די ווארט יוחאי; אז פון דער קינד פון יוחאי - דאס איז דער הייליגער תנא רבי שמעון - וועט די תורה נישט פארגעסן ווערן.
דערפאר איז די שמחה אין דעם טאג ל"ג בעומר א גאר גרויסע שמחה, אלע פרייען זיך; ווייל דיקא דורך דעם הייליגן תנא רבי שמעון בר יוחאי וואס האט מגלה געווען דעם הייליגן זוהר - גייט מען ארויס פון גלות, אזוי ווי עס שטייט אין זוהר (נשא, קכד:): "בהאי חבורא דאיהו ספר הזהר", מיטן זוהר, "יפקון ביה מן גלותא", וועלן מיר ארויסגיין פון גלות; פון וואס פאר א גלות? דעם אייגענעם גלות, די טונקעלע גלות פון פארגעסן פונעם אייבערשטן; נישטא קיין ערגערע גלות ווי דער וואס פארגעסט פונעם אייבערשטן, מען איז אונטערגעווארפן אונטער טבע, מקרה און מזל, מען האט נישט קיין אמונה, און ווען מען לערנט זוהר - באקומט מען א קלארע אמונה, מען זעט אז עס איז גארנישט דא אויסער דעם אייבערשטן; יעדע זאך איז אלקות, דומם צומח חי מדבר - אלעס איז עצם עצמיות חיות אלקותו יתברך, עס איז ממלא כל עלמין וסובב כל עלמין, נישטא קיין מציאות אויסער דעם אייבערשטן; אין יעדע ריר, אין יעדע זאך - איז באהאלטן דער אלופו של עולם, דער הייליגער באשעפער; ווען מען לערנט זוהר עפענען זיך די אויגן, מען הייבט אן זען אז עס איז דא א באשעפער, מען הייבט אן שפירן דעם אייבערשטן.
זיי ממשיך מיט הפצה, דער הייליגער רבי זאגט (חיי מוהר"ן, סימן קפט), אז צו קענען מקיים זיין דעם זוהר - פעלט אויס דער נחל נובע מקור חכמה; און ווען דו גייסט הפצה - זאלסטו מיט קיינעם נישט טענה'ן, גיי נישט מיט קיינעם אין ויכוחים, אז איינער טשעפעט דיך - געב א שמייכל און גיי ווייטער, און זאג פארן אייבערשטן עס זאל דיר זיין א כפרה פאר דיינע עבירות.
דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.