בעזרת ה' יתברך - יום א' פרשת ויצא, ג' כסליו, שנת תשפ"ו לפרט קטן
... נרו יאיר, קרית ברסלב ליבערטי
עס איז דא א פלאץ ווי מען קען מיר העלפן אין שטעטל, עס זענען דא אינגעלייט וואס דארפן חברים, אינגעלייט וואס עס גייט אריבער אויף זיי וואס עס גייט אריבער, און זיי האבן נישט קיינעם מיט וועם צו רעדן. עס קען אויסזען פון אינדרויסן ווי זיי זענען שטיל, ווי לכאורה דארפן זיי נישט קיינעם, ווי זיי גייען זיך זייער וועג, אבער באמת "יֵשׁ לָהֶם יִסּוּרִים גְּדוֹלִים וְנוֹרָאִים רַחֲמָנָא לִצְלַן", האבן זיי גרויסע ווייטאג רחמנא לצלן, "וְאִי אֶפְשָׁר לָהֶם לְסַפֵּר מַה שֶּׁבְּלִבָּם", און זיי קענען נישט דערציילן וואס ליגט זיי אויפן הארץ, "וְהֵם הָיוּ רוֹצִים לְסַפֵּר", און זיי ווילן יא דערציילן, "אַךְ אֵין לָהֶם בִּפְנֵי מִי לְסַפֵּר וּלְהָשִׂיחַ עִמּוֹ אֶת כָּל אֲשֶׁר עִם לְבָבָם", נאר זיי האבן נישט פאר וועם צו דערציילן און אויסשמועסן אלעס וואס ליגט זיי אויפן הארץ, "וְהֵם הוֹלְכִים מְלֵאִים יִסּוּרִים וּדְאָגוֹת", זיי זענען פול מיט ווייטאג, זיי גייען ארום מיט זארג, און מען זוכט אפאר חברים אין שטעטל, אינגעלייט מיט שמחה, זאלן וואלענטירן און מיר העלפן מחי' זיין אנשי שלומינו, ווייל "כְּשֶׁבָּא אָדָם", אז עס וועט קומען איינער, "עִם פָּנִים שׂוֹחֲקוֹת", מיט א פרייליכע פנים, "יָכוֹל לְהַחֲיוֹת אוֹתָם מַמָּשׁ", קען מען זיי פשוט געבן לעבן.
הלוואי זאלסטו מיט נאך אפאר גוטע הארציגער ברידער עוסק זיין אין דעם, אויפזוכן מיט וועם צו רעדן און שמייכלען, וועסטו זוכה זיין צו וואס די הייליגע חכמים זכרונם לברכה זאגן (תענית כב.), "מֵהַנֵי תְּרֵי בַּדְחֵי שֶׁזָּכוּ לְמַה שֶּׁזָּכוּ עַל יְדֵי זֶה שֶׁהָיוּ מְשַׂמְּחִים בְּנֵי אָדָם"; קוק די ווערטער וואס דער רבי זאגט (שיחות הר"ן, סימן מג).