בעזרת ה' יתברך - יום ב' פרשת חיי שרה, י"ט מרחשון, שנת תשפ"ו לפרט קטן
... נרו יאיר
עס שטייט אין פסוק (משלי ג, כח): "אַל תֹּאמַר לְרֵעֲךָ", זאלסט נישט זאגן פאר דיין פריינד – "לֵךְ וָשׁוּב וּמָחָר אֶתֵּן", גיי און קום צוריק מארגן און איך וועל דיר דעמאלט געבן, "וְיֵשׁ אִתָּךְ", ווען דו האסט יעצט אים צו געבן.
מיט דעם רבינ'ס הקדמות קען זיין נאך א פשט, דער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק א', סימן רעב), אויפן פסוק (תהלים צה, ז): "הַיּוֹם אִם בְּקוֹלוֹ תִשְׁמָעוּ", "זֶה כְּלָל גָּדוֹל בַּעֲבוֹדַת הַשֵּׁם", דאס איז א גרויסע כלל אין עבודת השם, "שֶׁלֹּא יָשִׂים לְנֶגֶד עֵינָיו כִּי אִם אוֹתוֹ הַיּוֹם", ער זאל נישט טראכטן נאר פון דעם היינטיגן טאג, "כִּי כְּשֶׁרוֹצִין לִכָּנֵס בַּעֲבוֹדַת הַשֵּׁם", ווייל ווען מען וויל אנהייבן דינען דעם אייבערשטן, "נִדְמֶה לְהָאָדָם כְּאִלּוּ הוּא מַשָּׂא כָּבֵד, וְאִי אֶפְשָׁר לוֹ לִשָּׂא מַשָּׂא כָּבֵד כָּזוֹ", זעט עס אויס שווער, מען טראכט – "מָחָר אַתְחִיל", מארגן וועט מען אנהייבן, "מָחָר אֶתְפַּלֵּל", מארגן וועל איך שוין דאווענען; זאגט דער רבי עס איז נישט גוט, "כִּי אֵין לְאָדָם בְּעוֹלָמוֹ כִּי אִם אוֹתוֹ הַיּוֹם וְאוֹתוֹ הַשָּׁעָה שֶׁעוֹמֵד בּוֹ", דער מענטש האט נישט אין זיין לעבן נאר די היינטיגע טאג און די יעצטיגע שעה; דאס זאגט דער פסוק: "הַיּוֹם אִם בְּקוֹלוֹ תִשְׁמָעוּ, הַיּוֹם דַּיְקָא", אז דו ווילסט אויסהערן די קול פונעם אייבערשטן, מוז דאס זיין מיט 'היום'.
דאס איז פשט: "אַל תֹּאמַר לְרֵעֲךָ", זאג נישט פאר דיין חבר, דאס מיינט מען דער יצר טוב, ווען ער רעדט דיך צו צו גיין לערנען, דאווענען און טון מצוות - "לֵךְ", גיי אוועק, "וָשׁוּב", און קום צוריק, "מָחָר", מארגן, "אֶתֵּן", און מארגן וועל איך דיר נאכגעבן - "וְיֵשׁ אִתָּךְ", ווען דו האסט יעצט די מעגליכקייט צו צעברעכן די נסיון און גיין לערנען און דאווענען און טון מצוות, והבן למעשה.