בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת שלח (קרח בא"י), כ"ו סיון, שנת תשפ"ו לפרט קטן
... נרו יאיר
איך האף דו האסט פארשטאנען וואס מיר האבן גערעדט, אז מען קען נישט אהיים קומען זיין דער שטרענגער טאטע און צעקוועטשן קינדער, מען דארף פארברענגען מיט די קינדער, ארויסגיין מיט די קינדער, זיי מאכן געשמאק.
יעצט איז נייע צייטן, האסט קינדער טינעידזשערס (צענערלינגען), דארפסטו ארויס גיין מיט זיי, מאכן געשמאק פאר זיי, שפאצירן, איינקויפן, זיך אויסבלאזן, אויסלופטערן וכו' וכו', נאכדעם קענסטו זאגן 'נישט' אויפן טעלעפאן, אויפן קיאסק, אויף די חבר'טע, אויף יענע חבר'טע; אבער אז מען לויפט נאך די געלט, מען זעט נישט די קינדער משבת לשבת, און שבת איז אנגעצויגן, נערווען, פסקים, קריטיק; איז ווען מען זאגט 'נישט' אויף די אלע זאכן – העלפט עס נישט, עס מאכט נאר ערגער.
פארליר זיך נישט, קענסט נאך אלעס ראטעווען, גיי מיט דיינע גרויסע קינדער איין מאל א וואך זיך אויסלופטערן, עס דארף נישט זיין מעכטיג שבמעכטיג, אז זיי וועלן זיין פרייליך וועלן זיי הערן וואס דו זאגסט און וואס דיין ווייב זאגט, זיי וועלן נישט גיין אונטער דיין רוקן, זיי וועלן וואקסן געזונט און ערליך.
העיקר איז א פרייליכע שטוב, געבן די קינדער גוטע ווערטער און זען אין זיי גוטס, דעמאלט הערן זיי אויס די עלטערן, דעמאלט איז וואס דער הייליגער זוהר זאגט (פרשת תצוה, דף קפו:): "זַכָּאָה מַאן דְּמַלִּיל עַל אוּדְנִין דְּשָׁמְעִין", וואויל איז דעם וואס רעדט צו אויערן וואס הערן אויס; נאר אז עס איז פרייליך און מען שפירט ווי מען איז ווערד – וויל מען זיך צושטעלן, וויל מען מאכן צופרידן די עלטערן.
איך האף דו ביסט נישט ברוגז אז איך זאג דיר דאס אלעס, איך בין זיכער אז דאס וועט איבערדרייען די מצב רוח פון די קינדער, און זיי וועלן נישט אפטרעטן פון די ערליכע וועג.