תוכן השאלה
לכבוד דער ראש ישיבה שליט"א,
די שיעורים פונעם ראש ישיבה שליט"א זענען מתוק מדבש, אזוי זיס און געשמאק, יעדע שיעור הויבט מיך אויף, איז מיר מחזק, און ברענגט מיר נענטער צום אייבערשטן, איך האב נישט די ווערטער צו דאנקען און לויבן דעם אייבערשטן וואס האט אונז געשיקט דעם הייליגן רבי'ן מיט זיינע תלמידים.
איך בין מקפיד צו גיין יעדן טאג מאכן התבודדות, אבער כמעט יעדן טאג שטעל איך זיך אינדערמיט, ווייל איך הויב אן וויינען. איך הויב נאר אן צו דערציילן פאר'ן אייבערשטן ווי שטארק איך וויל זיין גוט, און איך הויב אן וויינען גלייך ווי א קליין קינד, און דערנאך ווען איך קום אהיים זע איך נישט אויס אין א גוטע מוט, מיין ווייב ווערט דערשראקן זי ווייס נישט וואס גייט פאר, וואס האט פאסירט מיט מיר, און איך ווייס נישט וואס צו טון.
אסאך מאל ווען איך הויב אן שפירן אז עס קומט מיר טרערן, שטעל איך גלייך אפ די התבודדות און איך הויב זיך אן אונטערזינגען א פרייליכן ניגון.
יישר כח
תשובה מאת הראש ישיבה שליט"א:
יום ה' פרשת תצוה, ט' אדר, שנת תשפ"ו לפרט קטן
לכבוד ... נרו יאיר
איך האב ערהאלטן דיין בריוו.
וואויל איז דיר אז דו פאלגסט דעם רבי'ן, דו ביסט זיך יעדן טאג מתבודד, דער הייליגער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק ב', סימן כה), די עבודה פון התבודדות, זיך אויסרעדן דאס הארץ צום אייבערשטן - איז א וועג פאר יעדן איינעם, מקטן ועד גדול פון גרויס ביז קליין, און דורכדעם קען מען זוכה זיין צו ווערן א גרויסער צדיק.
ווען דו ביסט זיך מתבודד זאלסטו געדענקען צו ענדיגן מיט א גוטע זאך, נישט בלייבן פארוויינט. חכמינו זכרונם לברכה זאגן (פסחים קטז.): "מַתְחִיל בִּגְנוּת וּמְסַיֵּים בְּשֶׁבַח", מען הייבט אן מיט נישט שיינע זאכן און מען ענדיגט מיט לויבן דעם אייבערשטן; פסח ביינאכט ווען מען דערציילט די ניסים וואס דער אייבערשטער האט געטון און מען רעדט זיך אויס צום אייבערשטן - הייבט מען אן דערציילן: "מִתְּחִלָּה עוֹבְדֵי עֲבוֹדָה זָרָה הָיוּ אֲבוֹתֵינוּ", און מען ענדיגט צו: "אֲשֶׁר גְּאָלָנוּ וְגָאַל אֶת אֲבוֹתֵינוּ מִמִּצְרַיִם"; אזוי דארף צוגיין התבודדות, מען הייבט אן דערציילן דעם אייבערשטן ווי מען זעט אויס און ווי מען האלט, ווי ווייט מען איז פון קדושה, אבער מען מוז ענדיגן מיט שבח, מען מוז ענדיגן: "רבונו של עולם איך גיי אנהייבן פונדאסניי, מעכשיו ווער איך אן ערליכע איד, איך גיי דיר זיין געטריי", און אזוי ווייטער.
דערצייל נישט אין שטוב דיינע איבערגייאכצער, און אז דיין ווייב פרעגט דיר פארוואס דו וויינסט, זאלסטו איר זאגן: "איך וויין פון שמחה, איך בין דאנקבאר דעם אייבערשטן פאר די חסדים וואס ער טוט מיט אונז"; דערצייל נישט אז דו ווילסט זיין אן ערליכער איד און עס גייט דיר נישט, דיין ווייב קען זיך דערשרעקן וכו'.
דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.