בעזרת ה' יתברך

יום ג' פרשת בהעלותך (שלח בא"י), י"ז סיון, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

דאס וואס האט פאסירט מיט דיר, מען האט אפגעלאזט די שידוך א חודש פאר די חתונה - איז זייער זייער א ווייטאגליכע מעשה, די ווייטאג איז א שרעקליכע ווייטאג, עס קען צערודערן דעם מענטש השם ישמרינו, ווייל מען האט זיך שוין געפרייט אז מען גייט חתונה האבן, די געפילן זענען געווען אזוי שטארק, מען האט ארויסגעקוקט אויף די שענסטע צייט וואס מען האט אין לעבן - און פלוצלונג בום... א קראך... א באמבע... אלעס אויס... די צער איז זייער שטארק.

דאך בעט איך דיר מיין ליבער ברודער, הארציגער חבר: "דראפע זיך און דערהאלט זיך"; חזר די אמונה, חזר זיך אז אלעס וואס פאסירט - קומט פונעם אייבערשטן, און אז עס קומט פונעם אייבערשטן - קען דאס נישט זיין שלעכט, ווייל פונעם אייבערשטן - גייט נישט ארויס קיין שלעכטס, און אז מיר פארשטייען דאס נישט - איז דאס נאכאלץ זיכער פאר אונזער טובה, און מיר קענען נישט פארשטיין דרכי המקום.

די שידוך וואס מען האט אפגעלאזט - איז אויך געווען דיין שידוך, און דאס וועט ברענגען נענטער דיין שידוך; אזוי האט דער הייליגער רבי מגלה געווען ווען דעם רבינ'ס ווייב איז נפטר געווארן. דער רבי געווען אין ראדוויל, דער רבי האט זייער שטארק געוואלט חתונה האבן, ער האט נישט געוואלט זיין אן א ווייב, דעמאלט זענען געקומען אסאך פרויען, זיי האבן זיך געוואלט משדך זיין מיט אים, האט דער רבי געזאגט (חיי מוהר"ן, סימן תקצה), אלע וואס זענען געקומען צו פארן זענען זיינע שידוכים, און אזוי איז ביי יעדן מענטש, מען האט כמה וכמה זיווגים, די שידוכים וואס מען רעדט איז אויך א בחינה פון שידוך, אפילו עס ווערט נישט אויסגעפירט, אפילו ווען מענטשן שמועסן ביי זיך אין שטוב, עס פאלט זיי ביי אז דער בחור וואלט גוט געווען פאר די מיידל - איז דאס א שידוך, אפילו ווען דער שידוך זאל זיך נישט אנהייבן און נישט ענדיגן - איז דאס אויך א בחינה פון א שידוך, "וְלִפְעָמִים נוֹסְעִים לַעֲשׂוֹת הַשִּׁדּוּךְ וּבְעֵת הַגְּמָר נִפְרָדִים מֵאֵיזֶה סִבָּה, וְלִפְעָמִים נִגְמָר הַשִּׁדּוּךְ וְאַחַר כָּךְ מַפְסִיקִים הַקֶּשֶׁר שֶׁל תְּנָאִים, וְלִפְעָמִים בָּאִין לִידֵי נִשּׂוּאִין וְאַחַר כָּךְ בְּסָמוּךְ נַעֲשֶׂה גֵּט בֵּינֵיהֶם. וְלִפְעָמִים אֵינוֹ נַעֲשֶׂה הַגֵּט עַד אַחַר אֵיזֶה זְמַן וְכַיּוֹצֵא בָּזֶה כַּמָּה בְּחִינוֹת שֶׁיֵּשׁ בְּעִנְיְנֵי הַשִּׁדּוּכִים וְהַזִּוּוּגִים שֶׁאֵינָם נִגְמָרִים אַחַר כָּךְ, אֲבָל כֻּלָּם הֵם בְּחִינַת זִוּוּגִים שֶׁלּוֹ. כִּי כָּל אֶחָד יֵשׁ לוֹ כַּמָּה זִוּוּגִים, רַק שֶׁאֵצֶל זֶה נִגְמָר אֵיזֶה זִוּוּג שֶׁלּוֹ עַל יְדֵי אֵיזֶה דִּבּוּר בְּעָלְמָא שֶׁמְּדַבְּרִים מִזֶּה הַשִּׁדּוּךְ, וְלִפְעָמִים עַל יְדֵי אֵיזֶה דִּבּוּר יוֹתֵר אוֹ עַל יְדֵי אֵיזֶה הִתְקַשְּׁרוּת אוֹ נְסִיעָה אוֹ עֻבְדָּא בִּשְׁבִיל הַשִּׁדּוּךְ לְפִי שָׁעָה וְכוּ' כַּנַּ"ל"; זעט מען פון דעם אז יעדע זאך וואס מען טוט פאר א בחור און פאר א מיידל כדי זיי זאלן טרעפן זייער שידוך - אפילו עס ווערט נישט - איז אויך עפעס, ווייל עס ווערט נענטער זייער ריכטיגער שידוך, עיין שם.

אז זי האט דיר געקענט טון אזא זאך, זאלסטו זיך פרייען אז דו האסט נישט חתונה געהאט מיט דיר, ווייל אז זי איז אזא מענטש וואס קען טון אזוינס - דארפסטו איר נישט האבן; מוהרא"ש האט אונז געלערנט א כלל אין לעבן, 'אז איינער דארף מיך נישט דארף איך יענעם טויזנט מאל נישט'.

נעם זיך צאם, הייב אן צוריק מיט דיין עבודת השם, גיי דאווענען דריי מאל א טאג די דריי תפילות מיט מנין, הייב אן צוריק לערנען דיינע שיעורים און נעם אראפ יעדן טאג אביסל צייט פאר התבודדות; גיי אין א שטילע פלאץ, דארט זאלסטו זיך מתבודד זיין, שמועס אויס דיין הארץ פארן אייבערשטן, דערצייל דעם אייבערשטן די גאנצע פרשה, ווי פרייליך דו ביסט געווען אז דו גייסט שוין כמעט חתונה האבן און פלוצלונג איז אלעס פארשוואונדן געווארן; בעט אים ער זאל דיר געבן כח זיך צו קענען דערהאלטן, און בעט אים דו זאלסט בקרוב טרעפן דיין שידוך.

ביטע מיר שרייבן ווען דו ווערסט א חתן.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.