בעזרת ה' יתברך - יום ד' לסדר כי תבוא לאומאן, י"ג אלול, שנת תשפ"ו לפרט קטן
לכבוד מיין טייערער ... נרו יאיר
חסדי השם יתברך, מיר פארן שוין אט אט צום הייליגן רבי'ן קיין אומאן אויף ראש השנה; וויסן זאלסטו אז דער רבי האט געזאגט (חיי מוהר"ן, סימן תג): "הָרֹאשׁ הַשָּׁנָה שֶׁלִּי עוֹלֶה עַל הַכֹּל", זיין ביי מיר ראש השנה איז גרעסער פון אלעס, און עס איז מיר א וואונדער פארוואס מיינע תלמידים רעדן נישט צו אלעמען אז זיי זאלן קומען צו מיר אויף ראש השנה, "אִישׁ לֹא יֵעָדֵר", קיינער טאר נישט פעלן; "כִּי כָּל עִנְיָן שֶׁלִּי הוּא רַק רֹאשׁ הַשָּׁנָה", ווייל מיין גאנצע זאך איז ראש השנה, עיין שם. נאך האט דער רבי געזאגט (שם, סימן תו), אפילו די מענטשן וואס א גאנץ יאר קענען זיי נישט באקומען זייער תיקון, אבער ראש השנה קען איך זיי אויך מתקן זיין.
על כן דארפסטו זיך זייער פרייען אז דו ביסט זוכה צו זיין אין אומאן ביים הייליגן רבי'ן און באקומען אלע תיקונים, און דו זאלסט זיך זייער זייער פרייען אז דו ביסט שוין דא, און דו האסט צעבראכן אלע מניעות און פארקוקט אויף די שוועריקייטן וואס אלע גייען אריבער, סיי די טלטול הדרך, און סיי די גרויסע הוצאות און די פיזור הנפש וכו' וכו', ווייל דער רבי האט געזאגט (שם, סימן תג), ווער עס איז זוכה צו קומען אויף ראש השנה צו אים – "רָאוּי לוֹ לִשְׂמֹחַ מְאֹד מְאֹד", דארף זיך זייער פרייען, אזוי ווי עס שטייט אין פסוק (נחמי' ח, י): "אִכְלוּ מַשְׁמַנִּים וּשְׁתוּ מַמְתַקִּים וגו', כִּי חֶדְוַת ה' הִיא מָעֻזְּכֶם".
עס קען זיין אז פון די אפגעמאטערטקייט פון די שווערע נסיעה און פון דאס נישט זיין אין די אייגענע שטוב – קען זיך אריינכאפן מחשבות פון טראכטן: 'פארוואס בין איך געקומען קיין אומאן?' אויך קען פאסירן אז אלע געפילן און אלע גליסטענישן ווערן פארשווינדן, און מען טרעפט זיך טראכטן מחשבות פון וועלן אהיימגיין; איך בעט דיר זייער, טרייב אוועק די מחשבות, געדענק דעם רבינ'ס ווערטער וואס ער האט געזאגט דעם לעצטן ראש השנה (חיי מוהר"ן, סימן תו): "וואס זאל איך אייך זאגן, קיין גרעסער'ס פון קומען צו מיר איז נישט פארהאן"; פארטרייב די שלעכטע מחשבות, און פריי זיך זייער אז דו ביסט שוין דא, דו ביסט אין אומאן ביים רבי'ן אויף ראש השנה, און דו וועסט זוכה זיין צו א גוט געבענטשט יאר, א כתיבה וחתימה טובה.