בעזרת השם יתברך - יום א' פרשת חיי שרה, ט"ז מרחשון, שנת תשע"ה לפרט קטן - לכבוד מיין ליבער ... נרו יאיר
זאלסט וויסן אז מוהרא"ש שעפט פון דיר אסאך נחת, מוהרא"ש רעדט כמה פעמים צו מיר פון דיין התמדת התורה, ווי פלייסיג דו לערנסט; דאס איז א חידוש, ווייל כמעט וואס מוהרא"ש זאל רעדן פון א צווייטנ'ס לערנען.
דערפאר ..., שטארק דיך אין לערנען ווייטער שיעורים כסדרן, אפילו דו ארבעטסט און דו ביסט שוין פארנומען על המחיה ועל הכלכלה, איז אויך דא גענוג צייט צו לערנען יעדן טאג מקרא, משנה, גמרא וכו', און יעצט אז מען האט גערוקט די זייגער און עס איז דא לאנגע פרייטאג צו נאכטס און מוצאי שבתים - קען מען אויך ענדיגן זוהר הקדוש מיט אלע מדרשים אויף די פרשה.
אויך זאלסטו וויסן אז דער רבי האט אונז געהייסן גיין הפצה, דער רבי פלעגט אונז פארשעמען און אנרופן "איר זענט טריקענע ביימער" - שרייבט רבי נתן אין חיי מוהר"ן (סימן תקנג); ברסלב'ע חסידים אין אלע דורות האבן דאס געטון מיט מסירות נפש, זיך מבזה געווען און נישט געקוקט אויף א צווייטן, נאר געפאלגט דעם רבי'ן וכו', און עס גייט אן אזוי עד היום הזה.
מילא א אינגערמאן וואס זיין ווייב איז נישט פון א ברסלב'ע שטוב, אדער א בחור וואס טראכט: 'אפשר וועט דאס זיין אן עיכוב אויף מיין שידוך', און דער אינגערמאן האט מורא אז זיין ווייב וועט קרומען מיט די נאז, און דער שווער וועט לאכן - נו! איז אויך נישט קיין תירוץ, אבער מען קען עס נאך פארשטיין; אבער א אינגערמאן וואס די ווייב וועט אים נאר מחזק זיין אויף דעם, און ער האט נישט די תירוצים - פארוואס זאל ער נישט פאלגן דעם רבי'ן און ר' נתן און מוהרא"ש?
דערפאר ..., זיי נישט קיין בטלן און נעם א זעקל ספרים, קונטרסים, סידי'ס, און גיי אויף די הייזער, אביסל איז אויך גוט, אפילו פופצן מינוט א טאג וכדומה; דאס וועט דיר צוניץ קומען בזה ובבא. אדרבה, קוק אריין און שאלות ותשובות אשר בנחל אדער אנדערע ספרים פון מוהרא"ש, יעדע צווייטע בריוו שרייבט מוהרא"ש דאס גרויסקייט פון הפצה.
איך געדענק דיך ווען דו ביסט געקומען אויף אומאן, און דו ביסט געווען פריש און דו האסט נאך שטארק געברענט - ביסטו געגאנגען הפצה אויף רחוב פושקינא אן קיין שום בושה, אשריך ואשרי חלקך.
טראכט איבער וואס איך זאג דיר און נעם דיך אין די הענט, ווייל נאר דאס וועט בלייבן פון אונז.
הצלחה רבה פון דיין ראש ישיבה.