בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת נח, א' דראש חודש מרחשון, שנת תשפ"ו לפרט קטן
מרת ... תחי'
איך האב ערהאלטן אייער בריוו.
ערשטנס, אנטשולדיגט פארן נישט ענטפערן די בריוו, איך בין געווען יום טוב אין קרית ברסלב אין שטעטל און איך האב נישט געהאט די מעגליכקייט צו זען די בריוו, און גלייך נאך יום טוב איז מיר געבוירן געווארן א אינגל למזל טוב און מיין ווייב איז זיך געגאנגען אפרוען, און איך דארף יעצט זיין די טאטע מאמע פאר די קינדער, האב איך קוים צייט צו שרייבן בריוו.
אויף אייער פראגע אויב א מאמע מיט א שטוב מיט קינדער איז מחויב צו זיין א לערערין; דער ענטפער איז ניין, מחויב איז מען נישט, אבער אויב מען קען העלפן אויפבויען די שיינע סקול בית פיגא אין ירושלים וועט דאס זיכער זיין א גרויסע זכות פאר אייך און פאר אייער דורות. ווייל וויפיל מען טוט פארן רבי'ן, וויפיל מען טוט פאר אוועק שטעלן אן ערליכע געזונטע חינוך, געבויט לויט דעם רבינ'ס וועג - איז די זכות עד אין לשער.
בנוגע די משפחה וכו'; עס איז פארקערט ווי מען מיינט, כל זמן מען שטייט אהער און אהין, מען טאנצט מיט איין פוס אין ברסלב און מיט איין פוס טאנצט מען צוריק - דעמאלט האט מען די יסורים פון די משפחה, אבער ווען מען שטייט מיט ביידע פיס אין איין פלאץ, זעט די משפחה אז מען ווייסט וואס מען וויל און אלעס בארואיגט זיך.
א מאמע דארף מען מכבד זיין, און אז די מאמע לאכט - שווייגט מען, און אז די מאמע מאכט א ווערטל אויף וואס מען רעדט ביי אונזער חדר - שווייגט מען ווייטער, און אז די געשוויסטער שמייכלען - שווייגט מען ווייטער.
די אלע זאכן קומען צוניץ שפעטער אין לעבן, עס בויט אויף דעם מענטש און מען איז זוכה צו שיינע זאכן.
דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.