בעזרת ה' יתברך - יום א' פרשת אחרי קדושים, ב' אייר, שנת תשפ"ו לפרט קטן
... נרו יאיר
איך ווייס אז דו פלאגסט זיך זייער שטארק צו זיין אפגעהיטן בקדושת הברית און עס איז דיר זייער שווער, עס גייט אריבער אויף דיר יעדן טאג ביטערע שווערע ברענעדיגע נסיונות, דער יצר הרע קומט יעדן טאג צו דיר און ווארפט דיך אראפ אין די ביטערע עבירה פון פגם הברית, אין די רציחה פון הרג'ענען די קינדער רחמנא לצלן, עס איז דיר אזוי ביטער, דו שפירסט אלע ביטערע טעמים, דו ווילסט נישט לעבן, דו ווילסט שטארבן השם ישמרינו.
וויסן זאלסטו מיין ליבער טייערע ברודער, דער הייליגער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק ב, סימן עח): "נישטא קיין יאוש", און אפילו מען איז געפאלן אין קוקן די ערגסטע זאכן, מען איז געפאלן אין פגם הברית רחמנא לצלן - דארף מען וויסן אז פון דארט קען מען זיך אויך צוריק קערן צום אייבערשטן, פון דארט קען מען זיך אויך אויפהייבן, און די אלע מחשבות וואס בוזשעווען: 'וואס? איך קען דען נאך תשובה טון? איך קען דען נאך זיין א צדיק? איך האב דאך געטון געפערליכע עבירות?!' דארף מען געדענקען דעם קול וואס דער צדיק שרייט, דער קול פונעם הייליגן רבי'ן וואס האט געשריגן מיט זיין גאנצע כח (שם): "גיוואלד! אֵין שׁוּם יִאוּשׁ בָּעוֹלָם כְּלָל, קיין יאוש איז גארנישט פארהאן!"
דאס איז דער לימוד פון פסח שני, מען זעט קלאר אז עס נישטא קיין יאוש, ווייל פון אויבנאויף איז די ריכטיגע סברה צו זאגן 'ווער עס איז טמא האט פארפאסט, עס איז נישט שייך פאר זיי צו ברענגען דעם קרבן פסח, אז מען איז טמא איז מען טמא, עס איז נישט שייך', אבער די תורה לערנט אונז אז 'אֵין שׁוּם יִאוּשׁ בָּעוֹלָם כְּלָל', אפילו דער וואס איז טמא - קען אויך זוכה זיין צו אלע קדושות; אויב וועט ער נישט אויפגעבן, ער וועט זיך נישט מייאש זיין, ער וועט נעמען די עצות פון די צדיקים וואס זיי לערנען אונז אז אפילו דער וואס זעט אויס ווי ער קען נישט זוכה זיין צו זיין א צדיק, אויב וועט ער דאווענען און לערנען און נישט אפלאזן זיינע גוטע רצונות - וועט ער אויך זוכה זיין צו ווערן א צדיק.
אז דו ווילסט פאררעכטן די שרעקליכע עבירה, זאלסטו נעמען דעם תיקון פון הייליגן רבי'ן, זאגן די צען קאפיטלעך תהילים, די תיקון הכללי [קאפיטל טז, לב, מא, מב, נט, עז, צ, קה, קלז, קנ], און זיך אויסוויינען צום אייבערשטן און אים בעטן: "הייליגער באשעפער נעם אן מיין תשובה, נעם אן מיין צעבראכענע הארץ, איך וויל נישט טון די שלעכטע זאכן, איך וויל זיין גוט, איך האב פייערדיגע נסיונות, איך האב זיך נישט געקענט שטארקן, אבער אייבערשטער איך האב חרטה, איך גיי שוין זיין גוט, איך גיי מער נישט פוגם זיין"; קענסט זיך נישט פארשטעלן וואס פאר א רעש עס ווערט אין הימל פון די ווערטער, דאס זענען דאך ממש די ווערטער וואס די תורה זאגט, אז די אידן האבן גע'טענה'ט צו משה רבינו (במדבר ט, ז): "לָמָּה נִגָּרַע", וואס זענען מיר אנדערש, "לְבִלְתִּי הַקְרִב אֶת קָרְבַּן ה'", אז פאר אונז גייט נישט עבודת השם, מיר פאלן אין די טומאה?! און די ווערטער האבן געמאכט אזא רעש אז מען האט זיי געגעבן א פסח שני, און אזוי איז עד היום הזה, אז א איד קומט און זאגט אויס זיין צעבראכן הארץ פארן אייבערשטן, ער טענה'ט: "הייליגער באשעפער, 'למה נגרע', פארוואס בין איך אנדערש? איך וויל אויך זיין ערליך, איך וויל אויך זיין הייליג" - נעמט מען אראפ פון זיך אלע קטרוגים און מען עפנט אים אויף די טויערן פון קדושה.
דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.