בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת ויקהל-פקודי, כ"ב אדר, שנת תשפ"ו לפרט קטן
משה שמואל שטעסל נרו יאיר, מגיד שיעור ישיבת היכל הקודש ירושלים
איך האב געהערט אז דו האסט גערעדט זייער א שטארקע שיעור פאר די בחורים פון זיך אכטונג געבן פון ניבול פה, איך הער אז דו האסט גערעדט זייער שארף; אז אויב דו וועסט הערן א בחור רעדן ניבול פה - וועסטו אים ארויסווארפן פון ישיבה. איך וויל דיר זאגן אז דו זאלסט רעדן נאך מער שארף, איך מאך דיך א שליח דו זאלסט האלטן אונזערע ד' אמות ריין, איך וויל נישט עס זאלן זיין אין ישיבה בחורים וואס רעדן ניבול פה.
קוק נישט אויף קיינעם, האב נישט מורא פון קיינעם, זאל זיין ווער זאל זיין, נישטא קיין רעדן ניבול פה, אפילו מיר וועלן בלייבן מיט א קליינע צאל תלמידים, אפילו ווייניגער פון מנין; ווייל אז מען רעדט ניבול פה פארטרייבט מען די שכינה הקדושה, מען איז גורם אז עס זאלן פאלן באמבעס פון די רוצחים אויף אידישע שטיבער און אידישע קינדער זאלן געשעדיגט ווערן, חכמינו זכרונם לברכה זאגן (שבת לג:): "בַּעֲווֹן נִבוּל פֶּה צָרוֹת וּגְזֵרוֹת מִתְחַדְּשׁוֹת", צוליב די עבירה פון ניבול פה קומען אסאך צרות און נייע גזירות אויף די וועלט, "וּבַחוּרֵי יִשְׂרָאֵל מֵתִים, חַס וְשָׁלוֹם", יונגע מענטשן שטארבן, "וִיתוֹמִים וְאַלְמָנוֹת צוֹעֲקִים וְאֵינָם נַעֲנִין" יתומים און אלמנות שרייען פאר הילף און זיי ווערן נישט געענטפערט; דורכדעם וואס בחורים רעדן ניבול פה קומען די באמבעס השם ישמרינו.
דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.