בעזרת ה' יתברך - יום ג' פרשת ראה, כ"א מנחם-אב, שנת תשפ"ו לפרט קטן
... נרו יאיר
זיי מיר מוחל אז איך מיש זיך פריוואט ביי דיר, אבער אז דו גייסט יעצט קויפן טיקעטס פאר דיינע קינדער צו פארן אויף אומאן פאר צוואנציג טויזנט דאלער, ווען דו קומסט פאר די מוסד פאר שכר לימוד פופציג טויזנט דאלער; איך מיין אז עס איז נישט גערעכט.
איך האב צוויי פראגעס, איינס, ווי קען זיין אז פאר אומאן קענסטו שאפן פון אונטער דער ערד, יאר נאך יאר, פאר דיינע קליינע קינדער, און פאר שכר לימוד – נישט? צווייטנס, אז דו קומסט געלט פאר די מלמדים פון דיינע קינדער, האב איך א דין תורה מיט דיר, און די געלט וואס דו שאפסט פאר אומאן קומט ערשט פאר די מוסד.
פרעג דיין שווער אויב דאס איז ריכטיג צו טון, לדעתי ולדעת התורה הקדושה – איז א טאטע מחויב צו צאלן שכר לימוד, און פארן אויף אומאן מיט די קינדער – קומט נאכן באצאלן די חובות.
קען זיין דאס איז פשט וואס דער הייליגער רבי זאגט (ספר המדות אות תשובה, סימן מו): "מִי שֶׁרוֹצֶה לָשׁוּב", ווער עס וויל תשובה טון, דאס מיינט ער וויל פארן צום צדיק קיין אומאן – "יִזָּהֵר מִלִּהְיוֹת בַּעַל חוֹב", זאל אכטונג געבן פון חובות, ווייל מיט חובות איז גניבה צו קומען צום צדיק.