בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת האזינו, ו' תשרי, שנת תשפ"ז לפרט קטן
מרת ... תחי'
איך האב גערעדט מיט אייער מאן אין אומאן, איך האב אים פארגעהאלטן היתכן וכו', האט ער אויסגעפלאצט אין א געוויין אז ער וויל זיין גוט און ער האט שוין מקבל געווען וכו', אבער ער קען נישט, ווייל איר ציילט נישט וכו' וכו'; ער האט זייער געוויינט, ער האט נישט גערעדט קיין איין ווארט שלעכט אויף אייך, איך האב אבער פארשטאנען אז ער ווערט זייער דערנידערט אין שטוב, עס קען זיין אז עס איז שלא בכוונה אבער דאס איז די פאקט.
דער אייבערשטער זאל העלפן די שכינה זאל רוען ביי ענק אין שטוב, די שכינה רוט דארט וואו עס איז דא הכנעה, דארט ווי מען גרויסט זיך נישט איינער אויפן צווייטן; אז דער מאן איז מכבד די ווייב, און די ווייב רעדט מיט הכנעה און מיט דרך ארץ צום מאן - דארט רוט דער אייבערשטער, עס ווערט ניסים, אפילו די טבע קען זיך טוישן; אזוי ווי די הייליגע חכמים זאגן (יומא כא.) אין בית המקדש איז געווען ניסים, די קודש הקדשים האט נישט געהאט קיין פלאץ צו האלטן די ארון, און דאך איז די ארון דארט געליגן; דאס איז ביי יעדע אידישע שטוב וואו מען בייגט איין די קאפ פארן אייבערשטן, מען האט הכנעה – 'אני אשכון את דכא', רוט דארט דער אייבערשטער.
איך האב נאך אסאך צו שרייבן אבער איך בין נאך אפגעשוואכט פון די נסיעה פון אומאן.
דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.
א גמר חתימה טובה.