בריוון פונעם ראש ישיבה שליט"א

בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת משפטים, כ"ה שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

ארבעט נישט ערב שבת נאך חצות, מען מאכט נישט קיין געלט נאך חצות, קום אהיים חצות, לאז איבער די כישוף אין אפיס, ברענג נישט אהיים די טעלעפאן ערב שבת, (הלוואי א גאנצע וואך, אבער לכל הפחות ערב שבת נישט), זאלסט העלפן דיין ווייב אריינברענגען דעם שבת, לאז איר נישט פאלן פון אירע כוחות, מאך נישט נאך די פליטעס (כלומר'ישע עובדים) – וואס קומען אהיים פרייטאג די לעצטע מינוט ביים זמן; מוהרא"ש זאגט, דעמאלט איז די צייט פון די שדים, פון די מזיקין; חכמינו זכרונם לברכה (אבות ה, ו) אז דעמאלט – ערב שבת בין השמשות – זענען זיי באשאפן געווארן.

האב רחמנות אויף דיין ווייב, העלף איר. מעגסט שבת אינדערפרי אויפשטיין געבן פאר די קינדער עסן וכו', אז דיין ווייב זאל קענען אביסל שלאפן נאכן אויפשטיין א גאנצע וואך צו די קינדער, נאכן פאלן פון די כוחות, לאז איר נישט זיין א 'שמאטע', האב רחמנות אויף איר.

"יוֹדֵעַ צַדִּיק נֶפֶשׁ בְּהֶמְתּוֹ", דער צדיק, דער ערליכער איד – איז א שטיק רחמנות, ער ווייסט וואס זיין ווייב וויל, וואס די קינדער דארפן, אפילו וואס זיינע בהמות דארפן, "וְרַחֲמֵי רְשָׁעִים", און דאס רחמנות פון די רשעים – "אַכְזָרִי", איז אכזריות'דיג, ער מאכט זיך ווי ער האט רחמנות אין גאס, און אין די צייט איז ער אן אכזר אין שטוב (משלי יב, י).

הלוואי הלוואי וועסטו מיך פאלגן, וועסטו נישט דערלייגן; לאז זיך אפ פון מענטשן – חברים, גיי אהיים העלף דיין ווייב, וועט דיר גאר גוט זיין.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת משפטים, כ"ד שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

ליבער ברודער, טייערער חבר, לאז דיך אפ פון די דמיון 'חברים', מוהרא"ש האט אונז ארויסגענומען פון דמיון, מוהרא"ש האט אונז געעפנט די אויגן, מיר זאלן נישט פארברענען אונזערע טעג, אונזער יארן, מיט כלומר'ישע חברים, מוהרא"ש זאגט: "אויב א חבר, אויב איז דא א חבר – איז דאס די ווייב"; זי איז דיר געטריי, זי העלפט דיר מגדל זיין די קינדער.

עס וויינט מיר מיין הארץ פארוואס איך קען צוריק הערן אויף מיינע תלמידים ווי זיי זענען פאר'שיכור'ט מיט חברים, פאר'שיכור'ט מיט די טעלעפאן; די ווייב פאלט פון די כוחות, זי האט פיצלעך קינדער, זי איז א שמאטע, דער מאן איז אין זיין וועלט מיט זיינע כלים, טעלעפאן, טעבלעט וכו', רבונו של עולם, וואס וועט דא זיין...?

מען קוקט אונז אן ווי די שוואכע פון ברסלב, ווייל ביי אונז רעדט מען טאג און נאכט פון שלום בית וכו'; הער אויס טייערער ברודער, אנטלויפן פון שטוב קיין מירון וכו', איז מען נישט קיין קל, מען איז א שוטה און אן אכזר, (אז מען האט א ווייב מיט קינדער), אנטלויפן פון שטוב איז נישט עבודת השם, עס איז פשוט זיין א שלעכטער, ווייל מוהרא"ש האט אונז געלערנט דעם רבינ'ס זאך, מען זאל העלפן די ווייב, העלפן מיט די קינדער, העלפן מיט גוטע ווערטער, (איך געדענק גאר גוט, איידער מיין התקרבות ווי אזוי מען איז אין די דמיון וכו' וכו').

הלוואי זאל איך האבן די זכי' צו קענען דאס אריינברענגען צווישן אנשי שלומינו, מען זאל נישט מבטל זיין די טעג און די יארן מיט די דמיון פון חברים, מען זאל זיין אין שטוב העלפן די ווייב, מחזק זיין די ווייב, אזוי האט מען הייליגע מוחין, דאס איז אן אמת'ע ערליכע לעבן.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום ג' פרשת משפטים, כ"ג שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

עס האט זיך אראפגעלאזט שרעקליכע פרעסטן, שוין יארן וואס איז נישט געווען אזעלכע פרעסטן, מען דארף זען אז אין שטוב זאל זיין ווארעם, אין שטוב זאל מען זיך ליב האבן, בפרט ביי אנשי שלומינו וואס דער רבי האט אזויפיל גערעדט און געווארנט מיר זאלן אכטונג געבן אין שטוב, מכבד זיין די ווייב, העלפן מיט די קינדער.

היינט איז געווארן א צרה, מען קען זיין אין שטוב און מען איז נישט אין שטוב; די גוף איז אין שטוב, און די מח מחשבה, נשמה איז אין די אנדערע עק וועלט – דורך זיצן אויף די כלים, קוקן נייעס, שפילן געימס, זען ליצנות, הערן מענטשנ'ס בויך וויי; ווען די אויסגעקוועטשטע ווייב, אויסגעקוועטשט ווי א שמאטע פון ברענגען קינדער, אויפשטיין יעדע פופצן מינוט צו די קינדער, האדעווען קינדער וכו' וכו', און זיין א געטרייע ווייב, עושה רצון בעלה וכו' וכו', און זי ווארט איר מאן זאל איר העלפן, איר אויסהערן, איר געבן א שמייכל, איר טראגן, איר ברענגען, און די כלים האבן א מאגנעט, עס ציט דעם מענטש אויס פון די וועלט.

די עצה איז התבודדות; נאר דורך התבודדות קען מען געראטעוועט ווערן. איך וועל דיר דערציילן עפעס פריוואט, דער סמ"ך מ"ם איז געקומען צו מיר בהקיץ, מיר געברענגט אין שטוב א קליינע קאמפיוטער, א לעפטאפ, איך זאל קענען אויפטון, קענען שרייבן ספרים... שרייבן בריוון... פאר א שטיק צייט האב איך נישט געכאפט, נאר נאך התבודדות, דורך וויינען צום אייבערשטן איך זאל מיך נישט נארן, איך זאל וויסן וואס איז ריכטיג, האב איך עס ארויסגענומען פון שטוב, ברוך השם.

די אלע וואס לויפן אוועק פון שטוב, זיי גייען מיט חברים, מען גייט אין שוויץ, און אפילו קברי צדיקים, די אלע זענען אין דמיון, די אלע זענען א גרויס רחמנות.

נישטא קיין חברים, נאר דער צדיק איז אן אמת'ער חבר, ער וויל אונזער גוטס.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום ג' פרשת יתרו, ט"ז שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

היינט נאכט וועלן מיר זיך צאמנעמען צו די יארצייט פון מוהרא"ש, זיך מחזק זיין מיט די אוצרות וואס מוהרא"ש האט אונז געלערנט פון הייליגן רבי'ן.

מוהרא"ש האט אונז שטענדיג מחזק געווען אויף שלום בית, מוהרא"ש האט אונז געלערנט נישט זיך טענה'ן מיט די ווייב, נאר מכבד זיין און רעדן שיין. עס איז נישט געווען א שיעור וואס מוהרא"ש זאל אונז נישט חזר'ן די שיחה פון רבי'ן (שיחות הר"ן סימן רסד), מיר זאלן האלטן חשוב די ווייב און רעדן שיין צו איר; וויל איך דיר בעטן דו זאלסט אויפבויען דיין ווייב, מאך איר פאר א זאך, חכמינו זכרונם לברכה זאגן (סנהדרין כב:): "אֵין הָאִשָּׁה כּוֹרֶתֶת בְּרִית אֶלָּא לְמִי שֶׁעֲשָׂאָהּ כֵּלִי"; מוהרא"ש זאגט אז ווען ווערט די פרוי איינס מיט איר מאן? נאר ווען דער מאן מאכט איר פאר א כלי, ער בויט איר אויף, ער דערהייבט איר און ער שטארקט איר, דעמאלט ווערט זי איינס מיט איר מאן.

ליבער ברודער בוי אויף דיין ווייב, געב איר גוטע ווערטער, זיי נישט קיין אויבער חכם און טראכט 'עס פעלט נישט אויס פאר מיר די זאך', נאר נעם די בריוו, דאס איז וויכטיג פאר דיר, מען מוז האבן חיזוק אויף דעם, מען מוז געבן גוטע ווערטער, ווייל עס גייט אריבער שווערע ביטערנישן אויף די פרוי, פון וואס זי ליידט אלץ וכו' וכו', מען מוז איר אויפבויען.

איך דארף לויפן צו די בחורים זיי ווארטן אויף חיזוק, איך דארף מקצר זיין.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום ב' פרשת משפטים, כ"ב שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

יעצט שובבי"ם ווען מען פאררעכט דעם חטא פון פגם הברית דארף מען אויך פאררעכטן די חטא פון בין אדם לחבירו, ובפרט אין שטוב; לאמיר זיך בארעכענען, רחמנות האבן אויף די אויסגעמוטשעטע פרוי וואס רוט נישט קיין מינוט פאר אונזערע קינדער; איר צו העלפן, איר צו געבן גוטע ווערטער, איר מחזק זיין וכו'.

מען כאפט זיך נישט, מען איז אריין געטון מיט חברים וכו', דאס איז דמיון, ווייל חברים טוישן זיך, חברים האלטן זיך פאר טעג, מען טוישט חברים ווי מען טוישט בגדים, אבער די ווייב וואס זי איז די מאמע פון דיינע קינדער, מיט איר שטעלט מען אוועק שיינע דורות; איר לאזט מען אין שטוב מיט די ארבעט, מען לויפט צו חברים, מען לויפט טון חסד, מען איז פאר'שיכור'ט מיט די טעלעפאן, טעבלעט וכו' וכו'.

איך וויין צו דיר, האב רחמנות אויף דיין ווייב, און אויף דיינע דורות, מאך זיך שעות וואס דו ארבעטסט, למשל פון ניין ביז פינף, אדער ביז זעקס, און נאך די צייט פארמאך די טעלעפאונס; מאך נישט, רעד נישט, טו נישט; לויף אהיים און העלף דיין ווייב, העלף לייגן שלאפן די קינדער, (איך לייג שלאפן יעדע נאכט מיינע קינדער, איך בין נאך אזוי פארנומען ווי דיר), און גיי דאווענען, גיי לערנען.

וועק זיך אויף פון דיינע דמיונות, ביסט דאך א קלוגער, ביסט דאך נישט קיין קטן.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת יתרו, י"ח שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

דאנק דעם אייבערשטן אז דו האסט זוכה געווען צו אן איידעלע ווייב, איך האף דו האלסט דאס טייער, איך האף דו געבסט איר גוטע ווערטער אז זי איז ערליך און איידל.

זיי נישט מקנא דיינע געשוויסטער, איך ווייס אז נישט אלע דיינע געשוויסטער גייען אנגעטון ערליך און איידל, און חס ושלום זאלסט זאגן דיין ווייב זי זאל זיי נאכמאכן חס ושלום, ווייל חכמינו זכרונם לברכה זאגן (סנהדרין צג.): "אלקיהם של אלו שונא זימה", דער אייבערשטער האט פיינט זימה, עס זעט אויס ווי די וואס גייען אנגעטון ווי אזוי זיי ווילן – זיי האבן א לעבן, אבער עס גייט אריבער אפאר יאר, די יונגע יארן גייען אריבער, און עס בלייבט גארנישט פון זיי השם ישמרינו, די גאנצע משפחה צעפאלט.

דו האסט א נס אז דו האסט אן ערליכע איידעלע ווייב, זאלסט איר אויסלויבן, זאלסט איר דאנקען פארן זיין איידל, אזוי קומט די שכינה אין שטוב, אזוי האט מען געזונטע קינדער, און מען איז זוכה צו אלע ברכות.

לערן יעדן טאג חומש – איינגעטיילט לויט די טעג פון די וואך, און לערן משניות כסדרן, אפילו נאר זאגן די ווערטער, אויך גמרא זאלסטו לערנען.

בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת יתרו, י"ח שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

מרת ... תחי'

איך האב ערהאלטן אייער בריוו.

איך פארשטיי זייער גוט אייער ווייטאג, איר האט אזוי שטארק געוואלט חתונה האבן, אויפבויען א ריינע הייליגע שטוב, און למעשה האט אייער מאן אין שטוב די כלים וואס טויגן נישט; א טעלעפאן, טעבלעט, לעפטאפ, און נישט נאר פאר זיך, פאר זיין ארבעט קוקט ער וכו', ער נעמט די קינדער און ווייזט זיי זאכן, נייעס, און דזשאוקס, און אייער הארץ פלאצט פון ווייטאג, איר שרייבט אז איר קענט מער נישט, איר שפירט ווי איר ברעכט אונטער.

איך בעט אייך זייער, חס ושלום אונטערברעכן, דער אייבערשטער שיקט נישט קיין נסיון נאר פאר די וואס קענען דאס ביישטיין, און אז מען האט אייך געברענגט די שידוך, מוז זיין אז איר האט די כוחות צו האבן א שיינע איידעלע שטוב.

לדעתי זאלט איר נישט רעדן מיט אייער מאן פון די נושא, זייט אים געטריי, פירט זיך מיט אים מיט ווארעמקייט און מיט ליבשאפט, נאר שטילערהייט ווען קיינער זעט נישט זאלט איר זיך אויסגיסן אייער הארץ צום אייבערשטן, און אים בעטן א מתנת חנם עס זאל אריינגיין א רוח טהרה אין אייער מאן, און ביידע פון ענק זאלן אינאיינעם אויפשטעלן די שטוב מיט יראת שמים.

איך ווייס זייער אסאך מעשיות פון אנשי שלומינו, מעשיות ווי ביי אייך, מעשיות וואס דער מאן האט געכאפט א שטיקל גליטש, און נאר בזכות די קלוגע ברסלב'ע ווייב וואס האט שטילערהייט געבעטן דעם אייבערשטן פאר אן ערליכע שטוב, עס זאל אריינגיין א רוח טהרה אין אים, און מיט סבלנות, מיט ווארעמקייט, מיט דן זיין לכף זכות – זענען זיי געווארן ערליכע אידן, גרויסע צדיקים.

(אגב, אז מען רעדט פון דן זיין לכף זכות, וואס איז די ווארט 'לכף'? כף איז טייטש א לעפל, איך האב געזען פון איינע פון די גורע רבי'ס, עס איז דא א שיך לעפל, אמאל ווען מען קען נישט אנטון א שוך, עס איז צו קליין, באניצט מען זיך מיט דעם, מען קוועטשט אריין די פוס אין די שוך, זאגט ער, דאס מיינט דן זיין לכף זכות, מען זאגט נישט דן זיין לזכות, ווייל אמאל קען מען ממש נישט דן זיין לזכות, עס שטומט נישט, דארף מען דן זיין לכף, מען דארף נעמען א שיך לעפל אריינצוקוועטשן לזכות).

איך בעט אייך בכל לשון של בקשה, קוקט גוט אויף אייער מאן, ער איז ליכטיג, ער איז טייער, עס גייט אריבער יעצט וואס גייט אריבער, און אז איר וועט אים שטיין צו די רעכטע האנט, איר וועט אים נאר זיין ווארעם און ליבליך, נישט זיין דער משגיח, נישט זיין ווי א מאמע, נאר ווי א ווארעמע ליכטיגע ווייב, וועט ער צוריק קומען, ער וועט אלעס אפלאזן, ער וועט נאך ווערן מער ערנסט ווי אייך.

הערט פרייליכע ניגונים, פרייליך מוזיק, זינגט און טאנצט, די קינדער זאלן גארנישט וויסן און גארנישט מיט האלטן, זיי זאלן נישט ווערן דערשראקן און אומזיכער, (איר זאלט היטן אלע הלכות מיט די גרעסטע מאס יראת שמים).

איך קען קוים ווארטן צו באקומען די בריוו וואו עס שטייט ברוך מתיר אסורים, ווי איר זענט אויסגעלייזט, ווי אלעס איז צוריק אין פלאץ; נאר מיט דעם רבינ'ס עצות מיט תפילה, אמונה, סבלנות – איז מען זוכה צו די ישועה.

בעזרת ה' יתברך - יום ג' פרשת יתרו, ט"ז שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

איך וויל דיר לערנען א וויכטיגע זאך פאר שלום בית, נישט אלע אינגעלייט ווייסן דערפון.

זיצן אין שטוב מיט די ווייב טאג און נאכט – איז א סכנה, די שלום בית קען צעפאלן, מען דארף ארויסגיין אינדערפרי פון שטוב, אדער גיין אין כולל, אדער ארבעטן, און פארנאכטס צוריק אהיים גיין, אויב מען זיצט אין שטוב טאג און נאכט – איז דאס א סכנה, עס קען חס ושלום ווערן אויס ליבשאפט, דאס הייסט, אויב ווען די ווייב גייט צו די ארבעט זעט זי איר תכשיט נאך שלאפן, אדער זיך דרייען וכו', און ווען זי קומט אהיים פון ארבעט שלאפט נאך איר תכשיט אדער דרייט ער זיך און פרייט זיך, קען דאס ברענגען נישט גוטס.

איך בעט דיר זייער, שטיי אויף פרי און גיי אין מקוה, גיי אין שול דאווענען, און נאכן דאווענען – אדער כולל אדער ארבעט, טו עפעס, גיי נישט ליידיג, און אז דיין ווייב קומט אהיים פון ארבעט פינף אזייגער, זאלסטו איר נישט נאכלויפן, לאז איר האבן אפאר מינוט פאר זיך צו אטעמען (בכלל איז נישט גוט נאכצולויפן די ווייב, ענדערש זאל זי נאכלויפן דעם מאן), און אז זי קומט אהיים פריער – זאלסטו נישט אהיים לויפן, לאז איר אטעמען, לאז איר ווארטן אפאר מינוט אויף דיר.

זיי שטארק מיט אכצן פרקים משניות, און זאג דעם יום תהלים, און לערן אסאך ספר עצתו אמונה.

בעזרת ה' יתברך - יום א' פרשת בשלח, ז' שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

שבת איז געווען זייער שיין אין ישיבה, מיר האבן געלערנט ביי ספורי מעשיות די מעשה פונעם בעל תפילה (ספורי מעשיות, מעשה יב), פון די נארישע כיתות, יעדער מיט זייערע סברות, און פון די כתה פונעם דברן, דער וואס רעדט צו זיך אליין וכו'; מיר האבן זיך זייער מחזק געווען צו ניצן דעם דיבור פאר גוטע זאכן, צו מחזק זיין אנדערע, און זיכער טאטע מאמע, און כל שכן די ווייב.

מיר האבן גערעדט פון וואס חכמינו זכרונם לברכה זאגן (פסחים מט:), מען זאל נישט נעמען אן איידעם אן עם הארץ, ווייל ער פירט זיך אויף ווי א לייב וואס איז "דורס ואוכל, ואין לו בושת פנים", אזוי אויך דער עם הארץ "אין לו בושת פנים", און ווי דער רבינו תם לערנט פשט (תוספות שם, דבור המתחיל 'מה ארי דורס ואוכל'), דער עם הארץ איז נישט מפייס, ער בעט נישט איבער, ער געבט געבט נישט גוטע ווערטער; מיר האבן זיך מחזק געווען אז דאס איז דער אונטערשייד פונעם ערליכער איד און דער עם הארץ, דאס רעדן שיינע ווערטער, אזוי ווי חכמינו זכרונם לברכה זאגן (עירובין ק:), רבי יוחנן זאגט, ווען נישט די תורה וואלטן מיר זיך געלערנט דרך ארץ און איידלקייט פונעם הינדל, "שמפייס", וואס רעדט שיינע ווערטער; זעט מען אז דאס איז דרך ארץ, דאס איז קדושה – דאס מפייס זיין, און נישט ווי די וואס מיינען אז מען ווערט מער דורכדעם וואס מען לויפט אוועק פון שטוב, מען אנטלויפט קיין מירון וכדומה, נאר דאס רעדן שיינע ווערטער; דאס איז דער חילוק פונעם עם הארץ און להבדיל די דרך התורה.

ברודער אנטלויף פון די וועג פון פרישות, וואס זעט אויס אזוי דערהויבן, און נאכדעם פאלט מען אין עבירות רחמנא לצלן כידוע, לערן הלכה, היט הלכה; אזוי וועסטו זיין אפגעהיטן, אבער לייג נישט צו.

איך וואלט ווען געדארפט מאריך זיין, אבער עס איז נישט שייך.

בעזרת ה' יתברך - יום א' פרשת בשלח, ז' שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

אויף דיין פראגע וועגן פארן וואקאציע וכו'; קענסט פארן אויף וואקאציע, ספעציעל אז דיין ווייב בעט דאס, זי זאגט אז זי דארף עס פאר איר געזונט, פאר איר מח, קענסטו גיין וואקאציע.

געב נאר אכטונג עס זאל זיין איידל און פריוואט, מאך נישט נאך די אינגעלייט וואס זייער לעבן, זייער פריוואטע לעבן – ווערט פאבליק; אלעס איז בילדער, אלעס ווערט ארויסגעלייגט ברבים, אלע חברים האלטן מיט וכו' וכו'; איז אז דו גייסט וואקאציע מיט דיין ווייב – זאל דאס זיין מיט איידלקייט, פריוואט.

אויך זאלסטו וויסן אז פונעם אייבערשטן קען מען נישט אוועק פארן, און אז מען פארט וואקאציע דארף דאס זיין אין א פלאץ מיט א שול, מיט א מקוה, מיט כשר'ע עסן וכו' וכו'.

בעזרת ה' יתברך - יום ג' פרשת בשלח, ט' שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

דערמאן זיך וואס דער רבי האט מיט דיר געטון, ווי אזוי דו האסט אויסגעזען, און וואו דו שטייסט היינט, וואו דער רבי האט דיך געברענגט. עס איז דא א בריוו וואס דער רבי שרייבט אונז און דארט איז דא א שורה וואס דער רבי זאגט (הובא בתחילת ספר עלים לתרופה): "דערמאנט אייך איטליכער ווי איך האב אייך געפונען", דער רבי כאפט אן א מענטש וואס ליגט אין טיפן אפגרונד, אין שאול תחתית ומתחתיו, 'מאשפות ירים אביון', און וואשט אים אפ און ברענגט אים צו די מדריגה פון צדיקים, 'להושיבי עם נדיבים' צו די מדריגה פון צדיקים, אזוי ווי דער רבי האט געזאגט (חיי מוהר"ן, סימן שי): "וויפיל פון מיינע מענטשן וואס זענען ביי מיר וואס איך האב זיי ארויסגענומען פון רפש וטיט, זיי זענען געליגן אין בלאטעס, און איך האב זיי געברענגט צו אזא הויכע דרגא אז זיי דארפן זיך נישט שעמען פון גרויסע צדיקים"; נאך האט דער רבי געזאגט: "איך האב ביי מיר מענטשן, וואס איך ווייס נישט אויב דער שאול תחתית וואלט געווען גענוג פאר זיי, 'כי גם השאול תחתיות היה קטן לפניהם', זיי קומען פון אזא נידריגע פלאץ וואס דער שאול תחתית איז אויך צו קליין, 'שאם היה אפשר להם לחתור תחת שאול תחתית היו חותרים', וואלט מען ווען געקענט אויפגראבן א טיפערע לאך פון שאול תחתית וואלט מען ווען געדארפט פאר זיי גראבן א טיפערע לאך, 'ועל ידי נתקרבו אליו יתברך בהתקרבות כזו שאין להם להתבייש מצדיקים גדולים', און דורך מיר זענען זיי געקומען צו אזא גרויסע דרגא אז זיי דארפן זיך נישט שעמען פון גרויסע צדיקים"; זאלסטו געדענקען וואס דער רבי זאגט: "דערמאנט אייך איטליכער ווי איך האב אייך געפונען", און זאלסט יעדן טאג טאנצן "אשרינו שזכינו להתקרב לרבינו", און אויך זאלסטו גיין יעדן טאג אין א שטילע פלאץ דאנקען און לויבן דעם אייבערשטן אז דו האסט די זכיה צו זיין ביים רבי'ן און וויסן פון רבי'ן.

ליבער ברודער אז דיין ווייב שרייט אויף דיר זאלסטו נישט ענטפערן, היינט איז ג' בשלח, אלע טוען די סגולה פאר פרנסה, מען זאגט פרשת המן שנים מקרא ואחד תרגום און מיר ברסלב'ע חסידים האבן נאך א סגולה פאר פרנסה, מכבד זיין די ווייב; די סגולה איז שייך א גאנץ יאר, אז די ווייב שרייט זאל מען נישט ענטפערן נאר איר דן זיין לכף זכות; זי שרייט נישט ווייל זי וויל דיך וויי טון, זי שרייט פון איבערגעשטרענגטקייט; וואס ווייסטו וואס א פרוי גייט אריבער? איך זאג דיר דו ווייסט נישט, דו מיינסט דו ווייסט, קיינער ווייסט נישט וואס פרויען גייען אריבער אין שטוב מיט די קינדער, א מאן וועט קיינמאל נישט פארשטיין די צער און יסורים וואס פרויען האבן ביים מגדל זיין די קינדער, און נישט אומזיסט האט דער רבי אונז אזויפיל געווארנט מיר זאלן מכבד זיין די ווייב, און אונז געזאגט (שיחות הר"ן, סימן רסד): "הֲלֹא הַנָּשִׁים הֵם סוֹבְלִים צַעַר וְיִסּוּרִים גְּדוֹלִים מְאֹד מְאֹד מִיַּלְדֵיהֶם", פרויען ליידן זייער אסאך צער און יסורים פון די קינדער, "צַעַר הָעִבּוּר, וְהַלֵּדָה, וְהַגִּדּוּל", זיי גייען אריבער אסאך ווייטאג ביים ווארטן, ביים געבוירן און ביים אויפציען, "כַּאֲשֶׁר יָדוּעַ לַכֹּל, עֹצֶם מַכְאוֹבָם וְצַעֲרָם וְיִסּוּרֵיהֶם", אזוי ווי עס איז באוואוסט פאר יעדן איינעם זייער ווייטאג, זייער צער און זייער יסורים.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת בא, ד' שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר, קרית ברסלב

בנוגע ווערן א מעמבער אין איינע פון די חשוב'ע ארגאניזאציעס, ווי 'חברים', 'ידידים', 'חביבים' וכו' וכו'; וויסן זאלסטו אז די ארגאניזאציעס זענען זייער חשוב, די מעמבערס וואס לויפן העלפן אידן, דאס איז עפעס וואס מען קען נישט באשרייבן, ווי גרויס זייער זכות איז.

אבער איך וויל נישט דו זאלסט ווערן א מעמבער יעצט ווען דו ביסט נאך שנה ראשונה, און אויך שנה שני'; ווייל וואס וועט דיין ווייב טון אז דו וועסט לויפן ביינאכט, פארנאכטס, אינמיטן די נאכט – אליין אין שטוב? מילא א בחור און אויך איינער וואס האט שוין א שטוב מיט קינדער – איז גאר חשוב צו זיין א מעמבער, צו לויפן העלפן אידן, איך בין מקנא זייער זכות, אויך וואלט אויך געוואלט זיין אין אזא טייערע פלאץ פון טון טאג און נאכט פאר אנדערע, אבער 'לכל זמן', יעדע זאך האט זיך זיין צייט; א אינגערמאן אין שנה ראשונה און שני' קען נישט איבערלאזן די ווייב ביינאכט, נישט נאר מען קען נישט נאר מען טאר נישט.

גוט אז דו האסט געפרעגט, ווייל נאר דער וואס פרעגט – קען מען זאגן, דער וואס פרעגט נישט קען מאכן טעותים וואס קען זיין שעדליך.

בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת בא, ד' שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

...

דער אייבערשטער זאל העלפן מען זאל גארנישט טרעפן, דו ביסט געזונט און דו זאלסט ווייטער זיין געזונט און שטארק.

אויף דיין פראגע, וואס טוט מען מיט די בני תשע מידות, בני שנואה מיט בני מריבה, וואס חכמינו זכרונם לברכה זאגן (נדרים כ:) אז מען טאר נישט, און ווען זאגט מען אז מען זאל יא לעבן אינאיינעם ווייל דאס וועט מאכן שלום; דער חילוק איז, 'בני שנואה' רעדט מען ווען עס איז אזוי פארפיינטעט, מען וויל בכלל נישט מאכן דא שלום, דאס איז אן עבירה, רש"י זאגט אז דאס איז זנות, השם ישמרינו, און אזוי אויך 'בני מריבה', ווען מען בעט זיך נישט איבער, מען קריגט זיך און מען בלייבט מיט די קריגעריי, דאס איז א פגם, אבער אז מען האט איינער אויפן צווייטן און מען וויל אבער יא מאכן שלום, מען וויל עס יא מאכן ארבעטן, מען וויל נישט די פיינטשאפט און זיכער אז מען מאכט פיוס, מען בעט זיך איבער, מען רעדט שיינע ווערטער איינער צום צווייטן, איז דאס זיכער נישט די בחינה פון תשע מידות, אדרבה, דאס איז די וועג פון ברענגען שלום, דאס מאכט שלום בית. אזוי ווי חכמינו זכרונם לברכה זאגן (שבת קנב.): "משים שלום בבית", דאס מאכט שלום בית, אזוי ברענגט מען צוריק די שכינה, און אפילו בני מריבה וואס איז א קליינע קריגעריי איז אויך נאר די איסור אז מען האלט אן די מריבה, קוק אין רש"י (נדרים כ: דבור המתחיל 'בני מריבה'), אבער אז מען וויל שלום און מען טראכט אז אזוי וועט זיין שלום, און זיכער אז מען זאגט גוטע ווערטער, מיט דעם ברענגט מען אראפ די שכינה צו זיך אין שטוב, און מען באקומט אלע ברכות.

בעזרת ה' יתברך - יום ג' פרשת בא, ב' שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

האברך ... האט מיר דערציילט אז דו ווילסט זיך גט'ן וכו' וכו'.

איך וויל דיר שרייבן זאלסט עס נישט טון, ווייל מיט אלע טענות וואס דו האסט אויף דיין ווייב – איז נאכאלץ ערגער זיך צו גט'ן, ווייל ווער ווייסט וואס וועט זיין נאכן גט, ווי לאנג דו וועסט דארפן ווארטן אויף א שידוך, און ווער זאגט אז די צווייטע וועט נישט זיין ערגער? איך האב געזען אזויפיל מעשיות ווי אינגלייט האבן זיך גע'גט, זיי האבן נישט געהאט דאס ביסל סבלנות אויסצואווארטן, און שפעטער האבן זיי אלע מודה געווען אז זיי האבן געטון די גרעסטע טעות.

ליבער ברודער, די אלע טענות קען מען פאררעכטן. איך בין גרייט דיר צו העלפן איר צו בעסער מאכן און אוועק נעמען אלע טענות וכו' וכו', נאר בתנאי אז דו וועסט האבן אביסל סבלנות און אז דו וועסט זיין א גוטער איד; דאס הייסט אז דו וועסט גיין אין שול דריי מאל א טאג דאווענען און אביסל לערנען וכו' וכו'.

לאז מיר וויסן, אדער דורך מיך רופן אדער דורך שרייבן, אדער קענסטו ענטפערן דורך דעם אינגערמאן הנ"ל.

איך האף צום אייבערשטן אז דו וועסט מאכן די גוטע החלטה, בלייבן מיט דיין ווייב.

בעזרת ה' יתברך - יום א' פרשת בא, כ"ט טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

זע צו געבן גוטע ווערטער אין שטוב, זיי בגדלות המוחין אנצוהייבן מיט געבן גוטע ווערטער; נישט צו זיין צווייט, נאר זיי דו ערשט צו לויבן און זיך באדאנקען וכו' וכו'.

פאריגע וואך שבת האבן מיר גערעדט ביי סיפורי מעשיות אין ישיבה, אז ווען מאן און ווייב ווארטן ביידע צו באקומען א גוט ווארט וכו', און ביידע האבן זייערע חכמות (קאמפלעקסן) פון נישט אנהייבן וכו', נאר נאכקומען צווייט, אז דאס איז מרומז אין וואס חכמינו זכרונם לברכה זאגן (ברכות כ:): "אשה מברכת לבעלה, אבל אמרו חכמים 'תבא מארה לאדם שאשתו מברך לו'", ווייל עס קומט פארקערט, דער מאן זאל אויסלויבן און דאנקען מיט גוטע ווערטער, און די פרוי זאל ענטפערן וכו', און אז עס גייט פארקערט - איז דאס פארקערט פון ברכה.

בעט דעם אייבערשטן זאלסט קענען געבן ליבשאפט און ווארעמקייט; מיט תפילה קען מען מאכן פון א פארהארטעוועטע, קאלטע, פארשפארטע געפילן הארץ צו א ווארעמע פארגעבנדע רעדענדיגע וכו' הארץ.

בעזרת ה' יתברך - יום א' פרשת בא, כ"ט טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

אז דיין שווער שרייט אויף דיין ווייב זאלסטו זיין קלוג און חס ושלום חוזק מאכן אדער אים בארעדן פאר דיין ווייב. בארואיג דיין ווייב, הער איר אויס און געב איר גוטע ווערטער, אבער נישט מאכן קיין מחלוקת.

געב אכטונג אויף דיין ווייב זי זאל נישט פאלן פון אירע כוחות, יעצט נאכן געבוירן דארף זי זיך אפריען, און אז איר טאטע שרייט אויף איר און איז איר מבזה – איז כדאי אוועק צו גיין פון קימפעטן דארט.

שטארק זיך דורך אויפזוכן דאס גוטס וואס דער אייבערשטער טוט און דורך אים דאנקען און לויבן, דאס געבט כח און מח.

בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת וארא, כ"ו טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

טייערע ... תחי'

איך האב ערהאלטן אייער בריוו.

אין מיינע אויגן איז אייער מאן א גוטער מענטש, א ווארעמער, א הארציגער, איך האלט פון אים און איך האב אים ליב; דאס וואס ער פירט זיך אויף אין שטוב וכו' וכו' - דאס קומט נישט פון שלעכטקייט, דאס קומט פון צעבראכנקייט, ווייל עס ציט אים שטענדיג צו זיין אינגאנצן גוט, און אז ער זעט זיך מאכן א פעלער ווערט ער זייער צעבראכן און ער געבט אויף און ער הייבט אן רעדן און זיך אויפפירן פארקערט פון וואס ער איז, פון גרויס יאוש.

איך האב מקבל געווען פון מוהרא"ש די זאך פון מחזק זיין און מחזק זיין נאכאמאל און נאכאמאל אן אויפגעבן, און נאך א זאך האב איך געזען ביי מוהרא"ש, ער האט אלץ געלאזט די בחירה אפן; קיינמאל נישט געצווינגען, ער האט קיינמאל נישט געשטופט דעם מענטש אין א קארנער אז ער מוז טון אזוי און אזוי, און אזוי פרוביר איך אויך צו טון, מחזק זיין פארפעלקער צו לעבן בשלום, זוכן דאס גוטס איינער ביים צווייטן, און געדענקען אז דער אייבערשטער האט אונז צאמגעשטעלט, די שידוך איז פונעם אייבערשטן.

איך האף אז איר וועט אננעמען מיינע ווערטער ריכטיג, נישט ווערן צעבראכן, נאר ווערן מער שטארק.

דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת בא, ד' שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

זיי א וותרן אין שטוב, געב נאך פאר דיין ווייב, קריג זיך נישט, אזוי וועסטו ציען די שכינה אין שטוב, און אז דיין ווייב האט דיך וויי געטון, זי האט דיר געזאגט א ווארט נישט ווי עס פאסט - זאלסטו איר פארגעבן און מוחל זיין. זיי נישט קיין נוקם ונוטר, עס איז א לאו אין די תורה זיך צו אפרעכענען מיט איינעם וואס האט וויי געטון, און נאך א לאו איז 'נוטר' דאס האלטן אין זיך (ויקרא יט, יח); אז דיין ווייב האט דיך וויי געטון זאלסטו דאס ארויסנעמען פון הארץ, מאך נישט קיין מחלוקות.

דו ווייסט אז געזונטע קינדער איז נאר ביי עלטערן וואס קריגן זיך נישט, א רחמנות אויף די קינדער וואס זעען ווי טאטע מאמע שרייען איינער אויפן צווייטן, א רחמנות אויף זיי, דאס ווארפט זיי אריין אין א פחד, זיי פארלירן זייער זיכערקייט, מען ליידט פון דעם אפילו ווען מען ווערט עלטער.

אז דו וועסט פרעגן, ווי אזוי נעמט מען ארויס פון הארץ ווייטאג? עס ליגט אין הארץ ווייטאג פון די ווייב, ווי זי האט זיך אויפגעפירט און ווי אזוי זי פירט זיך נאכאלץ, ווי קען מען זאגן נעם ארויס די ווייטאג? טייערער ברודער דער רבי געבט צוויי עצות, וואס אפילו עס איז אנגעפילט די הארץ מיט ווייטאג און פיינטשאפט קען מען דאס ארויסנעמען און האבן א גוטע שלום בית, די ערשטע עצה איז דורך 'דן זיין לכף זכות', מען זאל טראכטן אז זי האט נישט געוואלט, זי האט נישט געמיינט, זי האט נישט געוואוסט, זי איז געווען איבערגעשטרענגט, אדער גאר לויט איר דעה האלט זי אז דאס איז די ריכטיגע וועג זיך צו באגיין מיט מיר, זי וויל דאך נאר גוטס, זי האלט אז מען מוז שרייען אויף מיר און נאר אזוי וועל איך זיך טוישן וכו', דורכדעם קען מען ארויסנעמען די פיינטשאפט און די ווייטאג.

די צווייטע עצה איז דורך תפילה והתבודדות, זיך אויסרעדן מיטן אייבערשטן; גיין אין א שטילע ליידיגע ווינקל און שמועסן מיטן אייבערשטן, אים דערציילן די גאנצע מעשה, ארויסזאגן אלע ווייטאג און בעטן דעם אייבערשטן ער זאל מאכן א נס אז מען זאל זיך צוריק ליב האבן, מען זאל ווייטער ממשיך זיין בויען די שטוב, די נעסט פאר די קינדער, און מיט תפילה קען מען פועל'ן ארויסצונעמען די ווייטאג און פיינטשאפט פון הארץ און האבן א זיסע ליבליכע שלום בית.

פארגעס נישט וואו מיר זענען, מיר זענען ביים רבינ'ס חדר, ביים רבינ'ס טיש. מוהרא"ש דערציילט אין די בריוו אסאך מאל די מעשה וואס האט פאסירט ביים רבי'ן מיט איינער פון די תלמידים וואס האט זיך געקריגט מיט זיין ווייב. אמאל איז דער רבי געזיצן ביים טיש מיט זיינע תלמידים, אינמיטן האט זיך דער רבי אנגערופן: "ווי וואגט זיך צו קומען צו מיין טיש איינער וואס האט נישט קיין ריינע מחשבות?!" און דער רבי האט זיך אויפגעשטעלט, ער איז אריין אין זיין צימער און מער נישט געוואלט בלייבן זיצן ביים טיש. ווען דער אינגערמאן האט געזען ווי דער רבי גייט אריין אין צימער, האט ער זיך אויפגעשטעלט, ער איז צוגעגאנגען צום רבינ'ס צימער און אנגעהויבן וויינען, ער האט זיך איינגעבעטן ביים רבי'ן, ביז דער רבי איז צוריק ארויסגעקומען און ווייטער ממשיך געווען די תורה. וואס איז געווען די מעשה מיט דעם אינגערמאן? זאגט מוהרא"ש, דער אינגערמאן האט זיך געקריגט מיט זיין ווייב, און דער רבי האט שוין נישט געוואלט זיצן מיט אים ביי איין טיש; אזוי שטארק האט דער רבי מקפיד געווען מען זאל האבן שלום בית, ווייל אז מען קריגט זיך אין שטוב - האט מען נישט קיין מח; מען ווערט אויס מענטש, און נאכדעם פאלט מען אראפ אין א טיפע גרוב.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת וארא, כ"ו טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

דער עיקר פון שלום בית איז דאס רעדן שיין מיט דרך ארץ, דאס איז שלום בית, עס איז נישט מער און נישט ווייניגער; עס איז נישט פאלגן, נאכלויפן, מורא האבן וכדומה, עס איז נאר דאס רעדן שיין מיט דרך ארץ, און אז מען געדענקט און מען ווייסט ווי אזוי צו רעדן – האט מען א שיינע לעבן.

זע צו גיין אין שול דאווענען די דריי תפילות אין שול מיט מנין, און אז עס איז נישטא מנין זאלסטו ווייטער גיין אין שול, נישט אין אפיס, אין שטוב וכו'.

בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת וארא, כ"ו טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

ביים הייליגן רבי נתן איז געווען אין אנהייב שווער מיט זיין ווייב, זיי איז אים געווען א מתנגדת, און ביי זיין חבר ר' ליפא איז געווען פארקערט, אין אנהייב איז זי געווען מיט אים בשלום, און ביים סוף האט זיך עס ביי ביידע איבערגעדרייט, ביי מוהרנ"ת איז זי געווארן בשלום, און ביי ר' ליפא איז זי געווארן א מתנגדת; האט ר' ליפא געזאגט פאר רבי נתן: "יעצט איז מיר פארענטפערט די גמרא (יבמות סג.): "זָכָה, נַעֲשֵׂית לוֹ עֵזֶר", איז דער מענטש זוכה ווערט אים די ווייב פאר א הילף, זי העלפט אים, "לֹא זָכָה", איז דער מענטש נישט זוכה, "נַעֲשֵֹית כְּנֶגְדוֹ", ווערט זי אים א מתנגדת, לכאורה, וואס איז די ווארט 'נעשית' – זי ווערט? עס וואלט געדארפט שטיין 'זכה עוזרתו', איז ער זוכה איז זי אים א הילף, 'לא זכה, כנגדו', אבער יעצט זע איך אז ביי אייך מוהרנ"ת איז זי געווארן אן עזר, דאס איז נעשית, און ביי מיר איז נעשית, געווארן – כנגדו; והבן למעשה.

דער ערליכער איד וואס היט די אויגן און היט זיך פון כעס און האט סבלנות – 'נעשית לו עזר', דרייט זיך אלעס איבער און עס ווערט אן עזר; דארפן מען זיך נאר שטארקן און פאלגן די עצות פון רבי'ן, וועלן מיר זוכה זיין צו וואס עס שטייט אין תיקונים (תיקון יד, דף ל ע"ב), עזר בעולם הזה ובעולם הבא.

בעזרת ה' יתברך - ערב שבת קודש פרשת וארא, מברכין החודש, כ"ז טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

איך זע אז עס קומט דיר אן אזוי שווער דאס געבן גוטע ווערטער פאר דיין ווייב, עס גייען אריבער טעג און דו קענסט נישט זיך צוברענגען איר זאגן פשוט'ע שיינע ליבליכע ווערטער; איך וויל דיך מחזק זיין אז דו זאלסט יא זאגן גוטע ווערטער.

וויסן זאלסטו אז דאס איז זייער א וויכטיגע זאך, עס איז נישט קיין איבריגע זאך, עס איז עבודת השם, עס איז זייער הייליג און טייער ביים אייבערשטן פרייליך צו מאכן די ווייב. חכמינו זכרונם לברכה זאגן (ראש השנה ו:): "אשה, בעלה משמחה"; דער מאן דארף פרייליך מאכן די ווייב מיט גוטע ווערטער, מיט קאמפלימענטן, ספעציעל ווען עס קומט אזא הייליגע טאג, שבת קודש - דארף מען מער גיסן גוטע ווערטער. דער זוהר הקדוש זאגט (תיקונים, דף נז), שבת דארף מען רעדן שיין צו די ווייב, מען דארף שבת מאכן אנדערש ווי אינדערוואכן; אויב א גאנצע וואך האט מען נישט שיין גערעדט - דארף מען שבת רעדן שיין, הארציג און ווייך, "וְאִם אִית לוֹן שְׁלָמָא בְּכָל שִׁית יוֹמִין דְּחוֹלָא", און דער וואס לעבט א גאנצע וואך בשלום מיט די ווייב, ער רעדט אלץ שיין צו איר, "יַעַבְדוּן תּוֹסֶפֶת בְּשַׁבַּתָּא בְּפִיּוּסָא דָא לְדָא בִּרְחִימוּ סַגִּי", זאל ער שבת רעדן נאך מער שיין, נאך מער הארציג און נאך מער ווייך, ווייל אזוי ברענגט מען די שכינה אין שטוב, עיין שם.

מאך פרייליכע סעודות, בעט דעם אייבערשטן זאלסט נישט שרייען ביי די סעודות, זאלסט נישט חס ושלום אריינגיין אין א כעס השם ישמרינו, בעט אסאך אויף דעם, און ווען די טובל'סט זיך היינט ערב שבת אין מקוה זאלסטו שטילערהייט בעטן אויף דעם, מאך מיט דיינע ליפן א תפילה: "רבונו של עולם איך וויל פרייליכע סעודות, א פרייליכע שטוב".

איך האב נאך אסאך וואס צו שרייבן אבער איך דארף גיין העלפן אין שטוב.

א פרייליכן שבת.

בעזרת ה' יתברך - יום ב' פרשת וארא, כ"ג טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

היינט זענען מיר מסיים מסכת זבחים, מאך א סיום אין שטוב, ווייז פאר דיין ווייב און דיינע קינדער וואס איז חשוב; זיץ מיט דיינע קינדער, לייג א שיינע טישטוך און שיינע כלים, און זאג זיי מיט שמחה אז דו האסט מסיים געווען נאך א מסכתא, און דערצייל זיי אז יעדע מאל מען איז מסיים א מסכתא באקומט מען אין הימל א גאנצע וועלט (הקדמת תיקוני זוהר, דף יד:),  דערצייל זיי וואס עס איז דא אין א וועלט, וויפיל קארס, וויפיל עראפלאנען, העליקאפטערס, שיפן און סאבמארינען, און אויך סייבער טראקס וכו' וכו', אלעס פאר ווער עס לערנט גמרא; עס וועט אריינגיין אין זייערע ביינער, זיי וועלן אויך וועלן לערנען.

שריי נישט אויף דיין ווייב, רעד שיין צו איר, און אז זי איז דיך מבזה זאלסטו חס וחלילה ענטפערן, און חס וחלילה האלטן א רוגזה; מאך דעם רבינ'ס תיקון שובבי"ם מיט שווייגן, מיט "ישמע בזיונו ידום וישתוק", דאס איז א שווערערע תיקון ווי פאסטן משבת לשבת; ווען מען הערט א בזיון און מען ענטפערט נישט, מען האט ליב די ווייב אזוי ווי פריער, מען מאכט נישט קיין עסק פון דעם. דער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק א, סימן ו), אז דער עיקר פון תשובה איז שווייגן און נישט ענטפערן, דאס איז בעיקר אין שטוב ווען מען זאגט און מען הייסט און מען פארלאנגט וכו' וכו' - נישט צו ווערן פארלוירן, נאר שיין רעדן צו די ווייב אזוי ווי מען רעדט צו די חשוב'סטער מענטש.

לאז זיך נישט צעברעכן פון קיינעם, זאל עס זיין דער גרעסטער און דער בעסטער וכו' וכו'; ביסט געקומען אין היכל הקודש זאלסטו זיך חזר'ן 'פארוואס און פארוועם בין איך געקומען? נישט צו בערל, נישט צו שמערל, נישט צו חאצקל און נישט צו גרונם'; און אז זאכן שטערן דיר, זאכן באדערן דיר זאלסטו זיך אויסוויינען צום אייבערשטן און אים בעטן דו זאלסט נישט האבן קיין קשיות אויף צדיקים און דו זאלסט נישט מרוחק ווערן פון הייליגן רבי'ן.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת שמות, י"ח טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

וואס מאכסטו עפעס טייערער ליבער ברודער? איך האב שוין לאנג נישט געהערט פון דיר, איך האף צום אייבערשטן אז דו גייסט אן מיט דיין תורה ותפילה, דער רבי וויל פון אונז די צוויי זאכן, מיר זאלן לערנען און דאווענען, גיין אין שול מיט תמימות דריי מאל א טאג, דאווענען דריי תפילות און לערנען חומש מיט משניות, גמרא מיט הלכה; הלוואי וועסטו זאגן יעדן טאג אכצן פרקים משניות מיט די יום תהלים, דאס איז מזכך ומטהר דעם מענטש.

דיין ווייב פרעגט וכו'; זאג איר עס איז גוט זי זאל מיט גיין מיט אירע עלטערן קיין פלארידע, עס איז א גרויסע מצוה אז מען האט עלטערן וואס פארעלטערן זיך, זיי משמש זיין.

איך געדענק ווען איך בין געווען א קליין קינד פלעגט מיין מאמע זאל זיין געזונט פארן מיט איר מאמע קיין פלארידע איר באדינען, איר מחי' זיין.

זאג פאר דיין ווייב זי זאל כאפן די מצוה, אויך וועט זי זיך אביסל אפרוען פון די ארבעט מיט די קינדער, זי וועט צוריק קומען מיט פרישע כוחות, ווייל עס איז זייער וויכטיג פאר א אידישע מאמע זיך אביסל אפרוען, שעפן פרישע כוחות.

 בעזרת ה' יתברך - יום ג' פרשת שמות, י"ז טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר, קרית יואל

איך וויל דיך מחזק זיין זאלסט רעדן שיין הארציג און ווייך צו דיין ווייב, פארגעס נישט וואס דו האסט געלערנט אין ישיבה אלע דיינע יארן, געדענק וואס דער רבי זאגט, אז מען דארף רעדן שיין, הארציג און ווייך צו די ווייב, נאר אזוי קומט די שכינה אין שטוב.

און אפילו מען איז מיד, מען איז אפגעמאטערט – דארף מען נאכאלץ רעדן שיין, הארציג און ווייך, נאר אזוי האט מען שפע, נאר אזוי האט מען ברכה.

און אפילו מען איז הונגעריג ווי א הונגעריגע בער, און מען קומט אהיים צו א ליידיגע הויז און צו א באבלאזענע ווייב און אלעס פליט וכו' וכו' – דארף מען נאכאלץ רעדן שיין, הארציג און ווייך; נאר אז מען רעדט שיין, הארציג און ווייך קען מען זוכה זיין אז די קינדער זאלן אויפוואקסן געזונט און ערליך.

בעזרת ה' יתברך - ערב שבת קודש פרשת שמות, כ' טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

ברענג אריין שבת מיט שלום און ליבשאפט, קריג זיך נישט מיט דיין ווייב, און אז זי קריגט זיך מיט דיר - זאלסטו נישט האלטן קיין רוגזה, זיי איר מוחל און זיי איר מפייס, ווייל פון מוהרא"ש האבן מיר פארשטאנען אז די זאך וואס עס ווערט אלץ אן אנגעצויגנקייט ערב שבת - דאס איז נישט קיין שכל'דיגע זאך, דאס איז פון די קליפות ומזיקים וואס קומען יעדן ערב שבת און מאכן א קריגעריי צווישן מאן און ווייב. דער הייליגער חיד"א זאגט (ספר עבודת הקודש, מורה באצבע סימן ד, אות קמ), אז ערב שבת קומט דער שטן אין יעדע אידישע שטוב און מאכט עס זאל אויסברעכן א מחלוקה צווישן מאן און ווייב.

דערפאר בעט איך דיר זייער, נעם אויף דעם שבת מיט שמחה, מיט שלום און ליבשאפט, עס זאל דיר נישט אנגיין אז זאכן ווערן נישט געטון און אז די עסן איז נישט גרייט וכו' וכו', טרייב ארויס די קליפות פון שטוב, זיי ווילן דאך נאר איין זאך, עס זאל נישט זיין קיין שלום אין שטוב, זיי ציטערן פון ליבשאפט צווישן מאן און ווייב, ווייל ווען מאן און ווייב פארטראגן זיך און לעבן צוזאמען באהבה ושלום - דעמאלט האט ער נישט קיין שום שליטה אויף זיי, בפרט שבת קודש וואס איז די צייט פון לעבן אינאיינעם.

שבת זאלסטו זיין נאר פרייליך, דאס איז אונזער תיקון שובבי"ם, און אנטלויף פון די נערווען זאכן פון וכו' וכו'.

א פרייליכן שבת.