בריוון פונעם ראש ישיבה שליט"א

#1 - ל"ג בעומר אין שטעטל
חינוך הילדים, שטעטל, פסח, ל"ג בעומר, חכמות

בעזרת ה' יתברך - יום א' פרשת צו, ד' ניסן, שנת תשפ"ו לפרט קטן


 


... נרו יאיר, קרית ברסלב


די יאר זעט נישט אויס אז איך וועל פארן קיין מירון, מיטן אייבערשטנ'ס הילף וועל איך די יאר זיין ל"ג בעומר אין שטעטל; איך וויל דארט מאכן א הדלקה, מיט א סעודה. איך וויל דיר בעטן דו זאלסט ערלעדיגן די פערמיט, סיי פאר מאכן א פייער און סיי פאר מאכן מוזיק. איך וויל נישט די שכנים זאלן דאס אפשטעלן, (סוכות האט מען נישט גענומען קיין פערמיט און די שכנים האבן גערופן די פאליציי און מען האט דאס אפגעשטעלט; א שאד מען רעכנט זיך נישט אויס פון פאראויס, אז מען זאל נישט שטערן).


מיר וועלן מאכן די הדלקה מיט די סעודה דינסטאג ל"ג בעומר נאכמיטאג, מען קען ווען מאכן די ערשטע נאכט, אבער די זמן איז צו שפעט און איך וויל די קינדער זאלן מיט האלטן, די קליינע קינדער זאלן דארט זיין, עס זאל זיי אריינגיין אין די ביינער די שמחה פון ל"ג בעומר.


יעצט פסח ווען מען איז מקיים די אלע מצוות פון אויסרוימען די חמץ, און מען עסט די הייליגע מצה, יעדער איינער טוט דאס מיט זייערע גוטע מנהגים, טאר מען נישט פארגעסן פון דער עיקר; זיך פרייען מיט די מצוה אליינס. אמאל קען פאסירן אז דורכדעם וואס מען איז אזוי פארנומען מיט אלע הידורים און חומרות - קען מען פארגעסן פון זיך פרייען פון דעם אליינס אז מען איז זוכה צו מקיים זיין די מצוות פונעם אייבערשטן.


געב זיך אכטונג געבן פון אריינקריכן אין נארישע חכמות, מען דארף נישט קיין חכמות, מען דארף נישט מער פון דינען דעם אייבערשטן בתמימות ופשיטות, נישטא גרעסערס פון דינען דעם אייבערשטן בתמימות ופשיטות. דער הייליגער רבי זאגט (שיחות הר"ן, סימן רלה), מען דארף נישט קיין חכמות ביים טון די מצוות, הלוואי זאלן מיר זוכה זיין צו מקיים זיין אלעס וואס דער אייבערשטער זאגט אין די תורה בפשיטות, ווייל דער עיקר אידישקייט איז תמימות ופשיטות, מען זאל זיך פרייען מיט די תורה ומצוות.


ווען דו עסט די מצה און דו טרינקסט די ד' כוסות זאלסטו טראכטן: 'אַה, א מחי', איך טו דעם ווילן פונעם אייבערשטן'; די כוונה איז העכער פון אלע כוונות, נישטא העכער פון טון די מצות מיט א תמימות. אמאל האט דער רבי געזאגט: "איך בין מקנא דעם איד ר' יוסקא"; אין די שטאט ברסלב איז געווען א איד, א פשוט'ער איד, ער האט נישט געוואוסט קיין סאך, ער האט אבער געהאט א שטארקע תמימות און א שטארקע אמונה, ער פלעגט אסאך דאווענען, אסאך זאגן תחינות ובקשות, אן חכמות, ער האט געזאגט אסאך תהלים; דער רבי האט געזאגט אז ער איז מקנא אזא איד, ווייל דער עיקר אידישקייט איז דינען דעם אייבערשטן בתמימות ופשיטות.


דער אייבערשטער זאל העלפן מיר זאלן זוכה זיין צו (פסחים קטז:): "וְנֹאכַל שָׁם מִן הַזְּבָחִים וּמִן הַפְּסָחִים"; און צו (מיכה ז, טו): "כִּימֵי צֵאתְךָ מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם אַרְאֶנּוּ נִפְלָאוֹת", אמן.