בעזרת ה' יתברך - יום ב' פרשת בראשית, כ"ד תשרי, אסרו חג, שנת תשפ"ז לפרט קטן
... נרו יאיר
דאס וואס מענטשן מוטשען זיך אויף פרנסה, דאס איז נאר אז מען זאל דארפן צוקומען צום אייבערשטן און אים בעטן יעדן טאג.
די הייליגע חכמים זאגן (יומא עו.), רבי שמעון בן יוחאי זאגט, פארוואס האט אויסגעפעלט עס זאל פאלן יעדן טאג פון הימל די מן, פארוואס האט עס נישט געקענט קומען איין מאל פאר א גאנצע יאר? "כְּדֵי שֶׁיְּכַוְּנוּ אֶת לִבָּם לַאֲבִיהֶן שֶׁבַּשָׁמַיִם", אז אידישע קינדער זאלן בעטן דעם אייבערשטן; א משל צו א קעניג וואס פלעגט געבן פאר זיין קינד איין מאל א יאר געלט פאר די גאנצע יאר, "וְלֹא הָיָה מַקְבִּיל פְּנֵי אָבִיו אֶלָא פַּעַם אַחַת בַּשָּׁנָה", און א גאנץ יאר האט זיך דער קינד נישט באוויזן צום טאטן, האט דער קעניג געזאגט, 'מהיום, פון היינט וועסטו יעדן טאג דארפן קומען נעמען די פרנסה פארן טאג; אזוי אויך איז יעדער איד אין מדבר אויפגעשטאנען יעדן טאג אינדערפרי און געבעטן: "יהי רצון, עס זאל זיין די ווילן פון דיר אייבערשטער אז מיינע קינדער זאלן האבן עסן, זיי זאלן נישט שטארבן פון הונגער", און אזוי איז היינט, דאס וואס מען דארף יעדן טאג זוכן פרנסה, ווייל דער אייבערשטער ווארט צו הערן ווי דער מענטש בעט אים.
שטארק זיך, ווער נישט צעדרוקט, ווער נישט צעקוועטשט, ווארט מיט געדולד און בעט מיט רחמנות דו זאלסט האבן שפע, און געוואוין זיך צו צו שטענדיג בענטשן ברכת המזון אינעווייניג אין א בענטשער אדער א סידור; דאס איז א סגולה פאר פרנסה בשפע, אזוי ווי עס שטייט (משלי י, כב): "בִּרְכַּת ה' הִיא תַעֲשִׁיר", דאס איז ברכת המזון; אז מען בענטשט ווארט ביי ווארט מיט כוונה און מיט שמחה – ווערט מען רייך.