בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת פנחס, ט"ז תמוז, שנת תשפ"ו לפרט קטן
לכבוד ... נרו יאיר
איך קען זיך נישט איינהאלטן, איך מוז דיר שרייבן וואס איך האב געטראכט ביים לערנען גמרא, (דעם מארגנדיגן דף, חולין דף סג), די גמרא רעדט פון די כשר'ע פייגלעך און די טמא'נע פייגלעך; זאגט די גמרא אז די פייגל 'רָחָם' וואס די תורה זאגט (ויקרא יא, יח), אז דאס איז פון די טמא'נע פייגלעך - דאס איז די פייגל 'שְׁרַקְרַק'; די גמרא זאגט אז ווען מען זעט די פייגל איז דאס א סימן אז עס גייט קומען שפע, עס גייט רעגענען, "וּגְמִירִי", און די הייליגע חכמים האבן מקובל, "דְּאִי יָתֵיב אַאַרְעָא", אז אויב מען זעט די פייגל זיך אוועק זעצן אויף דער ערד, "וְשָׁרֵיק", און טשיפשעט, "אֲתָא מְשִׁיחָא", איז א סימן אז משיח גייט יעצט קומען, "שֶׁנֶּאֱמַר 'אֶשְׁרְקָה לָהֶם וַאֲקַבְּצֵם'", אזוי ווי עס שטייט אין פסוק (זכרי' י, ח), איך וועל געבן א פייף, און אזוי וועל איך צאמנעמען די אידן פון גלות.
איך האב געטראכט, מיט די הקדמות פון הייליגן רבי'ן, אז מען פאלט אין עבירות, מען פאלט אין בלאטע, מען ליגט אויף דער ערד – זאל מען פון דארט שעפשען תפילות, פון דארט זאל מען בעטן דעם אייבערשטן: "נעם מיך ארויס פון בלאטע" – העלפט דער אייבערשטער און מען ווערט אויסגעלייזט; דאס איז פשט: "דְּאִי יָתֵיב אַאַרְעָא", אויב מען זיצט אויף דער ערד – דאס מיינט מען איז בחינת 'עֲפָרַיִם', בלאטע, מען איז פול מיט תאוות רעות און מידות רעות, "וְשָׁרֵיק", און מען פייפט – מען שרייט: "נעם מיך ארויס פון בלאטע", מען קוויטשעט צו אייבערשטן – "אֲתָא מְשִׁיחָא", קומט משיח, מען ווערט באפרייט פון דעם יצר הרע, "קָרְבָה אֶל נַפְשִׁי גְאָלָהּ" (תהלים סט, יט).
דאס וועט זיין דער סימן פון משיח, משיח וועט אויסלערנען פאר אלעמען דעם רבינ'ס לימוד פון "אין שום יאוש בעולם כלל" (לקוטי מוהר"ן חלק ב, סימן עח), משיח וועט אויסלערנען פאר אלעמען, אז אפילו "יָתֵיב אַאַרְעָא", דו ליגסט אין בלאטע, דו ליגסט אין עבירות, "וְשָׁרֵיק" – שריי פון דארט צום אייבערשטן, אזוי ווי דער הייליגער רבי זאגט (שיחות הר"ן, סימן קכט): "כְּשֶׁנּוֹפְלִין לִפְעָמִים לְתוֹךְ רֶפֶשׁ וָטִיט, שֶׁקָּשֶׁה לוֹ מְאֹד לָצֵאת מִשָּׁם", אז מען פאלט אריין אין א בלאטע וואס עס איז שווער ארויסצוגיין דערפון, "צוֹעֲקִין, וְצוֹעֲקִין, וְצוֹעֲקִין!" וְאָמַר בִּלְשׁוֹן אַשְׁכְּנַז בְּזוֹ הַלָּשׁוֹן (רבי נתן ברענגט אראפ דעם לשון אין אידיש אזוי ווי דער רבי האט דאס געזאגט): "אוּן אֲפִלּוּ אַז מֶען פַאלְט אִין אַ בְּלָאטֶע אַרַיין, שְׁרַייט מֶען, אוּן מֶע שְׁרַייט, אוּן מֶע שְׁרַייט"; דאס איז די עצה ווי אזוי מען קען ארויסקריכן פון עבירות, מען זאל שרייען צום אייבערשטן נאכאמאל און נאכאמאל און נאכאמאל: "הֶעלְף מִיר טַאטֶע, נֶעם מִיךְ אַרוֹיס פוּן מַיין בְּלָאטֶע, נֶעם מִיךְ אַרוֹיס פוּן מַיינֶע עֲבֵירוֹת"; נאך האט דער הייליגער רבי געזאגט פאר מוהרנ"ת (שם, סימן שב): "דער עיקר איז 'מִבֶּטֶן שְׁאוֹל שִׁוַּעְתִּי'" (יונה ב, ג).
ווי וואלטן מיר געווען, ווי וואלטן מיר אויסגעזען אן מוהרא"ש וואס לערנט אונז די לימודים פון הייליגן רבי'ן, די לימודים פון משיח...
מארגן – שבעה עשר בתמוז – פאסט מען, עס וועט נישט זיין קיין שיעור.
דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.
