הערליכער ל"ג בעומר אין שטעטל מיט'ן ראש ישיבה שליט"א

עס איז שווער צו שילדערן מיט ווערטער דעם הערליכן ל"ג בעומר וואס מיר האבן איבערגעלעבט אין שטעטל, אבער מיר וועלן פרובירן אראפצולייגן אין שריפט דאס וואס מיר האבן מיטגעהאלטן נעכטן, ווען מיר האבן געהאט די זכיה אז דער ראש ישיבה שליט"א האט געפראוועט מיט אונז דעם שיינעם יום טוב ל"ג בעומר. שוין א לאנגע צייט בעפאר האבן די גבאים אריינגעלייגט אומגעהויערע כוחות אהערצושטעלן דעם מעמד אויפ'ן בעסטן אופן. ווי די גבאים געבן איבער, איז דער יום טוב אריבער פיל שענער און בעסער ווי זיי האבן געפלאנט; דער אויבערשטער האט אלעס געפירט אזוי שיין, און עס איז געלונגען אויף א פיל שענערן וועג ווי זיי האבן זיך נאר געקענט פארשטעלן. אין די נאכמיטאג שעה'ן האט זיך שוין אנגעזען א גרויסער פארקער פון קארס וואס האבן אנגעהויבן קומען פון נאנט און ווייט. עס זענען געקומען פילע אידן פון גאנץ גרעיטער ניו יארק, און אפילו פון אזוי ווייט ווי קאנאדע. מען איז צוגעפארן צו איינע פון די צוגעגרייטע פארקינג ערטער, פון וואו שאטל באסעס האבן אפגעפירט דעם ציבור צו די האשקי גאס וואס פירט צום בית המדרש. די גאס איז געווען גענצליך אפגעשפארט פאר קארס, א זאך וואס האט זיך ב"ה זייער גוט אויסגעארבעט. אין בית המדרש איז געווען צוגעגרייט א שיינע געשמאקע סעודה מיט חלות, פיש, פלייש און ווארעמע מאכלים. דער ציבור האט זיך געוואשן צו דער סעודה, און מען האט געזען אנשי שלומינו אויסנוצן די צייט אינצווישן אריינצוכאפן די שיעורים: חומש רש"י, משניות, זוהר, תיקוני זוהר און אזוי ווייטער. צום ערשט זענען פארגעקומען די סיומים אויף זוהר און תיקוני זוהר; מען האט אויסגערופן די אלע וואס האבן געמאכט סיומים, אריינגערעכנט דעם ראש ישיבה וואס האט מסיים געווען זוהר. פילע אינגעלייט און בעלי בתים, כאטש זיי זענען פארנומענע מענטשן, האבן זוכה געווען מסיים צו זיין דעם הייליגן זוהר און תיקוני זוהר. אזוי אויך כולל אינגעלייט, וואס לערנען א גאנצן טאג בעיון גמרא, תוספות און הלכה, האבן זיך געמאכט צייט צו לערנען דעם הייליגן לימוד פון רבי שמעון בר יוחאי. אזוי אויך האט הר"ר יעקב משה אינדארסקי שליט"א זוכה געווען צו מאכן א סיום צום ערשטן מאל אויף זוהר הקדוש, וואס האט אלעמען מעורר געווען; אז אויב א איד מיט א ווייסע בארד האט געקענט אנהייבן און ענדיגן יעצט דאס ערשטע מאל, קענען די אינגערע זיכער. דערנאך האט מען געהאט די זכיה צו הערן דברות קודש פונעם ראש ישיבה שליט"א, וועלכער האט ארויסגעברענגט פארוואס דער טאג ל"ג בעומר איז איבעראל אנגענומען אלס א גרויסער טאג – א זאך וואס מען זעט נישט ביי קיין שום אנדערן צדיק. עס זענען דא צדיקים וואס מען פראוועט זייער יארצייט בלויז אין א געוויסן קרייז אדער אין געוויסע לענדער, אבער ביי רשב"י איז עס איבעראל: חסידים, ליטאים, אשכנזים, ספרדים און אזוי ווייטער. דאס איז ווייל רבי שמעון האט איבערגעלאזט עפעס וואס א דאנק אים קענען מיר ווייטער אנגיין אין לעבן. ווי דער רבי שרייבט אין די ערשטע תורה פון ליקוטי מוהר"ן, אז רבי שמעון האט געזאגט "לא תשתכח תורה מישראל" ווייל עס שטייט "כי לא תשכח מפי זרעו"; זאגט דער רבי אז די סופי תיבות פונעם פסוק וואס רבי שמעון ברענגט איז "יוחאי", וואס דאס מרמז אז דורך רבי שמעון – דער זון פון יוחאי – וועט מען האבן א קיום אין גלות, ווייל דורך דעם ספר זוהר הקדוש וועלן מיר אויסגעלייזט ווערן פונעם גלות. דער ראש ישיבה האט געזאגט אז אלע זיסע עצות וואס דער רבי אנטפלעקט אונז, שטאמען פונעם זוהר הקדוש: דאס רעדן צום אויבערשטן, זיך פרייען מיט יעדע מצוה, מיט פשטות יהדות, דער סדר דרך הלימוד, שלום בית, און אזוי ווייטער. אלעס זעט מען אינעם זוהר הקדוש, וואס דער הייליגער רבי לערנט דאס אויס פאר אונז פשוט'ע מענטשן, כדי מיר זאלן אויך קענען זיין נאנט צום אויבערשטן און האבן א גוט לעבן. דער ראש ישיבה האט געזאגט אז עס איז זייער כדאי אז יעדער זאל זיך מאכן א שיעור צו זאגן זוהר און תיקוני זוהר; מען דארף עס נישט פארשטיין, בלויז זאגן די ווערטער איז מקדש און מטהר א מענטש. מיט דער צייט וועט מען שוין פארשטיין, און אפילו אויב נישט, איז אויך גארנישט, ווייל אין הימל וועט מען שוין לערנען מיט א מענטש דאס וואס ער האט זוכה געווען צו זאגן דא אויף דער וועלט. דערנאך האט דער ראש ישיבה שליט"א זייער געבעטן אנשי שלומינו מיט טרערן אין די אויגן מען זאל זיך איבערקלערן איבער דעם וואס מען ברענגט אהיים א טעלעפאן. "וועלכע רב האט דיר דאס מתיר געווען?", האט דער ראש ישיבה געפרעגט מיט ווייטאג. ער האט געזאגט: דו רעדסט זיך איין אז פאר מיר וועט דאס שוין נישט שאטן, וואס איז אויך נישט אמת, אבער וואס וועט זיין מיט דיינע קינדער? באלד טרעפסטו זיך מיט א בחור און דו קומסט וויינען אז דיין בחור האט זיך געשאפן א טעלעפאן און דו ווייסט נישט וואס צו טון. דערנאך האט מען געבענטשט און מען איז ארויס צום מעמד ההדלקה. די גבאים האבן צוגעגרייט א הערליכע הדלקה אויף א הויכע פלאטפארמע, וואו מען האט אנגעגאסן די פילע שטיקער וואטע מיט שמן זית, און דער ראש ישיבה האט אנגעצינדן די הדלקה מיט גרויס שמחה. דעמאלטס האבן די בעלי מנגנים געשפילט די הערליכע נאסטאלגישע מירונ'ער ניגונים, צו וואס דער ציבור האט געטאנצן מיט גרויס שמחה און התעוררות. אנשי שלומינו האבן אויסגענוצט די געלעגענהייט זיך אויסצובעטן אלעס גוטס און צו דאנקען דעם אויבערשטן אויף זיינע פילע חסדים. דער ציבור האט פארלאזט דעם מעמד מיט א גרויסע התעוררות וואס מען נעמט מיט אויף ווייטער, צו לעבן מיט די עצות וואס דער הייליגער תנא האט אונז איבערגעלאזט. תורתו מגן לנו היא מאירת עינינו, הוא ימלץ טוב בעדנו.

< זעה מער יט אייר תשפ"ו 📝

צוטריט צו מירון אין פראגע צייכן

גרשון קרעמער   שטייענדיג ערב דעם הייליגן טאג ל"ג בעומר, ווען צענדליגער טויזנטער אידן האבן א געוואלדיגע תשוקה צו פארן צום ציון הקדוש פונעם הייליגן תנא רבי שמעון בר יוחאי, קומט אריין די נייעס אז די ציוניסטישע רעגירונג וויל פארשפארן דעם הייליגן ציון מיט'ן תירוץ אז די שטימונג אין צפון איז אנגעצויגן, דער מצב מיט כיזבאלא אין לבנון איז נישט גלאטיג, און עס איז נישט קיין אחריות צו לאזן טויזנטער מענטשן זיך פארזאמלען אינאיינעם אויף איין פלאץ.   פון איין זייט איז עס א גרויסער ווייטאג, ווייל ווער עס איז שוין אמאל געווען ביים הייליגן ציון אין מירון קען עדות זאגן אויף די געוואלדיגע קרבת אלוקים וואס מען שפירט דארט. מען בעט זיך אויס ביים אויבערשטן פונקט ווי א קינד וואס וויינט זיך אויס פאר זיין טאטן; עס איז דא דארט אזא התעוררות, דאס הארץ עפנט זיך אויף און מען געפינט די ריכטיגע דיבורים זיך אויסצושמועסן מיט'ן באשעפער.   אבער פון די אנדערע זייט איז וויכטיג צו געדענקען אז די פאליציי האט נישט קיין שום שליטה אויף די מערה; זיי האבן נישט דעם שליסל און נישט דעם שלאס. זיי קענען אפשר לייגן בלאקאדעס אויף די וועגן וואס פירן קיין מירון, זיי קענען שלאגן און שטופגן די אידן וואס ווילן צוקומען פיזיש צום ציון, אבער צום פתח המערה קענען זיי בשום אופן נישט צוקומען. זיי ווייסן בכלל נישט וואו דאס געפינט זיך, און זיי קענען נישט צוריקהאלטן מיר און דיר פון צוקומען אהין.   אפילו דו געפינסט זיך אין אמעריקע, אין ענגלאנד אדער אויסטראליע, שטייסטו יעצט ביים טויער פון די מערה. דער הייליגער רבי האט אמאל געזאגט ל"ג בעומר: "די חתונה איז דארט, אבער דער חתן איז דא". עס איז אמת אז דארט קען מען זיך אויסוויינען צום אויבערשטן, און עס איז אמת אז די שמחה וואס מען שפירט דערנאך קען מען נישט באשרייבן – מען שפירט ווי מען האט אראפגענומען א שטיין פון הארץ – אבער אויב מען איז זוכה מקיים צו זיין די לימודים פונעם הייליגן תנא רבי שמעון, דאן שטייסטו יעצט ביים טויער פון די מערה.   ציונים קענען נישט צושפארן די מערת רבי שמעון. דער רבי זאגט אז די חתונה איז דארט, אבער דער חתן איז דא. דא לערנט מען תורת רבי שמעון, וואס נאר אדאנק אים קען מען זיך דערהאלטן אינעם שווערן גלות.   דער ראש ישיבה שליט"א ברענגט א געוואלדיגע הארציגע תפילה פון רבי נתן אין ליקוטי תפילות חלק ב', סימן מז, וואס עס איז זייער כדאי צו זאגן אין דעם טאג:   "הֵיילִיגֶער רֶבִּי שִׁמְעוֹן בַּר יוֹחָאִי, דוּ הָאסְט אוּנְז צוּגֶעזָאגְט אַז דוּרְךְ דִיר וֶועט נִישְׁט פַארְגֶעסְן וֶוערְן דִי תּוֹרָה, דוּרְךְ דַיין הֵיילִיגֶע זוֹהַר וֶועלְן מִיר אַרוֹיסְגֵיין פוּן גָלוּת. אֲפִילוּ מִיר וֶועלְן זַיין אִין דִי וַוייטְסְטֶע פְּלֶעצֶער, הַסְתָּרָה שֶׁבְּתוֹךְ הַסְתָּרָה - וֶועט נִישְׁט פַארְגֶעסְן וֶוערְן דִי תּוֹרָה פוּן אוּנְז, אַזוֹי וִוי עֶס שְׁטֵייט: "וְאָנֹכִי הַסְתֵּר אַסְתִּיר פָּנַי בַּיּוֹם הַהוּא עַל כָּל אֲשֶׁר עָשָׂה וְעָנְתָה הַשִּׁירָה הַזֹּאת לְפָנָיו לְעֵד כִּי לֹא תִשָּׁכַח מִפִּי זַרְעוֹ".   וְהִנֵּה, יֶעצְט זֶענֶען מִיר אִין אַ שְׁרֶעקְלִיכֶע צַייט, דִי גָלוּת צִיט זִיךְ שׁוֹין אַזוֹי לַאנְג, יֶעדְן טָאג וָואס גֵייט פַארְבֵּיי וֶוערְן מִיר וַוייטֶער אוּן וַוייטֶער, מִיר זֶענֶען אַזוֹי וִוי יְתוֹמִים, קֵיינֶער נֶעמְט זִיךְ נִישְׁט אָן פַאר אוּנְז.   פוּן אֵיין זַייט זֶעט מֶען אַ שְׁטַארְקֶע בֶּענְקְשַׁאפְט פוּן אִידִישֶׁע קִינְדֶער צוּ דִיר, פוּן דִי צַייטְן פוּן הֵיילִיגְן אֲרִיזַ"ל זֶעט מֶען אַ מִין בֶּענְקְשַׁאפְט פוּן אִידִישֶׁע קִינְדֶער צוּ דִיר, וָואס אִיז נִישְׁט גֶעוֶוען אִין דִי פְרִיעֶרְדִיגֶע צַייטְן, מֶענְטְשְׁן זֶענֶען זֵייעֶר פַארְבֶּענְקְט צוּ דִיר, מֶענְטְשְׁן וִוילְן דִינֶען דֶעם אֵייבֶּערְשְׁטְן, אָבֶּער פוּן דִי אַנְדֶערֶע זַייט אִיז שְׁרֶעקְלִיךְ, מֶענְטְשְׁן פַאלְן אַוֶועק אָן אַ שִׁיעוּר, דִי נִסְיוֹנוֹת זֶענֶען אַזוֹי שְׁרֶעקְלִיךְ, אִידִישֶׁע קִינְדֶער פַאלְן אִין דִי עֶרְגְסְטֶע פְּלֶעצֶער.   בֶּאֱמֶת בִּין אִיךְ נִישְׁט דֶער וָואס זָאל דִיר קוּמֶען דֶערְצֵיילְן וָואס גֵייט פָאר אוֹיף דִי וֶועלְט, דוּ וֵוייסְט דָאס אַלֵיינְס, דוּ וֵוייסְט דֶעם מַצָב הַדוֹר, וִוי אִידִישֶׁע נְשָׁמוֹת פַאלְן נֶעבֶּעךְ, אִיךְ וִויל זִיךְ פָּשׁוּט אוֹיסְרֶעדְן מַיין אֵייגֶענֶע וֵוייטָאג, אִיךְ אַלֵיינְס בִּין נֶעבֶּעךְ אַזוֹי וַוייט פוּנֶעם אֵייבֶּערְשְׁטְן, קוּק מַיינֶע עֲבֵירוֹת, וִוי אִיךְ הַאלְט אִין אֵיין פּוֹגֵם זַיין, עַל אֵלֶּה אֲנִי בּוֹכִיָ', אִיךְ וֵויין צוּ דִיר, אִיךְ שְׁפִּיר זִיךְ אַ פַארְלוֹירֶענֶער, אִיךְ זֶע נִישְׁט קַיין וֶועג וִוי אַזוֹי אִיךְ זָאל זִיךְ קֶענֶען שְׁטַארְקְן צוּרִיק צוּ קוּמֶען צוּם אֵייבֶּערְשְׁטְן, וִוי אַזוֹי קֶען אִיךְ פַארְרֶעכְטְן? וִוי אַזוֹי קֶען אִיךְ אָפְּלָאזְן מַיינֶע שְׁלֶעכְטֶע וֶועגְן? וואוּ קֶען אִיךְ זִיךְ פַארְשְׁטֶעקְן פַאר בּוּשָׁה וֶוען אִיךְ דֶערְמַאן זִיךְ וָואס אִיךְ הָאבּ אַלְץ גֶעטוּן? וֵויי אִיז מִיר, וָואס טוּ אִיךְ דָא וַוייטֶער? אִיךְ וֵוייס אָבֶּער אַז דֶער אֵייבֶּערְשְׁטֶער קֶען יֶעדְן אֵיינֶעם הֶעלְפְן, דֶערִיבֶּער קוּם אִיךְ צוּ דִיר הֵיילִיגֶער רֶבִּי שִׁמְעוֹן וִוי אַן אָרֶעמַאן וָואס בֶּעט זִיךְ מֶען זָאל רַחְמָנוּת הָאבְּן אוֹיף אִים.   הֵיילִיגֶער צַדִיק רֶבִּי שִׁמְעוֹן בַּר יוֹחָאִי, וִוי אַזוֹי קֶענְסְטוּ אוֹיסְהַאלְטְן דִי צָרוֹת פוּן אִידִישֶׁע קִינְדֶער; וֶועק זִיךְ אוֹיף אוּן וֶועק אוֹיף אַלֶע צַדִיקִים, אוּן קוּקְט וָואס גֵייט פָאר מִיט כְּלַל יִשְׂרָאֵל אוּן אוֹיף מִיר זִינְדִיגֶער מֶענְטְשׁ, הֵיילִיגֶער רֶבִּי שִׁמְעוֹן, דוּ וֵוייסְט דָאךְ וָואס אִידִישֶׁע קִינְדֶער זֶענֶען אַלְץ אַרִיבֶּער פוּן אָנְהוֹיבּ גָלוּת בִּיז יֶעצְט, וָואס אִיז אַלְץ אַרִיבֶּער אוֹיף יֶעדְן אֵיינֶעם בִּכְלָלִיּוּת וּבִפְּרָטִיּוּת, וּבִּפְרַט אוֹיף מִיר, וָואס אִיז אַלְץ אַרִיבֶּער אוֹיף מִיר פוּן וֶוען אִיךְ בִּין גֶעבּוֹירְן אוּן פוּן וֶוען מַיין נְשָׁמָה, רוּחַ וָנֶפֶשׁ, אוּן אַלֶע מַיינֶע גִּלְגּוּלִים זֶענֶען בַּאשַׁאפְן גֶעוָוארְן, בִּפְרַט פוּן דֶעם גִּלְגּוּל, וָואס אִיךְ הָאבּ אַלְץ עוֹבֵר גֶעוֶוען; וָואס זָאל אִיךְ זָאגְן, וִוי אַזוֹי קֶען אִיךְ זִיךְ פַארְטֵיידִיגְן?   רִבּוֹנוֹ שֶׁל עוֹלָם, גֶעבּ אַרַיין אִין דֶעם הֵיילִיגְן רֶבִּי שִׁמְעוֹן בַּר יוֹחָאִי, אִין זַיין הַארְץ, אַ וִוילְן מִיר צוּ הֶעלְפְן, רִבּוֹנוֹ שֶׁל עוֹלָם, לֵייג אַרַיין אִין דִי הֶערְצֶער פוּן אַלֶע אֱמֶתְ'עֶ צַדִיקִים זֵיי זָאלְן זִיךְ נִישְׁט בַּאהַאלְטְן פוּן מִיר, זֵיי זָאלְן זִיךְ אָנְנֶעמֶען פַאר מִיר, זֵיי זָאלְן טְרֶעפְן אִין מִיר גוּטֶע זַאכְן, זֵיי זָאלְן מִיךְ בְּרֶענְגֶען נָאנְט צוּ דִיר, אִיךְ זָאל זוֹכֶה זַיין אַלֶעס צוּ פַארְרֶעכְטְן, אִיךְ זָאל שׁוֹין תְּשׁוּבָה טוּן בֶּאֱמֶת וּבְלֵב שָׁלֵם.   הֵיילִיגֶער רֶבִּי שִׁמְעוֹן, דוּ הָאסְט דָאךְ אוּנְז צוּגֶעזָאגְט אַז דוּרְךְ דִיר וֶועט דִי תּוֹרָה נִישְׁט פַארְגֶעסְן וֶוערְן, בֶּעט אִיךְ דִיר, הָאבּ אוֹיף מִיר רַחְמָנוּת, דֶערְבַּארֶעם זִיךְ אוֹיף מִיר, קוּק נִישְׁט שְׁלֶעכְט אוֹיף מִיר, אוֹיף אַלֶע שְׁלֶעכְטְס וָואס אִיךְ הָאבּ גֶעטוּן בִּיז אַהֶער. אִיךְ וֵוייס אַז אִיךְ בִּין נִישְׁט גֶערֶעכְט, וַוייל אִיךְ הָאבּ אַזוֹיפִיל עֵצוֹת אוּן וֶועגְן וִוי אַזוֹי צוּ זַיין עֶרְלִיךְ, אוּן דָאךְ גֵיי אִיךְ וַוייטֶער דֶערְצֶערֶענֶען דֶעם אֵייבֶּערְשְׁטְן, הֵיילִיגֶער רֶבִּי שִׁמְעוֹן קוּק נִישְׁט אוֹיף דֶעם, הָאבּ רַחְמָנוּת אוֹיף מִיר, הֶעלְף מִיר, אִיךְ הָאבּ נָאר אֵיין וֶועג צוּרִיק צוּ קוּמֶען צוּם אֵייבֶּערְשְׁטְן, דוּרְךְ תְּפִלָה; זִיךְ אוֹיסְרֶעדְן דָאס הַארְץ, (אַז אִיךְ וֶועל זוֹכֶה זַיין צוּ קוּמֶען קַיין אֶרֶץ יִשְׂרָאֵל אוּן זַיין בַּיי דַיין צִיוּן וֶועל אִיךְ דִיר דָאס אַלֶעס דֶערְצֵיילְן, אִיךְ וֶועל זִיךְ קֶענֶען אוֹיסְשְׁמוּעֶסְן מִיט דִיר), אִין דִי זְכוּת פוּן דִי הֵיילִיגֶע צַדִיקִים זָאל אִיךְ זוֹכֶה זַיין צוּ קֶענֶען פַארְרֶעכְטְן אַלֶעס, אָמֵן".

< זעה מער טז אייר תשפ"ו 📝

שיינע יום טוב שבועות אין שטעטל אריבער מיט'ן ראש ישיבה שליט"א

סעקיוריטי סיסטעמען אין די עירפארטס ווערן שטארק פארבעסערט

מען גרייט צו דעם בית המדרש אין שטעטל צום יום טוב

אנשי שלומינו גרייטן זיך צום יום טוב שבועות מיט'ן ראש ישיבה שליט"א

נעגל און קאלציום

פונדאמענט געגאסן פאר נייעם צווייטן בנין אין אומאן

פארוואס א גלעזל איז שמאל פון אונטן

לעגענדארער גליון "היכל הקודש" גרייכט נומער 750!

אומאן רעזערוואציע דעדליין; נייער בנין ווערט געבויט אויף ראש השנה תשפ"ח

הערליכער ל"ג בעומר אין שטעטל מיט'ן ראש ישיבה שליט"א

טראמפ פראקלאמירט א נאציאנאלן שמירת שבת טאג

וואקסינען

צוטריט צו מירון אין פראגע צייכן

פלאנצן קארטאפל

אנטיסעמיטישע שטעכעריי אין לאנדאן

פילטער לויט די יאר