בעזרת ה' יתברך

יום א' פרשת וישב, י"ז כסליו, שנת תשפ"ב לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

איך האב ערהאלטן דיין בריוו.

בעניין תכלת איז דא אסאך צו שרייבן און צו רעדן; מוהרא"ש זאגט מען זאל זיך נישט מבלבל זיין מיט די זאכן, עס פעלט נישט אויס אריינקריכן אין חוקר זיין אויב די תכלת איז די עכטע אדער יענע תכלת איז די אמת'ע; דער עיקר דארף מען זיך פרייען מיט די מצוה פון ציצית, די מצוה פון ציצית איז א מצוה וואס איז כולל אלע מצוות, עס ראטעוועט פון עבירות; דער הייליגער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק א', סימן ז): "צִיצִית שְׁמִירָה לְנִאוּף", ציצית ראטעוועט פון ניאוף, "סְגֻלָּה לְחוֹלֶה לְהִסְתַּכֵּל עַל הַצִּיצִית", ציצית איז א רפואה פאר אלע קרענק, מען דארף קוקן אויף די ציצית און זיך פרייען מיט די מצוה.

מוהרא"ש זכרונו לברכה האט זיך געפירט צו גיין מיט תכלת ווייל רבי אברהם בן רבי נחמן זכרונו לברכה איז געגאנגען מיט תכלת. רבי אברהם האט געהאט א קבלה פון זיין טאטע רבי נחמן טולטשינער - א תלמיד פון רבי נתן זכר צדיק לברכה, וואס האט געהערט פון רבי נתן אז ווען דער רבי האט געזאגט: "פון מיר ביז משיח וועט נישט זיין קיין נייעס", האט דער רבי געגעבן א קרעכץ און זיך אנגערופן: "אה תרחם, אה תרחם"; דעמאלט האט מען נישט פארשטאנען וואס דער רבי מיינט מיט דעם "אה תרחם", אבער שפעטער ווען דער גרויסער צדיק דער ראדזינער רבי זכותו יגן עלינו האט אנטפלעקט די תכלת אין יאר תרח"ם [תרמ"ח], האט זיך רבי אברהם בן רבי נחמן זכרונו לברכה געטראפן מיט אים און דעמאלט אנגענומען דעם ענין פון גיין מיט תכלת, פארשטייענדיג אז דאס האט דער רבי געמיינט מיט דעם "אה תרחם", און אלע וואס זענען געגאנגען מיט רבי אברהם זכרונו לברכה האבן אנגעהויבן גיין מיט תכלת.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

יום ב' פרשת מקץ, כ"ה כסליו, א' דחנוכה, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

אנשי שלומנו פירן זיך צו גיין מיט תכלת אויף די ציצית; דאס קומט פון ווען דער צדיק רבי אברהם בן רבי נחמן האט זיך געטראפן מיט הרב הקדוש רבי גרשון חנוך העניך מראדזין זכותו יגן עלינו, וואס אין זיין צייט איז ארויסגעקומען די תכלת, אין שנת תרמ"ח.

רבי אברהם בן רבי נחמן זכר צדיק לברכה האט געזאגט, ווען דער רבי האט געזאגט אז פון אים ביז משיח וועט שוין נישט זיין קיין נייע זאכן האט דער רבי געקרעכצט און געזאגט דאס ווארט: "אה... תרחם"; האט רבי אברהם געזאגט אז די כוונה פון רבי'ן איז אז עס וועט טאקע נישט זיין קיין נייע זאכן ביז משיח וועט קומען, אויסער די איין זאך, עס וועט נתגלה ווערן די זאך פון תכלת אין יאר תרח"ם, דעמאלט וועט ארויסקומען די תכלת וואס שוין אזויפיל יארן איז דאס נישט געווען.

בנוגע וועלכע תכלת צו גיין; מוהרא"ש איז געגאנגען מיט די ראדזינער תכלת, אבער מוהרא"ש זאגט עס איז נישט משנה וועלכע תכלת מען גייט, אמאל איז געווען א חשש פון כלאים האט מען געדארפט אכטונג געבן עס זאל זיין טאקע די כשר'ע, אבער היינט גייט מען מיט טליתים פון וואל, איז נישט קיין שום פראבלעם צו גיין מיט פתיל תכלת, אדרבה, דורכדעם קומט מען צו קוקן אויף די ציצית און מען איז מקיים די מצוות עשה פון "וּרְאִיתֶם אֹתוֹ" (במדבר טו, לט), און דורכדעם ווערט מען אפגעהיטן פון ניאוף, אזוי ווי דער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק א, סימן ז), ציצית איז מסוגל צו געראטעוועט ווערן פון ניאוף.

דער עיקר זאלטו זיך פרייען מיט דיין ציצית, ווייל דער הייליגער רבי זאגט (שם): "סְגֻלָּה לְחוֹלֶה לְהִסְתַּכֵּל עַל הַצִּיצִית", ציצית איז א רפואה פאר אלע קרענק, און מוהרא"ש איז דאס מסביר לויט דעם רבינ'ס ווערטער וואס דער רבי זאגט (שם חלק ב, סימן כד): "מִצְוָה גְּדוֹלָה לִהְיוֹת בְּשִׂמְחָה תָּמִיד", עס איז א גרויסע מצוה צו זיין שטענדיג פרייליך, "וּלְהִתְגַּבֵּר לְהַרְחִיק הָעַצְבוּת וְהַמָּרָה שְׁחֹרָה בְּכָל כֹּחוֹ", מען זאל זיך שטארקן מיט אלע כחות נישט צו זיין דערביטערט, "וְכָל הַחוֹלַאַת הַבָּאִין עַל הָאָדָם", ווייל אלע מחלות און אלע קרענק קומען, "כֻּלָּם בָּאִין רַק מִקִּלְקוּל הַשִּׂמְחָה", ווייל מען איז דערביטערט און נישט פרייליך, "וְגַם חַכְמֵי הָרוֹפְאִים אָמְרוּ", אפילו די דאקטוירים זאגן, "שֶׁכָּל הַמַּחֲלוֹת וְהַחֳלָאִים רָעִים בָּאִים רַק מַחֲמַת חִסָּרוֹן הַשִּׂמְחָה", אז אלע מחלות קומען פון דעפרעסיע און פון זיין נישט פרייליך; קומט אויס, אז מען קוקט אויף די ציצית, מען זעט זיך אנגעטון מיט די הייליגע מצוה, און אפילו מען איז טאקע ווייט פון קדושה וטהרה, אבער 'ציצית גיי איך דאך יא'; מיט דעם ווערט מען פרייליך, און אזוי ווערט מען פטור פון אלע מחלות, והבן למעשה.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

א פרייליכן חנוכה.