בעזרת ה' יתברך

יום א' פרשת צו, ד' ניסן, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

ענדיגן שפעט אדער ענדיגן פרי - אין דעם איז נישטא קיין מנהג, דאס האט מיט יעדע משפחה.

לייג נישט דיין קאפ אין די קטנות הדעת, ווי שפעט ענק האבן געענדיגט די סדר אדער ווי אנדערע וואס טוען זיך אויף ווי פרי מען האט געענדיגט; לייג דיין קאפ אין גדלות המוחין, ליל הסדר איז אזוי הייליג, עס פלאקערט א פייער ביזן הימל, דער אייבערשטער מיט די גאנצע פמליא של מעלה קומען צו אונז זיך צו הערן ווי מיר מאכן די סדר נאכט, מען קען פועל'ן ליל הסדר אלע ישועות, מען קען זיך מתבודד זיין; דא א שטילע תפילה און דארט א שטילע תפילה, מען קען אזוי גוט אויסניצן די נאכט מיט בעטן דעם אייבערשטן מען זאל זוכה זיין ארויסצוגיין פון אלע מצר-ים, אלע קטנות, אלע בלבולים, און זוכה זיין צו גדלות המוחין, דאס מיינט מען נאר טראכטן פונעם אייבערשטן.

תיקון חצות קומט נישט אויס צו זאגן, מוהרנ"ת פלעגט זאגן: "היות פסח ביינאכט איז די איינציגסטע נאכט וואס מען זאגט נישט תיקון חצות - האט מען אריינגעלייגט אין די נוסח הגדה ביים סוף דעם פיוט 'אדיר הוא יבנה ביתו בקרוב, במהרה במהרה בימנו בקרוב', צו בעטן דעם אייבערשטן ער זאל שוין צוריק אויפבויען דעם בית המקדש.

די פיוט לויפט לויט די א' ב', מען דאנקט דעם אייבערשטן מיט די א' ב'; ווייל מיר ווילן מתקן זיין אלע א' ב' וואס מיר האבן געניצט אויף נישט גוטע זאכן, אויף לשון הרע, רכילות, ליצנות און ניבול פה, וואס דאס אלעס איז גורם די גלות און עס האלט צוריק אז עס זאל געבויט ווערן דעם בית המקדש, און מיט דעם וואס מען לויבט דעם אייבערשטן לויט די א' ב' - איז מען מתקן אלעס.

פארגעס נישט פונעם עיקר, פון זיך פרייען אז מיר זענען זוכה צו מקיים זיין די הייליגע מצוות, און טון די מצוות מיט די כוונה צו טון דעם רצון פונעם אייבערשטן, ווייל דורך שמחה איז מען זוכה צו קומען צו גאר הויכע מדריגות.

דער אייבערשטער זאל העלפן מיר זאלן זוכה זיין צו (פסחים קטז:): "וְנֹאכַל שָׁם מִן הַזְּבָחִים וּמִן הַפְּסָחִים"; און צו (מיכה ז, טו): "כִּימֵי צֵאתְךָ מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם אַרְאֶנּוּ נִפְלָאוֹת", אמן.

 בעזרת ה' יתברך

יום א' פרשת צו, ד' ניסן, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

מיר פירן זיך צו זאגן נאכן סדר שיר השירים, (אז מען דארף העלפן לייגן שלאפן די קינדער - קען מען ערשט זיי לייגן שלאפן און העלפן אין שטוב מיטן ריין מאכן, און נאכדעם צוריק גיין זאגן שיר השירים); ווען מען זאגט שיר השירים באקומט מען א גאר שטארקע גלוסטעניש צום אייבערשטן, מען הייבט אן וויינען צום אייבערשטן, עס ווערט א פלאקער אין הארץ.

נאכן סדר איז זייער גוט צו זאגן שיר השירים, ווייל אין שיר השירים ליגט באהאלטן אלע סודות פון די וועלט, פון ווען די וועלט איז באשאפן געווארן און אלעס וואס וועט זיין ביז סוף כל הדורות; אלעס איז באהאלטן אין שיר השירים, און דורכדעם וואס מען זאגט שיר השירים ציט מען צו זיך די געשמאקע זיסע לויטערע געפיל פון שפירן שטענדיג דעם אייבערשטן מיט זיך.

תיקון הכללי זאגט מען נישט נאכן סדר; מן הסתם פרעגסטו דאס ווייל דו זעסט אין הגדת אור זרוע נאך שיר השירים איז דא די צען קאפיטלעך תהלים, די תיקון הכללי [קאפיטל טז, לב, מא, מב, נט, עז, צ, קה, קלז, קנ]. דאס איז נאר ווייל מוהרא"ש האט אזוי שטארק געוואלט אריינברענגען די ליכטיגע תיקון אין די וועלט, האט ער אריינגעשטעלט די תיקון הכללי אין יעדע ספר וואס ער האט געדרוקט, אז אויב א איד וועט באקומען די הגדה זאל ער וויסן פון די ליכטיגקייט. די תיקון הכללי זאגט מען יעדן טאג נאך תפילת שחרית; וואויל איז דעם וואס זאגט יעדן טאג די תיקון הכללי, וועט ער אלעס מתקן זיין.

דער אייבערשטער זאל העלפן מיר זאלן זוכה זיין צו (פסחים קטז:): "וְנֹאכַל שָׁם מִן הַזְּבָחִים וּמִן הַפְּסָחִים"; און צו (מיכה ז, טו): "כִּימֵי צֵאתְךָ מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם אַרְאֶנּוּ נִפְלָאוֹת", אמן.

בעזרת ה' יתברך

יום א' פרשת צו, ד' ניסן, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

בנוגע ווען צו ציילן ספירה; דאס וואס מען ציילט ספירה אין היכל הקודש נאך מעריב איז ווייל מוהרא"ש האט חושש געווען אז מענטשן שלאפן איין אינמיטן סדר און מען פארגעסט צו ציילן ספירה, און מען פאלט שוין ארויס פון די מצות עשה פון תמימות, און אויך ווייל דער רש"ש זאגט אז על פי סוד דארף מען ציילן פארן סדר; אבער נישט אז דאס איז מנהג ברסלב. אז דיינע עלטערן פירן זיך צו ציילן נאכן סדר אז עס זאל נישט זיין תרתי דסתרי לויט די המשכת המוחין וכו' - קענסטו זיך אזוי פירן, דעביד - כמר עביד, ודעביד - כמר עביד, ביידע שיטות זענען הייליג; עס זענען געווען פון די הייליגע תלמידי בעל שם טוב וואס האבן געציילט נאכן דאווענען, פארן מאכן דעם סדר, און עס זענען געווען הייליגע תלמידי בעל שם טוב וואס האבן געציילט נאכן סדר.

דארפסט זיך נישט מבלבל זיין פון דעם, בלייב מיט ענקער גוטע מנהג, דער עיקר זאלסטו געדענקען אז מען הייבט אן ציילן די ניין און פערציג טעג זיבן מאל זיבן, אזוי ווי שבעה נקיים, זיבן ריינע טעג וואס מען ציילט איידער מען גייט זיך מטהר זיין, און ווען מיר ציילן די ספירה טעג גרייטן מיר זיך אן צו זיין גרייט אויף יום טוב שבועות, צו מקבל זיין די תורה, און מיר דארפן וויסן אז יעדן טאג איז א טאג, און אויף יעדן טאג וועלן מיר דארפן אפגעבן א באריכט וואס מיר האבן געטון אין יענעם טאג, און אז יעדן טאג קען מען זוכה זיין צו ווערן נענטער און נענטער צום אייבערטשן און צו די תורה.

דער אייבערשטער זאל העלפן מיר זאלן זוכה זיין צו (פסחים קטז:): "וְנֹאכַל שָׁם מִן הַזְּבָחִים וּמִן הַפְּסָחִים"; און צו (מיכה ז, טו): "כִּימֵי צֵאתְךָ מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם אַרְאֶנּוּ נִפְלָאוֹת", אמן.

 בעזרת ה' יתברך

יום א' פרשת צו, ד' ניסן, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

זאג די הגדה מיט חיות און שמחה, הויך אויפן קול. דער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק א, סימן רא) אז פסח שרייט מען ביים דאווענען און ביי די הגדה, אזוי באקומט מען מוחין צו וויסן און גלייבן אז דער איבערשטער איז דא; דאס איז דער עיקר, די אנדערע זאכן שנעל, שטייט, מיט טייטש, אן טייטש, דערציילן די מכות וכו' - דאס איז ביי יעדן איינעם לויט ווי עס שטימט מיט זיי, דער עיקר עס זאל זיין מיט שמחה און מיט חיות, וואס דאס איז דער עיקר; מען דארף געדענקען נישט צו מאכן פון עיקר - טפל און פון טפל - עיקר.

מען דארף נישט קיין וואגשאל, מען דארף נישט מאכן די נייע זאכן, דער עיקר איז די שמחה און די חיות אז מיר זענען זוכה צו זיצן נאך א פסח מיטן אייבערשטן מיט די גאנצע פמליא של מעלה. דער זוהר הקדוש איז מגלה (פרשת בא, דף מ:), פסח ביינאכט קומט דער אייבערשטער כביכול מיט אלע מלאכים צו אלע שטיבער, און זיי האלטן מיט די סדר נאכט ווי מען דערציילט די ניסים פון יציאת מצרים.

דער עיקר זאלסטו זיך היטן פון עצבות און כעס, ווייל פסח ביינאכט איז זייער א הייליגע צייט, און צדיקים זאגן, פארוואס רופט מען אן פסח ביינאכט די 'סדר נאכט'? ווייל עס קומט אראפ א הייליגקייט פון הימל און עס בלייבט אויפן גאנצן יאר, און ווי אזוי מען פירט זיך פסח ביינאכט - אזוי וועט זיין די יאר.

דער אייבערשטער זאל העלפן מיר זאלן זוכה זיין צו (פסחים קטז:): "וְנֹאכַל שָׁם מִן הַזְּבָחִים וּמִן הַפְּסָחִים"; און צו (מיכה ז, טו): "כִּימֵי צֵאתְךָ מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם אַרְאֶנּוּ נִפְלָאוֹת", אמן.

בעזרת ה' יתברך

ערב שבת קודש פרשת ויקרא, ו' ניסן, שנת תשפ"ה לפרט קטן

... נרו יאיר

איך האב ערהאלטן דיין בריוו.

קיין איין איד זיצט נישט פסח ביינאכט אליין, מען זיצט מיט אלע מלאכים און מיטן אייבערשטן, אוי ווי שיין, אוי ווי זיס דאס איז...

עס שטייט אין הייליגן זוהר (פרשת בא, דף מ:), פסח ביינאכט קומט דער אייבערשטער כביכול מיט אלע מלאכים צו אלע שטיבער, און זיי האלטן מיט די סדר נאכט ווי מען דערציילט די ניסים פון יציאת מצרים.

פסח ביינאכט איז זייער א הייליגע צייט. צדיקים זאגן א טעם, פארוואס רופט מען אן פסח ביינאכט די 'סדר נאכט'? ווייל עס קומט אראפ א הייליגקייט פון הימל און עס בלייבט אויפן גאנצן יאר, און ווי אזוי מען פירט זיך פסח ביינאכט - אזוי וועט זיין די יאר; דערפאר דארף מען זיין זייער פרייליך און זיך זייער היטן פון עצבות ומרה שחורה און מחלוקת.

ביי ברסלב'ער חסידים פירט מען זיך צו זאגן די הגדה הויך אויפן קול, מיט א שטארקע בענקעניש, און א שטארקע גליסטעניש צום אייבערשטן. אזוי ווי דער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק א', סימן רא), אז פסח שרייט מען ביים דאווענען און ביי די הגדה, אזוי באקומט מען מוחין צו וויסן און גלייבן אז דער איבערשטער איז דא.

דאנק דעם אייבערשטן אז דו האסט נאכאמאל חתונה געהאט, און דו האסט קינדער און זי האט קינדער, און אז זיי זענען יום טוב ביי זייערע עלטערן - זאלסטו נישט ווערן צעבראכן, הער נישט אויף דאנקען דעם אייבערשטן.

דער אייבערשטער זאל העלפן מיר זאלן זוכה זיין צו (פסחים קטז:): "וְנֹאכַל שָׁם מִן הַזְּבָחִים וּמִן הַפְּסָחִים"; און צו (מיכה ז, טו): "כִּימֵי צֵאתְךָ מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם אַרְאֶנּוּ נִפְלָאוֹת", אמן.

בעזרת ה' יתברך

יום ג' פרשת אחרי קדושים, ד' אייר, שנת תשפ"ג לפרט קטן

לכבוד מיין טייערער ... נרו יאיר

איך האב ערהאלטן דיין בריוו.

מוהרא"ש זאגט בשם צדיקים, מען רופט די נאכט פון פסח 'ליל הסדר' ווייל: "ווי אזוי מען פירט זיך אויף די נאכט פון פסח - אזוי וועט מען זיך פירן א גאנץ יאר".

דאס מיינט מען צו זאגן, אויב דער מענטש רעגט זיך נישט אויף, ער זיצט ביים סדר מיט א שמחה, ער איז פרייליך, ער ווערט נישט אין כעס אויף די ווייב און קינדער, אפילו זאכן גייען נישט ווי אזוי ער וויל בלייבט ער ווייטער מיט א דביקות אינעם אייבערשטן - וועט דאס אים געבן כח פאר די גאנצע יאר צו זיין פרייליך און ערליך.

מען מיינט נישט צו זאגן אויף וואס פאר א שטיל מען זיצט פסח ביינאכט - וועט מען זיצן א גאנץ יאר, און אויב מען זיצט אויף א טייערע היסב בעט ביים ליל הסדר - וועט מען א גאנץ יאר זיצן אויף א שטיל, און אז מען זיצט אויף צעבראכענעם בענקל וועט מען א גאנץ יאר האבן א צעבראכענעם בענקל; מען רעדט פונעם מצב רוח פונעם מענטש. אז מען איז פרייליך, מען איז מרוצה ווי אזוי דער אייבערשטער מאכט - וועט דאס אים העלפן אויף א גאנץ יאר.

אז דו ביסט אריבער אזא מעשה, צו זיצן פסח אין שפיטאל. עס איז געקומען אומגעראכטן; דו האסט זיך געגרייט צו האבן א שיינעם יום טוב, און אזוי פלוצלונג ביסטו געלאפן מיט דיין ווייב אין שפיטאל, האסט זיך נישט פארלוירן, האסט געמאכט א סדר אין שפיטאל נעבן דיין ווייב'ס בעט - איז דאס פאר דיר א גוטע סימן, אז וואס עס וועט נאר אריבערגיין די יאר - וועסטו בלייבן מיט די הייליגע אמונה.

ווייסט אודאי די באקאנטע מעשה, איינער פון די תלמידים פון הייליגן חוזה פון לובלין זכותו יגן עלינו איז געווען אונטערוועגנס צו זיין ביי זיין רבי אויף פסח, און עס האט פאסירט אז די וואגן האט זיך צעבראכן און ער איז געבליבן שטעקן אויף יום טוב פסח אונטערוועגנס, אין א דארף ביי א פויער.

דער תלמיד איז געווען זייער צעבראכן, ער האט נישט געקענט אראפשלינגען וואס מיט אים האט פאסירט; דא גרייט ער זיך אזוי לאנג צו קומען צו זיין הייליגן רבי'ן אויף יום טוב און דא איז ער אנגעקומען אין א פארווארפענעם פלאץ, ביי א כפרי אין שטוב. ער האט נישט געהאט בכלל קיין מוחין, ער האט געמאכט דעם סדר זייער פשוט, ער האט געזאגט די הגדה, געגעסן די מצה און געטרינקען די פיר כוסות, ער האט אלעס געטון אן קיין כוונות, אן קיין מעשיות, ער האט געטון רצון השם און געגאנגען שלאפן.

קומענדיגן טאג האט ער שוין צוריק באקומען זיינע מוחין, ער האט געטראכט 'אז איך בין דא אנגעקומען איז דאס זיכער נאר לטובה'. ער האט אפגעראכטן דעם צווייטן סדר מיט אלע כוונות, מיט אלע מעשיות, ער האט זיך געשפירט ווי ער איז אין די לופט.

ווען ער איז געקומען צום הייליגן חוזה זכותו יגן עלינו, פרעגט אים דער חוזה: "וואו האסטו געפראוועט דעם ערשטן סדר נאכט? דו האסט ליכטיג געמאכט אלע וועלטן, דיין הגדה האט געשיינט אויף די גאנצע וועלט, זאג מיר וואו ביסטו געווען?" דער תלמיד טראכט צו זיך: 'מן הסתם מיינט דער רבי צו פרעגן וואו איך בין געווען די צווייטע סדר נאכט', דער תלמיד האט גארנישט געדענקט פון די ערשטע ליל הסדר, נאר ווי ער שטיקט זיך פון וויינען און פון זיין צעבראכענעם מוט. ער האט פרובירט פאררעכטן דעם הייליגן חוזה, אבער דער הייליגער צדיק זאגט אים: "נישט דעם צווייטן סדר, ביי דיין צווייטע סדר איז געווען אין הימל טונקל פון דיר, איך פרעג וואו דו ביסט געווען דעם ערשטן סדר?" ער האט נישט געוויסט וואס צו ענטפערן.

זאגט אים דער הייליגער צדיק: "איך וועל דיר מגלה זיין א סוד, אין הימל איז א לב נשבר זייער חשוב, ווער רעדט נאך ווען א מענטש שפירט ביי זיך אז ער איז גארנישט ווערד, דיקא דעמאלט שיינט דער איד אין אלע וועלטן. ביים ערשטן סדר ביסטו געווען צעבראכן און דו האסט געטון רצון השם, האסט געמאכט דעם סדר, פון דעם איז ליכטיג געווארן אלע וועלטן".

דאס זאג איך דיר, דו זארגסט וואס גייט זיין מיט דיר א גאנץ יאר אז דער סדר איז געווען אזוי פראסט, אזוי גארנישט, אזוי נעבעכדיג; דו פרעגסט וואס דו קענסט טון? זאג איך דיר, דיקא דער ליל הסדר ווי דו ביסט געזיצן אין שפיטאל נעבן דיין ווייב'ס בעט - האט געשיינט אין אלע וועלטן, ווייל ווען א איד טוט דעם ווילן פונעם אייבערשטן, אפילו אין די מינוטן ווען עס גייט אים פארקערט - דאס איז זייער חשוב.

שטארק זיך, בוי דיין שטוב מיט דיין ווייב, לאז זיך נישט צעברעכן פון קיינעם.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.