בעזרת ה' יתברך

יום ה' פרשת נח, ד' מר-חשון, שנת תשפ"א לפרט קטן

... תחי'.

איך האב ערהאלטן אייער בריוו.

צוברעכט זיך נישט פון די ספיקות וכו'; דער הייליגער צדיק רבי אברהם בן רבי נחמן האט געזאגט: "דער יצר הרע ברענגט אריין ספיקות אין אונז אלעמען, ער לערנט מיט יעדן איינעם חקירות", די עצה געראטעוועט צו ווערן פון דעם איז נאר דורך רעדן צום אייבערשטן; ווען מען רעדט צום אייבערשטן ווערט מען שטארק מיט אמונה, מען הייבט אן שפירן דעם אייבערשטן, מען שפירט אים אזוי קלאר - נאך מער ווי מען זעט א זאך.

דער רבי זאגט (ליקוטי מוהר"ן, חלק ב', סימן מו) ווען מען האט קשיות אויפ'ן אייבערשטן, "אֲזַי צָרִיךְ לִצְעֹק לְאָבִיו שֶׁבַּשָּׁמַיִם בְּקוֹל חָזָק מֵעִמְקֵי הַלֵּב, וַאֲזַי הַשֵּׁם יִתְבָּרַךְ שׁוֹמֵעַ קוֹלוֹ וּפוֹנֶה לְצַעֲקָתוֹ", ווען מען האט קשיות דארף מען שרייען צום אייבערשטן, ביז דער אייבישטער העלפט מען באקומט א שטארקע אמונה, "קֻשְׁיָא, רָאשֵׁי־תֵבוֹת שְׁ'מַע יְ'יָ ק'וֹלִי אֶ'קְרָא", די אותיות פון "קשיא" איז די ראשי תיבות פון די ווערטער (תהלים כז, ז): "שְׁ'מַע יְ'יָ ק'וֹלִי אֶ'קְרָא", אז מען האט קשיות אויפ'ן אייבערשטן דארף מען שרייען צום אייבערשטן.

דעריבער אז איר האט ספיקות און בלבולים איז דא איין עצה – איר זאלט בעטן דעם אייבערשטן אויף דעם יעדן טאג. איך שרייב אייך א קליינע תפילה וואס איר זאלט בעטן דעם אייבערשטן:

"רבונו של עולם, העלף מיר איך זאל האבן אמונה אין דיר, איך זאל שפירן ווי דו ביסט מיט מיר; הייליגע באשעפער איך האב אזויפיל בלבולים, איך האב ספיקות אין די אמונה, העלף מיר איך זאל נישט האבן קיין ספיקות און קשיות אויף די אמונה, איך זאל וויסן אז אלעס ביסטו, עס איז גארנישט דא אויף די וועלט אויסער דיר; דומם, צומח, חי און מדבר - הכל לכל איז עצם עמציות חיות אלוקותו יתברך, עס איז ממלא כל עלמין וסובב כל עלמין, אין שום מציאות מבעלדיך כלל, ובכל תנועה ותנועה שם אלופו של עולם".

אויך זאלט איר זיך צוגעוואוינען צו רעדן אסאך פון אמונה, שטענדיג זאלט איר רעדן פונעם אייבערשטן, אלץ דערמאנען דעם אייבערשטן; ווען מען פרעגט אייך: "וועסט קומען היינט נאכט?" זאלט איר נישט ענטפערן: "יא", נאר ענטפערט: "מיט'ן אייבערשטנ'ס הילף"; מען פרעגט אייך: "וואס מאכסטו? וואס הערט זיך?" ענטפערט: "ברוך השם, געלויבט דעם אייבערשטן", דאס ברענגט אמונה. אזוי ווי דער רבי זאגט (ליקוטי מוהר"ן חלק ב', סימן מד): "הָאֱמוּנָה תּוֹלָה בְּפֶה שֶׁל אָדָם", ווי מער מען רעדט פון אמונה אלץ מער איז מען זוכה צו דעם, אזוי ווי עס שטייט אין פסוק (תהלים פט, ב): "אוֹדִיעַ אֱמוּנָתְךָ בְּפִי", דוד המלך זאגט: 'מיט מיין מויל פארצייל איך פונעם אייבערשטן', "הַיְנוּ עַל יְדֵי שֶׁמְּדַבְּרִין הָאֱמוּנָה בַּפֶּה, זֶהוּ בְּעַצְמוֹ אֱמוּנָה, וְגַם עַל יְדֵי זֶה בָּאִים לֶאֱמוּנָה", אז מען רעדט פון אמונה - דאס אליינס איז אמונה און דאס ברענגט מען זאל האבן אמונה.

זעט צו זאגן יעדן טאג אביסל תהילים וועט איר זוכה זיין צו אלעס גוטס.

דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך

יום ג' פרשת נח, ב' מר-חשון, שנת תשפ"א לפרט קטן

... תחי'.

איך האב ערהאלטן אייער בריוו.

ברוכה את לה', געבענטשט זאלט איר זיין אז איר האט אויסגעמעקט די מאווי"ס, איר האט אפגעלאזט די טומאה.

איר דארפט בענטשן גומל פאר די גרויסע נס וואס דער אייבערשטער האט געטון מיט אייך אז איר זענט ארויס פון די טומאה; איר וועט קענען אויפשטעלן אן ערליכע אידישע שטוב, ברענגען ערליכע אידישע דורות.

וויסן זאלט איר אז מאווי"ס איז זייער א שעדליכע זאך, עס הרג'עט יעדע גוטע חלק פונעם מענטשנ'ס לעבן בגשמיות וברוחניות; אפגערעדט אז עס הרג'עט דאס יראת שמים, עס קילט אפ די אמונה פונעם מענטש - טוט עס אויך אוועקנעמען דעם פשוט'ן גשמיות'דיגע לעבן, מען ווערט דערביטערט און דעפרעסט.

ווען איר זאלט ווען וויסן ווי שעדליך מאווי"ס איז פאר'ן לעבן, וואלט איר נישט אויפגעהערט דאנקען דעם אייבערשטן אז ער האט אייך געגעבן די כח ארויסצוגיין פון דעם; איר זענט ארויס פון מצרים, איר זענט ארויס פון די קליפות און צוריק געווארן א מענטש.

מען ליינט אין די מעשה ביכלעך, אמאל איז געווען מעשיות ווי די קליפות, די נישט גוטע - האבן פארכאפט א מיידל, ביז א צדיק איז געקומען און ארויסגענומען די מיידל פון די קליפות, פון די שדים, פונעם גלח; מענטשן מיינען אז היינטיגע צייטן איז שוין נישטא די סארט מעשיות, מען הערט שוין נישט ווי א מיידל איז פארכאפט געווארן ביי די נישט גוטע, עס איז נישט אזוי; די אלע מעשיות גייען נאך היינט אן, די קליפות ארבעטן היינט נאך מער ווי אמאל, מענטשן ווערן פארכאפט טאג טעגליך ביי די קליפות, מען באקומט מאווי"ס פון חברים און חבר'טעס, מען הייבט אן קוקן האלבוועגס ביז מען ווערט פארכאפט און מען ווערט אויס מענטש, נאכדעם לאזט מען אפ שבת, מען הייבט אן מחלל שבת זיין ווייל די מאווי"ס ציט גאר שטארק מיט א מאגנעטישע קראפט, מען האט מער נישט קיין הנאה סתם צו זיצן ביי די שבת'דיגע סעודה, מען לויפט ארויס, מען באהאלט זיך אין שטוב מיט מאווי"ס; אזוי אויך ווען די משפחה פארברענגט, מען האט א גוטע צייט אינאיינעם, שפירט מען ווי מען וויל שוין אוועק גיין, מען וויל שוין צוריק גיין קוקן די דמיונות.

דאס איז פאר מען האט חתונה, נאך די חתונה איז נאך פיל מער ביטער; מען פארלירט די געשמאק צו פארברענגען מאן און ווייב, מען שפירט אלץ ווי מען וויל שוין אוועקגיין פון די מצב און צוריק לויפן צו די מאווי"ס, שפעטער ווען עס קומען קינדער האט מען נישט קיין איין טראפ נערוון און געדולד צו רעדן מיט די קינדער, צו פארברענגען מיט די קינדער.

איך וויל אייך פרעגן, וואס טוט א מענטש וואס ווערט באפרייט פון תפיסה? איין זאך, ער דאנקט און לויבט דעם אייבערשטן: "רבונו של עולם, יישר כח אז דו האסט מיר ארויסגענומען פון תפיסה", קיינער בענקט נישט צוריק צו גיין אין תפיסה; דאס זאלט איר טון טאג און נאכט, נישט אויפהערן זאגן דעם פסוק פון הלל (תהלים קיג, ז): "'מְקִימִי מֵעָפָר דָּל, מֵאַשְׁפֹּת יָרִים אֶבְיוֹן, יישר כח אייבערשטער האסט מיר אויפגעהויבן פון גארבידזש, פון די מיסט; איך בין געליגן נעבעך אין מיסט און יעצט שפיר איך ווי איך בין ארום גענומען מיט דיר, איך שפיר זיך נאנט צו דיר".

דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.