בעזרת ה' יתברך - יום ג' פרשת יתרו, ט"ז שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן
... נרו יאיר, ירושלים
א גרוס פון מיין שווער און שוויגער, זיי קענען זיך נישט גענוג באדאנקען אויף וואס דו און דיין ווייב האבן זיי געהאלפן, די וואך צייט וואס זיי זענען געווען אין ארץ ישראל סיי מיט די הכנסת אורחים, סיי מיט די וועגן, און אזוי ווייטער.
איך פערזענליך טו דיך אויך דאנקען פארן העלפן מיין שווער און שוויגער, איך האב אזויפיל הכרת הטוב פאר זיי, אלע יארן פון ווען מיר האבן געעפנט די ישיבה, תלמוד תורה, בית פיגא וכו', זענען זיי אלץ געשטאנען און מחזק געווען מיך און מיין ווייב מיט די גאנצע הארץ, מיט אזויפיל ליבשאפט און ווארעמקייט.
דו וועסט עס נישט פארשטיין, ווייל דו ביסט אריין אין א ברסלב'ע שטוב, דיין שווער זכרונו לברכה איז דאך ברסלב, אבער לויט ווי מען זעט ביי חברים, ביי אנשי שלומינו, ווי זיי גייען אריבער יסורים און שפיכות דמים פון א שווער און שוויגער, ווי מען נעמט זיך אויף זייערע ביינער פארן איינציגסטן חטא פון פארן קיין אומאן אויף ראש השנה, ווי מען טרינקט זיי אויס די בלוט השם ישמרינו; דארף איך זיי אזוי דאנקען און מכיר טובה זיין פארן זיין אזוי ליבליך און ווארעם ביים מקורב ווערן צום רבי'ן.
שטארק זיך, גיי אן מיט די ישיבה, די גריסן זענען זייער גוטע, רעד צו די בחורים פון אמונה און פון יראת שמים, גלייב אז יעדע ווארט גייט אריין אין זייערע הערצער; נישט אלץ זעט מען גלייך וואס עס טוט אויף, אבער דאס איז זיכער, אז יעדע ווארט פון תורה און פון חיזוק אויף תורה ויראת שמים – גייט אריין אין די הערצער פון די תלמידים, מען דארף נאר אויסווארטן ביז מען זעט וואס עס האט אויפגעטון.
זיי מחזק די בחורים זיי זאלן גיין נאך געלט פאר די ישיבה און פאר אונזערע מוסדות בארץ הקודש, זאג זיי אז איך פארלאנג פון יעדן בחור אן אויסנאם צו גיין נאך געלט, אחד המרבה ואחד הממעיט אבער אלע דארפן גיין נאך געלט; מוהרא"ש זאגט, דאס גיין נאך געלט איז מתקן כרת וד' מיתות בית דין, עס איז מזכך ומטהר את הנפש. איך האף צום אייבערשטן אז אלע וועלן פאלגן, ווייל איך האב אזא שווערע לאסט אויף מיר, די מוסדות דריקט, דאס דארפן אויפקומען יעדע חודש מיט שווערע צענדליגער טויזנטער דאלער דריקט מיר, און אז די בחורים וועלן גיין נאך געלט וועלן זיי אראפנעמען די שווערע לאסט.
