בריוון פונעם ראש ישיבה שליט"א

בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת מקץ, כ"ז כסליו, ג' דחנוכה, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד יואל מנחם גרשון נרו יאיר

איך בעט דיך זייער זאלסט נישט אפלאזן דיין הייליגע ארבעט פון מחיה זיין כלל ישראל מיט די וועכנטליכע קונטרסים פון עצתו אמונה, אזויפיל מענטשן זאגן אז דאס איז זייער גאנצע חיות, זייער גאנצע לעבן, עס בלאזט אריין אין זיי אזויפיל אמונה, אזויפיל תקווה, און עס געבט זיי כח ווייטער אנצוגיין מיט עבודת השם, און מיט די שטוב, מיט די קינדער וכו' וכו'.

מאך פאר די קינדער א מעשה'לעך פאר קינדערלעך, בעט דעם מעלער זאל מאלן א בילד ווי מען טאנצט זייער לעבעדיג און ווי מענשטן וואונדערן זיך אויף דער איד וואס טאנצט אינדערמיט אזוי לעבעדיג, און דא האסטו די מעשה פאר די קינדער:

קוק ווי לעבעדיג רבי נתן טאנצט, עס זעט אויס ווי ער איז זייער פרייליך מיט די חתונה... קוק ער טאנצט מיט אזא לעבעדיגקייט, ער איז מן הסתם דער פעטער פון די חתן, אדער אפשר דער עלטער פעטער פון די כלה... קוק ער דרייט זיך איבער, ער מאכט א טאמבל-סאוס, ער איז אזוי פרייליך; לאמיר פרעגן רבי נתן פארוואס ער טאנצט ביי די חתונה אזוי לעבעדיג.

"רבי נתן, מיר ווילן אייך נישט שטערן פון טאנצן, מיר ווילן נאר וויסן וואס איז אייער שייכות מיט די שמחה, איר זענט דא א פעטער אדער אן עלטער פעטער?" זאגט זיי רבי נתן: "ניין ניין, איך בין נישט קיין פעטער און אויך נישט קיין עלטער פעטער, איך בעט אייך, שטערט מיך נישט פון טאנצן, איך וועל שפעטער רעדן מיט אייך".

"קוק ווי ער טאנצט, ער מאכט אונז אזוי פרייליך, איך מיין איך גיי אויך אריין אינעם רינג" – זאגט איינער, א צווייטער זאגט: "איך גיי אויך אריין אינעם רינג, אלע טאנצן אזוי פרייליך און מען זינגט".

שפעטער האט דאס רבי נתן ערקלערט, ער האט געזאגט: "איך בין דא א ווייטע ווייטע קאזין, דאך האב איך זייער געטאנצן, איך האב נישט געטראכט פון די חתונה, איך האב געטאנצן אז איך בין מקורב צום צדיק, איך בין נישט קיין מתנגד אויפן צדיק, און אפילו איך בין ווער איך בין - האב איך געטראפן א צדיק וואס האט רחמנות אויף מיר, ער ברענגט מיך צום אייבערשטן, ער ווייזט מיר די רחמנות פונעם אייבערשטן, אז איך קען נאך תשובה טון און איך קען נאך אלעס פאררעכטן, דערפאר האב איך געטאנצן".

אלע קינדער גייען טאנצן: "אשרינו מה טוב חלקינו ומה נעים גורלנו ומה יפה ירושתינו אז מיר ווייסן פון הייליגן רבי'ן וואס גייט פאר אונז און ברענגט אונז צוריק צום אייבערשטן".

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

א פרייליכן חנוכה.

בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת וארא, כ"ה טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

ניץ נישט די נייע טעכנעלאגיע פון עי איי, עס איז סכנת נפשות. פרעג נישט דיינע שאלות פון עי איי, איך ציטער וואס וועט זיין די ענדע, מען קען אראפפאלן אין מינות וכפירה רחמנא לצלן, מען קען אלעס פארלירן.

איינער זאגט מיר ער האט נישט קיין אנדערער וואס זאל אים ענטפערן זיינע ספיקות און שאלות, דער ראש ישיבה ענטפערט נישט, פרעגט ער עי איי; איך האב אים געזאגט ער זאל זיך אכטונג געבן און וויסן אז דאס איז פאר א ווערטל אויך נישט גוט, "כִּי רַבִּים חֲלָלִים הִפִּילָה, וַעֲצֻמִים כָּל הֲרֻגֶיהָ" (משלי ז, כו), ווייל אסאך זענען צוליב איר צעשלאגן געווארן און אסאך האט זי גע'הרג'עט.

אז דו וועסט זיך צו הערן צו די שיעורים און דו וועסט לערנען די וועכנטליכע ספר עצתו אמונה - וועסטו זיך קענען אן עצה געבן מיט דיר אליין, מיט דיין ווייב, מיט דיינע קינדער; וועסט האבן אזויפיל חיזוק אויף לערנען און דאווענען און שלום בית, און פארשטייט זיך אז דו וועסט פאלגן וואס מען רעדט ביי די שיעורים; דו וועסט זיך מאכן שיעורים אין לערנען מקרא, משנה, גמרא, הלכה, מדרש, וספרי רבינו, און דו וועסט גיין דאווענען די דריי תפילות מיט מנין, און אהיים גיין צו דיין ווייב, רעדן שיין און איר העלפן מיט די קינדער - וועסטו זיך גאר שיין אן עצה געבן אין לעבן.

איך בעט דיר טייערער ברודער, הארציגער חבר, ניץ נישט די שעדליכע עפפ, פרעג נישט דיינע שאלות אפילו פאר זיך אונטערהאלטן, "כִּי נֹפֶת תִּטֹּפְנָה שִׂפְתֵי זָרָה" ווייל עס זעט אויס זיס די ווערטער פון אפיקורסות, עס ציט זייער שטארק, "וְחָלָק מִשֶּׁמֶן חִכָּהּ", עס איז אזוי געשמאק ווי גלאטע אויל, "וְאַחֲרִיתָהּ מָרָה כַלַּעֲנָה" אבער איר סוף איז זייער ביטער (שם ה, ג-ד); אזוי אויך זאלסטו נישט אהיים ברענגען דיין טעלעפאן, און אויך נישט אהיים ברענגען קיין שום כלי וואס מען קען קוקן אין דעם נייעס, קליפס, וכדומה; האלט דיין שטוב ריין.

אויך אין ארבעט, אין אפיס - זאלסטו זיך אכטונג געבן צו האבן א פילטער אויף אלעס וואס דו ניצט, ריר נישט אן קיין כלי אן קיין פילטער, דאס איז די בעסטע תיקון שובבי"ם, זיך מקבל זיין צו האבן ריינע אויגן.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת ויגש, ה' טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

לכבוד יואל מנחם גרשון נרו יאיר

דארפסט זיך זייער זייער שטארקן מיט דיין הייליגע ארבעט, דו האסט נישט קיין אנונג וויפיל הונדערטער און טויזנטער מענטשן זענען זיך מחי' ומחזק מיט די וועכנטליכע קונטרסים פון עצתו אמונה; די בריוו בלאזט אריין אין זיי חיזוק, און עס ווייזט זיי די וועג ווי אזוי צו לעבן א חיים טובים מיטן הייליגן רבינ'ס עצות.

די וואך וויל איך מאכן א מעשה פאר קינדערלעך פון די גרויסקייט פון מקוה, מיר מוזן ארויסגעבן ספרים פאר די יוגנט פון יראת שמים, ווייל ווי מער יראת שמים מען לייגט אריין אין די יוגנט, אלס גרינגער וועט זיין פאר זיי שפעטער ווען מען ווערט עלטער זיך צו שטארקן אויף די נסיונות.

בעט דעם מעלער זאל דיר מאלן א בילד ווי רבי נתן שטייט נעבן א מקוה, מיט א האנטוך אויף די פלייצע, און מיט די הענט איז ער מסביר און ער געבט עפעס צו פארשטיין פאר נאך צוויי דריי תלמידים וואס שטייען נעבן אים.

מען דארף זען עפעס צו טון, מען טאר דאס נישט צולאזן אז רבי נתן זאל גיין זיך טובל'ן יעצט ווינטער אין די אייזיגע טייך, ספעציעל די יאר, שנת תר"ה, וואס עס האט זיך אראפגעלאזט א שרעקליכע פארסט אין אוקריינע, עס איז שוין לאנגע נישט געווען אזא קאלטע ווינטער, און אונזער רבי רבי נתן איז שוין נישט קיין אינגערמאן, ער איז פינף און זעכציג יאר, און ער פלאנט צו גיין שבת צופרי זיך טובל'ן אין טייך.

טייערע קינדער, געווען איז די מעשה צוויי וואכן איידער רבי נתן איז אוועק פון די וועלט, עס איז אנגעקומען די נייעס אז די דאך פון די מקוה איז איינגעפאלן, פרייטאג צו נאכטס האט די גאנצע שטאט ברסלב געשמועסט: "וואס וועט מען טון מארגן, שבת אינדערפרי? מען וועט נישט קענען ניצן די מקוה", און דעמאלט האט דער הייליגער רבי נתן געזאגט, אז ער גייט נישט מוותר זיין אויף זיך טובל'ן אין מקוה, ער איז גרייט אפילו צו גיין אין די אייזיגע טייך.

שפעטער האט מען געהערט אז די דאך איז איינגעפאלן נאר אין די פאדערשטע צימער, און מען קען יא ניצן די ווארעמע מקוה. דעמאלט האט רבי נתן גערעדט צו זיינע תלמידים איבער דאס גרויסקייט פון מקוה, אז אפילו א מענטשן האט זיך פארזינדיגט מיט די ביטערסטע עבירות, אויב וועט ער גיין אין מקוה וועט ער האבן א תקוה.

טייערע קינדערלעך, ווען מען גייט אין מקוה דארף מען זיך אויפפירן זייער איידל; אין מקוה רעדט מען נישט, און אין מקוה קוקט מען נישט אויף קיינעם, מען דרייט זיך אויס צו די וואנט, און אזוי טוט מען זיך אויס און אזוי טוט מען זיך אן.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן אסאך הצלחה.

בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת ויגש, ד' טבת, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

א שאד אז דו ליינסט נישט די וועכנטליכע קונטרסים "עצתו אמונה", די בריוו זענען איין שטיק התחזקות אויף אמונה, שמחה, התבודדות, און אלע עצות פון רבי'ן.

א שאד, וואלסט דאך באקומען אזעלכע חיזוק, די טאג וואלט דיר גאר אנדערש געווען, בפרט אז דו ביסט א מלמד ביי אונז אין תלמוד תורה; די עלטערן שיקן דא ווייל זיי ווילן די מלמדים זאלן משפיע זיין פון רבי'ן, און נאר אז מען לערנט פון רבי'ן קען מען משפיע זיין פון רבי'ן, ווייל וואס מען לייגט אריין – דאס קומט ארויס.

איך זע אז מען קען זיך דרייען אין היכל הקודש, און נאכאלץ דארף מען האבן די זכי' צו לערנען דעם רבינ'ס ספרים.

ברודער זיסער, ברודער הארציגער, באניי זיך, הייב אן פונדאסניי, מאך זיך א שיעור אין די קונטרסים עצתו אמונה, לערן דאס, זאג ארויס די ווערטער מיט א זיסקייט, זאג עס הויך אז דו זאלסט עס דערהערן, וועסטו לעבן א חיים טובים, ווייל מיטן צדיק איז די לעבן זיס און געשמאק, צוקערדיג און האניגדיג.

בעזרת ה' יתברך - יום ג' פרשת וישלח, י"ב כסליו, שנת תשפ"ו לפרט קטן

טייערער יואל מנחם גרשון נרו יאיר

בעט דעם מעלער זאל מאלן א בילד ווי ביים טיש איז דא שיינע שבת לעכט און ווי אין דער זייט שטייט א פרוי, איידל אנגעטון, אביסל פארוויינט, און ביים אויבן אן פון טיש זיצט א צדיק און לערנט, און הייבט אויף די הענט, אזוי ווי מען בעט דעם אייבערשטן מיט די הענט צום הימל.

גרייט אן די מעשה'לעך פאר שבת חנוכה, די מעשה פון מסכת תענית, ווי די טאכטער פון רבי חנינא בן דוסא האט געצינדן די שבת לעכט בטעות מיט עסיג, און ווי איר טאטע האט איר געלערנט צו בעטן אויך אויף דעם, און עס האט טאקע פאסירט די מעשה פון תפילה.

אלע קינדער זינגען: "מעשה'לעך פאר קינדערלעך, צו לערנען ווי אזוי מען קען זיין ערליך, רעדן פון צדיקים איז די זאך, אזוי פון באשעפער מען טראכט".

פארוואס וויינט זי? עס איז שרעקעדיג צו זען א מאמע וויינט, אפשר האט איר איינער פארשעמט? אפשר טוט איר קאפ וויי...? קוק, זי גייט צו איר טאטע דער גרויסער צדיק רבי חנינא בן דוסא; לאמיר הערן וואס דא גייט פאר.

"טאטע... טאטע..." כליפעט זי, "יא טאכטער'ל, וואס קען איך דיר העלפן? פארוואס וויינסטו?" פרעגט דער טאטע, זאגט זי: "איך האב געצינדן די הייליגע שבת לעכט, איך האב געוואלט לייגן אין די לייכטער אויל פון איילבירטן, שמן זית, און עס האט פאסירט א טעות, עס איז פארטוישט געווארן מיט עסיג, יעצט נאכן אנצינדן די לעכט שמעק איך דא די שלעכטע עסיג גראך, און עסיג ברענט נישט מער ווי אפאר מינוט, יעצט וועט זיין טינקל אין שטוב, איך וויל מיינע שיינע שבת לעכט זאלן ברענען ביז נאך די סעודה, אוי וויי... אוי וויי..."

דער היייליגער צדיק רבי חנינא בן דוסא זאגט איר: "טאכטער'ל זיי נישט דערשראקן, זיי נישט צעבראכן, מיר קענען בעטן דעם אייבערשטן ער זאל מאכן א נס די עסיג זאל ברענען, ווייל דער וואס מאכט אז אויל זאל ברענען וועט מאכן אז עסיג זאל ברענען...לאמיר בעטן אינאיינעם "הייליגער באשעפער, העלף אז די שבת לעכט זאל ברענען, עס זאל זיך נישט פארלעשן, און אזוי ווי דו האסט געמאכט די טבע פון די וועלט אז אויל – שמן זית – ברענט, אזוי זאלסטו אונז העלפן עס זאל ברענען די שבת לעכט פון עסיג, מיר זאלן האבן א שיינע פרייליכע שבת'דיגע סעודה".

קינדער עס האט פאסירט א נס, די לעכט האט געברענט, עס האט געברענט ביי די גאנצע סעודה, אויך שבת אינדערפרי ווען מען איז אויפגעשטאנען האט נאך געברענט די לעכט, עס האט געברענט ביז מוצאי שבת, מען האט גענומען פון די לעכט פייער אנצוצינדן די הבדלה לעכט.

טייערע קינדער מיר לערנען זיך פון די מעשה אז מען קען בעטן דעם אייבערשטן יעדע זאך, אפילו זאכן וואס זעען אויס אז עס קען נישט פאסירן; מען דארף גלייבן אין תפילה, און אז מען בעט און מען גלייבט אין תפילה - זעט מען ניסים.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום א' פרשת ויצא, ג' כסליו, שנת תשפ"ו לפרט קטן

... נרו יאיר

איך פריי זיך זייער אויף וואס דו האסט מיר געבעטן אז דו ווילסט האבן מער שייכות, דו שפירסט אז מיר זענען נישט אזוי נאנט ווי אמאל.

אז דו ווילסט באנייען אונזער קשר, זאלסטו לערנען יעדן שבת די קונטרס עצתו אמונה, זאג ארויס די ווערטער אויפן קול, שטייט און קלאר. און ווען עס איז דא די אידישע תפילות זאלסטו זיך מתבודד זיין, נעם די בריוו כאילו עס איז געשריבן פאר דיר פערזענליך.

אויך זאלסטו אריין רופן די האט ליין קול ברסלב, און זיך צוהערן צו די שיינע זיסע שיעורים וואס ווערן פארגעלערנט טעגליך פאר די בחורים, אויך איז דא שיינע שיעורים אויף ספר ליקוטי מוהר"ן און אויף ספר המדות, און נאך.

אזוי וועט אונזער קשר ווערן גאר שטארק, מיר וועלן זוכה זיין צו שיינע זאכן וואס דער רבי האט צוגעזאגט אז ווער עס וועט אים פאלגן וועט ווערן א גרויסער צדיק.

בעזרת ה' יתברך - יום ג' פרשת תולדות, כ"ז מרחשון, שנת תשפ"ו לפרט קטן

מיין ליבער ... נרו יאיר, קרית ברסלב

בעט דעם מעלער זאל מאלן א בילד פונעם קלויזנבורגער רב זכר צדיק לברכה ווי ער ליגט אין א באראק און מען ברענגט עסן.

איך וויל מאכן נאך א מעשה'לע פאר קינדער, איך וויל אריינבראקן אין די הערצער פון די קינדער די מסירות נפש פון די הייליגע צדיקים, ווי זיי האבן זיך מוסר נפש געווען פארן אייבערשטנ'ס וועגן, דאס וועט אויפפלאקערן זייער הארץ זיי זאלן אויך וועלן זיין צדיקים. אזוי ווי דער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק א', סימן רמח): "דַּע, שֶׁסִּפּוּרֵי מַעֲשִׂיּוֹת מִצַּדִּיקִים, הוּא דָּבָר גָּדוֹל מְאֹד", עס איז זייער א גרויסע זאך צו הערן מעשיות פון צדיקים, "כִּי עַל יְדֵי סִפּוּרִים מִצַּדִּיקִים, נִתְעוֹרֵר וְנִתְלַהֵב הַלֵּב בְּהִתְעוֹרְרוּת גָּדוֹל לְהַשֵּׁם יִתְבָּרַךְ, בְּחֵשֶׁק נִמְרָץ מְאֹד", ווייל ווען מען הערט א מעשה פון א צדיק ווערט דאס הארץ אויפגעפלאמט צום אייבערשטן, מען באקומט א שטארקע חשק צו ווערן אן ערליכער איד דורכדעם וואס מען זעט צו וואס די צדיקים האבן זוכה געווען אין זייער לעבן.

די באן פארט שוין אזוי אפאר טעג, נישטא קיין לופט צו אטעמען, נישטא קיין וואסער צו טרינקען, נישטא אפילו א בית הכסא, אין יעדע וואגן זענען שוין געשטארבן אפאר מענטשן, ענדליך די באן איז אנגעקומען פרייטאג ערב שבת צו די ערגסטע פלאץ וואס איז נאר געווען אין די וועלט, קיין א ו ש וו י ץ...

דארט אין אושוויץ האט מען פארברענט איבער זעקס מיליאן אידן, די קינדער און די עלטערע און די שוואכע האט מען גע'הרג'עט און פארברענט, און די אידן וואס האבן געהאט כח האט מען גענומען אין די ארבעטס לאגער זיי זאלן ארבעטן פאר די מלחמה, פאר די נאציס, און איין מאל א טאג האט מען געטיילט עסן.

אויך רבנים צדיקים האט מען אהין געטראגן, צווישן די געפייניגטע אידן איז געווען דער צדיק רבי יקותיאל יהודה האלבערשטאם, דער קלויזנבורגער רב זכר צדיק לברכה, און ווען מען האט אויסגערופן אז מען טיילט עסן האט ער נישט געוואלט גיין, ווייל ער האט נישט געוואלט עסן קיין טריפות.

פרייטאג צו נאכטס איז ער זייער שוואך געווארן פון ליידן אזויפיל טעג הונגער, שבת אינדערפרי האט מען ווייטער אויסגערופן אז מען טיילט עסן, אלע זענען געלאפן כאפן עסן, אבער ער האט נישט געוואלט גיין, און פלוצלונג האט ער אנגעהויבן זייער צו וויינען צום אייבערשטן, ער האט זיך אויסגעשמועסט מיטן אייבערשטן און געזאגט: "רבונו של עולם אלעס האט מען מיר צוגענומען, מיינע קליידער, מיינע שיך, איך ליג דא ביי די גוים אן גארנישט, איך וויל נישט עסן קיין טריפות, און איך גיי נישט עסן קיין טריפות"; ער האט אזוי שטארק געוויינט צום אייבערשטן און געבעטן עס זאל פאסירן א נס...

קינדער וואס פאסירט ווען מען בעט דעם אייבערשטן? ווער ווייסט? א נס האט פאסירט; איינער קומט צו לויפן און פרעגט: "איר זענט קלויזנבורגער רב?" ער האט זיך זייער דערשראקן, ער האט נישט געוואלט דערציילן אז ער איז א רב, ווייל די דייטשע האבן ערשט גע'הרג'עט די רבנים, ביז יענער האט אים געברענגט א ברויט מיט מארמעלאדע און ער איז געראטעוועט געווארן.

טייערע קינדער, מיר לערנען זיך פון די מעשה צוויי זאכן, איינס דאס גרויסע מסירות נפש פון די הייליגע צדיקים, אפילו ווען זיי האבן שוין נישט געגעסן אפאר טעג און זיי ווייסן אז זיי גייען נישט האבן גארנישט קיין עסן וועלן זיי אויך נישט עסן קיין טריפות, זיי וועלן נאר עסן כשר'ס, פון דעם לערנען מיר זיך אז מיר וועלן אויך אכטונג געבן נישט צו עסן נאר מיט א הכשר.

צווייטנס לערנען מיר, דאס גרויסקייט פון תפילה, אז וואס מען דארף קען מען בעטן פונעם אייבערשטן, מען קען רעדן צום אייבערשטן אויף די אייגענע שפראך, און אז מען בעט - העלפט דער אייבערשטער.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - ערב שבת קודש פרשת האזינו, י"א תשרי, מחרת יום הכיפורים, שנת תשפ"ו לפרט קטן

טייערער ... נרו יאיר

בעט דעם מעלער ער זאל דיר מאלן א בילד ווי ר' מענדל פוטערפאס טאנצט, און נעבן דעם זעט מען א צעפאלענע סוכה און ווי די ביימער בייגן זיך פון א ווינט, איך וויל מאכן לכבוד סכות א מעשה'לע פאר די קינדער פון דאס גרויסקייט פון צדיקים, אז אפילו מען נעמט זיי אלעס אוועק, זיי האבן גארנישט, מען פייניגט זיי - בלייבן זיי פרייליך.

"אוי מיין סוכה איז אוועקגעפלויגן מיט די ווינט, יעצט וועל איך נישט האבן קיין סוכה, אוי וויי... מען האט מיר אלעס אוועק גענומען, נישט קיין שופר ראש השנה, נישט קיין ד' מינים סוכות, גארנישט גארנישט, און יעצט האב איך נישט קיין סוכה אויך נישט... אוי וויי..."

געווען איז דאס מיט יארן צוריק ווען די קאמעניסטן די רשעים האבן געפייניגט די ערליכע אידן, ווי זיי האבן געזען א איד וואס בייגט זיך נישט פאר זיי האבן זיי אים פארשיקט קיין סיביר, ווייט ווייט פון אידן, ווייט ווייט פון משפחה. אין סיביר איז א גאנץ יאר אייז קאלט, דארט האבן זיי געפייניגט די ערליכע אידן זיי זאלן זיך אונטערגעבן פאר די רוסישע צאר, און חס ושלום אפלאזן די תורה.

געווען איז דארט א איד א גרויסער צדיק וואס האט געהייסן ר' מענדל פוטערפאס זכרונו לברכה, אויך אים האט מען פארטריבן קיין סיביר פארן לערנען תורה מיט אידישע קינדער. ר' מענדל איז געווען דארט פאר צענדליגער יאר, און וויפיל מען האט אים געפייניגט האט מען אים נישט געקענט אוועקנעמען פון די תורה און פון באשעפער.

עס איז געקומען פאר די הייליגע טעג, און ר' מענדל טראכט צו זיך 'וואס וועט דא זיין? עס קומט ראש השנה און איך האב נישט קיין שופר, עס קומט סוכות און עס איז נישטא קיין אתרוג, קיין לולב מיט הדסים און ערבות, אבער א סוכה קען איך האבן; איך וויל זיך צאמקלאפן אפאר ברעטער און לייגן צווייגן מיט בלעטער פאר סכך, אזוי וועל איך קענען מקיים זיין די הייליגע מצוה פון עסן יום טוב סוכות אין די הייליגע סוכה'.

אומר ועושה, ר' מענדל איז זייער פרייליך, ער בעט דעם אייבערשטן ער זאל אים העלפן טרעפן שטיקלעך העלצער און ער קלאפט זיך צוזאמען א סוכה, ער ווארט שוין 'ווען וועט שוין זיין סוכות און איך וועל קענען דא אין גלות סיביר מקיים זיין די הייליגע מצוה'.

"אוי מיין סוכה איז אוועקגעפלויגן מיט די ווינט, יעצט וועל איך נישט האבן קיין סוכה, אוי וויי... מען האט מיר אלעס אוועק גענומען, נישט קיין שופר ראש השנה, נישט קיין ד' מינים סוכות, גארנישט גארנישט, און יעצט האב איך נישט קיין סוכה אויך נישט... אוי וויי..."

דער צדיק ר' מענדל וויל שוין אנהייבן וויינען פון צער, אבער ער געבט זיך א כאפ און זאגט 'היינט איז יום טוב סוכות, יום טוב דארף מען זיין פרייליך, יום טוב טאר מען נישט וויינען און זיין בצער; אז מען האט מיר אלעס אוועק גענומען, נישט קיין שופר, נישט קיין סוכה, נישט קיין ד' מינים - זאל איך יעצט אוועק געבן די מצוה פון שמחה? ניין! איך גיי נישט וויינען, איך גיי זיין פרייליך! איך וועל האבן די מצוה פון זיין פרייליך מיטן אייבערשטן'; ער האט אנגעהויבן טאנצן 'ושמחת בחגך והיית אך שמח'.

טייערע קינדער, מיר לערנען זיך ארויס פון די מעשה אז מיר זאלן געדענקען צו זיין פרייליך אז מען איז א איד, און אפילו מען האט נישט וואס מען וויל, מען האט נישט וואס מען דארף זאל מען ווייטער בלייבן פרייליך מיטן אייבערשטן.

לאמיר זינגען און טאנצן: "טאטע איך לויב דיך, טאטע איך דאנק דיך, ווייל איך בין א איד".

א גוט שבת.

בעזרת ה' יתברך - יום ג' פרשת נצבים, כ"ג אלול, שנת תשפ"ה לפרט קטן

טייערער ... נרו יאיר

שטארק זיך זייער מיט דיין הייליגע ארבעט, טויזנטער און טויזנטער זענען זיך מחי' מיט די בריוו פון איש אמונות און פון עצתו אמונה.

איך וויל מאכן א מעשה פאר די קינדער וואס מוהרא"ש האט דערציילט ביי די סעודת ברית פון מיין זון הערשל נרו יאיר. די ברית איז געווען אין בארא פארק ביי מוהרא"ש אין שול, דער מוהל איז געווען מיין פעטער, מיין שווער'ס ברודער, הרב דוד מייזליש שליט"א דער ווייטצענער רב. די ברית איז געווען מאנטאג פרשת דברים, ראש חודש מנחם אב, שנת תשע"ד. די מעשה האב איך געהערט עלף יאר צוריק, און ווען איך דערמאן זיך די מעשה - קומט מיר צו וויינען פון התרגשות, פון דאס הייליקייט פון אידישע קינדער.

בעט דעם מעלער זאל מאלן א בילד ווי א פרוי זיצט אויף דער ערד מיט א קינד אויפן שויס מיט א מעסער אין האנט, און ווי א נאצי שטייט מיט רציחה מיט אן אויסגעשטרעקטן ביקס. אויך זאל מען זען אין דער זייט מענטשן מיט די געשטרייפטע קליידער, און אויך זאל מען זען די שטעכעדיגע דראטן, אזוי ווי עס איז געווען אין לאגער.

דאס איז די מעשה:

די פרוי האלט א זעקל מיט ביידע הענט, קיינער ווייסט נישט וואס עס ליגט אין די זעקל, עפעס א סוד האלט זי דארט, זי גייט שטילערהייט צום בלאזובער רב זכר צדיק לברכה און זי פרעגט אים עפעס שטילערהייט, דער נאצי ימח שמו שטרעקט אויס זיין רעוואלווער און פרעגט דעם רב: "זאגט מיר שוין יעצט וואס פאר א סודות ענק רעדן דא, אז נישט וועל איך ענק שיסן".

דער רב ענטפערט פאר דעם רשע אז די פרוי האט אים געבעטן א מעסער, "א מעסער? וואס דארף זי א מעסער?!" דער נאצי נעמט ארויס זיין מעסער און געבט עס פאר די פרוי, דער נאצי ווייסט נישט וואס די פרוי וויל טון מיט די מעסער, זיכער וויל זי זיך אליינס שעדיגן, אבער קינדער, ווער ווייסט? ווער ווייסט וואס ליגט אין די זעקל און ווער ווייסט פארוואס די פרוי וויל א מעסער?

טייערע קינדער, אין די צייטן פון די צווייטע וועלט מלחמה ווען די דייטשע רוצחים האבן אויסגע'הרג'עט אלע אונזערע זיידעס און באבעס, האט פאסירט די מעשה. א פרוי האט געבוירן א קינד אין לאגער, א זיסע ליכטיגע אינגעלע בעבי, די פרוי האט באהאלטן די קינד אין א זעקל אז די נאציס זאלן אים נישט זען, און ווען די פרוי האט פארשטאנען אז מען גייט איר שוין כמעט הרג'ענען מיט איר זיסע ליכטיגע אינגל בעבי, האט זי זייער שטארק געוואלט מאכן א ברית פארן קינד, און דאס איז די סיבה פארוואס זי האט געבעטן א מעסער פונעם רב, זי האט געוואלט איר קינד זאל זיין גע'מל'עט איידער ער גייט אוועק פון די וועלט.

ווען דער נאצי ימח שמו האט געגעבן די מעסער פאר די פרוי האט די פרוי זיך אראפגעזעצט, געעפנט די זעקל און געגעבן א שריי: "ברוך אתה ה' אלוקינו מלך העולם אשר קדשנו במצותו וצנו להכניסו בבריתו של אברהם אבינו", און געמאכט די ברית, און ווען דער נאצי האט דאס געזען האט ער געשוימט פאר כעס, ער האט שיעור נישט פארלוירן זיין אטעם; דאס האט ער נישט געקענט טראכטן, אז דער איד איז אזא עקשן, דער איד איז אזוי שטארק, ער לאזט נישט אפ די אמונה, ער דינט דעם באשעפער מיט מסירות נפש.

ער האט געכאפט זיין רעוואלווער און זיי ביידע געשאסן צום טויט, די מאמע מיט איר נייע געבוירענע קינד, און זייער נשמה איז ארויף אין הימל צום העכסטן פלאץ, ביזן כסא הכבוד, מיט אלע זעקס מיליאן אידישע קינדער.

טייערע קינדער ווי איז דא נאך אזא הייליגע זאך ווי א איד וואס וויל גארנישט, דער איד איז זיך מוסר נפש צו טון דעם ווילן פונעם אייבערשטן. לאמיר אלע בעטן דעם אייבערשטן: "חַנּוּן הַבִּיטָה מִמְּרוֹמִים", הייליגער באשעפער קוק אראפ פון הימל און זע - "תִּשְׁפֹּכֶת דַּם הַצַּדִּיקִים" דאס פארגאסענע בלוט פון אידישע קינדער, "וְתַמְצִית דָּמִים", און ווי מען קוועטשט אונז אויס אונזער בלוט, "תִּרְאֶה בְּפַרְגּוּדָךְ וְהַעֲבֵר כְּתָמִים, אֵל מֶלֶךְ יוֹשֵׁב עַל כִּסֵּא רַחֲמִים".

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

א כתיבה וחתימה טובה, א גוט געבענטשט יאר.

בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת ראה, כ"ו מנחם-אב, שנת תשפ"ה לפרט קטן

לכבוד מיין ליבער ... נרו יאיר

עס קומט שוין אלול דארפן מיר מאכן מעשה'לעך פאר קינדער וואס האט מיט אלול.

די וואך בעט דעם מעלער צו מאכן א בילד פון מיין זיידע דער ווייצענער רב זכותו יגן עלינו ווי ער שטייט אין לאגער מיט די געשטרייפטע קליידער מיט די געלע לאטעס, מיט א שופר אין האנט, און ארום אים שטייען טויזנט פיר הונדערט קינדער.

אידן זענען שיין, אידן זענען ריין, אידן זענען אויסדערוועלט פארן אייבערשטן אליין...

דער ווייצענער רב זכרונו לברכה דערציילט, ווען ער איז געווען ביי די צווייטע וועלט מלחמה אין אוישוויץ האט מען אריינגעשמוגלט א קליינע שופר, און ווען עס איז געקומען ראש השנה האט זיך דער רב איינגעשטעלט זיין לעבן און געבלאזן שופר מיט מסירות נפש פאר אלע אידן אין יעדע בלאק.

דארט אין לאגער איז געווען אפגעטיילט טויזנט פיר הונדערט קינדער, וואס די דייטשע וועלף האבן זיי געלייגט אין א באזונדערע לאגער ווייל זיי זענען געווען שוואכע קינדער, נידריגע קינדער, וואס די דייטשע רוצחים האבן זיך געגרייט זיי צו פארברענען א טאג נאך ראש השנה.

די קינדער האבן זיך דערוויסט אז דער ווייצענער רב האט א שופר, האבן זיי געשיקט א שליח זאל זיי רופן דעם רב, ער זאל זיי אויך בלאזן שופר, די קינדער האבן געזאגט: "דאס איז אונזער לעצטע ווינטש איידער מיר געבן צוריק אונזער נשמה פארן אייבערשטן, צו הערן שופר בלאזן"; דער רב טראכט אויב יא צי גיין צו זיי אדער נישט, ווייל אריינגיין פון איין לאגער צום צווייטן איז געווען א סכנה פון ווערן גלייך דערשאסן, דאך האט דער צדיק מיט מסירות נפש זיך איינגעשטעלט זיין לעבן און ער האט זיך אריינגעשמוגלט צו זיי.

די הייליגע קינדער האבן געבעטן דעם רב ער זאל זיי זאגן א תקיעת שופר דרשה. דער רב הייבט אן רעדן, ער קען נישט רעדן, ער שטיקט זיך פון געוויין; ווי איז דא אויף די וועלט אזא הייליגע פאלק ווי אידישע קינדער, יונגע בחורים און קינדער וואס שטייען גרייט צו ווערן פארברענט אויף קידוש השם, און זיי ווילן נאר איין זאך הערן, די הייליגע שופר בלאזן, דער רב וויינט, דער רב קען נישט רעדן, אינמיטן געבט א קינד א שריי אויס: "טייערע חברים, מיר קענען האפן אויפן בעסטן אבער מיר דארפן זיין גרייט אויף דעם ערגסטן, מיר דארפן זיך גרייטן, מען גייט אונז אט אט פארברענען, למען השם ברידער לאמיר נישט פארגעסן די לעצטע מינוט צו שרייען מיט כוונה שמע ישראל"; אלע טויזנט און פיר הונדערט קינדער האבן געשריגן: "שמע ישראל...!" מען האט געהערט זייערע געשרייען אין די גאנצע לאגער.

דער רב נעמט דעם שופר אין האנט, ער הייבט אן: "מן המצר קראתי קה", די קינדער שרייען און וויינען און זאגן נאך ווארט ביי ווארט, דער צדיק זאגט: "קיינמאל האבן אידן נישט געזאגט די ווערטער 'מן המצר' מיט אזא געוויין", דער רב בלאזט שופר, און די אלע קינדער האבן צוריק געגעבן זייער נשמה פארן אייבערשטן, מען האט זיי פארברענט מיט נאך זעקס מיליאן אומשולדיגע אידן.

טייערע קינדער, מיר נעמען ארויס פון די מעשה דאס הייליגקייט פון אידן, ווי זיי פרייען זיך צו טון די מצוות פונעם אייבערשטן, ווי חשוב און טייער עס איז, זיי הערן נאך איין מאל שופר בלאזן, טייערע קינדער לאמיר זינגען אינאיינעם: "אידן זענען שיין, אידן זענען ריין, אידן זענען אויסדערוועלט פארן אייבערשטן אליין..."

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

א כתיבה וחתימה טובה, א גוט געבענטשט יאר.

בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת שופטים, ג' אלול, שנת תשפ"ה לפרט קטן

... נרו יאיר

ערשטנס א גרויסן דאנק פאר אלעס וואס דו העלפסט מיר אין די מוסד און אין די קהילה, מיט דיין גאנצע הארץ, מיט אלע כוחות; דער אייבערשטער זאל דיר געבן נחת ביי דיינע קינדער, ערליכע הייליגע דורות.

איך וויל דיר זייער בעטן זאלסט יעדע וואך לערנען די וועכנטליכע קונטרס "עצתו אמונה", דארט שטייט אלעס וואס מוהרא"ש האט אונז געלערנט, סיי וואס איז נוגע פאר יעדן יחיד און סיי פאר די קהילה. איך קום נישט אן צו רעדן מיט דיר טאג טעגליך, איך האב אזויפיל זאכן דיר צו זאגן; וועסטו אלעס זען אין די בריוו.

אויך זאלסטו זיך מאכן א שיעור אין די ערשטע בענדער עצתו אמונה כסדרן, וועסטו וויסן פינקטליך ווי מיר צו העלפן מיט די מוסד און קהילה.

בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת עקב, י"ט מנחם-אב, שנת תשפ"ה לפרט קטן

לכבוד מיין ליבער ... נרו יאיר

מיר דארפן מאכן וואס מער מעשה'לעך פאר קינדערלעך, ווייל ווי מער מען באקט אריין אין קליינע קינדער סיפורי צדיקים - ווערן זייערע הערצער אויפגעפלאמט צום אייבערשטן. אזוי ווי דער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק א', סימן רמח): "דַּע, שֶׁסִּפּוּרֵי מַעֲשִׂיּוֹת מִצַּדִּיקִים, הוּא דָּבָר גָּדוֹל מְאֹד", זאלסט וויסן - זאגט דער רבי - אז דערציילן מעשיות פון צדיקים איז זייער א גרויסע זאך, "כִּי עַל יְדֵי סִפּוּרִים מִצַּדִּיקִים, נִתְעוֹרֵר וְנִתְלַהֵב הַלֵּב בְּהִתְעוֹרְרוּת גָּדוֹל לְהַשֵּׁם יִתְבָּרַךְ, בְּחֵשֶׁק נִמְרָץ מְאֹד", ווייל ווען מען הערט א מעשה פון א צדיק, ווערט דאס הארץ אויפגעפלאמט צום אייבערשטן, און מען באקומט א שטארקע חשק צו ווערן אן ערליכער איד.

די וואך זאלסטו מאכן די המשך המעשה פון פאריגע וואך, פון די ציין ווייטאג פון רבינו הקדוש, ווי אזוי און ווען עס איז אוועק געגאנגען, דורך רחמנות האבן אויף בעלי חיים. דאס וועט מען לערנען מיט קינדער אין אלע חדרים און אין אלע סקולס; איך ווייס נישט אויב דו ווייסט אז אין אלע תלמידי תורות זענען שוין דא מלמדים וואס לערנען מיט די קינדער מעשה'לעך פאר קינדערלעך, אפגערעדט ביי אונז; די מלמדים נעמען די מעשה'לעך און מען לערנט דאס, מען קאלערט (מאלעוועט) דאס, עס ווערט איינגעבאקן אין זייער הארץ גוטע מידות.

דא איז די מעשה:

עס גייט אריבער נאך א טאג און נאך א טאג, נאך א וואך און נאך א וואך, און זיינע ציין טוען אים אזוי שטארק וויי, מען איז שוין געגאנגען צום ציין דאקטער, מען איז שוין געווען ביי אלע דענטיסטס און ער האט שרעקליכע ווייטאג, די ווייטאג איז אזוי שטארק עס גייט ביזן מח.

ויהי היום, איין טאג זיצט רבינו הקדוש אין גארטן נעבן זיין שטוב און לערנט די הייליגע תורה, ער זעט ווי די דינסט קערט אויף די חצר און זי טרעפט א נעסט פון מייזלעך מיט ראטן, זי קערט זיי, זי וויל זיי אוועק נעמען. די מייזלעך מיט די ראטן הויבן אן וויינען, זיי פייפן און קוויטשען, רבינו הקדוש זאגט פאר די דינסט: "פארוואס טשעפעסטו זיי? לאז זיי אפ, דא אין פעלד איז זייער פלאץ, דער אייבערשטער האט זיי באשאפן, דער אייבערשטער האט אויף זיי אויך רחמנות, עס שטייט אין פסוק 'ורחמיו על כל מעשיו'".

א רעש און א טומל פאסירט אין הימל, מען רופט אויס פאר אלע מלאכים: "אזוי ווי רבינו הקדוש האט רחמנות אויף בעלי חיים וועט מען אויף אים אויך רחמנות האבן, מען וועט אים אוועקנעמען די ווייטאג פון זיינע ציין", און טאקע אזוי איז געווען, פון דעמאלט איז אוועק געגאנגען אלע ווייטאג.

טייערע קינדער, אמאל טוט די בויך וויי, אמאל טוט די ציין וויי און אויך אמאל טוט די קאפ וויי, און מען גייט צום דאקטער, מען זוכט ווי אזוי אוועק צו נעמען די ווייטאג; לאמיר ארויסנעמען פון די פאסירונג אז אויב מיר וועלן נישט וויי טון אנדערע קינדער, מיר וועלן ליב האבן אלע קינדער, אלע שכנים און אויך קינדער פון די יונגערע קלאסן - וועט מען פון הימל אוועק נעמען אלע ווייטאג.

לאמיר אינאיינעם בעטן: "הייליגער באשעפער העלף מיר איך זאל רחמנות האבן אויף אנדערע, איך זאל קיינעם נישט מאכן קיין צער און ווייטאג, און אזוי וועט מען אויף מיר רחמנות האבן, מען וועט אוועק נעמען אלע מיינע ווייטאג".

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

א כתיבה וחתימה טובה, א גוט געבענטשט יאר.

בעזרת ה' יתברך - יום א' פרשת עקב, ט"ז מנחם-אב, שנת תשפ"ה לפרט קטן

טייערער ... נרו יאיר

אזויפיל מענטשן, יונג און אלט, מענער און פרויען – זענען זיך אזוי מחי' מיט די הערליכע קונטרסים, די וועכנטליכע "עצתו אמונה"; עס ווייזט זיי די וועג אין לעבן, עס בלאזט אריין אין זיי א לעבעדיגע גייסט. דו טארסט נישט זיין צעבראכן, דו דארפסט זיך זייער מחי' זיין, ווייל אפילו אז מען קען איינמאל אין לעבן איין איד מחי' זיין – איז שוין אלעס כדאי, כל שכן וקל וחומר אז דו ביסט מחי' הונדערטער און טויזנטער אידישע קינדער מדי שבוע בשבוע, דארפסטו זיך זייער שטארקן און זיך מחי' זיין.

בעט דעם מעלער זאל מאכן א בילד ווי א שוחט מיטן מעסער מיט א פארטיך שטייט, און ווי א קעלבל באהאלט זיך אונטערן טיש, און ווי א תנא ווייזט אים ער זאל גיין צום שוחט. איך וויל זאלסט מאכן די מעשה פון רבינו הקדוש וואס האט נישט רחמנות געהאט אויפן קעלבל, ווי דאס איז שוין געווען א פגם פאר אים; אריינצוברענגען אין די קינדער גוטע מידות.

דא האסטו די מעשה:

מעההה... מעההה... די קעלבעלע וויינט, זי וויל נישט דער שוחט זאל איר שחט'ן, זי וויל נאך אביסל לעבן.

טייערע קינדער, מיט יארן צוריק האט אמאל פאסירט, רבינו הקדוש לערנט די הייליגע תורה און פלוצלונג שפרינגט צו אים א קעלבל און וויינט מעההה... מעההה... די קעלבל האט געוויינט צו רבינו הקדוש: "היט מיך, לאז מיך זיין דא באהאלטן אונטערן טיש, דער שוחט זאל מיך נישט שחט'ן"...

רבינו הקדוש זאגט איר: "גיי צום שוחט, דו ביסט באשאפן געווארן מען זאל דיך שחט'ן, גיי ארויס פון דא", און די קעלבל איז געגאנגען צום שוחט.

אויבן אין הימל איז געווארן א רעש, מען האט געזאגט וויבאלד רבינו הקדוש האט נישט רחמנות געהאט אויפן קעלבל וועט ער באקומען ציין ווייטאג, ווייל אזוי ווי א מענטש פירט זיך דא אויף די וועלט פירט מען זיך מיט אים פון יענע וועלט, און רבינו הקדוש האט באקומען ציין ווייטאג.

טייערע קינדער, מיר נעמען זיך פאר נישט וויי צו טון קיינעם, אפילו בעלי חיים, און זיכער נישט א קינד, ווייל אויב חס ושלום מען טוט וויי א קינד, אויב חס ושלום מען מאכט וויינען א קינד – מאכט דער אייבערשטער מדה כנגד מדה און מען דארף אליין וויינען ביז מען טוט תשובה.

אלע קינדער בעטן זיך איבער, מען נעמט זיך פאר מען גייט שוין מער קיינמאל נישט וויי טון קיינעם.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

א כתיבה וחתימה טובה, א גוט געבענטשט יאר.

בעזרת ה' יתברך - זומער, שנת תשפ"ה לפרט קטן

מרת ... תחי'

איך זע אייער ארבעט ווי איר טייטשט איבער די בריוו פון עצתו אמונה אויף ענגליש, אזוי שיין מיט א רייכע פענע.

בזכות די גרויסע מצוה זאלט איר האבן א ישועה און נחת פון אלע קינדער.

בעזרת ה' יתברך - זומער, שנת תשפ"ה לפרט קטן

א מתנה פאר מרת ... תחי'

איך האב יעצט געזען די "ליכט פון אמונה" חלק דריי, וואס איר האט געשריבן אין ענגליש, איבער געטייטשט פון די הייליגע ספר "עצתו אמונה", איך בין זייער איבערגענומען פון די שיינע רייכע ארבעט.

דער אייבערשטער זאל אייך געבן כח און מח צו קענען איבערטייטשן אלע חלקים און מזכה זיין נשמות ישראל וואס קענען נאר ענגליש.

בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת בלק, י"ד תמוז, שנת תשפ"ה לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

דא האסטו א מעשה פאר די קינדער עצתו אמונה, די מעשה פון חז"ל, (ירושלמי דמאי א, ג; חולין ז.), ווי רבי פנחס בן יאיר זאגט פאר זיינע תלמידים אז די וואס געבן אכטונג אויף די כבוד פון די חברים - די דארפן נישט מורא האבן פון ווערן דערטראנקען, די קענען אריינגיין אין וואסער.

יעצט אין די דריי וואכן דארף מען חזר'ן מיט די קינדער פון זיך נישט קריגן, פון אכטונג געבן נישט וויי צו טון חברים.

בעט דעם מעלער זאל מאכן א בילד ווי איינער גייט אריבער א טייך, ווי די טייך איז געשפאלטן, און אין דער זייט שטייען נאך אפאר מענטשן.

די מעשה הייבט זיך אן אינמיטן:

איך האב מורא אריינצוגיין אין די וואסער, אויך איך האב מורא, אפשר וועט די וואסער אונז פארשוועמען, אפשר נאר דער רבי וואס איז אזוי גרויס, ער דארף נישט מורא האבן; די תלמידים פרעגן דעם צדיק: "רבי, מיר מעגן אויך אריבער גיין אין וואסער?"

טייערע קינדער, דער הייליגער צדיק רבי פנחס בן יאיר איז געגאנגען אויסלייזן א איד פון די רוימער, ער האט איינגעשפאנט זיין אייזל און געפארן אינאיינעם מיט זיינע תלמידים.

אויפן וועג שמועסט דער צדיק מיט זיינע תלמידים, ער דערציילט זיי פונעם באשעפער'ס וואונדער, מען זעט די שיינע בערג און די שיינע טאלן, די שיינע זון מיט די וואלקענעס.

זיי פארן ביז זיי קומען אן צו א טייך, נישטא קיין בריק, נישטא קיין שיפן, דער צדיק פארלירט זיך נישט, דער צדיק בעט דעם אייבערשטן: "הייליגער באשעפער העלף מיר, מאך א נס אז די טייך זאל זיך שפאלטן, איך זאל קענען ראטעווען דעם איד פון תפיסה".

דער צדיק רופט זיך אן צום טייך: "טייך, טייך, איך בין גוזר אויף דיר דו זאלסט זיך שפאלטן", די טייך מאכט זיך נישט וויסנדיג, זי גיסט אירע וואסערן ווייטער אזוי ווי עס וואלט גארנישט פאסירט, ביז דער צדיק זאגט: "אויב דו וועסט זיך נישט שפאלטן וועל איך בעטן דעם אייבערשטן דו זאלסט זיך אינגאנצן אויסטרוקענען, עס וועט ווערן אויס טייך".

אלע תלמידים קוקן מיט וואונדער און זיי זעען ווי די טייך שפאלט זיך, דער צדיק גייט אריין אינמיטן פון די וואסער, אבער די תלמידים האבן מורא, איינער רופט זיך אן צום אנדערן: "איך האב מורא אריינצוגיין אין די וואסער", "אויך איך האב מורא", "אפשר וועט די וואסער אונז פארשוועמען, אפשר נאר דער רבי וואס איז אזוי גרויס, ער דארף נישט מורא האבן", די תלמידים פרעגן דעם צדיק: "רבי מיר מעגן אויך אריבער גיין אין וואסער?"

דער צדיק רבי פנחס בן יאיר דרייט זיך אויס צו זיי און זאגט זיי די ווערטער: "די וואס האבן נישט געטשעפעט די חברים, די דארפן נישט מורא האבן, די קענען מיט מיר אריינקומען אין די וואסער, אבער די תלמידים וואס טשעפען אנדערע - די זאלן בעסער נישט אריינגיין אין וואסער, ווייל די וואסער וועט זיי פארשוועמען.

טייערע קינדער, לאמיר בעטן דעם אייבערשטן: "הייליגער באשעפער העלף מיר איך זאל מער קיינמאל נישט וויי טון א צווייטן, איך זאל נישט טשעפען קיינעם, און קיינער זאל נישט ווערן פון מיר געטשעפעט, אפילו אומווילנדיג, אמן סלה".

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום ג' פרשת בלק, י"ב תמוז, שנת תשפ"ה לפרט קטן

לכבוד מיין טייערער ... נרו יאיר

געב איבער פאר אלע אנשי שלומינו וואס העלפן דיר דרוקן עצתו אמונה, אז זיי וועלן זען גרויסע ישועות.

בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת שלח, כ"ב סיון, שנת תשפ"ה לפרט קטן

לכבוד מיין טייערער ... נרו יאיר

איך האב ערהאלטן דיין בריוו.

מאך זיך א שיעור אין ספר עצתו אמונה, יעדע נאכט זאלסטו איינשלאפן מיט די ספר.

די בריוו זענען אנגעפילט מיט יראת שמים און אמונה, די בריוו זענען שכל און עצות גענומען פון אשר בנחל, נאך אראפגעברענגט מער פאר די היינטיגע דור.

געב א גרוס פאר דיינע טייערע עלטערן.

בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת נשא, ט' סיון, שנת תשפ"ה לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר, בני ברק

איך האב ערהאלטן די קליינע מעשה'לעך פאר קינדער, די קליינע גליונות פאר קינדער. איך באוואונדער דאס, איך זע אז דאס וועט מאכן א גרויסע מהפיכה צווישן די קינדער. עס איז שיין געדרוקט, שיינע אותיות מיט א שיינע בילד, און ועל כולם האט עס די תוכן פון הייליגן רבי'ן, די וועג ווי מען רעדט צו מענטשן לעובדא ולמעשה, נישט סתם א שיינע משל מיט א שיינע נמשל, נאר תכלית ווי צו לעבן, ווי אזוי אנצוגיין אין לעבן.

די וואך האב איך א שיינע מעשה פון ירושלמי וואס מען זאל טון מיט פחדים ביינאכט. דאס זאלסטו דרוקן אין די צענדליגער טויזנטער, דאס וועט זיין א גוטע גליון פאר די קינדער. ווייל רוב קינדער האבן פחדים ביינאכט, און וואס פאר א עצות מען זאל זיי נאר נישט געבן ווערן זיי נישט בארואיגט, און נאר מיט די עצות פון רבי'ן, פון חזר'ן א שטארקע אמונה - וועט אוועק גיין די פחדים.

דא האסטו די מעשה:

"טאטי ווען עס ווערט נאכט האב איך זייער שטארק מורא, אפשר קען מען לייגן א שטארקע שלאס אויף די טיר? אזוי וועל איך נישט מורא האבן".

קינד טייערער, איך וויל דיר דערציילן א שיינע מעשה. די גמרא דערציילט (ירושלמי תרומות ח, ג), דער הייליגער רבי ינאי האט זייער מורא געהאט פון שלענג, ער האט געציטערט צו גיין שלאפן ווייל אפשר וועט א שלאנג ארויפקריכן אויף זיין בעט, ער האט געטראכט אלע סארט עצות ווי אזוי ער קען זיך פארזיכערן אז א שלאנג וועט נישט אנקומען אויף זיין בעט, ער איז אויפגעקומען מיט א געדאנק, ער וועט אריינשטעלן די פיר פיס פונעם בעט אין פיר אמערס וואסער, אזוי וועלן די שלענג נישט קענען אנקומען צו אים.

איין נאכט וועקט זיך דער הייליגער רבי ינאי אויף מיט א שלאנג אין די הענט, האט ער געזאגט צו זיך: 'יעצט זע איך אז עס העלפט נישט קיין פאטענטן, נאר איין זאך העלפט, תפילה, תפילה און נאכאמאל תפילה'; דער צדיק האט געבעטן דעם אייבערשטן: "הייליגער באשעפער העלף מיר אז די שלענג זאלן נישט קומען אויף מיין בעט", און אזוי איז טאקע געווען, מער זענען די שלענג נישט געקומען צו אים.

קינד טייערער, לאמיר בעטן יעדן טאג די תפילה: "הייליגער באשעפער העלף מיר איך זאל נישט מורא האבן פון די נאכט, איך זאל נישט מורא האבן פון קיין הינט, פון קיין בער, פון קיין שלענג, איך זאל פון גארנישט מורא האבן, איך זאל האבן א שטארקע אמונה אז דו ביסט מיט מיר, דו היטסט מיך, דו געבסט אכטונג אויף מיר".

"טאטי, יעצט דארפסטו שוין נישט לייגן א שלאס אויף די טיר, איך גיי שוין מער נישט מורא האבן פון קיין שום זאך, ווייל איך רעד צום אייבערשטן און איך בעט אים ער זאל אוועק נעמען פון מיר די פחדים".

איך האב געבעטן מכון עצתו אמונה זאל בעטן די מעלער זאל מאכן א בילד פון א בעט און די פיסלעך פונעם בעט ליגן אין עמערס וואסער, און ווי עס קריכן שלענג אויף דער ערד, און איין שלאנג איז אויפן בעט, און ווי דער מענטש וואס ליגט אין בעט מיט ציצית, הויבט אויף די הענט אויף ארויף; ארויסברענגען די מעשה אז עס העלפט נישט קיין עצות, נאר תפילה העלפט.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - ערב שבת קודש פרשת בהעלותך, י"ז סיון, שנת תשפ"ה לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

א שטוב דארף זיין געבויט פון איין זייט שטרענג, און פון די אנדערע זייט פרייליך, מיין טאטע שליט"א פלעגט ביי די שבת סעודות מאכן גאר פרייליך, און אויך איז געווען א שטארקע דיסציפלין.

ביידע זענען גאר וויכטיג, פון איין זייט דארף מען זאגן פאר קינדער וואס צו טון, מען דארף זיי לערנען דרך ארץ, דער הייליגער רבי זאגט (ספר המדות אות בנים, סימן סה): "צָרִיךְ לְלַמֵּד אֶת הַתִּינוֹק דֶּרֶךְ אֶרֶץ מִנְּעוּרָיו", מען דארף לערנען דרך ארץ פאר די קינדער ווען זיי זענען נאך יונג, מען דארף זיי לערנען וואס צו טון און וואס צו מאכן, און פארלאנגען זיי זאלן פאלגן, און פון די אנדערע זייט מוז דאס זיין באגאסן מיט שמחה, עס דארף זיין זייער זייער פרייליך. בפרט שבת קודש דארף זיין זייער פרייליך אין שטוב, אזוי ווי דער הייליגער רבי זאגט (לקוטי מוהר"ן חלק ב', סימן יז): "צָרִיךְ לִזָּהֵר מְאֹד לִהְיוֹת שָׂמֵחַ וְטוֹב לֵב בְּשַׁבָּת", מען דארף זיין זייער פרייליך שבת, "כִּי מַעֲלוֹת וּקְדֻשּׁוֹת שַׁבָּת גְּדוֹלָה וִיקָרָה מְאֹד", ווייל שבת איז זייער הייליג און טייער, "וְהַכְּלָל, שֶׁצָּרִיךְ לִנְהֹג שִׂמְחָה גְּדוֹלָה בְּשַׁבָּת קֹדֶשׁ, וְלִבְלִי לְהַרְאוֹת שׁוּם עַצְבוּת וּדְאָגָה כְּלָל, רַק לְהִתְעַנֵּג עַל ה'", מען טאר נישט זיין טרויעריג שבת און נישט זיין פארזארגט שבת, נאר פרייליך.

נעם דיינע קינדער אין מקוה ערב שבת. דאס איז חינוך, לערן זיי אויס ווי זיך צו פירן אין מקוה; נישט רעדן און נישט קוקן. לערן זיי אויס צו שטיין אויסגעדרייט צום וואנט מיט איידלקייט, לערן זיי אויס ווי זיך אויסצוטון און ווי אזוי זיך אנצוטון, וואס ערשט און וואס צווייט וכו'. קינדער זענען נישט קיין עפעלעך וואס וואקסן ארויס פון בוים, קינדער דארף מען אויסלערנען ווי אזוי זיך צו פירן, און אויך בעטן ביים אייבערשטן זיי זאלן אויסוואקסן ערליך.

נאך די סעודות שבת, ווען דו ביסט מיד און דו האסט נישט קיין כח, זאלסטו אוועק געבן צוויי דריי מינוט צו בענטשן מיט דיינע קינדער. געווענליך לויפן די קינדער ביים ענדע סעודה צו די שפילצייג, דארף מען זיי רופן צו בענטשן ברכת המזון, זיי אויסלערנען טון די מצוה.

אויך זאלסטו קומען שבת אינדערפרי אין שול דאווענען. עס איז נישט כדאי זיך איינגעוואוינען אויפשטיין שפעט וכו' און זוכן א שפעטע מנין. איך וויל זאלסט פירן דיין שטוב געזונט, די שבת סעודה מאכט מען נישט נאכמיטאג, די שבת סעודה מאכט מען פאר חצות, און דאס קען נאר זיין אז מען דאווענט אין צייט, און אז מען וויל זיך אביסל אפרוען קען מען זיך אפרוען נאכמיטאג; די נאכמיטאג איז אזוי לאנג, מען קען זיך סיי אפרוען און סיי אסאך לערנען, זאלסטו גיין דאווענען פרי און מאכן די סעודה פרי. פיר דיין שטוב געזונט, פיר דיין שטוב ריכטיג, מאך נישט נאך דעם און יענעם, קוק אין ספר עצתו אמונה און אזוי פיר דיין שטוב.

עצתו אמונה זאל זיין דיין שבת ספר, אויך אינדערוואכן זאלסטו דאס לערנען, אבער שבת זאלסטו דאס לערנען און וואו דו זעסט א תפילה, א געבעט - זאלסטו דאס מיט זאגן ווארט ביי ווארט. זאג די תפילות מיט געוויין, בעט דעם אייבערשטן דו זאלסט נעמען דיין שכל און פירן דיין שטוב מיט די עצות פון צדיקים.

א פרייליכן שבת.

בעזרת ה' יתברך - יום א' פרשת צו, ח' ניסן, שנת תשפ"ה לפרט קטן

לכבוד מיין טייערער ... נרו יאיר

לכבוד פסח זאלסטו מאכן א מעשה פאר די קינדער פון דאס גרויסקייט פון מכבד זיין א מאמע, נישט פארשעמען א מאמע, ווייל אין די טעג דארף מען אסאך חיזוק אויף דעם.

מאל די מעשה ווי דער הייליגער בעלזער רב דער שר שלום זכותו יגן עלינו, האט אכטונג געגעבן אויף זיין מאמעס כבוד, און ווען זי האט איינגעטינקען די מצה אין די זופ - האט ער ווייטער געגעסן פון די טעלער.

די חסידים שטייען און קוקן, דער רבי עסט פון די זופ; ווי קען זיין אזוינס? זי האט דאך איינגעטינקען אין די זופ מצה, דער רבי איז דאך אלץ זייער שטארק מקפיד נישט צו עסן געבראקטס, ווי קען זיין אזוינס?!

דער הייליגער בעלזער רב זכותו יגן עלינו, דער שר שלום, זיצט פסח נעבן זיין מאמע, דער צדיק האלט זיין מאמע זייער טייער, ער זעצט איר נעבן זיך, און ער עסט מיט איר פון איין טעלער. וואס איז דען דא עפעס גרעסער ווי א מאמע? וואס איז דען מער טייער ווי א מאמע? די מאמע האט איינגעטינקען די מצה אין די זופ און דער רבי זאגט נישט קיין ווארט, ער עסט ווייטער די זופ מיט די מאמע פון איין טעלער.

די תלמידים וואונדערן זיך זייער, ווי קען זיין אזוינס? דער רבי איז דאך זייער מקפיד נישט צו עסן קיין געבראקטס, אזוי ווי דער הייליגער בעל שם טוב זכותו יגן עלינו האט מקפיד געווען, די מצה זאל נישט אנרירן קיין וואסער.

דער רבי געבט זיי צו פארשטיין: "נישט עסן קיין געבראקטס איז א גוטער מנהג, און מיר דארפן דאס היטן, אבער די מצוה פון מכבד זיין א מאמע איז נאך מער הייליג, דאס שטייט אין די הייליגע תורה, אז מען דארף זייער מכבד זיין א מאמע".

טייערע קינדער, מיר גייען שוין זייער אכטונג געבן אויף אונזער מאמע, מיר גייען פאלגן און רעדן שיין, און קיינמאל נישט וויי טון.

דער אייבערשטער זאל העלפן מיר זאלן זוכה זיין צו (פסחים קטז:): "וְנֹאכַל שָׁם מִן הַזְּבָחִים וּמִן הַפְּסָחִים"; און צו (מיכה ז, טו): "כִּימֵי צֵאתְךָ מֵאֶרֶץ מִצְרָיִם אַרְאֶנּוּ נִפְלָאוֹת", אמן.

בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת תזריע מצורע, ג' אייר, י"ח לעומר, שנת תשפ"ה לפרט קטן

מיין טייערער ... נרו יאיר

שטארק זיך מיט דיין הייליגע ארבעט פון צאמנעמען געלט פאר עצתו אמונה; וואלסטו געוויסט וויפיל אינגעלייט, ווייבלעך, בחורים און מיידלעך, און אפילו עלטערע, און אפילו רבנים, דיינים, בעלי מקובלים - זענען זיך מחי' מיט די בריוו פון עצתו אמונה, ווי אלע ווארטן אויף שבת צו ליינען די וועכנטליכע בריוו... דאס ברענגט זיי צום אייבערשטן, דאס ברענגט זיי צו שלום בית און צו אלעס גוטס, וואלסטו זיך געפרייט אז דאס איז דיין חלק.

איך וועל מחזק זיין אלעמען זאלן העלפן מיט געלט אז די מכון זאל קענען אנגיין ווייטער, ארויסגעבן וועכנטליך די קונטרסים און קענען ארויסגעבן יעדע חודש נאך א ספר, און נישט דארפן אויפהאלטן דאס דרוקן צוליב געלט.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת כי תשא, י"ב אדר, שנת תשפ"ה לפרט קטן

לכבוד ... נרו יאיר

האסט נישט קיין אנונג וואס דיין זכות איז, יעצט האט מיר א מפיץ פון ארץ ישראל געשיקט א הודעה, ער איז געווען אין א שול לייגן די עצתו אמונה, און א איד האט אים געזאגט מיט טרערן אין די אויגן: "זאלסט וויסן אז די קונטרסים האבן מיר געראטעוועט דאס לעבן, איך האב נישט געוויסט וואס א ווייב איז, ווי אזוי מען דארף רעדן צו איר, איך האב נישט געוויסט ווי אזוי מען רעדט צו קינדער", בקיצור ער האט ממש באדאנקט דאס לעבן; זאלסטו ווייטער אנגיין און נישט מורא האבן, און נישט האבן קיין חלישות הדעת פון קיינעם.

די וואך מאך פאר די קינדער א מעשה'לעך פון דער ווילנער גאון, ווי ער וויינט מיט זיינע ציצית איידער זיין הסתלקות. די מלמדים האבן מיר געבטן זיי ווילן האבן מעשה'לעך פון ציצית, פיאות, און קאפל, אזוי קענען זיי לערנען דאס מיט די קינדער, מען קען דאס געבן צו מאלעווען, עס זאל איינגעקריצט ווערן אין זייערע הערצער.

געב א קוק, דער רבי וויינט, וואס קען דאס זיין? דער רבי האט מורא פון שטארבן? ניין דאס קען נישט זיין, דער רבי איז דאך אזוי גרויס, ווען ער וועט אוועק גיין פון די וועלט וועט ער גלייך גיין אין גן עדן, דארט איז דאך אזוי ליכטיג, אין גן עדן איז בעסער פון די וועלט, נו פארוואס וויינט דער רבי? לאמיר אים גיין פרעגן.

דער הייליגער צדיק דער ווילנער גאון איז זייער שוואך, ער ליגט אין בעט, עס זעט אויס ווי ער גייט שוין אוועק פון די וועלט, און פלוצלונג זעען די תלמידים ווי דער רבי וויינט, זיי האבן נישט פארשטאנען וואס גייט דא פאר, זיי פרעגן מיט דרך ארץ: "רבי, פארוואס וויינט דער רבי? דער רבי האט מורא פון שטארבן?"

"ניין, ניין", ענטפערט דער צדיק, "איך האב נישט מורא פון שטארבן, איך האב מיין גאנץ לעבן געלערנט די הייליגע תורה, יעצט וועל איך גיין אין גן עדן מיט אלע צדיקים, איך וויין אויף די מצוה פון ציצית"; דער צדיק כאפט אן די הייליגע שטריק פון די ציצית און זאגט: "דא אויף די וועלט קען מען מקיים זיין די הייליגע מצוה פון ציצית, מען קען קויפן אביסל וואל פאר אפאר פרוטות און מאכן די מצוה, אבער יעצט ווען איך גיי אוועק פון די וועלט וועל איך שוין נישט קענען טון די מצוה, אויף דעם וויין איך".

טייערע קינדער, מיר האבן אזא הייליגע מצוה פון ציצית, דארפן מיר געדענקען צו קישן די ציצית און קוקן אויף די ציצית און צו זיין פרייליך מיט די מצוה, וואס אויב מען וועט צאמנעמען אלע געלט און אלע מתנות און אלע גאלד און זילבער און שיינע שטיינער פון די גאנצע וועלט - וועלן מיר נישט קענען באצאלן דעם מענטש פאר איין מינוט וואס גייט מיט ציצית.

אלע קינדער הויבן אן טאנצן: "א מחי' ציצית, א מחי' ציצית, א מחי' איך האב ציצית, שכוח באשעפער אז איך האב ציצית, העלף איך זאל אייביג גיין מיט ציצית, און נישט פארגעסן צו קישן די הייליגע ציצית, און זיך אייביג פרייען מיט די ציצית".

בעט דעם מעלער זאל מאלן א בילד ווי דער ווילנער גאון ליגט אין בעט (עס איז דא א בילד וואס מען זאגט אז דאס איז דער ווילנער גאון), און מיט איין הענט האלט ער די בענדלעך פון די ציצית און וויינט, און פון דער זייט שטייען דערשראקענע מענטשן, אויך א דאקטער זאל שטיין פון די זייט מיט די סטעטעסקאופ, און אונטערזוכט אים.

געדענק צו מאכן שיינע גרויסע בילדער.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת כי תשא, י"ב אדר, שנת תשפ"ה לפרט קטן

טייערער ... נרו יאיר

מיר דארפן זיך פארלייגן אויף די קינדער, זיי אנפולן די הערצער מיט אמונה, ווייל וואס מער אמונה מען לייגט אריין אין קינדער - אלץ מער וועלן זיי זיין אפגעהיטן זייער גאנצע לעבן.

דעם קומענדיגן וואך וועט זיין די יארצייט פון הייליגן רבי אלימלך פון ליזענסק זכותו יגן עלינו, וויל איך מאכן א מעשה'לעך פון דעם צדיק, אזוי וועלן אלע עלטערן דאס דערציילן פאר די קינדער ביי די שבת סעודה.

טייערע קינדער, היינט איז די יארצייט פון דעם הייליגן צדיק דער הייליגער רבי ר' אלימלך פון ליזענסק זכותו יגן עלינו, וועלן מיר דערציילן א מעשה פון אים.

טייערע קינדער, עס זענען געווען צוויי הייליגע ברידער, דער הייליגער רבי ר' אלימלך פון ליזענסק זכותו יגן עלינו, און דער הייליגער רבי ר' זושא זכותו יגן עלינו, זיי זענען פאר לאנגע יארן געגאנגען אין דערפלעך און אין שטעטלעך, יעדן טאג אין א צווייטע פלאץ, און יעדע נאכט גענעכטיגט ערגעץ אנדערש, מערסטנס האבן זיי גענעכטיגט אין קרעטשמעס אונטערוועגנס, זייער עבודה איז געווען צוריק צו ברענגען אידישע קינדער צום אייבערשטן, ווייזן פאר מענטשן אז מען קען תשובה טון, יעצט הערט אייך גוט צו, וועלן מיר דערציילן זייער א שיינע באלערנדע מעשה:

שא... שטיל... עס איז אינמיטן די נאכט, די צוויי ברידער שלאפן אין א קרעטשמע, דארט איז אויך דא אין די ערשטע צימער שיכור'ע גוים, זיי זוכן מיט וועם זיי קענען זיך אונטערהאלטן, אינמיטן באמערקן זיי צוויי אידן שלאפן, זיי כאפן אן איינעם און זיי שלעפן אים ארויס פון בעט, און זיי הייסן אים טאנצן א קאדאטשקע.

"זושא... זושא... דאס בין איך, דיין ברודער מילך... זושא שטיי אויף, טו מיר א טובה, די גוים האבן זיך גענומען אויף מיר, זיי זענען שיכור, זיי לאזן מיך נישט שלאפן, יעדע פאר מינוט שלעפן זיי מיך ארויס פון בעט און זיי הייסן מיך איך זאל טאנצן פאר זיי א קאדאטשקע, זושא... אפשר ווילסטו זיך טוישן בעטן מיט מיר? אזוי וועל איך קענען שלאפן אביסל און דו וועסט אביסל טאנצן?"

"זיכער מילך, איך גיס זיך אפ נעגל וואסער, און איך גיי אין דיין בעט און דו וועסט קומען אין מיין בעט", און רבי זושא איז אריין אין רבי מילך'ס בעט און רבי מילך איז אריין אין דעם הייליגן רבי זושא'ס בעט און זיי שלאפן איין, און וואונדער פאסירט, די גוים זאגן: "יעצט וועלן מיר גיין צום אנדערן איד, דער ערשטער האט שוין צופיל מאל געטאנצן, יעצט וועלן מיר זיך נעמען אויף זיינע ביינער", זיי שלעפן אים ארויס פון בעט און זיי הייסן אים טאנצן א קאדאטשקע.

טייערע קינדער, וואס וואלטן מיר געזאגט ווען דאס פאסירט מיט אונז? ווער קען טראכטן? וואס וואלט ער געטון ווען עפעס גייט אים נישט גוט?

דער הייליגער רבי אלימלך זאגט פאר זיין הייליגער ברודער: "זושא, אז מען הייסט פון הימל טאנצן, קען מען זיך נישט קעגן שטעלן, און אז מען ביידט זיך די בעטן, וועלן זיי גיין צום אנדערן בעט..."

מיר לערנען זיך פון די מעשה ווי די הייליגע צדיקים לעבן, יעדע זאך וואס פאסירט מיט זיי ווייסן זיי אז דאס איז פונעם אייבערשטן, און זיי בלייבן אייביג פרייליך אפילו מען מוטשעט זיי מיט וואס מען מוטשעט זיי.

אלע קינדער זינגען: "איך וויל אויך זיין א צדיק, איך וויל זיין א צדיק".

בעט דעם מעלער זאל מאלן א בילד ווי אפאר שיכור'ע גוים פאלן פון די פיס, און ווי א איד מיט קאלטענעס טאנצט א פרייליכע קאדאטשקע, און ביי די זייט זעט מען צוויי הויפענעס מיט שטרוי און אויף איינס שלאפט איינער, מיט נעגל וואסער און מיט שלאף ציצית און א נאכט קלייד.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.

בעזרת ה' יתברך - יום ב' פרשת יתרו, י"ב שבט, שנת תשפ"ה לפרט קטן

מיין טייערער ... נרו יאיר, קרית ברסלב

אשריך ואשרי חלקך אז דו ביסט זוכה ארויסצוגעבן די הערליכע קונטרסים עצתו אמונה וואס איז אזוי מחי' הונדערטער און טויזנטער מענטשן וועכנטליך, און אויך די זכות וואס דו מאכסט די עצתו אמונה פאר קינדער, מעשה'לעך פאר קינדערלעך, אריינצולייגן אין די קינדער יונגערהייט א רייץ צו וועלן זיין א צדיק, דורך די שיינע מעשיות מיט די שיינע בילדער געשריבן פאר יונגע קינדער.

די וואך זאלסטו בעטן דעם מעלער זאל מאלן א בילד ווי מוהרא"ש אלס בחור זיצט און לערנט, און דער גרויסער גאון רבי משה פיינשטיין זכר צדיק לברכה שטייט פון הינטער אים, ער לייגט זיין האנט אויף זיין אקסל און קוקט זיך צו ווי דער בחור האלט.

טייערע קינדער, ווער וויל זיין א צדיק? ווער וויל לערנען די הייליגע תורה? אלע קינדער שרייען אויס: "איך... איך וויל זיין א צדיק", ווייל יעדער וויל לערנען די הייליגע תורה, אבער אסאך מאל קומט דער יצר הרע און מאכט טראכטן 'איך פארשטיי נישט קיין לערנען, איך פארגעס די לערנען, און אויך האב איך ווייניג געדולד צו לערנען'; מיר וועלן יעצט זען אין די מעשה אז עס איז דא א וועג פאר יעדן איינעם צו לערנען און צו ווערן א צדיק.

א ווילדע אינגל, ער לערנט נישט, ער שפרינגט און טאנצט, אויף אלע דעכער איז ער געווען, ביז איין טאג ער האט געטראפן א ספר פון הייליגן רבי'ן, דארט האט ער געזען א 'וועג צו לערנען'; אפילו מען פארשטיין נישט זאל מען ווייטער לערנען, און אפילו מען פארגעסט - זאל מען ווייטער לערנען, דאס האט אים זייער געכאפט, דער בחור האט אנגעהויבן לערנען זייער פלייסיג.

שפעטער איז ער אריין אין די ישיבה פון הגאון רבי משה פיינשטיין זכר צדיק לברכה, ער איז געזיצן און געלערנט, ער האט מיט קיינעם נישט גערעדט, ער האט זיך געשקאלט אויף די גמרא און געזאגט די ווערטער פון די גמרא אפילו אן פארשטיין, צענדליגער בלעטער גמרא האט ער געזאגט יעדן טאג.

דער גאון רבי משה פיינשטיין זכר צדיק לברכה פלעגט יעדן טאג אריבערגיין דעם פלייסיגן בחור און זיך איבערגעבויגן און אים געגלעט זיינע אקסלען און זייער הנאה געהאט צו זען ווי פלייסיג דער בחור לערנט.

ווען דער בחור איז א חתן געווארן האט ער אפגענומען די מזל טוב פון דעם גאון רבי משה זכרונו לברכה, האט רבי משה אים געבעטן ער זאל אים דערמאנען ווען די חתונה וועט זיין, "איך וויל זיין ביי דיין חתונה" – האט ער אים געזאגט, און אזוי איז טאקע געווען, דער גאון איז געקומען צו די חתונה.

ווער איז געווען דער בחור וואס האט אנגעהויבן לערנען אזוי פלייסיג? דאס איז געווען דער גרויסער צדיק מוהרא"ש זכותו יגן עלינו, וואס איז אויסגעוואקסן זייער א גרויסער צדיק, און מוהרא"ש האט אונז געזאגט, ווער עס וועט לערנען אויפן סדר דרך הלימוד, ער וועט זאגן אסאך משניות און גמרא - וועט אויסוואקסן א גרויסער צדיק און קומען צו די העכסטע מדריגות.

דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.