בעזרת ה' יתברך - יום ג' פרשת במדבר, כ"ה אייר, שנת תשפ"ו לפרט קטן
... נרו יאיר
שטארק זיך מיט אלע כוחות, זוך אין דיר, אין דיין ווייב און אין דיינע קינדער - עפעס גוטס. דער הייליגער רבי האט אונז מגלה געווען (לקוטי מוהר"ן חלק א, סימן רפב), א וואונדערליכע סוד, אז דורכדעם וואס מען קוקט אין זיך אדער אין אנדערע מיט א גוט אויג - קען מען זיך און יענעם אינגאנצן טוישן; דאס הייסט אזוי, א טאטע אדער א מאמע וואס זעען זייער קינד איז נישט צופרידן, דאס קינד טוט זאכן וואס איז נישט ריכטיג, מען טוט זיך אן נישט אידיש, מען טשעפעט די הייליגע בארד און פיאות, אדער ביי די טעכטער; מען זעט א טאכטער אדער א שנור טוט זיך אן נישט איידל, נישט שיין, מען לאזט וואקסן די האר, מען שמירט די נעגל ווי די גוים, און מען רעדט פון קינדער וואס זענען שוין נישט ביי די פלאץ וואס מען קען זיי זאגן, קינדער נאך די חתונה וואס הערן נישט אויס די עלטערן; געבט דער רבי א וואונדערליכע עצה, מען זאל קוקן אינעם קינד און אויפזוכן עפעס איין פיצקעלע פינטל פון גוטס און מען זאל זיך גוט איינקוקן אין דעם, זאגט דער רבי: "ועוד מעט ואין רשע", אז דו וועסט טרעפן איין פינטל וואס אין דעם "מעט" איז נישטא קיין שלעכטס – "והתבוננת על מקומו ואיננו", וועסטו זען אז דער גאנצער מענטש ווערט פלוצלונג פארשווינדן, מען ווערט אינגאנצן איבערגעדרייט לטובה.
דאס איז סיי מיט זיך אליינס, סיי מיט די ווייב, אויך א ווייב מיט איר מאן, און סיי מיט קינדער; אז מען נעמט די עצה, מען קוקט גוט, מען קוקט מיט רחמנות, מען זוכט א זכות, מען זוכט א פינטל גוטס, און אנשטאט קוקן מיט ווייטאג פארוואס די קינד גייט נישט אין די דרך וואס מיר עלטערן גייען, אנשטאט קוקן מיט האס פארוואס די קינד חבר'ט זיך מיט די סארט חברים, אנשטאט קוקן אזוי, קוקט מען מיט די אויגן פון די צדיקים, "עיני ה' אל צדיקים" (תהלים לד, טו), די צדיקים האבן אויגן פון רחמנות, אויגן פון זכות; אז מען קוקט אזוי - קען מען אינגאנצן איבערדרייען דעם מענטש און אים ברענגען צו ווערן אויס רשע.
יעצט קומט דער הייליגער יום טוב שבועות, ליבער ברודער, הארציגער חבר, מאך זיך א סדר ווי אזוי דו זאלסט אויסניצן די צייט פונעם הייליגן יום טוב שבועות, און ווען עס ווערט יום טוב זאלסטו גיין אין שול מיט גרויס שמחה אז מיר זענען אויסדערוועלט צו זיין דעם אייבערשטנ'ס קינדער און מיר האבן זוכה געווען צו באקומען די הייליגע תורה, און זיי זיך מקבל נישט צו רעדן קיין דברים בטלים א גאנץ יום טוב, און נאכן דאווענען זאלסטו אהיים גיין מאכן א פרייליכע סעודה, און ווען דו מאכסט קידוש און דו זאגסט די ווערטער: "אשר בחר בנו מכל עם, ורוממנו מכל לשון" - זאלסטו זיך זייער פרייען אז מיר זענען אויסדערוועלט, מיר זענען אזוי שטארק באליבט ביים אייבערשטן.
געב זיך זייער אכטונג ביי די סעודה אז דו זאלסט נישט ווערן בכעס, ווייל ווען עס קומט די הייליגע טעג, די הייליגע צייטן - ווערט א קנאה פון די מלאכים, זיי זענען מקנא אידשע קינדער, און ווען די מלאכים זענען מקנא קענען זיי אראפווארפן דעם איד פון די העכסטע פלאץ - צו כעס און מחלוקת וכו', דאס איז וואס מען זעט למשל ביי שמחות, ביי די סעודות שבת און די סעודות פון יום טוב, אין די צייטן קען מען זיך זייער דערהייבן, און דיקא דעמאלט פאלט מען אראפ אין כעס, מען שרייט, מען רעגט זיך וכו', דאס קומט פון קנאת המלאכים; על כן זאלסטו זיך זייער היטן ביי די יום טוב סעודה נישט צו ווערן בכעס חס ושלום, זאלסט נישט שרייען אויף קיינעם, און אויך אויב עס גיסט זיך עפעס אויס און די קינדער, די משפחה, דרייען איבער - זאלסטו זיך מבטל זיין צום אייבערשטן, בלייב פרייליך, און חס ושלום נישט ווערן בכעס און פארלירן די הייליגקייט פונעם יום טוב.
ביי די סעודה זאלסטו זינגען און טאנצן מיט דיין משפחה ניגונים פון יום טוב, עס איז ידוע ביי תלמידי בעל שם טוב זכותם יגן עלינו, אז זיי האבן די נאכט פון שבועות אסאך געטאנצן, מען האט זיך געפרייט מיט 'שלא עשני גוי, כגויי הארצות', דאס איז דאך די גרעסטע שמחה, מיט די שמחה קען זיך יעדער איד פרייען, אז מען איז א איד און נישט קיין גוי.
איך דארף גיין מחזק זיין די בחורים, איך דארף מקצר זיין; קוק גוט אויף זיך, און אויף דיין ווייב און קינדער.
דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.