בעזרת ה' יתברך - יום ג' פרשת יתרו, י"ג שבט, שנת תשפ"ה לפרט קטן
מיין טייערער ... נרו יאיר
ווען מיר האבן גערעדט וועגן זיך באנייען מיט לייגן תפילין יעדן טאג און דאווענען די דריי תפילות, אז אלעס וועט זיך טוישן צום גוטן, דיין שלום בית וכו'; האסט געפרעגט וואס האט צוטון דיין אנטון ציצית מיט דיין ווייב'ס יראת שמים? וויסן זאלסטו, חכמינו זכרונם לברכה זאגן (עיין תנחומא כי תצא, א), אויפן פסוק (דברים כב, יב): "'גְּדִלִים תַּעֲשֶׂה לָּךְ' תִּזְכֶּה לְמִצְוַת צִיצִית", אז דו וועסט גיין מיט ציצית, "תִּזְכֶּה לְאִשָּׁה כְּשֵׁרָה", וועסטו זוכה זיין צו אן ערליכע ווייב; זעט מען פון דעם קלאר אז אויב מען גייט מיט ציצית און מען פרייט זיך מיט די ציצית - איז מען זוכה צו שלום בית.
איך וויל דיך מחזק זיין זאלסט גיין מיט ציצית. די הייליגע חכמים דערציילן (מנחות מד.): "מעשה באדם אחד שהיה זהיר במצות ציצית", עס איז געווען א מעשה מיט א מענטש וואס האט זייער שטארק געהיטן די מצוה פון ציצית, ער איז פארשלעפט געווארן אין א נסיון פון טון אן עבירה מיט א גוי', ער האט אפגעשמועסט מיט איר א צייט און באצאלט די געלט, ער איז אהין געפארן, און ווען ער איז אנגעקומען האט זי אים אויסגעלייגט זעקס זילבערנע בעטן, און א זיבעטע בעט פון גאלד, און ווען ער איז שוין געווען ביי די זיבעטע בעט, שיער נישט געטון די עבירה רחמנא לצלן - האט אים זיין ציצית געפאטשט אין פנים, ער האט זיך דערשראקן און אראפ פון די בעט, און זיך געזעצט אויף דער ערד. זי איז געווארן זייער דערשראקן, זי האט נאך קיינמאל נישט געהאט איינער זאל אוועק גיין פון איר, זי איז אויך אראפ פון בעט און זיך געזעצט אויף דער ערד, און זי האט אים געזאגט: "איך שווער אז דו גייסט נישט אוועק פון דא איידער דו זאגסט מיר וואס פאר א שלעכטע זאך האסטו געזען אין מיר", האט ער געזאגט: "איך שווער אז איך האב נישט געזען נאך אזא שיינע פרוי ווי דיר, נאר דער אייבערשטער האט מיר געגעבן די מצוה פון ציצית, און עס שטייט ביי די מצוה 'אני ה' אלוקיכם', עס שטייט צוויי מאל, איין מאל זאגט דער אייבערשטער 'איך בין באגלייבט צו באשטראפן דער וואס טוט עבירות', און א צווייטע מאל זאגט דער אייבערשטער 'איך בין דער וואס וועט געבן שכר פאר די וואס טוען מיינע מצוות'".
ווען זי האט דאס געהערט האט זי אים געזאגט: "איך לאז דיך נישט אפ ביז דו זאגסט מיר וואס איז דיין נאמען, וואס איז די נאמען פון דיין שטאט, דיין רבי'ס נאמען און די נאמען פון דיין ישיבה", ער האט איר געשריבן אויף א צעטל די אלע אינפארמאציע. די גמרא דערציילט, זי האט פארקויפט איר גאנצע פארמעגן און צעטיילט די געלט; א דריטל האט זי געגעבן פאר די רעגירונג, א דריטל האט זי געגעבן פאר ארעמעלייט, און א דריטל האט זי מיט גענומען מיט זיך, זי האט אלעס פארקויפט אויסער די בעט געוואנט וואס זי האט אים דעמאלט אויסגעבעט.
זי איז געקומען צו די ישיבה פון דער הייליגער רבי חייא, און געבעטן: "רבי זיי מיך מגייר, איך וויל ווערן א גיורת", און רבי חייא האט איר מגייר געווען און איר געזאגט: "גיי האב חתונה מיט דעם תלמיד, דאס איז דיין מתן שכר אויף די וועלט, און אויף יענע וועלט ווייס איך נישט ווי גרויס דיין שכר וועט זיין"; פון די גמרא זעט מען אז ציצית איז א שמירה פארן מענטש ער זאל נישט אריינפאלן אין ניאוף, און אויך איז מען זוכה צו א הייליגע שלום בית, זיין חתונה געהאט הייליג און ריין.
דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.
