בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת בשלח, י' שבט, שנת תשפ"ו לפרט קטן
יואל מנחם גרשון נרו יאיר
בעט דעם מעלער ער זאל מאלן א בילד ווי אן אלטער איד זיצט אין א וועגעלע (ווילטשער) און נעבן אים שטייט איינער מיט א טלית בייטל אין די האנט מיט א פרייליכע פנים און ווי ער זאגט דעם אלטן איד עפעס.
איך וויל מאכן א מעשה'לעך פאר די קינדער פון די מעשה וואס מוהרא"ש האט דערציילט פון דער צדיק רבי אברהם קאליסקער זכותו יגן עלינו וואס האט געזאגט פאר דעם אלטן איד וואס האט געבעטן א ברכה אז ער וויל שוין שטארבן, אז עס לוינט זיך צו לעבן און עס זאל אריבער גיין וואס זאל נאר אריבער גיין - אבי זוכה זיין נאך איין טאג אנצוטון די הייליגע תפילין.
איך וויל מאכן וואס מער גליונות און מעשה ביכלעך פאר די יוגנט, ווייל עס קומען שווערע שרעקליכע נסיונות און מען דארף פילעווען די קינדער מיט אמונה, מיט סיפורי צדיקים, זיי דערציילן מעשיות פון צדיקים, אן קיין ליצנות, נאר בתמימות ופשיטות, זיי זאלן זיין וואקסינירט אנטקעגן די שווערע נסיונות, זיי זאלן קענען זיין ערליכע אפגעהיטענע אידן.
דא האסטו די מעשה:
"רבי איך דארף א ברכה..."
אודאי וועל איך אייך געבן א ברכה: "דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט לעבן לאנגע געזונטע יארן".
"ניין, ניין!" - שרייט דער איד, דער איד לאזט נישט ענדיגן די ברכה, ער הייבט אן ווייינען: "איך וויל נישט אזא ברכה, איך וויל א ברכה אויף פארקערט..."
"פארקערט? וואס?! איר ווילט א ברכה אויף נישט לעבן לאנגע יארן? וואס איז מיט אייך?!"
"רבי, רבי", וויינט דער איד – "איך וויל מער נישט לעבן, איך האב נישט קיין כח מער צו לעבן, איך בין שוין אזוי אלט, איך וויל שטארבן..."
טייערע קינדער, דאס איז געווען אין טבריה, א איד איז געקומען צום הייליגן צדיק רבי אברהם קאליסקער זכותו יגן עלינו ער וויל בעטן א ברכה, דער איד איז געווען זייער אלט, נאנט צו די ניינציג יאר, ער האט געקרעכצט: "רבי, עס איז מיר שווער צו לעבן, איך וויל שטארבן".
דער צדיק רבי אברהם קאליסקער זכותו יגן עלינו זאגט אים: "דו טפש וואס דו ביסט, פארוואס ווילסטו שטארבן? עס לוינט זיך צו בלייבן לעבן צו קענען אנטון נאך איינמאל די הייליגע תפילין, דו ווייסט ווי חשוב עס איז ביים אייבערשטן יעדע מצוה וואס א איד טוט? דארפסט זיך פרייען אז דו לעבסט, אז דו קענסט אנטון תפילין, אז דו קענסט אנטון די הייליגע ציצית, און אז מען קען זוכה זיין היטן נאך איין שבת, און אזוי ווייטער".
טייערע קינדער, מיר גייען זיך זייער פרייען אז מיר טוען מצוות; איך וויל פרעגן די קינדער, ווער קען אויסרעכענען מצוות וואס מיר טוען יעדן טאג:
אלע קינדער הייבן אן זאגן הויך: 'נעגל וואסער', 'מודה אני', 'זאגן ברכות', 'פאלגן טאטע מאמע', 'קישן די מזוזה', 'עסן נאר מיט א גוטע הכשר', 'דאווענען', 'לערנען'.
אויך די מיידלעך זאגן זייערע מצוות: 'צניעות', 'נישט פארשעמען א חבר'טע', 'רעדן און שמועסן מיטן אייבערשטן'.
דער טאטע נעמט אלע קינדער און מען גייט ארויס אין א פרייליכע טאנץ: "טאטע איך דאנק דיר, טאטע איך לויב דיר ווייל איך בין א איד, אשרינו מה טוב חלקינו ומה נעים גורלינו ומה יפה ירושתינו".
דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.
