בעזרת ה' יתברך - יום א' פרשת לך לך, ז' מרחשון, שנת תשפ"ז לפרט קטן
... תחי', תלמידת בית פיגא בני ברק
איך האב ערהאלטן אייער בריוו.
איך פריי זיך אז איר זענט שוין מער דרך ארץ'דיג, איך האף אז עס איז טאקע אזוי, ווייל עס טוט מיר וויי צו הערן פון לערערינס ווען תלמידות בית פיגא פירן זיך נישט אויף דרך ארץ'דיג, מען רעדט ווען א לערערין רעדט, און מען גייט ארויס פון כיתה אן רשות; דאס טוט מיר וויי, ווייל וויסן זאלט איר, מיר לערנען ביים רבינ'ס שולע, און ביים רבי'ן איז געווען א גאר שטארקע דרך ארץ, מער ווי אין אנדערע פלעצער, ביים רבי'ן האט קיינער נישט געשטופט א צווייטן, עס איז נישט געווען קיין כאפן שיריים, יעדער איז אריבער איידל און גענומען מיט דרך ארץ, מען איז געזיצן מיט א גאר שטארקע דרך ארץ, עד כדי כך אז דער רבי האט זיך אויסגעדריקט: "וואלט דער רוסישער קיסר און דער פוילישער קיסר געוואוסט מיט וואס פאר א דרך ארץ מען פירט זיך ביי מיר - וואלטן אויך זיי געשיקט זייערע קינדער צו מיר", ווייל עס איז געווען גאר א שטארקע דרך ארץ.
איך האף צום אייבערשטן אז עס איז אזוי ווי איר שרייבט אין די בריוו, אז איר זענט שוין זייער דרך ארץ'דיג, און איך בעט אז איר זאלט ווייזן דעם בריוו פאר אייער גאנצע כיתה, אז אלע זאלן וויסן אז ווען מען זיצט שטיל אין כיתה און מען גייט נישט ארויס און אריין אן רשות - מאכט מען מיר א נחת רוח, און מוהרא"ש האט אויך א נחת רוח, ער קוקט אראפ פון הימל און זעט ווי שיין זיין מוסד פירט זיך.
דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.