בריוון פונעם ראש ישיבה שליט"א

#3 - יסורים פון עצבות ומרה שחורה, ביז'ן זיך אליין צעשניידן
קברי צדיקים, עצבות, תפילה, מרה שחורה, יסורים

בעזרת ה' יתברך - יום ה' פרשת נח, ד' מרחשון, שנת תשפ"ז לפרט קטן


... נרו יאיר


איך האב ערהאלטן דיין הודעה.


דאס וואס דו גייסט אריבער, אז דיין ווייב איז אין אזעלכע יסורים פון עצבות ומרה שחורה, ביז זי שניידט זיך איר קערפער מיט א מעסער, און דו וויינסט אז דו קענסט דאס נישט אויסהאלטן, דו קענסט דאס נישט זען.


ערשטנס, פארליר זיך נישט, מען קען פון דעם ארויסגיין; מיט תפילה, און מיט שמחה – איר פרייליך מאכן – וועט זי דאס מער נישט טון; איך האב געזען אסאך מעשיות ווי ווייבלעך פלעגן זיך שניידן ה' ירחם פון צער, און מיט תפילה און מיט זיי מחזק זיין – זענען זיי ארויסגעקראכן דערפון, אויך איז כדאי צו בעטן פונעם דאקטער מעדעצין וואס וועט איר גרינגער מאכן.


העיקר פארליר זיך נישט, גיי צו קברי צדיקים; גיי קיין מאנסי, אין מאנסי בית החיים צום צדיק פון ריבניץ זכותו יגן עלינו, און גיי קיין קרית יואל צום צדיק דער רבי זכותו יגן עלינו פון סאטמער; בעט דעם אייבערשטן פאר איר און פאר דיר, ענק זאלן האבן א פרייליכע לעבן, אן קיין צער.


רעד מיט דיין ווייב פון די חסדים וואס דער אייבערשטער מאכט מיט ענק, דאס דערמאנען חסדי השם טוט פארטרייבן די שלעכטס, די קליפות ומזיקים וואס צעקוועטשן דעם מענטש, דעם מח מיט די הארץ און מען ווערט פרייליך.


איך וועל אויך בעטן פאר איר און פאר דיר.

#2 - ת'הא ש'נת פ'לאגן ז'ייער, ת'הא ש'נת פ'לאגן ז'יסע
מלמדים, מוהרא"ש, חינוך, יסורים, מלמד

בעזרת ה' יתברך - יום ד' פרשת בראשית, כ"ו תשרי, שנת תשפ"ז לפרט קטן


... נרו יאיר, מאנסי


זאלסט חס ושלום נישט אפלאזן דיין הייליגע ארבעט פון זיין א 'מלמד'; דו האסט אזוי שיין מצליח געווען אלע דיינע יארן, איך האב צוריק געהערט אזעלכע שיינע גריסן פון עלטערן און תלמידים פון אלע דיינע יארן; איז א שאד אז דו האסט אזעלכע מחשבות פון אפלאזן, און אז דו האסט די יאר באקומען א כתה וואס איז אביסל שווערליך – איז דאס נאר א נסיון פאר דיר, און מיט די הקדמות און שכל וואס מוהרא"ש האט אונז געלערנט, ווי אזוי צו קוקן אויף קינדער און ווי אזוי צו רעדן צו זיי מיט גרויס ליבשאפט – וועסטו עס יא קענען מאכן ארבעטן.


וויסן זאלסטו, אז עס איז באשערט א יאר פון זיך פלאגן און מוטשען – קען מען פון דעם נישט אנטלויפן, און אז מען וועט אפלאזן די מלמדות, ווער ווייסט וואס פאר א פלאג וועט קומען חס ושלום? מען קען מאכן אנשטאט זיך 'זייער פלאגן', קען מען מאכן 'זיסע פלאגן'; דאס איז מרומז אין די יאר תשפ"ז, ביי איינעם איז ת'הא ש'נת פ'לאגן ז'ייער, און ביי איינעם איז עס ת'הא ש'נת פ'לאגן ז'יסע; דאס קענסטו טון, דאס איז תלוי אין דיר, צו נעמען די פלאג און דאס אריינלייגן אין די תלמידים, אריינלייגן אין זיי אמונה, קדושה, יראת שמים; א זיסע פלאג.


טראכט גוט איבער וואס איך שרייב דיר, און בלייב א מלמד.

#1 - מיט אמונה איז די לעבן אזוי שיין און זיס
אמונה, בטחון, שיחות הר"ן, יסורים, השגחה

בעזרת ה' יתברך - ערב שבת קודש פרשת האזינו - שבת תשובה, ז' תשרי, שנת תשפ"ז לפרט קטן


... נרו יאיר, לאנדאן


איך האב ערהאלטן דיין בריוו.


דער עיקר זאלסטו זיך שטארקן נאר אין אמונה, ווייל דער הייליגער רבי זאגט (שיחות הר"ן, סימן נג): "מִי שֶׁיֵּשׁ לוֹ אֱמוּנָה חַיָּיו חַיִּים", ווער עס האט אמונה - לעבט א גוט לעבן, "וְהוּא מְבַלֶּה יְמֵי חַיָּיו בְּטוֹב תָּמִיד", און ער פארברענגט זיינע טעג מיט גוטס. "כִּי כְּשֶׁהוֹלֵךְ לוֹ כָּרָאוּי וְיֵשׁ לוֹ טוֹב, בְּוַדַּאי טוֹב לוֹ", ווייל ווען עס גייט אים גוט, עס גייט אים ווי אזוי ער וויל - איז דאך גוט, "וַאֲפִילּוּ כְּשֶׁאֵינוֹ כָּךְ, דְּהַיְנוּ שֶׁאֵין מִתְנַהֵג לוֹ כְּסֵדֶר וְיֵשׁ לוֹ יִסּוּרִים חַס וְשָׁלוֹם, גַּם כֵּן טוֹב", און אפילו ווען עס גייט אים נישט ווי אזוי ער וויל, ער האט שווערע טעג, ער האט ווייטאג און יסורים - איז אים ווייטער גוט, "כִּי הוּא בָּטוּחַ שֶׁאַף עַל פִּי כֵן הַשֵּׁם יִתְבָּרַךְ יְרַחֵם עָלָיו לְהַבָּא וְיֵיטִיב אַחֲרִיתוֹ", ווייל ער פארלאזט זיך אז דער אייבערשטער וועט רחמנות האבן אויף אים און אים העלפן, "כִּי מֵאַחַר שֶׁהַכֹּל מֵאִתּוֹ יִתְבָּרַךְ, בְּוַדַּאי הַכֹּל לְטוֹבָה", ווייל אז אלעס איז פונעם אייבערשטן, אלעס קומט פון אים - מוז זיין אז אלעס איז נאר לטובה. "אֲבָל מִי שֶׁאֵין לוֹ אֱמוּנָה חַס וְשָׁלוֹם", אבער ווער עס האט נישט קיין אמונה - "חַיָּיו אֵינָם חַיִּים כְּלָל", לעבט נישט, דאס לעבן איז אים נישט קיין לעבן. "כִּי תֵּכֶף כְּשֶׁעוֹבֵר עָלָיו אֵיזֶה רָעָה שׁוּב אֵין לוֹ שׁוּם חִיּוּת", ווייל ווי נאר עס גייט אויף אים אריבער עפעס שלעכטס - האט ער מער נישט קיין לעבן, "כִּי אֵין לוֹ בַּמֶּה לְנַחֵם עַצְמוֹ כְּלָל", ער האט זיך נישט מיט וואס צו טרייסטן, "מֵאַחַר שֶׁאֵין לוֹ אֱמוּנָה כְּלָל", ווייל ער האט נישט קיין אמונה - "וְאֵין לוֹ שׁוּם חִיּוּת וְשׁוּם טוֹב", האט ער גארנישט, גארנישט, "מֵאַחַר שֶׁהוֹלֵךְ בְּלִי הַשֵּׁם יִתְבָּרַךְ וּבְלִי הַשְׁגָּחָה רַחֲמָנָא לִצְלָן", ווייל ער לעבט אנעם אייבערשטן, "אֲבָל עַל יְדֵי אֱמוּנָה, מַה טּוֹב וְיָפֶה הַחִיּוּת שֶׁלּוֹ", אבער מיט אמונה איז די לעבן אזוי שיין און זיס.


ליין די בריוו נאכאמאל און נאכאמאל.


דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.


א גמר חתימה טובה.