בעזרת ה' יתברך - יום א' לסדר כי תבוא לאומאן, י' אלול, שנת תשפ"ו לפרט קטן
... נרו יאיר
איך וויל דיר בעטן: ברענג נישט אין שול קיין ניסלעך; פאפיטעס און די אנדערע ניסלעך; עס שטערט די שלש סעודות. ווייס ווען און ווי, יעדע זאך האט זיך זיין צייט, שלש סעודות איז א צייט פון תשובה און תיקון המעשים, מען זיצט אינאיינעם, מען זינגט זמירות און מען הערט אביסל חיזוק, נישט מען זיצט מיט ניסלעך און מען רעדט פון נייעס.
אויך דאס זיצן אן די שטריימל ביי שלש סעודות איז נישט וואס איך מעג לאזן. איך האב באקומען מוסר פון מוהרא"ש אז ביים דאווענען און ביי יעדע מאל מען זיצט ביי א סעודת מצוה, אז איך זאל פארלאנגען פון די בחורים און אינגעלייט זאלן זיצן אנגעטון וכו'.
פרעג נישט וואס איז געווען, מען איז געגאנגען צו מוהרא"ש דערציילן אז אין ישיבה זיצט מען ביי מלוה מלכה און ביי די באטע אן די הוט און בעקיטשע, מוהרא"ש האט מיר געשריבן אז איך זאל אכטונג געבן, מוהרא"ש האט מיר געגעבן ליבליכע מוסר אז ווען מען זיצט אינאיינעם ביי א סעודת מצוה זאל איך אכטונג געבן אז די בחורים זאלן זיצן אנגעטון, שפעטער האב איך געשיקט א בילד פאר מוהרא"ש ווי די בחורים זיצן ביי א סעודת מצוה אנגעטון מיט די הוט און רעקל, און מוהרא"ש האט זייער הנאה געהאט, מוהרא"ש האט מיר גלייך געשריבן א בריוו אז ער האט גרויס הנאה אז איך פאלג.
זע דעם בריוו:
בְּעֶזְרַת הַשֵׁם יִתְבָּרַךְ יוֹם ו' עֶרֶב שַׁבָּת קוֹדֶשׁ לְסֵדֶר וָאֶתְחַנָן י"ב מְנַחֶם אָב ה'תשע"א
שָׁלוֹם וּבְרָכָה אֶל הָאַבְרֵךְ ... נֵרוֹ יָאִיר
אִיךְ הָאבּ דֶערְהַאלְטְן דַיין בְּרִיוו.
אִיךְ הָאבּ גֶעזֶעהְן דִי בִּילְדֶער וִוי דִי בָּחוּרִים זָאגְן קִינוֹת וְכוּ', אַזוֹי דַארְף זַיין, מֶען זָאל זִיצְן אוּן זָאגְן אָנְגֶעטוּהְן מִיט אַ רֶעקְל אוּן אַ הִיט וְכוּ', הַלְוַואי זָאל זַיין אַזוֹי אוֹיכֶעט בִּשְׁעַת מְלַוֶה מַלְכָּה וֶוען מֶען עֶסְט דִי סְעוּדַת מְלַוֶה מַלְכָּה אוּן מֶען זִינְגְט זְמִירוֹת פוּן מוֹצָאֵי שַׁבָּת דַארְף מֶען אוֹיכֶעט גֵיין אָנְגֶעטוּהְן מִיט אַ הִיט אוּן מִיט אַ בֶּעקֶעטְשֶׁע, נִישְׁט זִיצְן נָאר מִיט אַ הֶעמְד אָן אַ הִיט וְכוּ', דִי קְלֵיינִיקֵייט אִיז אַ יְסוֹד אִין יִרְאַת שָׁמַיִם, אוּן וִוי מֶען גֶעוואוֹינְט צוּ בָּחוּרִים יוּנְגֶערְהֵייט אַזוֹי וֶועלְן זֵיי עֶס טוּהְן דֶעם גַאנְצְן לֶעבְּן, סְ'אִיז דָא צַייטְן וָואס מֶען דַארְף גֵיין אָנְגֶעטוּהְן מִיט אַ הִיט אוּן אַ רֶעקְל, צוּם בֵּיישְׁפִּיל בַּיים דַאוֶוענֶען, בַּיי אַ סְעוּדַת מִצְוָה, בַּיי דִי שַׁבָּת'דִיגֶע סְעוּדָה, אָדֶער בַּיי טוּהְן אַ מִצְוָה, אָבֶּער זַאנְס קֶענֶען זֵיי גֵיין אָן אַ הִיט אוּן אַ רֶעקְל, צוּם בֵּיישְׁפִּיל בַּיים לֶערְנֶען וְכוּ', פַארְשְׁטֵייט זִיךְ מֶען דַארְף מַקְפִּיד זַיין זֵיי זָאלְן גֵיין מִיט דִי צִיצִית אוֹיפְן הֶעמְד, אָדֶער אַ וֶועסְט אוֹיף דִי צִיצִית אָדֶער בְּלוֹיז דִי צִיצִית אוֹיף דִי הֶעמְד, אָבֶּער בְּשׁוּם פָּנִים וְאוֹפָן נִישְׁט גֵיין דִי צִיצִית אִינְטֶערְן הֶעמְד, אִיךְ הָאבּ אַ שְׁוֶוערֶע אַרְבֶּעט דָאס אַיינְצוּפִירְן בַּיי דִי סְפַרְדִישֶׁע אִידְן, אָבֶּער בַּיי חַסִידִישֶׁע בָּחוּרִים דַארְף דָאס זַיין אַ פָּשׁוּטֶע זַאךְ, (אֲפִילוּ זֵיי זֶענֶען גֶעוֶוען אַרָאפְּגֶעפַאלְן וְכוּ', אָבֶּער יֶעצְט בָּרוּךְ הַשֵׁם קוּמֶען זֵיי צוּרִיק, דַארְפְן זֵיי צוּרִיקְקוּמֶען אִינְגַאנְצְן) דִי זַאכְן אִיז נִישְׁט קַיין חוּמְרָא, אַזוֹי פִירְט זִיךְ אוֹיף אַ חַסִידִישֶׁ'ער בָּחוּר. זָאלְסְט זֶעהְן זֵייעֶר מַקְפִּיד זַיין אוֹיף דֶעם, וֶועסְטוּ זֶעהְן וָואסֶערֶע שֵׁיינֶע יְשִׁיבָה דוּ וֶועסְט הָאבְּן, אַז מֶען וִויל קֶען מֶען פּוֹעֵלְ'ן בַּיי אַ בָּחוּר אַלֶעס, נָאר דֶער מַשְׁפִּיעַ דַארְף הַאלְטְן דֶערְבַּיי.
דָאס וָואס זֵיי הָאבְּן גֶעוַוארְט בִּיז נָאכְמִיטָאג זֵיי זָאלְן קֶענֶען לֶערְנֶען וְכוּ', דָאס אִיז בֶּאֱמֶת אַ חִידוּשׁ, אוּן אִיר הָאט זִיךְ מִיט וָואס צוּ שְׁטָאלְצִירְן.
יֶעדֶע זַאךְ דַארְף מֶען מַאכְן מִיט יִשׁוּב הַדַעַת, כְּדֵי נִישְׁט אַרַיינְצוּפַאלְן אִין חוֹבוֹת, וִוי דֶער הֵיילִיגֶער רֶבִּי הָאט גֶעזָאגְט (סֵפֶר הַמִדוֹת אוֹת מָמוֹן סִימָן ע"ז) מִי שֶׁעוֹשֶׂה מַעֲשָׂיו בִּמְהִירוֹת בְּלִי יִשׁוּב הַדַעַת נַעֲשֶׂה בַּעַל חוֹב; מֶען גֶעט קֵיינְמָאל נִישְׁט הֶעלְפְט גֶעלְט פַאר אַ אַיינְגַאבֶּע (דִיפַּאזֶעט בְּלַעַ"ז) וְכוּ', מֶען דַארְף צוּגֶעוואוֹינֶען דִי בָּחוּרִים זֵיי זָאלְן לֶערְנֶען אַסַאךְ סֵפֶר הַמִדוֹת, כְּדֵי זֵיי זָאלְן זִיךְ אַיינְקוֹיפְן גוּטֶע מִדוֹת, דֶער הֵיילִיגֶער רֶבִּי הָאט גֶעזָאגְט אַז דֶער סֵפֶר הָאט אִים גֶעמַאכְט פַאר אַ אִיד, אִיךְ הָאבּ אַיינְגֶעפִירְט בַּיי מִיר אִין תַּלְמוּד תּוֹרָה אוּן אִין דִי מֵיידְל שׁוּלֶע אִין יַבְנְאֵל, אַז פוּן דִי עֶרְשְׁטֶע כִּיתָּה אָן לֶערְנְט מֶען שׁוֹין מִיט זֵיי סֵפֶר הַמִדוֹת, אוּן זֵיי זִינְגֶען דָאס מִיט אַ נִיגוּן, פַארְשְׁטֵייט זִיךְ זֵיי קֶענֶען לָשׁוֹן קוֹדֶשׁ דַארְפְן זֵיי נִישְׁט דֶעם טַייטְשׁ, אָבֶּער אוּנְזֶערֶע בָּחוּרִים אוּן קִינְדֶער דַארְפְן הָאבְּן דֶעם טַייטְשׁ אוֹיכֶעט.
שְׁטַארְק זִיךְ אוּן לֶערְן יֶעדְן טָאג חוּמָשׁ וְרַשִׁ"י מִיט תַּרְגוּם, וָוארוּם דָאס אִיז אַ סְגוּלָה אוֹיף יִרְאַת שָׁמַיִם, אוּן דֶער הֵיילִיגֶער רֶבִּי הָאט גֶעזָאגְט (סֵפֶר הַמִדוֹת אוֹת יִרְאָה, סִימָן כ"א) מִי שֶׁיֵשׁ בּוֹ יִרְאַת שָׁמַיִם בְּוַודְאַי יִשְׁמַע בְּקוֹל הַצַדִיקִים.
זָאלְסְט הָאבְּן אַ לֶעכְטִיגְן שַׁבָּת
*
דעריבער בעט איך דיר און איך בעט אלע וואס דאווענען אין אונזערע שולן אז מען זאל קומען שבת אין שול מיט שטריימל און בעקיטשע און טון די ווילן וואס מוהרא"ש האט געוואלט.
ברענג נישט מער קיין ניסלעך אין שול, דאס זאלסטו עסן אין שטוב.
דער אייבערשטער זאל העלפן זאלסט האבן הצלחה אין אלע ענינים.
א כתיבה וחתימה טובה.
