בעזרת ה' יתברך - יום א' פרשת נח, א' דראש חודש מרחשון, שנת תשפ"ז לפרט קטן
... נרו יאיר
דו ביסט וואויל און דיין ווייב איז וואויל, ענק דארפן זיך נאר פארשטיין, ענק דארפן רעדן די זעלבע שפראך; דו דארפסט קענען די שפראך פון פרויען, און וויסן אז ווען א ווייב קרעכצט און רעדט זיך אויס – איז דאס נישט צו באשולדיגן דעם מאן, דאס איז נאר אויף זיך אויסצורעדן און מען זאל איר פארשטיין; אז מען ווייסט דאס נישט – וואס פאסירט? די ווייב הייבט אן דערציילן איר טאג, אלע שוועריקייטן, און דער מאן מיינט אז מען וויל אים באשולדיגן, הייבט ער אן זיך פארענטפערן, אדער דער מאן מיינט אז זי וויל יעצט הערן עצות, הייבט ער אן געבן עצות, און די ווייב ווערט נערוועז, ווער דארף יעצט עצות? יעצט דארף איך נאר אנערקענונג און פארשטענדעניש, איינער זאל מיך שוינען, אייער זאל מיך אויסהערן, און דאס איז די פרשה פון דור הפלגה (די וואך אין די פרשה), די תורה דערציילט אז די דור הפלגה האבן געהאט זייער שטארקע הצלחות, ווייל זיי האבן געארבעט אינאיינעם מיט אן אחדות, ביז דער אייבערשטער האט געמאכט זיי זאלן זיך נישט פארשטיין.
ליבער ברודער, ווען דו קומסט אהיים נאך א טאג פון שווער ארבעטן זאלסטו זיך מאכן אפאר מינוט צייט אויסצוהערן דיין ווייב, פרעג איר: "ווי אזוי איז געווען דיין טאג?" און ווען זי ענדיגט דערציילן פרעג איר: וואס נאך הערט זיך? מיט וועם האסטו גערעדט היינט? וואו ביסטו געווען היינט? און אז זי קרעכצט – זאלסטו נאר אויסהערן, געב נישט קיין עצות, נאר אז זי פרעגט דיך און בעט דיר אן עצה – זאלסטו געבן עצות, אבער ווען זי רעדט זיך אפ און רעדט זיך אויס – זאלסטו איר נאר אויסהערן און זיין דארט, נישט אוועק פליען מיט אנדערע מחשבות; אזוי וועסטו זייער מצליח זיין, עס וועט נישט זיין ביי ענק די דור הפלגה.
נאכאמאל, דיין ווייב דארף נישט אזוי שטארק די געלט וכו' ווי די רעדן און שמועסן, די הייליגע חכמים זאגן (סוטה כ:): "רוֹצֶה אִשָׁה בְּקַב וְתִּפְלוּת", א פרוי דארף ענדערש אביסל עסן, אביסל געלט און מער זיין צוזאמען מיט איר מאן, "מִתִּשְׁעָה קַבִּין וּפְרִישׁוּת", ווי איידער ט' קבין, אסאך עסן, אסאך געלט – און נישט זיין מיטן מאן.
לערן יעדן טאג אביסל חומש און איין פרק משניות.