בעזרת ה' יתברך - ד' פרשת תרומה, כ"ט שבט, שנת תשפ"ה לפרט קטן
... תחי'
איך האב ערהאלטן אייער בריוו.
איר זענט נישט קיין רחמנות, קיינער קוקט נישט אויף אייך ווי א רחמנות, ווייל אז מען האט נישט קינדער גלייך נאך די חתונה - איז מען נישט קיין רחמנות, א רחמנות איז מען - אז מען האט נישט קיין אמונה און נישט קיין אמונת חכמים; א מענטש אן אמונה און אן א צדיק - איז א גרויסער רחמנות, דער איז א פארלוירענער, ווייל ווען עס גייט אים איבער א צרה - ווייסט ער נישט וואס צו טון. אזוי ווי דער רבי זאגט (שיחות הר"ן, סימן נג): "מִי שֶׁאֵין לוֹ אֱמוּנָה חַס וְשָׁלוֹם", ווער עס האט נישט קיין אמונה - "חַיָּיו אֵינָם חַיִּים כְּלָל", לעבט נישט, דאס לעבן איז אים נישט קיין לעבן. "כִּי תֵּכֶף כְּשֶׁעוֹבֵר עָלָיו אֵיזֶה רָעָה שׁוּב אֵין לוֹ שׁוּם חִיּוּת", ווייל ווי נאר עס גייט אויף אים אריבער עפעס שלעכטס - האט ער מער נישט קיין לעבן, "כִּי אֵין לוֹ בַּמֶּה לְנַחֵם עַצְמוֹ כְּלָל", ער האט זיך נישט מיט וואס צו טרייסטן, "מֵאַחַר שֶׁאֵין לוֹ אֱמוּנָה כְּלָל", ווייל ער האט נישט קיין אמונה - "וְאֵין לוֹ שׁוּם חִיּוּת וְשׁוּם טוֹב", האט ער גארנישט, גארנישט, "מֵאַחַר שֶׁהוֹלֵךְ בְּלִי הַשֵּׁם יִתְבָּרַךְ וּבְלִי הַשְׁגָּחָה רַחֲמָנָא לִצְלָן", ווייל ער לעבט אנעם אייבערשטן.
שטארקט זיך און שטארקט אייער מאן נרו יאיר; ענק וועלן האבן קינדער, ענק וועלן האבן א שטוב מיט קינדער, זארגט נישט. אנטלויפט נישט פון מענטשן, און ווען ווייבלעך זיצן און שמועסן פון קינדער - זאלט איר מיט שמועסן, לויפט נישט ארויס, ווייל די צרה פון מרה שחורה איז אזוי שרעקליך, ערגער פון טויט. קיינמאל זאלט איר נישט ארויסגיין ווען מען רעדט פון קינדער, און אז איר שפירט ווי איר ווילט וויינען - זאלט איר דאס אראפשלינגען און ווייטער זיין צווישן די משפחה, און נאר שפעטער ווען איר זענט אליין אין שטוב - קענט איר זיך גוט אויסוויינען צום אייבערשטן און אים בעטן אויף א שטארקע אמונה, און אויף שמחה, און אויך אויף קינדער.
שטארקט זיך מיט אמונה, דער צדיק געבט אונז אן עצה פון אמונה, 'עצתו אמונה', די עצה איז אמונה; ווער עס האט אמונה לעבט א זיס לעבן. דער רבי זאגט (שם): "מִי שֶׁיֵּשׁ לוֹ אֱמוּנָה חַיָּיו חַיִּים", ווער עס האט אמונה - לעבט א גוט לעבן, "וְהוּא מְבַלֶּה יְמֵי חַיָּיו בְּטוֹב תָּמִיד", און ער פארברענגט זיינע טעג מיט גוטס. "כִּי כְּשֶׁהוֹלֵךְ לוֹ כָּרָאוּי וְיֵשׁ לוֹ טוֹב, בְּוַדַּאי טוֹב לוֹ", ווייל ווען עס גייט אים גוט, עס גייט אים אזוי ווי ער וויל - איז דאך גוט, "וַאֲפִילּוּ כְּשֶׁאֵינוֹ כָּךְ, דְּהַיְנוּ שֶׁאֵין מִתְנַהֵג לוֹ כְּסֵדֶר וְיֵשׁ לוֹ יִסּוּרִים חַס וְשָׁלוֹם, גַּם כֵּן טוֹב", און אפילו ווען עס גייט אים נישט אזוי ווי ער וויל, ער האט שווערע טעג, ער האט ווייטאג און יסורים - איז אים ווייטער גוט, "כִּי הוּא בָּטוּחַ שֶׁאַף עַל פִּי כֵן הַשֵּׁם יִתְבָּרַךְ יְרַחֵם עָלָיו לְהַבָּא וְיֵיטִיב אַחֲרִיתוֹ", ווייל ער פארלאזט זיך אז דער אייבערשטער וועט רחמנות האבן אויף אים און אים העלפן, "כִּי מֵאַחַר שֶׁהַכֹּל מֵאִתּוֹ יִתְבָּרַךְ, בְּוַדַּאי הַכֹּל לְטוֹבָה", ווייל אז אלעס איז פונעם אייבערשטן, אלעס קומט פון אים - מוז זיין אז אלעס נאר לטובה, "אֲבָל עַל יְדֵי אֱמוּנָה, מַה טּוֹב וְיָפֶה הַחִיּוּת שֶׁלּוֹ", אבער מיט אמונה איז דער לעבן אזוי שיין און זיס.
נאכאמאל, אנטלויפט נישט פון מענטשן, האט נישט מורא פון מענטשן. אז מען פרעגט אייך וויפיל קינדער איר האט, זאלט איר זאגן: "איך גיי מיטן אייבערשטנ'ס הילף האבן א גרויסע געבענטשטע שטוב מיט קינדער", און אז איר זעט אז יענער ווערט דערשראקן פארן פרעגן די שאלה, זאלט איר יענעם זאגן מיט א שמייכל: "געבט מיר א ברכה" וכו', האט נישט מורא, אנטלויפט נישט.
גלייך ווען עס איז דא גוטע נייעס, זאלט איר דאס מעלדן אייערע עלטערן און אייער מאן'ס עלטערן.
דער אייבערשטער זאל העלפן איר זאלט האבן הצלחה אין אלע ענינים.
